Кіріспе

Француз феминистік ұйымы (2002)

Ни Пют Ни Сумис (шамамен "Не жезөкшелер, не мойынсұнғыш" деп аударылады) – 2002 жылы құрылған француз феминистік қозғалысы. Ол француз баспасөзінің және Франция Ұлттық Ассамблеясының мойындауын қамтамасыз етті. Көбінесе мемлекеттік қаржыландыруға тәуелді. Бұл – қозғалыстың лидерлерінің бірі Фадела Амараның Le Monde газетінің журналисі Сильвия Заппидің көмегімен жазған кітабының атауы. 2005 жылы осы қозғалыс Швецияда ұқсас sv қозғалысын құруға түрткі болды. Фадела Амара 2007 жылдың мамыр айында Франсуа Фийонның бірінші үкіметінде қалалық саясат жөніндегі кіші министр болып тағайындалды. Ол 2010 жылы үкіметтен кетіп, 2011 жылдың қаңтар айында Францияның әлеуметтік мәселелер жөніндегі бас инспекторы болып тағайындалды. NPNS Париж, Лион және Тулуза сияқты қалалардың мұсылман иммигранттары көп шоғырланған қала шеттерінде (банлиу) және қоғамдық тұрғын үйлерде (ците) оларға жасалған зорлық-зомбылыққа жауап ретінде Самира Беллил сияқты жас француз әйелдерінің тобы тарапынан құрылды. Онда ұйымдасқан топтар жасаған, "айналысу" деп аталатын (турнанты) зорлау оқиғалары жиі кездеседі.

Мақсаттар

Ni Putes Ni Soumises әйелдерге қатысты зорлық-зомбылыққа, соның ішінде отбасылық зорлық-зомбылыққа және топтық зорлық-зомбылыққа, сондай-ақ әлеуметтік қысымға қарсы күрес жүргізеді. Бұл қозғалыстың отбасылық зорлық-зомбылық құрбандарына арналған платформасы әйелдер мен олардың балаларына қауіпті жағдайлардан құтылуға көмектеседі және оларды оқиғадан кейін өмірлерін жаңартпаққа қолдау көрсетеді. Оның қолдау тобында заңгерлер, психологтар, білім беру саласының маманы және заң кеңесшісі бар. Ni Putes Ni Soumises сонымен қатар жыл сайын 25 қарашадан 6 желтоқсанға дейін өткізілетін "Ақ лента" науқанын қолдайды және оны 3919 – ұлттық отбасылық зорлық-зомбылық жөніндегі жедел желі телефонының нөмірін насихаттау мүмкіндігі ретінде пайдаланады. Ni Putes Ni Soumises мектептерде гендерлік теңдік туралы ойлануға және сексизмнің айналасын бұзуға ынталандыратын хабардарлық семинарларын өткізеді. Осылайша, 2016 жылы 950 оқушыға жете алды. Қозғалыстың ұраны оны естігендерді таң қалдырып, сонымен бірге оларды белсенділікке шақыруға арналған. Мүшелері әйелдерге қатысты көзқарастың өзгеруіне қарсы шығып, Францияның иммигранттар көп тұратын аймақтарында ислами экстремизмнің ықпалының күшейгенін айтады. Мұсылман әйелдеріне қатысты мәселелерге ерекше назар аударылады. Олардың сөзінше, оларға хиджап киюге, мектепті тастауға және ерте некеге тұруға қысым көрсетілуі мүмкін. Енді бізді уағыздамаңыздар: жағдайымыз нашарлап кетті. БАҚ және саясат біз үшін ештеңе жасаған жоқ, немесе тым аз жасады. Енді қайғы-қасірет болмайды. Біз үшін сөйлейтіндерден, бізді еңсеумен қарайтындардан шаршадық. Біздің қысымға ұшырауымызды, ерекше болу құқығымыз бен бізді мойынсұнуға мәжбүрлейтіндерге құрмет көрсету атынан ақтауға болмайды. Зорлық-зомбылық, кедейлік және кемсітушілік туралы қоғамдық пікірсайыстарда енді үнсіздік болмайды.

Самира Беллил және Сохан Бензиан

2003 жылы екі маңызды жағдай NPNS қозғалысына айқын түрткіс берді. Біріншісі – Самира Беллильдің "Dans l'enfer des tournantes" ("Топтық зорлау тозағы") атты кітабын жариялауы болды. Эльза Дорлин, Этьен Балибар, Хурия Бутелдья және т.б. бұл кітаптың басқа феминистік үкіметтік емес ұйымдардың жұмысын басып тастап, француз оңшылдарының феминизмді исламофобиялық мақсаттар үшін пайдалануына қолдау көрсеткенін айтты. Хурия Бутелдья "Ни путес ни сумисе" қозғалысын идеологиялық мемлекеттік аппарат (ИМА) деп сипаттады.