Нэнси Уилсон: Heart гитарисі және әншісінің өмірбаяны

Кіріспе

Американдық гитарист (1954 жылы туған)
Heart тобының гитаристі.

Уилсон гитарада ойнағаны үшін жоғары бағаланған, оның фламенко және классикалық гитара стильдерін хард-рокпен үйлестіруімен ерекшеленеді. 2016 жылы Gibson Уилсонды барлық уақыттағы ең үздік әйел гитаристтердің арасында сегізінші орынға қойды. Ол сонымен қатар өте талантты әнші, "These Dreams" әнінің жетекші вокалисі, бұл ән Billboard Hot 100 хит-парадында Heart тобының бірінші номері болған. 2013 жылы Уилсон Heart тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Нэнси Ламюро Уилсон 1954 жылғы 16 наурызда Сан-Франциско, Калифорнияда дүниеге келді. 1966 жылғы 25 тамызда «The Beatles» тобы Сиэтл орталығының Колизейінде концерт берді, сол концертке Уилсон, оның қарындасы Энн және топтастары да қатысты, бұл оқиға екеуінің де өміріне зор әсер еткен маңызды шара ретінде есте қалды. Энн Уилсон Беллвьюдегі Саммамиш орта мектебінде оқыды, онда оның әкесі ағылшын тілі пәнінің мұғалімі болды, ал Нэнси Интерлейк орта мектебінде білім алды. 1972 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін және «Heart» тобына қосылмас бұрын Уилсон Орегон штатының Форст-Гроув қаласындағы Тынық мұхиты университетінде бір жыл бойы өнер және неміс тілі мамандықтарын оқыды, содан кейін Орегон штатының Портленд қаласындағы Портленд мемлекеттік университетіне ауысты. 1973 жылдың соңында Уилсон Сиэтлге оралып, Вашингтон университетіне түсті.

Алғашқы еңбектері

Уилсонның екі досы оған қосылып, "Viewpoints" атты алғашқы музыкалық тобын құрды. "Viewpoints" – төрт дауыстық гармониялық вокалдық топ. Сол жылы Энн әжесінен алған ақшаға алғашқы гитарасын – "Кент" акустикалық гитарасын сатып алды. Уилсонның ата-анасы Нэнсиге кішкентай гитара сатып алды, бірақ ол дұрыс іспеттес болмағандықтан, ол Энннің "Кент" гитарасын ойнай бастады. "Viewpoints" тобының алғашқы қоғамдық концерті 1967 жылы Вашон аралында өткен фольклорлық фестивальде болды. Уилсонның сөзінше, "Бізге ақы төленбеді, бірақ адамдар бүгілетін орындықтарда отырғандықтан, біз оны кәсіби өнер көрсету деп есептедік". Топ "драйв-ин" кинотеатрларында, автошоуларда және шіркеулердегі мерекелік шараларда өнер көрсетті. Уилсонның дуэт ретіндегі алғашқы қоғамдық өнері Аналар күнінде олардың шіркеуінде өтті. Кейін шіркеудің Жастар күнінде дуэт Питер, Пол және Мэридің "Ұлы мандала (Тұрмыс доңғалағы)", Элвис Преслидің "Капеллде жылау" және The Doors тобының "Музыка тоқтағанда" әндерін орындады. Әндердің кейбір сөздеріндегі соғысқа қарсы көзқарас пен орынға деген құрметсіздік көптеген адамдарды ренжітті. Олар бітірген кезде жартысынан астам адамдар кетіп қалды. Уилсон оқиғаға байланысты өзін кінәлі сезінді, бірақ "біздің алдымызда от жағылды, өйткені біз сахнада жасаған ісіміз көрермендерге әсер ете алатынын алғаш рет түсіндік". Энн жоғары сыныпта оқып жүргенде, барабаншысы ән жазу демоларында ойнау үшін қосалқы топқа мұқтаж болған кантри әншісін білетін топқа қосылды. Уилсон мен сіңлісі Энн демоларды жазу үшін Сиэтлдегі студияға кірді. Жазу кезінде инженер Нэнси мен Энн жазған "Through Eyes and Glass" әнін жазуға рұқсат берді. Инженердің өз жазбалар компаниясы болды, және олардың әндері оған соншалықты ұнады, ол "бірнеше долларға" 500 данасын жасауды ұсынды. Нэнси мен Энннің алғашқы синглы "I'm Gonna Drink My Hurt Away" атты кантри тректің B жағында шықты. Ол Ann Wilson and the Daybreaks тобына жатқызылды, бірақ бұл топтың нақты аты емес, және Нэнсинің ән авторы ретіндегі есімі көрсетілмеді. Кейін бауырластарға сатылмаған 250 дана жазба қайтарылды.

Two of the Wilson sisters' friends joined them to form the Wilsons' first music group, the Viewpoints. The Viewpoints were a four part harmony vocal group. Later that year, Ann purchased her first guitar, a Kent acoustic, with money given to her by her grandmother. Wilson's parents soon bought Nancy a smaller guitar, but since it would not stay in tune, she began playing Ann's Kent guitar. The Viewpoints' first public show was a folk festival on Vashon Island in 1967. In Wilson's words, "We didn't get paid, but since there were people sitting in folding chairs, we considered it a professional gig." The band played at venues such as drive ins, auto shows, and church socials. The Wilsons' public debut as a duo took place on Mother's Day at their church. Later at a church Youth Day event, the duo performed "The Great Mandala (The Wheel of Life)" by Peter, Paul and Mary, Elvis Presley's "Crying in the Chapel", and The Doors' "When the Music's Over". The anti war sentiment, and the irreverence for the venue in some of the lyrics, offended a number of people. By the time they finished, more than half had walked out. Wilson felt some guilt over the event, but "it lit a bonfire under us because we saw for the first time that what we did on stage could have an impact on an audience." While still a senior in high school, Ann joined a band whose drummer knew a country songwriter who needed a backing band to play on his songwriting demos; Wilson and sister Ann entered a recording studio in Seattle to record the demos. During the session, the engineer allowed them to record the song "Through Eyes and Glass", which Nancy and Ann had written. The engineer had his own record label, and liked their songs enough that he offered to make up 500 copies "for a few bucks". Nancy and Ann's first single appeared on the B side of the country track titled "I'm Gonna Drink My Hurt Away". It was credited to Ann Wilson and the Daybreaks, which was not the name of the band, and it omitted Nancy as co songwriter. Later, the sisters were returned 250 unsold copies of the record.

1970 жылдар

Колледж кезінде Уилсон студенттік клубтарда жеке акустикалық концерттер берді, Джони Митчелл мен Пол Саймонның әндерін, сондай-ақ кейде өзінің шығармаларын орындады. Уилсонның қарындасы Энн гитарист Роджер Фишермен және бас-гитарист Стив Фоссенмен (жергілікті The Army тобының мүшелері) таныс болды, ол барабаншы мен әнші іздеп жариялаған хабарламаға жауап берді. Ол оларды өзінің вокалдық дағдыларымен таң қалдырды. Энн олармен танысқаннан бір сағат өткен соң, Hocus Pocus деп аталған топқа қосылды. Көп ұзамай топ Heart деп қайта құрылды. Апасының ықпалымен Нэнси де топқа қосылып, Батыс Ванкуверге көшіп келді. Уилсон еске алатындай, топтағы "кейбір жігіттер" бастапқыда оның қосылуына қарсы болды және одан үнемі келіп, сынақтан өтуді талап етті. Оған Yes тобының "Clap" әнінің (The Yes Album альбомынан) кіріспе бөлімін дайындау міндеті жүктелді. Ол оны үйреніп, келесі күні кешке тавернада топпен орындағаннан кейін, топтың ресми мүшесі атанды. Бұрынғысынан Mushroom Records компаниясымен демо-жазба жазылған болатын, және продюсер Майк Фликер оларды есіне алды. Фликер Нэнсиді "жарылмаған алмаз" деп санады, бірақ әйел рок-гитарист идеясы оны қызықтырды. Mushroom Records Heart тобының тұңғыш альбомы Dreamboat Annie аяқталмас бұрын "Magic Man" әнін сингл ретінде шығарды. Ән Ванкувер және оның айналасындағы радиостанцияларда ойнатылды. Portrait Records 1977 жылдың мамыр айында топтың екінші ресми студиялық альбомын – Little Queen-ді шығарды. Альбомнан "Barracuda" әні Billboard чарттарында 11-орынға дейін көтерілді. Топтың үшінші ресми альбомы Magazine келесі жылы Mushroom Records компаниясымен шығарылды. Онда сегіз трек болды, олардың кейбіреулері аяқталмаған еді; топ сотқа жүгінді, ал Magazine 50 000 данасы сатылып кеткеннен кейін қайтарылып алынды. Жазбаға қатысты дауге екі жылға жуық уақыт кетті. Бұл топ мүшелері арасында шиеленіс тудырды, нәтижесінде Фишер сахнада гитарасын сындырып, оның бөлігін киім ауыстыратын бөлмеде Уилсонға лақтырып жіберді. 1979 жылдың қазан айында топ Фишерді топтан шығаруға дауыс берді; бұл өзгеріс Уилсонға бас гитарада көбірек ойнау мүмкіндігін берді.

During college, Wilson played solo acoustic shows at student unions, performing covers of Joni Mitchell and Paul Simon songs, as well as occasional originals. Wilson's sister Ann was an acquaintance of guitarist Roger Fisher and bass player Steve Fossen (of the local band The Army) when she answered their advertisement seeking a drummer and a singer. She impressed them with her vocal skills. Within an hour of meeting them, Ann joined the group, which was called Hocus Pocus. The group shortly reformed as Heart. Pressed by her sister, Nancy joined the band and relocated to West Vancouver. Wilson recalls that "some of the guys" in the band were initially resistant to her joining, and insisted she audition by sitting in periodically. She was given the assignment to work up the introduction to the Yes song "Clap" (from The Yes Album). She learned it, and the next night after playing it with the band at a tavern, was officially made a member of the band. The band had recorded a demo with Mushroom Records some time before, and producer Mike Flicker remembered them. Flicker saw Nancy as a "diamond in the rough", but was intrigued by the idea of a female rock guitarist. Mushroom Records released "Magic Man" as a single before Heart's debut album, Dreamboat Annie, had been completed. The song received airplay in and around Vancouver. Portrait Records released the band's second official studio album, Little Queen, in May 1977. The album spawned the track "Barracuda", which reached number 11 on the Billboard charts. The band's third official release, Magazine, was released pre emptively by Mushroom the following year, and contained eight tracks, some of which had been unfinished; the band sought an injunction and Magazine was recalled after 50,000 copies had already been sold. The dispute over the record lasted nearly two years. This resulted in tension between the band members, ending with Fisher destroying a guitar onstage and throwing part of it at Wilson in a dressing room. In October 1979, the group voted to oust Fisher from the band; this change allowed Wilson the opportunity to play more lead guitar.

1980 жылдар

Heart тобының бесінші альбомы Bébé le Strange 1980 жылы Әуежай күні жарық көрді. Топтың алтыншы альбомы Private Audition 1982 жылғы маусымда шықты және бар болғаны 400,000 дана сатылды; ол Billboard тізімінде 25-орынға жетті. Платиналық және алтын альбомдар сериясынан кейін бұл сәтсіздік деп есептелді. Дегенмен, Heart концерттік сатуда жақсы көрсеткіштерге қол жеткізді және жылдың ең табысты сегізінші турына ие болды. Осы кезеңде Уилсон мен барабаншы Дерозиер арасындағы қарым-қатынас бірнеше рет ажырасып кеткеннен кейін шиеленісті күшейді, сондай-ақ бассист Фосcен де топтан кетуді шешті. Келесі жылы олардың орнына бассист Марк Эндс және барабаншы Денни Кармасси келді. Private Audition-ның сәтсіз өнері топтың келесі альбомы Passionworks (1983) үшін күшті қысымға әкелді. Осы уақытта есірткілер топтың жұмысына ықпал етті. Уилсон еске алады: "Сол жылдары біз жасағанның бәрі ақ ұнмен жабылғандай болды. Біздің командамызда немесе топта қарсы тұрған адамдар өте аз болды. Кокаин альбомдарға, бейнелерге және өмірімізге шашырады. Кокаин музыкамыздағы барлық қызықты жойды. Біз түсірген бейнелерде әзіл-қалжың жоқ еді, бірақ олардың маңыздылығы күлкілі сезім тудырды". Passionworks альбомы шыққаннан кейін CBS компаниясы сатылымның нашарлауына байланысты топпен ынтымақтастығын тоқтатты. Heart (1985) альбомы топтың бірінші номерлі альбомы болды. "What About Love" әні альбомнан бұрын сингл ретінде шықты; ол хитке айналды және поп-чарттарға енді. Альбом 78 апта бойы чарттарда тұрды және бес рет платиналық сертификат алды. Альбомда "These Dreams" сияқты бес хит-сингл бар, ал "These Dreams" әні Стиви Никс бас тартқаннан кейін топқа ұсынылды. Ол өзі жазбаса да, Уилсон оны басынан-ақ ұнатып, орындау үшін күресті, себебі топ мүшелерінің кейбіреулері оны "Heart әніне ұқсамайды" деп ойлады. Жазу кезінде олар 22 жасар Шарон Хесс деген лейкемиямен ауырған жанкүйерден хат алды. Оның бір тілегі Нэнси мен Эннмен кездесу болды, және ол Нэнсидің "These Dreams" әнін жазған күні келді. Шарон әнді жақсы көріп, Уилсон оны альбомдағы жазбаларында оған арнады. Шарон соңғы микстер аяқталғаннан кейін бірнеше күн өткен соң қайтыс болды. "These Dreams" әні 1986 жылдың 22 наурызында Billboard Hot 100 тізімінде Heart тобының бірінші номерлі синглі болды. Bad Animals (1987) альбомының алдында "Alone" синглі шықты; ол топтың екінші номерлі хитіне айналды және сол жылдың екінші ең үлкен синглі болды. Бұл оларға Heart альбомымен салыстырғанда, тур басталар немесе альбом шығар алдында бірінші орынға ие болу мүмкіндігін берді. "Біз табысқа жету үшін емес, оны дамыту үшін тырыстық", - деді Уилсон. Bad Animals туры 1987 жылдың мамыр айында Еуропада басталуы керек еді, және барлық кездесулер сатылып бітті, оның ішінде Уэмбли Аренасындағы үш кездесу. Тур кезінде Энн үрейленіп, сахнадан қорқу сезіміне тап болды. Нэнсиге жоспардан тыс гитара солосын ойнауға немесе Эннге тынышталу үшін уақыт беру үшін басқа амалдар жасауға тура келді. "The Battle of Evermore" әнінің кавері 1992 жылы "Singles" фильмінің саундтрегінде пайда болды. 1991 жылдың қазан айында Heart Rock the House Live! альбомын шығарды, ол 1990 жылы Бригада туры кезінде орындалған әндерді қамтыды. Осы кезде гранж музыканы нығайып алды, және үлкен хиттердің болмауымен байланысты альбом Billboard чарттарында тек 107-орынға жетті. Desire Walks On альбомы 1993 жылдың қарашасында жарық көрді және Billboard тізімінде #48 орынға жетті. Ол сәтсіздікке ұшырамады - 1995 жылдың тамызында алтын сертификат алды - бірақ 1980-жылдардағы альбомдарының көп платиналық мәртебесіне де жетпеді. Heart Capitol Records компаниясына тағы бір альбом беруге міндетті. Lovemongers шоулары оң пікірлер алғандықтан, олар "акустикалық" альбом жазуға шешім қабылдады. Олар "The Road Home" атты жазбаға үлес қосу үшін көптеген рок жұлдыздарын шақырып алды. Led Zeppelin-нің Джон Пол Джонсы продюсер болды; Alice in Chains-тің Лейн Стейли және Soundgarden-нің Крис Корнелл де өз үлесін қосты. Альбом АҚШ Billboard 200 тізімінде 87-орынға жетті, және топ Capitol компаниясынан босатылды. 1995 жылы Уилсон Heart тобының үзіліс жасауын сұрады. Уилсон күйеуі Камерон Кроумен бірге фильмдерге музыка жазумен айналысуды және отбасын құруды қалайтынын түсіндірді. Ол кезде Уилсон 41 жаста болды және сүексіздік емдеуден өтіп жатты, оны рок-турлар мен концерттерге жоспарлау қиын болды. Уилсон Риджмонт орта мектебінде Кроудың Fast Times фильмінде "Машинадағы әдемі қызды" ойнады, содан кейін "Жай өмірде" кішкентай рөл ойнады. Сондай-ақ, ол Кроудың 1989 жылғы Say Anything фильміне бірнеше гитаралық жазбалар жасады және "All For Love" атты түпнұсқа әнді жазды. Уилсон Кроудың жаңа фильмі Jerry Maguire-ге көбірек араласты және фильмге музыка жазуға шешім қабылдады. Heart тобынан үзіліс жасаған кезеңде Уилсон толығымен тыныштықта болған жоқ, ол Lovemongers шоуларында жиі өнер көрсетті, бірақ оның сүексіздік емдеуі өнер көрсетуді күрделендіретінін атап өтті. 1996 жылы Уилсон 30 жылдан бері алғашқы рет жеке акустикалық концерт берді. Келли Кертис осы концерттің жазбасын 1999 жылы Live from McCabe's Guitar Shop альбомы ретінде шығаруға ұйымдастырды. Альбомдағы музыка Heart әндерінің, каверлердің (Питер Гэбриел, Жони Митчелл және Пол Саймон әндері) және жаңа түпнұсқа материалдардың қосындысынан тұрады. 1997 жылдың қарашасында Нэнси мен Энн "Don't Blink" туры деп аталатын 12 күндік турға шықты (әзілдеп: "бір сәт көзді жұмсасаң, оны қағып аласың"). Lovemongers 1997 жылы Whirlygig атты толық альбомын және 1998 жылы Here is Christmas атты, негізінен өздері жазған Рождество әндерінен тұратын жинақты шығарды. Кроудың 2000 жылғы Almost Famous фильмі үшін Уилсон тақырыпты жазды және екі түпнұсқа әнді өндірді: "Fever Dog" және "Lucky Trumble". Ол сондай-ақ актерларға сахнада музыканттарға қалай қарау және әрекет ету керектігін үйретіп, техникалық кеңесші ретінде көмектесті. Уилсон Best Score үшін Sierra Award, Best Original Score үшін PFCS Award және Film Music үшін Anthony Asquith Award номинациясына ие болды.

Heart's fifth album, Bébé le Strange, was released on Valentine's Day 1980. The band's sixth album, Private Audition, was released in June 1982 and sold only 400,000 copies; it peaked at number 25 on Billboard. After their series of platinum and gold albums, this was considered a flop. However, Heart continued to do well with concert sales, and had the eighth highest grossing tour of the year. During this time, tensions between Wilson and drummer Derosier had increased after several breakups, and both bassist Fossen and he decided to leave the band. Over the next year, they were replaced by bassist Mark Andes and drummer Denny Carmassi. The lackluster performance of Private Audition led to increased pressure for the band's next album, Passionworks (1983). Drugs became a factor in the band's work during this time. Wilson recalls: "Everything we did in those years had a white sheen of powder over it. There were only a few people on our crew, or band, who resisted. Cocaine was sprinkled over the albums, the videos, and our lives. Cocaine stripped all the humor out of our music. The videos we made were completely without intentional comedy, but were so serious they had an almost comedic feel." After the release of Passionworks, CBS dropped the band due to lackluster sales. The self titled Heart (1985) became the band's first number one album. "What About Love" was released as a single ahead of the album; it became a hit, and crossed over into the pop charts. The album remained on the charts for 78 weeks and went on to be certified five times platinum. The album had five hit singles, including "These Dreams", "These Dreams" had been submitted to the band after Stevie Nicks had turned it down. Though she had not written it, Wilson loved the song from the start. She had to fight to sing it because some band members thought it "did not sound like a Heart song." During the taping session, they received a letter from Sharon Hess, a 22 year old fan who was dying of leukemia. One of her wishes was to meet Nancy and Ann, and she arrived the same day as the recording of Nancy's vocals for "These Dreams". Sharon loved the song and Wilson dedicated it to her in the album notes. Sharon died just a few days after the final mixes were finished. "These Dreams" became Heart's first number one single on the Billboard Hot 100 on March 22, 1986. The album Bad Animals (1987) was preceded by the single "Alone"; it became the band's second number one hit, and the second biggest single for the year. This gave them something they had not had with the Heart album: a number one single before the tour started or the album was released. "We were following on success, not building to it," Wilson recalled. The Bad Animals tour was to start in May 1987 in Europe, and all the dates were sellouts, including three dates at Wembley Arena. During the tour, Ann began to have moments of panic and stage fright. Nancy would have to step forward and play an unscheduled guitar solo, or other ploys, to buy time for Ann to compose herself. A cover of "The Battle of Evermore" also appeared on the original soundtrack for the 1992 film Singles. In October 1991, Heart released Rock the House Live!, which chronicled songs played on the Brigade tour in 1990. Grunge had taken a firm hold on music by this time, and combined with the lack of big hits the album peaked at only 107 on the Billboard charts. The album Desire Walks On was released in November 1993 and peaked on Billboard at #48. It was far from a flop – it received gold certification in August 1995 – but also far from the multiplatinum status their string of 1980s albums had been. Heart owed Capitol records one more album. Since their Lovemongers shows had received such a positive response, they decided to record an "unplugged" album. They recruited many rock notables to contribute to the record, titled The Road Home. John Paul Jones of Led Zeppelin served as producer; Layne Staley of Alice in Chains and Chris Cornell of Soundgarden both contributed. The album only reached #87 on the U. S. Billboard 200, and the group was dropped by Capitol. In 1995, Wilson requested that Heart go on hiatus. Wilson explained that she wanted to spend more time working with husband Cameron Crowe on film scores and start a family. At the time, Wilson was 41 and undergoing fertility treatments, which were difficult to schedule around a rock tour and appearances. Wilson had played "Beautiful Girl in Car" in Crowe's Fast Times at Ridgemont High, then had a small speaking part in The Wild Life. She also contributed some guitar recordings for Crowe's 1989 film Say Anything and the original song "All For Love". Wilson became more involved in Jerry Maguire, Crowe's new film, and decided that she would write the film score. During her hiatus from Heart, Wilson was not entirely dormant as a performer; she played the occasional Lovemongers benefit, though she noted that her fertility treatments made performing increasingly difficult. In 1996, Wilson performed her first solo acoustic show in 30 years. Kelly Curtis arranged to have a recording of that show released as an album, Live from McCabe's Guitar Shop, in 1999. The music on the album is a mix of Heart songs, covers (including songs by Peter Gabriel, Joni Mitchell, and Paul Simon), and original new material. In November 1997, Nancy and Ann set out on a 12 date tour travelling by van on what they called the "Don't Blink" tour (joking that, "if you blinked, you missed it.") The Lovemongers released a full length album titled Whirlygig in 1997 and a collection of mostly self penned Christmas songs titled Here is Christmas in 1998. For Crowe's 2000 film Almost Famous, Wilson composed the theme and produced two original songs: "Fever Dog" and "Lucky Trumble". She also helped as a technical consultant, coaching the actors on how to look and act like musicians on stage. Wilson was nominated for a Sierra Award for Best Score, a PFCS Award for Best Original Score, and an Anthony Asquith Award for Film Music.

2000 жылдар

2002 жылы Heart тобы гастрольдік турнеге шықты. Бұл турне отбасылық сипатқа ие болды, музыканттар, техникалық қызметкерлер мен роуддердің қатарына төрт бала мен олардың күтушілері қосылды. Турне сегіз аптаға созылды және Уилсон үшін 10 жылдық үзілістен кейінгі алғашқы турне болды. The Summer of Love турнесі Сиэтлде аяқталды, ал осы концерт Alive in Seattle DVD ретінде жарық көрді, ол альбомсыз-ақ алтын мәртебеге ие болды. Ол Vanilla Sky фильміндегі жұмысы үшін Saturn Award сыйлығының «Үздік музыка» номинациясына, сондай-ақ Elizabethtown фильмі үшін Critics Choice Award сыйлығының «Үздік композитор» номинациясына ұсынылды. Апалы-сіңлілер 1993 жылдан бергі алғашқы студиялық альбомын, Jupiters Darling-ті жазды. Уилсон гитарист Крейг Бартокпен бірге альбомның продюсері болды, ол жақында ғана топқа қосылған еді. Олар альбомға кіретін барлық әндерді, бір әнді қоспағанда, өздері жазды. Гитаралық партияларды күшейту үшін Уилсон Alice in Chains тобынан Джерри Кантрелл мен Pearl Jam тобынан Майк МакКредидің қатысуын ұйымдастырды. Sovereign Records лейблымен шығарылған альбом Billboard Top 100 тізіміне енді, бірақ бар болғаны 100 000 дана сатылды. 2009 жылы Уилсон балаларға арналған Baby Guitars альбомын шығарды, ол Крейг Бартокпен бірлесіп жазылған инструменталдық ұйықтату әндерінен тұрды. Сол жылы Journey және Cheap Trick топтарымен гастрольдік турнеден кейін Уилсон Эннмен бірлесіп Heart тобының 14-ші студиялық альбомын, Red Velvet Car-ды жазуға кірісті. Альбом 2010 жылы жарық көрді және Нэнсидің екі синглі кірді: Hot Adult Contemporary чартында 40-шы орынға жеткен "Hey You" және Энннің 60 жылдығына арнап жазылған "Sunflower". Альбом Billboard 200 чартында 10-шы, ал Rock Albums чартында 3-ші орынға ие болды. Нэнсидің жасы 56-ға жеткенде, ал Энн әже болуға дайын тұрғанда, апалы-сіңлілердің альбомдары төрт онжылдық ішінде топ-10 тізіміне енуіне қол жеткізді. 2012 жылдың қыркүйегінде Нэнси мен Энн Голливудтың Даңқ аллеясында Heart тобына арналған жұлдызды иеленді. Heart тобы 2012 жылдың қазан айында 15-ші студиялық альбомын, Fanatic-ті шығарды; ол Billboard 200 чартында 24-ші орынға, ал Billboard Rock Album чартында 10-шы орынға ие болды. Оқиғадан кейін Энн Heart тобының «белгісіз мерзімге» үзіліс жасайтынын растады. 2016 жылдың соңында Уилсон бұрынғы Prince тобының мүшесі және R&B әншісі Лив Уорфилд, жетекші гитарист Райан Уотерс (Ливтің жеке жұмысының музыкалық директоры және Prince шәкірті), Heart тобының клавишшісі Крис Джойнер, басист Дэн Ротчайлд және барабаншы Бен Смитпен бірге Roadcase Royale тобын құрды. Олар 2017 жылдың қаңтар айында "Get Loud" атты алғашқы синглын шығарды. Топ 2017 жылдың шілдесінде Loud and Proud Records компаниясымен келісімшарт жасады және 2017 жылдың 22 қыркүйегінде First Things First атты тұңғыш толық альбомын шығарды. 2019 жылдың ақпан айында Heart тобы үзілістің аяқталғанын және 2019 жылдың жазында Love Alive турнесіне шығатынын мәлімдеді.

In 2002, Heart embarked on a tour. The tour became a family affair, with four children and their nannies added to the mix of musicians, technical staff, and roadies. It was an eight week tour and ended what had been a 10 year hiatus from touring for Wilson. The Summer of Love tour concluded in Seattle and that performance was released as the Alive in Seattle DVD, which achieved gold status without an associated album. She was nominated for a Saturn Award for Best Music for her work in Vanilla Sky as well as a Critics Choice Award for Best Composer for Elizabethtown. The sisters decided to record a new Heart studio album, Jupiters Darling, the first since 1993. Wilson was co producer, along with guitarist Craig Bartock, who had just joined the band. They wrote all the songs for the album except one. To enhance the guitar parts, Wilson got friends Jerry Cantrell of Alice in Chains and Pearl Jam's Mike McCready to contribute. The album, released by Sovereign Records, charted on the Billboard Top 100, but sold only 100,000 copies. In 2009, Wilson released Baby Guitars, a solo album aimed at children, composed of instrumental lullabies written and recorded with Craig Bartock. On that same year, after completing a tour with Journey and Cheap Trick, Wilson began recording Heart's 14th studio album, Red Velvet Car, with Ann. The album was released in 2010 and included two singles by Nancy: "Hey You", which reached the top 40 on the Hot Adult Contemporary chart; and "Sunflower", which Nancy wrote for Ann's 60th birthday. The album peaked at number 10 on the Billboard 200 chart and three on the Rock Albums chart. With Nancy now aged 56, and Ann about to become a grandmother, the sisters had managed to have albums make it onto top 10 charts in four different decades. Nancy and Ann also received a star for Heart on the Hollywood Walk of Fame in September 2012. Heart released its 15th studio album, Fanatic, in October 2012; it debuted at number 24 on the Billboard 200, and hit number 10 on Billboard's Rock Album chart. After the incident, Ann confirmed that Heart was on an "indefinite" hiatus. In late 2016, Wilson formed a band called Roadcase Royale with former Prince band member and R&B singer Liv Warfield, lead guitarist Ryan Waters (the musical director for Liv's solo work and Prince protégé), Heart keyboardist Chris Joyner, bassist Dan Rothchild, and drummer Ben Smith. They released their first single, "Get Loud", in January 2017. The band signed with Loud and Proud Records in July 2017 and released their debut full length album First Things First on September 22, 2017. In February 2019, Heart announced that its hiatus had ended and that the band would embark on the Love Alive tour in the summer of 2019.

2020 жылдар

2021 жылы ол өзінің тұңғыш жеке студиялық рок альбомын – «You and Me» шығарды. 2022 жылы ол «Нэнси Уилсонның жүрегі» деген атпен гастрольдемеге шықты, құрамында «The Voice» телешоуының 8-ші маусымының финалисі Кимберли Никол әншісі, сондай-ақ Heart тобының бұрынғы мүшелері Райан Уотерс (гитара), Бен Смит (доп), Энди Столлер (бас гитара) және Дэн Уокер (пернелі аспаптар) бар.

Жеке өмір

Уилсон Heart тобының алғашқы жылдары Роджер Фишер мен Майкл Дерозиермен қарым-қатынаста болды. 1981 жылы Уилсонның досы Келли Кертис оны сценарист Камерон Кроумен таныстырды; Уилсон оған 1986 жылдың 27 шілдесінде үйленді. Көптеген сәтсіз бедеулік емдеулерінен кейін Уилсон мен Кроу жұмыртқа доноры мен анасы арқылы бала сүйді, ал анасы 2000 жылдың қаңтарында екі ұл тудырды – Кертис Уилсон және Уильям "Билли" Джеймс Кроу. 2010 жылы олардың некесі ажырасып, тараптар өзара келіспеушіліктерді айтты. 2011 жылы Уилсон Fox телешоуларында музыкалық өндірісте жұмыс істейтін Джефф Байвотермен кездесуін бастады. Олар 2012 жылы Милл Вэллиде (Калифорния) никелесіп, 2012 жылдың 28 сәуірінде үйленді. 2016 жылдың 27 тамызы күні таңертең Энн Уилсонның күйеуі Дин Веттер Нэнси Уилсонның 16 жасар егіз ұлдарына дене күші қолданып ұрғандығы үшін қамауға алынды. Оқиға өткен күні Вашингтон штатының Оберн қаласындағы Уайт Ривер амфитеатрында Heart тобының концерті кезінде болды. Бұл жағдай әпкелердің қарым-қатынасын шиеленістірді. Веттер төртінші дәрежелі екі ауыр емес қылмыс жасағанын мойындады.

Басқа көріністер

Жыл Атауы Альбом1989"All for Love" "Барлығы үшін махаббат" "Шамылдыр, Жаннет, Изабелла" "Рождестволық гитаралар" 1996 "Біз қайтадан кездесеміз (Джерри Магуайр тақырыбы)" және "Сэнди" "Джерри Магуайр"2000"Lucky Trumble" "Дәл сол кезде"2001"Лифт биті" "Ванильді аспан"2005"Ой, иә" "Үйге жолға әндер"