Кіріспе

Балалардың адамды таңдау әдісі
Санау ойыны немесе санайтын өлең – бұл топтан адамды «кездейсоқ» таңдаудың қарапайым әдісі, оны балалар көбінесе басқа ойын ойнау үшін пайдаланады. Ол әдетте ешқандай құралды қажет етпейді және сөздермен немесе қол қимылдарымен орындалады. Тарихшы Генри Каррингтон Болтон 1888 жылы жазған «Counting Out Rhymes of Children» атты кітабында санау әдетінің бастауы «жеребе тастау арқылы болжам жасаудың ырым-жырымдық практикаларынан» туындағанын айтқан. Мұндай әдістердің көптеген түрлерінде бір адам шеңбермен тұрған ойыншылардың әрқайсысын нөмірлеп, өлең айтады. Әр сөз айтылғанда жаңа ойыншы көрсетіледі. Өлең аяқталғанда таңдалған ойыншы «ойнайтын» немесе «шығып кететін» болады. Тағы бір нұсқасында, ойыншылар шеңберге екі аяғын қойып, өлең біткенде бір аяғын шығарып, келесі ойыншыдан бастап қайтадан санау басталады. Осы жағдайда, екі аяғы да шығарылған бірінші ойыншы «ойнайтын» немесе «шығып кететін» болады. Теориялық тұрғыдан алғанда, санау өлеңінің нәтижесі бастапқы таңдаумен анықталады (және модульдік операцияға әкеледі), бірақ практикада олар көбінесе кездейсоқ таңдау ретінде қабылданады, себебі сөздердің саны алдын ала есептелмейді, сондықтан нәтиже біреу таңдалғанға дейін белгісіз болады. Жозеф проблемасы деп аталатын санау ойынының бір түрі математика және компьютер ғылымындағы белгілі теориялық мәселені білдіреді.

Мысалдар

Бірнеше қарапайым ойындар топтан бір адамды жеңімпаз ретінде немесе іріктелмеген адам ретінде таңдау үшін ойналуы мүмкін. "Тас-Қағаз-Қайшы", "Жұп-Тақ" және "Көк Тұмсық" ойындарына ешқандай құрал қажет емес және қол қимылдары арқылы ойналады, бірақ "Тас-Қағаз-Қайшы" ойынында ойыншы сәттілік емес, дағдысы арқасында жеңе немесе жеңіле алады. Тиындарды лақтыру және құбырларды тарту – ойыншыны кездейсоқ таңдаудың әділ тәсілдері. "Fizz Buzz" – ойыншы реттілік сақталмаған сөз айтса, ойыннан шығарылатын сөздік ойын.