Кіріспе

Репликацияға дейінгі кешен (pre RC) – ДНК репликациясының басталу кезеңінде репликация бастамасында құралатын ақуыздық кешен. ДНК репликациясының жүзеге асуы үшін pre RC-нің қалыптасуы қажет. Геномның толық және дұрыс репликациясы, әрбір жаңа жасушаның аталық жасушамен бірдей генетикалық ақпаратты мұраға алуын қамтамасыз етеді. Сәйкесінше, pre RC-нің қалыптасуы жасуша циклының өте маңызды бөлігі болып табылады.

Құралымдары

Организмдер дамып, күрделілігі арта келе, олардың RC-ге дейінгі кезеңдері де дамыды. Төменде өмірдің әр түрлі салалары бойынша RC-ге дейінгі кезеңнің құрауыштар жиынтығы берілген. Бактерияларда пре-RC-нің негізгі құрауышы – DnaA. Репликацияның бактериялық бастамасы (oriC) ішіндегі DnaA байланысатын барлық орындарымен толтырылғанда пре-RC толыққан болады. DnaA байланысатын oriC-дегі нақты орындар жасушада bORC (бактериялық бастаманы тану кешені) немесе пре-RC бар-жоғын анықтайды. Археялық пре-RC бактериялық пре-RC-ден өте ерекшеленеді және эукариоттық пре-RC-нің қарапайым моделі ретінде қызмет ете алады. Ол бір бастаманы тану кешені (ORC) ақуызынан, Cdc6/ORC1 және минихромосоманы сақтау (MCM) ақуызының гомогексамерінен тұрады. Sulfolobus islandicus репликациялық бастамасының бірін тану үшін Cdt1 гомологын пайдаланады. Эукариоттық пре-RC ең күрделі және жоғары реттелген пре-RC болып табылады. Көптеген эукариоттарда ол алты ORC ақуызынан (ORC1-6), Cdc6, Cdt1 және алты MCM ақуызының гетерогексамерінен (MCM2-7) тұрады. MCM гетерогексамері MCM гендерінің дупликациялануы және одан кейінгі эволюциялық айырмашылықтар нәтижесінде пайда болған болуы мүмкін. Schizosaccharomyces pombe (S. pombe) пре-RC басқа эукариоттардан ерекшеленеді; Cdc6 гомологы Cdc18 ақуызымен алмастырылған. Sap1 да S. pombe пре-RC-ге кіреді, өйткені ол Cdc18 байланысы үшін қажет. Xenopus laevis (X. laevis) пре-RC-де қосымша MCM9 ақуызы бар, ол MCM гетерогексамерін репликация бастамасына жүктеуге көмектеседі.

Көбейтудің шығу тегін тану

Репликацияның басталу тегін тану – алғашқы репликация кешенін (РК) құрудың маңызды қадамы. Өмірдің әртүрлі салаларында бұл процесс әртүрлі жолмен жүзеге асырылады. Прокариоттарда басталу тегін тану DnaA арқылы іске асырылады. DnaA, oriC-тегі 9 негіздік жұптан тұратын консенсус тізбегімен тығыз байланысады: 5' – TTATCCACA – 3'. DnaA-ның әртүрлі байланысу қабілетіне ие 5 мұндай 9 bp (R1-R5) және 4 консенсус емес (I1-I4) тізбек oriC-те кездеседі. DnaA, R4, R1 және R2 тізбектерімен жоғары, ал R5, I1, I2, I3 және R3 тізбектерімен төмен байланысу қабілетімен байланысады. Археяларда 1–3 репликация басталу тегі болады. Басталу тегі әдетте АТ-ға бай аймақтардан тұрады, олар архея түрлеріне қарай өзгереді. Археялық ORC ақуызы АТ-ға бай аймақтарды таниды және АТФ-қа тәуелді түрде ДНК-мен байланысады. Эукариоттарда әдетте бірнеше репликация басталу тегі болады; кем дегенде, әрбір хромосома үшін біреуі. Saccharomyces cerevisiae (S. cerevisiae) – TTTTTATG/ATTTA/T анықталған басталу тізбегіне ие жалғыз эукариот. Бұл басталу тізбегі ORC1-5 арқылы танылады. ORC6, S. cerevisiae-да ДНК-мен байланысатыны белгісіз. S. pombe және жоғары эукариоттардағы басталу тізбектері жақсы анықталмаған. Дегенмен, басталу тізбектері әдетте АТ-ға бай болады немесе бүгілген немесе қисық ДНК топологиясын көрсетеді. ORC4 ақуызы S. pombe-де репликация басталу тегінің АТ-ға бай бөлігімен АТ-ізбен байланысады. Жоғары эукариоттарда басталу тегін тану механизмі толыққанды түсініксіз, бірақ ORC1-6 ақуыздары байланысу үшін ерекше ДНК топологиясына тәуелді деп есептеледі. Археялардың алғашқы репликация кешенін құруы ORC-нің басталу тегімен байланысуын қажет етеді. Осыдан кейін Cdc6 және MCM гомогексамерлік кешені бірізділікпен байланысады. Эукариоттарда ең күрделі алғашқы репликация кешені қалыптасады. ORC1-6 басталу тегіне байланысқаннан кейін Cdc6 тартылады. Cdc6 лицензиялық факторлар Cdt1 және MCM2-7-ді тартады. Cdt1 байланысы және ORC мен Cdc6-ның АТФ гидролизі MCM2-7-ді ДНК-ға жүктеуге мүмкіндік береді. ORC және Cdc6 ақуыздарына қарағанда MCM ақуыздарының стехиометриялық артықшылығы бар, бұл әрбір репликация басталу тегіне бірнеше MCM гетерогексамерлері байланысқан болуы мүмкін екенін көрсетеді. S. cerevisiae-да CDK-лар G1, S және G2 фазаларының соңғы кезеңдерінде MCM2-7 және Cdt1-ді ядродан шығару арқылы, Cdc6-ны протеасомамен ыдыратуға бағыттап, және ORC1-6-ны хроматиннен фосфорилдеу арқылы репликациялық кешеннің қалыптасуын болдырмайды. Белгілі мутациялар ORC1, ORC4, ORC6, CDT1 және CDC6 гендерінде кездеседі.