Пошта халықары (Posta khalyqary)

Кіріспе

Пошта қызметкері

Пошта тасушы, сондай-ақ пошташы, пошта хабаршысы, пошта жөнелтушісі, хат тасушы (американдық ағылшын тілінде) немесе әдеттегі тілде postie (Австралияда, Канадада, Жаңа Зеландияда және Ұлыбританияда) – пошта кеңсесінің немесе пошта қызметінің пошта мен парцелдерді тұрғын үйлерге және кеңселерге жеткізетін қызметкері. "Пошта тасушы" термині әйелдер бұл жұмысты атқара бастағаннан кейін "пошташы" сөзінің жынысқа қатысты бейтарап мағынасын беру үшін қолданыла бастады. Корольдік поштада 1883 жылы ресми атау "хат тасушыдан" "пошташыға" өзгертілді, ал "пошташы әйел" деген атау да көп жылдар бойы қолданылып келеді.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та үш түрлі пошта тасымалдаушы бар: қалалық хат тасымалдаушылар, оларды Ұлттық хат тасымалдаушылар қауымдастығы өкілдік етеді; ауылдық хат тасымалдаушылар, оларды Ұлттық ауылдық хат тасымалдаушылар қауымдастығы өкілдік етеді; және автокөлік жолы бойынша келісімшарт маршрутын жүзеге асыратын тасымалдаушылар, олар тәуелсіз мердігерлер. Кәсіподаққа мүшелік ерікті болғанымен, қалалық тасымалдаушылардың шамамен 93 пайызы ұлттық деңгейде ұйымдастырылған. Хат тасымалдаушыларға сағаттық жалақы төленеді, сондай-ақ қосымша жұмыс уақыты да қарастырылған. Хат тасымалдаушылар күнделікті "айналымға" түсуі мүмкін. Егер тасымалдаушыға бекітілген маршрутты аяқтауға 8 сағаттан кем уақыт кетсе, басшылық осы тасымалдаушыны басқа маршрутқа жұмыс істеуге "бағыттай" алады, осылайша оның жұмыс уақытын 8 сағатқа дейін толтыруға болады. Бұл – пошта басшылығы DOIS (Delivery Operations Information System) компьютерлік бағдарламасынан алынған күндізгі жұмыс жүктемесі және пошта көлемі туралы ақпарат негізінде қосымша жұмыс уақытын қайта бөлу және азайту үшін пайдаланатын құрал. Маршруттар осы бағдарламамен бақыланатын ақпаратқа (ұзындығы, уақыты және жалпы жұмыс жүктемесі), маршрутқа тағайындалған тасымалдаушымен кеңесуге және ағымдағы PS 3999 нысанына (пошталық қызметкердің поштаны нақты жеткізуге кеткен уақытын анықтау үшін көшедегі бақылау) сүйене отырып түзетіледі немесе жойылады. Ауылдық тасымалдаушылар "бағаланған сағаттар" деп аталатын жалақы түріне ие, олардың жалақысына әдетте қосымша жұмыс уақыты да қосылады. Бағаланған сағаттар екі немесе төрт апта ішінде барлық поштаны санау арқылы есептеледі, содан кейін маршруттың келесі рет саналғанға дейін жұмыс істеген әрбір күн үшін төленетін соманы анықтау үшін формула қолданылады. Автокөлік жолы бойынша келісімшарт маршруттары ең төмен баға берген адамға тапсырылады, ол маршрутты өзі жүргізеді немесе поштаны жеткізу міндеттемесін орындау үшін тасымалдаушыларды жалдайды. Хат тасымалдаушылар көбінесе тығыз орналасқан және аз қашықтықты қамтитын қалалық маршруттарда жұмыс істейді. Мұндай маршруттар "көлікті қажет ететін" (көлікпен жүруді талап ететін) немесе "жаяу жүруге арналған" (жаяу жүру арқылы жүзеге асырылатын) маршруттар ретінде жіктеледі. Көлікті қажет ететін маршрутта хат тасымалдаушылар АҚШ пошта қызметінің логотипі бар ақ түсті фургонмен жүреді және поштаны тротуарға және үйлерге орнатылған пошта жәшіктеріне жеткізеді. Жаяу жүретін тасымалдаушылар көбінесе өздерінің маршруттарына пошта көліктерімен барады, белгіленген жерге қояды, содан кейін көліктеріне оралуға дейін бір "айналымды" – көшенің бір жағынан өтіп, екінші жағына қайта оралады. Бұл жеткізу әдісі "қою және айналу" деп аталады. Хат тасымалдаушылар "ауыр физикалық қиындықтар" расталған жағдайда басқа жеткізу орындарын да қабылдай алады. Егер хат тасымалдаушыларға арнайы көлік құралдары берілмесе, олар өздерінің маршруттары бойында орналасқан релейлік қораптардан жеткізілмеген поштаны ала алады. Ауылдық тасымалдаушылар көбінесе хат тасымалдаушыларға қарағанда тығыздығы төмен және қашықтығы жоғары маршруттарда жұмыс істейді. Олардың барлығы көлікті тек пошта жәшіктеріне немесе клиенттердің есіктеріне жеткізу үшін қалдырып, көлікті қажет ететін маршруттарда жүреді. Алайда, бұрынғы ауылдық аймақтар қалаға айналып жатқандықтан, олардың маршруттары "қалалық маршруттарға" ұқсас бола бастады. Ауылдық тасымалдаушылар көбінесе өз көліктерін пайдаланады және униформа киюге міндетті емес. Қалалардың урбанизациясы және ауылдық тасымалдаушылардың поштаны Пошта қызметі үшін арзан бағамен жеткізуі салдарынан ауылдық тасымалдаушылар кәсіпшілігі Пошта қызметінде өсіп келе жатқан жалғыз кәсіпшілік болып табылады. Автокөлік жолы бойынша келісімшарт маршрутын жүзеге асыратын тасымалдаушылар бір шақырымға бірден кем тұтынушы бар маршруттарда жұмыс істейді (кейбірлері кейіннен тығыз болып, ауылдық жеткізуге айналдырылуы мүмкін). Олар тек көлікті қажет ететін маршруттарда жұмыс істейді және барлық HCR тасымалдаушылары өз көліктерін пайдаланады. Мұндай маршруттар көбінесе шеткі аймақтарда немесе өте кішкентай қауымдастықтардың маңында кездеседі. Пошта тасымалдаушылардың үш түрі де әлдеқандай түрлі тәсілмен жұмысқа алынады. Жаңа хат тасымалдаушы қалалық хат тасымалдаушы көмекшісі (ҚХК) ретінде жұмыс істеуді бастайды. Ауылдық тасымалдаушылар RCA тасымалдаушылары ретінде жұмысқа алынады, оларға әлеуметтік жәрдемақылар төленбейді. Әдетте әрбір ауылдық маршрутқа RCA тағайындалады және олар қалалық ҚХК-ларға қарағанда жиі жұмыс істемейді. Нәтижесінде, мыңдаған RCA лауазымдары үміткерлердің жетіспеуіне байланысты бос тұрады және басқа RCA-лармен толтырылады (жалдау процесі жақсарғанша). Автокөлік жолы бойынша келісімшарт маршрутын жүзеге асыратын тасымалдаушылар сол маршрутты ұтып алған жеңімпаз тарапынан жұмысқа алынады. Олар АҚШ пошта қызметінің қызметкерлері емес және әдетте қалалық немесе ауылдық маршруттардағы тасымалдаушылардан төмен жалақы алады.

In the United States, there are three types of mail carriers: City Letter Carriers, who are represented by the National Association of Letter Carriers; Rural Carriers, who are represented by the National Rural Letter Carriers' Association; and Highway Contract Route carriers, who are independent contractors. While union membership is voluntary, city carriers are organized nearly 93 percent nationally. Letter carriers are paid hourly with the potential for overtime. Letter carriers are also subject to "pivoting" on a daily basis. When a carrier's assigned route will take less than 8 hours to complete, management may "pivot" the said carrier to work on another route to fill that carrier up to 8 hours. It is a tool that postal management uses to redistribute and eliminate overtime costs, based on consultation with the carrier about his/her estimated workload for the day and mail volume projections from the DOIS (Delivery Operations Information System) computer program. Routes are adjusted and/or eliminated based on information (length, time, and overall workload) also controlled by this program, consultations with the carrier assigned to the route, and a current PS Form 3999 (street observation by a postal supervisor to determine accurate times spent on actual delivery of mail). Rural carriers are under a form of salary called "evaluated hours", usually with overtime built into their pay. The evaluated hours are created by having all mail counted for a period of two or four weeks, and a formula used to create the set dollar amount they will be paid for each day worked until the next time the route is counted. Highway Contract Routes are awarded to the lowest bidder, and that person then either carries the route themselves or hires carriers to fulfill their contract to deliver the mail. Letter carriers typically work urban routes that are high density and low mileage. Such routes are classified as either "mounted" routes (for those that require a vehicle) or "walking" routes (for those that are done on foot). When working a mounted route, letter carriers usually drive distinctive white vans with the logo of the United States Postal Service on the side and deliver to curbside and building affixed mailboxes. Carriers who walk generally also drive postal vehicles to their routes, park at a specified location, and carry one "loop" of mail, up one side of the street and back down the other side, until they are back to their vehicle. This method of delivery is referred to as "park and loop". Letter carriers may also accommodate alternate delivery points if "extreme physical hardship" is confirmed. In cases where mail carriers do not have assigned vehicles, they may also get undelivered mail from relay boxes placed along their routes. Rural carriers typically work routes that have a lower density and higher mileage than those of letter carriers. They all work mounted routes, leaving their vehicles only to deliver to group mailboxes or to deliver an article that must be taken to a customer's door. However, now that former rural areas are being urbanized, their routes are growing very similar to mounted "city routes." Rural carriers often use their own vehicles and are not required to wear a uniform. Because of urbanization around cities and because rural carriers deliver mail at less cost to the Postal Service, the rural carrier craft is the only craft in the Postal Service that is growing. Highway Contract Route carriers work routes that were established with a density of less than one customer per mile driven (some later become denser and can then be converted to rural delivery). They are only mounted routes, and all HCR carriers use their own vehicle. These routes are typically found in outlying areas, or around very small communities. The three types of mail carriers are also hired quite differently. A new letter carrier begins as a City Carrier Assistant (CCA). Rural carriers are hired as Rural Carrier Associate (RCA) carriers, without benefits. There is normally an RCA assigned to each rural route and they usually work less frequently than city CCAs. As a result, there are thousands of RCA positions that go unfilled for a lack of applicants and so are covered by other RCAs until the hiring improves for the hiring process explained). Highway Contract Route carriers are hired by the winning bidder for that route. They are not United States Postal Service employees and normally receive lower pay than carriers on city or rural routes.

Әйелдер

Әйелдер АҚШ-та 1800 жылдардың соңынан бері пошта тасымалдап келеді. АҚШ поштасының архиві бойынша, "әйелді пошта тасымалдауға алғаш рет 1845 жылдың 3 сәуірінде тағайындаған, сол кезде Пошта Бас директоры Кев Джонсон Сара Блэкті Чарльзтаун қаласының пошта бөлімінен және темір жол станциясынан ("daily or as often as requisite at $48 per annum") күн сайын немесе қажет болған жағдайда жылына 48 доллардан пошта тасымалдауға тағайындады". Блэк кем дегенде екі жыл бойы пошта жөнелтуші болып жұмыс істеді, Чарльзтаун қаласының пойыз депосы мен пошта кеңсесі арасында пошта тасымалдады. Кем дегенде екі әйел – Нью-Йорктік Сюзанна А. Бруннер және Орегондық Минни Вестман 1880 жылдары пошта тасымалдаушылары болған. "Стейджкоуч Мэри" лақап атымен танылған Мэри Филдс, 1895 жылдан 1900 жылдардың басына дейін Монтана штатында дилижанс жүргізіп, USPS үшін жұмыс істеген алғашқы афроамерикандық әйел болды. Әуе тасымалы енгізілген кезде, алғашқы әйел пошта ұшқышы Кэтрин Стинсон болды, ол 1913 жылдың қыркүйегінде Монтана штатының жәрмеңкесінде ұшағынан пошта сөмкелерін тастады. Бірінші әйел қалалық пошта тасымалдаушылары Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тағайындалды. 2007 жылға қарай шамамен 59 700 әйел қалалық пошта тасымалдаушысы және 36 600 ауылдық пошта тасымалдаушысы жұмыс істеді, бұл барлық пошта тасымалдаушыларының 40 пайызын құрады.

Геральдикада

Литваның Даугайлай елді мекенінің гербінде пошта бұлдырығын тартып ойнап тұрған пошташы бейнеленген.