Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапониядағы телекоммуникацияларға шолу
Overview of telecommunications in Japan
Жапония қазіргі таңда әлемдегі ең дамыған коммуникациялық желілердің біріне ие. Мысалы, 2008 жылы Жапонияның ішкі істер және коммуникация министрлігі интернетке қол жеткізу үшін ұялы телефондарды 75 миллионға жуық адам пайдаланғанын, бұл жеке интернет қолданушыларының шамамен 82% құрайтынын мәлімдеді.
The nation of Japan currently possesses one of the most advanced communication networks in the world. For example, by 2008 the Japanese government's Internal Affairs and Communications Ministry stated that about 75 million people used mobile phones to access the Internet, said total accounting for about 82% of individual Internet users.
Телефон қызметі
Телефон және ISDN – пайдаланылып жатқан негізгі желілер: 52.3981 миллион (2007)
Telephones and ISDN – main lines in use: 52.3981 million (2007)
Пайдаланылып жатқан IP телефон желілері: 16.766 миллион (2007) Жапонияның радио әуесқойларының байланыс сигналдарына қараңыз.
IP phone lines in use: 16.766 million (2007) See Amateur radio call signs of Japan.
Пошталық қызметтер
Жапонияның алғашқы қазіргі заманғы пошта қызметі 1871 жылы басталды, пошта Киото мен Токио, сондай-ақ соңғы қала мен Осака арасында кәсіби түрде тасымалданды. Бұл жапон тарихында Мейдзи дәуірінің символы болған қарқынды индустрияландыру мен әлеуметтік қайта құрылымдаманың кезеңінде болды. Жапонияның теміржол технологиясы дамымаған кезеңде болғандықтан, өсіп келе жатқан пошта жүйесі адам күшімен жүретін көлік құралдарына, оның ішінде рикшаларға, сондай-ақ атпен тасымалдауға көп жүйкеленді. Мысалы, Жапонияның пошта қызметінің 50 жылдығын тойлаған 1921 жылы үкімет поштаны атпен жеткізіп жүрген батыл аттылардың суретін салған әдемі открыткалар шығарды. Коммуникация саласында британдық техниктер жапондық маяктарды салуға көмектескен, ал елдің жаңадан құрылып келе жатқан пошта жүйесі британдық идеяларды жергілікті жағдайлармен үйлестіруге тырысты. Әсіресе, елдің жағалауы бойынша жүзе тасымалдау жапон экономикасының дамуының маңызды мысалы болып табылады: үкімет жеке компаниялармен тығыз байланыста жұмыс істеп, әлеуметтік қажеттіліктерді қанағаттандырып, сонымен қатар үлкен пайда табуға мүмкіндік беретін өнеркәсіптік кеңейтуді жүзеге асырды. Мицубиши компаниясының теңіз арқылы пошта тасымалдау шарты тиімді болды және компанияның танымал "зайбацуға" айналуына көмектесті. Бұқаралық сауаттылықтан бұрын пайда болған қарапайым жапондық пошта белгісі бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді.
Japan's first modern postal service got started in 1871, with mail professionally traveling between Kyoto and Tokyo as well as the latter city and Osaka. This took place in the midst of the rapid industrialization and social reorganization that the Meiji period symbolized in Japanese history. Given how the nation's railroad technology was in its infancy, Japan's growing postal system relied heavily on human powered transport, including rickshaws, as well as horse drawn methods of delivery. For example, while commemorating the 50th anniversary of Japan's postal service, the country's 1921 government released decorative postcards depicting intrepid horseback riders carrying the mail. In communication terms, British technicians had already been employed in assisting with Japanese lighthouses, and the country's budding mail system looked to hybridize British ideas with local practicalities. Shipping along the nation's coastline in particular demonstrates a key instance of how the Japanese economy developed: the government closely working with private companies to industrially expand in a way that met social needs while also allowing for large profits. Mitsubishi's contract for mail transport by sea proved lucrative enough that it assisted with the firm becoming one of the famous "zaibatsu". The simple Japanese postal mark, predating mass literacy in the nation, is still used to this day.
Жалпы мәліметтер мен тарих
Жапондықтардың қазіргі заманғы коммуникациялардың гүлдену кезеңінің мысалы – газеттердегі өзгерістер. Токугава дәуірінде (1603-1867 жж.) газет сатушылар басылымдардың мазмұнын дауыстап оқып, қолмен қашалған тақталардан басылған қағаздарды таратқан. Жапон қоғамы жаңару кезеңінде жылжымалы қаріптер кеңінен қолданысқа енді. Атап айтқанда, 1874 жылы құрылған және стандартты жапон тілінде толыққанды оқылуы үшін жасалған, таралымы бойынша елдегі ең ірі газет болған ұлттық күнделікті газет – «Йомиури Шимбун». Мэйдзи дәуірінің басында (1868-1912 жж.) осындай бес күнделікті газет пайда болды. «Йомиури» газеті Уильям Рэндольф Херст басқаратын американдық басылымдардың тікелей ықпалында болды. Мұндай алғашқы бұқаралық газет – 1861 жылы Нагасакиде ағылшын А.В. Хансард құрған «Нагасаки Shipping List & Advertiser» газеті. Оның алғашқы саны сол жылдың 22 маусымында жарық көрді. Ағылшын тілінде жарық көрген газет Хансардтың «Japan Herald» басылымының негізін қалады. Жапонияның телерадио хабарларын тарату саласындағы жетекші компаниясы (Nippon Hoso Kyokai – NHK) 1925 жылы құрылғаннан бері басымдыққа ие. Соғыстан кейінгі кезеңде NHK-ның бюджеті мен жұмысы Пошта және телекоммуникация министрлігінің бақылауында болды. 1950 жылғы телерадио хабарларын тарату туралы заң NHK-ның тәуелсіз басқаруы мен бағдарламаларын қамтамасыз етеді. Телевизия 1953 жылы, ал түсті теледидар 1960 жылы пайда болды. 1969 жылы кабельдік теледидар енгізілді. 1978 жылы екі түсті телеарнасы бар тәжірибелік спутник ұшырылды. Телевизия үшін пайдаланылатын операциялық спутниктер 1984 және 1990 жылдар аралығында ұшырылды. Телевизия көру өте жылдам тарады, сондықтан 1987 жылы Жапонияның 99 пайызындағы үйлерде түсті теледидар болды, ал орташа отбасы күніне кем дегенде бес сағат теледидар көреді. 1987 жылдан бастап NHK екі арнада тыңдаушыларға спутниктік сигналдарды пайдалана отырып, толыққанды тәжірибелік хабар таратуды бастады, осылайша бұрын нашар қабылданатын елдің шалғай және таулы аймақтарына қызмет көрсетті. Жаңа жүйе тәулігіне 24 сағат үздіксіз қызмет көрсетті. 1980 жылдардың соңында NHK екі қоғамдық теледидар және үш радио желісін ұлттық деңгейде іске қосты, аптасына 1700 бағдарлама шығарды. Оның жалпы және білім беру бағдарламалары 6900-нан астам телеарналар мен шамамен 330 АМ және 500-ден астам FM радиостанциялары арқылы таратылды. Әлемнің жиырма бір тілінде жан-жақты қызмет көрсетіледі. Коммуникация технологиясының жылдам жақсаруы, инновациялары мен әртараптандыруы, соның ішінде оптикалық талшықты кабельдер, коммуникациялық спутниктер және факс машиналары 1980 жылдары коммуникация индустриясының қарқынды өсуіне әкелді. 1985 жылға дейін үкіметке тиесілі Nippon Telegraph and Telephone Corporation 1985 жылдың сәуіріне дейін коммуникация индустриясына үстемдік жүргізді, содан кейін жаңа жалпы тасымалдаушыларға, соның ішінде Daini Denden компаниясына да осы салаға кіруге рұқсат берілді. NTT Worldwide Telecommunications Corp (Kokusai Denshin Denwa Company, әдетте KDD деп белгілі, қазір KDDI Inc құрамына кіреді) 1989 жылы Nihon Kokusai Tsushin және басқа да жеке шетелдік коммуникациялық фирмалар жұмыс істей бастаған кезде халықаралық коммуникация қызметіне монополиялық иелігін жоғалтты. 1992 жылы Жапонияда 12000-нан астам теледидар станциясы, ал 350-ден астам радиостанция, 300 АМ радиостанциясы және 58 FM радиостанциясы болды. 1980 жылдары радио хабарларын таратудағы жаңалықтар – дыбыс мультиплексі (екі тілде немесе стерео) хабарларын тарату, спутниктік хабар тарату, ал 1985 жылы Ауа университеті және телетекст қызметтері ашылды. Жапония 1980 жылдары телекоммуникация саласында әлемдік көшбасшы болды, бірақ бұл позиция 1990 жылдардағы АҚШ-тың дотком индустриясы және Азиядағы жаңадан пайда болған «жолбарыс» елдерімен күресті. АҚШ санариптік контент бойынша көшбасшы, Оңтүстік Корея кеңжолақты интернетпен қол жеткізу бойынша, Үндістан бағдарламалық жасақтама бойынша, ал Тайвань ғылыми-зерттеу және даму бойынша көшбасшы. Жапония телекоммуникациялық құрылғылардың кеңінен таралуына қол жеткізгеннен кейін 21-ғасырға қадам басты. Мысалы, 2008 жылы үкіметтің ішкі істер және коммуникация министрлігі интернетке кіру үшін 75 миллионға жуық адам ұялы телефонды қолданғанын, бұл интернет пайдаланушылардың 82 пайызын құрайтынын мәлімдеді.
An example of the dawn of modern Japanese communications is the shift in newspaper publication. News vendors of the Tokugawa period, taking place from 1603 to 1867, typically promoted publications by reading the contents aloud and handed out papers that were printed from hand graven blocks. Widespread adoption of movable type took place as Japanese society modernized. In particular, Yomiuri Shimbun, a national daily newspaper that became the country's largest by circulation, was founded in 1874 and designed to be read in detail using standard Japanese vernacular. Five such dailies got started early in the Meiji period, taking place from 1868 to 1912. Yomiuri specifically took direct influence from American publications controlled by William Randolph Hearst. The first such mass newspaper to be founded was the Nagasaki Shipping List & Advertiser, established in 1861 in Nagasaki by the Englishman A. W. Hansard. Its first issue ran 22 June of that year. The newspaper, which notably discussed matters in the English language, laid the groundwork for Hansard's later publication Japan Herald. The broadcast industry has been dominated by the Japan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai—NHK) since its founding in 1925. In the postwar period, NHK's budget and operations were under the purview of the Ministry of Posts and Telecommunications, the Broadcasting Law of 1950 provides for independent management and programming by NHK. Television broadcasting began in 1953, and color television was introduced in 1960. Cable television was introduced in 1969. In 1978 an experimental broadcast satellite with two color television channels was launched. Operational satellites for television use were launched between 1984 and 1990. Television viewing spread so rapidly that, by 1987, 99 percent of Japan's households had color television sets and the average family had its set on at least five hours a day. Starting in 1987, NHK began full scale experimental broadcasting on two channels using satellite to audience signals, thus bringing service to remote and mountainous parts of the country that earlier had experienced poor reception. The new system also provided twenty four hours a day, nonstop service. In the late 1980s, NHK operated two public television and three radio networks nationally, producing about 1,700 programs per week. Its general and education programs were broadcast through more than 6,900 television stations and nearly 330 AM and more than 500 FM radio transmitting stations. Comprehensive service in twenty one languages is available throughout the world. Rapid improvements, innovations, and diversification in communications technology, including optical fiber cables, communications satellites, and fax machines, led to rapid growth of the communications industry in the 1980s. Nippon Telegraph and Telephone Corporation, owned by the government until 1985, had dominated the communications industry until April 1985, when new common carriers, including Daini Denden, were permitted to enter the field. NTT Worldwide Telecommunications Corp (Kokusai Denshin Denwa Company, commonly known as KDD, now part of KDDI Inc.) lost its monopoly hold on international communications activities in 1989, when Nihon Kokusai Tsushin and other private overseas communications firms began operations. In 1992 Japan also had more than 12,000 televisions stations, and the country had more than 350 radio stations, 300 AM radio stations and 58 FM. Broadcasting innovations in the 1980s included sound multiplex (two language or stereo) broadcasting, satellite broadcasting, and in 1985 the University of the Air and teletext services were inaugurated. Japan has been the world leader in telecommunications in the 1980s, but this position that has been challenged by the United States' dot com industry in the 1990s and the emerging tiger states in Asia. While the United States is leading in digital content, South Korea is leading in broadband access, India is leading in software, and Taiwan is leading in research and development. Japan went into the 21st century after achieving widespread saturation with telecommunication devices. For instance, by 2008 the government's Internal Affairs and Communications Ministry stated that about 75 million people used mobile phones to access the Internet, accounting for about 82% of individual internet users.