Кіріспе

Құс түрі

Күлді тақырқұс (Eremopterix griseus) – тақырқұстар тұқымдасына жататын, құсқұсқа ұқсас шағын құс. Ол Оңтүстік Азияның жазықтарында, ашық жерлерде, жалаңаш топырақ, шөп және бұталы өсімдіктерде кездеседі. Аталықтарының беті қара және ақ түсті контрастты өрнекпен ерекшеленеді, ал аналықтары құмды қоңыр түсті, аналық құсқұсқа ұқсайды. Аталықтары көбелек шағы кезінде, толқынды және тік түсумен ұшып, соққылайтын ұзын төмен қарайтын сыбызғымен оңай анықталады.

Таксономия және жүйелеу

Күл тақиялы торғайлақ бастапқыда Alauda туысына жатқызылған. Бұл түр мынадай балама атаулармен де белгілі: күл тақиялы торғайлақ, күл тақиялы финк-ларек, қара қарны финк-ларек және қара қарны торғайлақ.

Кіші түрлер

Дегенмен, ceylonensis (Шри-Ланкадан) және siccata (Гуджараттан) деген кейбір түршелер бөлініп көрсетілгенімен, айырмашылықтар көбінесе географиялық градиент бойынша өзгереді және олар бір түр ретінде қарастырылады.

Сипаттама

Бұл құстар, шағын торғайдың мөлшерінде, қысқа аяқтары және тырна тәрізді тұмсықтары бар, көбінесе жерде отырады. Сымдарға қонғанымен, ағаштар мен бұталарға қонбайды. Аталықтарының денесі құмды қоңыр түсті, құрсағы, жауырыны, төменгі жауырыны және көздерінің жолағы қара. Басының үстіңгі жағы күлгін (дегенмен, бас қауырсындарының түбі қара), Үндістан мен Пәкістанның шөлейт аймақтарында осы түрмен аумағы жартылай беттесетін қара бас торғайының қара қоңырдан қара түсіне ұқсамайды. Аналығы ашық қоңыр түсті және әйел үй торғайына өте ұқсас, бірақ аяқтары әлдеқайда қысқа, денесі мығым және мойны қысқа болып көрінеді.

Тіршілік ету ортасы және таралуы

Бұл түр белгілі бір биіктіктен төменгі жерлермен шектеледі және Гималай тауларының оңтүстігінен Шри-Ланкаға дейін, батыста Инд өзен жүйесіне және шығыста Ассамға дейін таралады. Ол егістік қалдықтарында, бұталы жерлерде, қараусыз қалған жерлерде, өзен жағалауындағы құмдарда және жағалаудағы тасқын алаңдарында кездеседі. Олар шөл аймағының ішкі бөлігінен қашықтайды, мұндай орта қара тажықты торғай-құйрыққа көбірек сәйкес келеді. Екі түрдің ареалдары жартылай беттеседі, бірақ олар сирек бір орында кездеседі. Жаңбыр маусымында олар күшті жауын жауатын аймақтардан шегінеді. Олар түнде жерде демалады, топыраққа шағын ойықтар жасап ұялайды. Ұясы – жердегі шөп түбіндегі тығыз ойыс, шөп пен шашпен төселген, ал шетіне бірнеше тас орналастырылған. Әдетте, 2-3 жұмыртқа салады, оларды ата және аналық екеуі де жатыр. Жұмыртқалар шамамен 13-14 күннен кейін шығады, ал екі ата-ана да балаларды кезекпен тамақтандырады, бірақ аналық белсендірек болады. Көптеген құстарда оң жамбас толық дамымайды, алайда зерттеу нәтижесінде 150 мысалдың 6-сында оң жамбастың іздері табылды, бірақ жұмыртқа жолы болған жоқ.

Мәдениетте

Кейбір хинди диалектілерінде бұл құсқа дабхак чурти деген ат қойылған, ол "құсқырандай отырған торғай" деген мағынаны білдіреді. Британдық Үндістанда оны тамақ үшін атып, "ортолан" деп атаған.

Басқа дереккөздер

Шиванараян, Н (1978). "Сорғы егісіне аққбалықпен шаңырақ шаққан шұбар құстың келтірген зияны". Құс бақылаушыларға арналған хабарлама. 18(3):10. Шукла, Р.Н.; Шривастава, М. (1985): "Үш түрдің ұялары мен ұя салу мінез-құлқына қатысты кейбір байқаулар". Салыстырмалы физиология және экология. 10(2):77–78.