Дэвид Грей: Англиялық снукершінің мансабы

Кіріспе

Дэвид Грей (туған 9 ақпан 1979 жылы) – лондондық бұрынғы ағылшын кәсіби снукер ойыншысы. Грей 1996 жылы беделді ағылшын әуесқойлар чемпионатының ең жас жеңімпазы атанғаннан кейін кәсіпқойға айналды. Ол 2003 жылы Шотландия Ашық турнирінде жеңіске жетті, әлемдік рейтингте алдыңғы 16-ға кірді және 2004 жылғы Ұлыбритания чемпионатының финалына өтті (онда ол өзінің екі бәсекелі максималды сериясының бірін жасады). Карьерасының басында осы жетістіктерге қарамастан, оның формасы төмендеп, 2010 жылы, бар болғаны 31 жасында турдан шығып қалды.

Мансап

Грей 1996 жылы кәсіби спортқа айналды, 1995 жылы Англияның әуесқойлық титулын ең жас жеңімпазы атанды. Грей алғаш рет 1998 жылы 19 жасында әлем чемпионатына қатысып, бірінші раундта Алан Макманға ең аз айырмамен жеңіліп қалды. Ол өзінің әлеуетін 2000 жылғы әлем чемпионатының бірінші раундында болашақ жеті дүркін әлем чемпионы Ронни О'Салливанды 10:9 есебімен жеңіп көрсетті. Алайда, ол екінші раундта осы жетістікті қайталай алмады және Доминик Дейлге 1:13 есебімен жеңіліп, бар болғаны 208 ұпай жинады, бұл ең жақсы 25 матч үшін рекордтық көрсеткіш. 1998 жылы рейтингтік емес Бенсон және Хеджес чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін және 2000 жылы әлем чемпионатындағы өнертабысынан соң, Грей келесі он сегіз айда турнирлердің ширек финалисі болып тұрақты түрде қатысты, бірақ 2002 жылы Шотландия Ашық чемпионатына дейін өзінің алғашқы рейтингтік финалына жетпеді. Бұл турнирде Грей жартылай финалда 6:3 есебімен чемпион Питер Эбдонды жеңіп, Стивен Хендри мен Джон Хиггинсті де жеңіп шықты. Стивен Ли ақырында 9:2 есебімен Грейді жеңді. Бірақ бір жылдан кейін сол турнирде Грей финалға жолда Хиггинс пен Хендриді қайтадан жеңіп, бұл жолы жаңа келген (және болашақ әлем чемпионы) Марк Селбиді 9:7 есебімен жеңіп, жарыста жеңіске жетті. Грей 2003 жылғы әлем чемпионатына қатыса алмағанымен, 2003 жылғы Шотландия Ашық чемпионатындағы табысы (оның жалғыз рейтингтік турнирдегі жеңісі) оны 2003/2004 жылғы әлемдік рейтингтегі алғашқы 16-ға кіргізіп, 2005/2006 жылдары сол күйінде қалдырды. 2004 жылғы әлем чемпионатында ол ширек финалға дейін өтті, Грейм Дотттан 9:13 есебімен жеңілді. Бұл өнер оған 2004/2005 жылғы әлемдік рейтингте 12-орынды әкелді (қазіргі таңда оның ең жақсы көрсеткіші). 2004 жылдың 28 қарашасында ол үшінші және осы күнге дейін соңғы рейтингтік финалына жетті. Ол финалда Стивен Магуайрдан 1:10 есебімен жеңілді. Осы турнирде Грей өзінің алғашқы максималдық үзілісін 2006 жылғы әлем чемпионатында жасады, бірақ екінші турда Питер Эбдон Грейді 13:2 есебімен жеңіп, Грейді әлем чемпионатында 25 кадрлық ең жақсы екі матчын жеңіске жеткен бірнеше ойыншылардың қатарына қосты. Грей әлем чемпионатында ешқашан ширек финалдан асып өткен емес. 2006 жылғы Гран-приде ол топтық кезеңнен (әлемдегі ең үздік 32 және 16 білікті ойыншы алты топқа бөлінеді, олар дөңгелек жүйесімен өзара ойнайды, әр топтағы ең сәтті екі ойыншы алға жылжиды) өтті, бірақ соңғы 16-да О'Салливанға 2:5 есебімен жеңілді. Ол 2007 жылғы әлем чемпионатына қатыса алмады, 1991 жылғы жеңімпаз Джон Парроттан жеңіліп, 2007/2008 жылғы рейтингте алдыңғы 32 орыннан шықты. Келесі маусымда да жетістікке жете алмады, әлем чемпионатының іріктеуінде Лю Чуанға жеңіліс оның келесі жылы рейтингтің 40-тан аспайтындығын қамтамасыз етті. Грей 2008/2009 маусымнан кейін турдан шықты, бірақ оған 2009/2010 маусымда турда қалуға мүмкіндік беретін World Snooker жауынгерлік картасы берілді. 2009/2010 жылғы маусымдағы сәтсіз өнер көрсетуінен кейін ол 2010/2011 жылғы маусымда 77-орында тұрып, 2011 жылдың 28 мамырында Q мектебінің іріктеу кезеңдерінде жеңіліп, келесі маусымда кәсіби турға қатыса алмады. 2012 жылдың мамыр айында Q мектебінің кезеңдеріндегі тағы бір нашар өнер көрсетуі оның 2012/2013 жылғы кәсіби турға қатыса алмауына әкелді. 2013 жылдың мамыр айында да осылай болды, өйткені Q School біліктілік турларында тағы бір нашар нәтижеге қол жеткізе алмады, сондықтан ол 2013/2014 жылғы турға қатыса алмады. Алайда ол маусымның алғашқы турниріне, Болгария Ашық чемпионатына қатысып, соңғы 128 ойында Герард Гринге қарсы тең түсті, бірақ турнир басталғанға дейін одан бас тартты және содан бері басқа матчта ойнаған жоқ.

Gray turned professional in 1996, after becoming the youngest winner of the English amateur title in 1995. Gray first qualified for the World Championship aged 19 in 1998 where he narrowly lost in round one to Alan McManus. He first demonstrated his potential by beating future seven time World Champion Ronnie O'Sullivan 10–9 in the first round of the 2000 World Championship, a match in which O'Sullivan scored five However, he was unable to repeat this success in the second round and lost 1–13 to Dominic Dale, scoring just 208 points, a record low for a best of 25 match. After winning the non ranking 1998 Benson & Hedges Championship and following his World Championship performance in 2000, Gray was a consistent tournament quarter finalist over the next eighteen months, but did not reach his first ranking final until the 2002 Scottish Open. In this tournament, Gray eliminated defending champion Peter Ebdon 6–3 in the semi finals, having already taken out Stephen Hendry and John Higgins. Stephen Lee eventually defeated Gray in the final, 9–2. However, in the same tournament a year later, Gray again eliminated Higgins and Hendry en route to the final, and this time won the event, defeating newcomer (and another eventual world champion) Mark Selby 9–7. Although Gray was unable to qualify for the 2003 World Championship, his success at the 2003 Scottish Open (his only ranking tournament win) saw him break into the top 16 in the 2003/2004 world rankings, where he remained through 2005/2006. In the 2004 World Championship, he advanced to the quarter finals, losing 13–9 to Graeme Dott. This performance helped him to no. 12 in the 2004/2005 world rankings (to date, his best ever position). On 28 November 2004 he reached his third – and to date, latest – ranking final in the UK Championship. He lost 10–1 to Stephen Maguire in the final. It was during this tournament that Gray scored his first maximum break 10–5 at the 2006 World Championship, but in the second round Peter Ebdon beat Gray 13–2 with a , making Gray one of the few players to have lost two best of 25 frame matches in a World Championship so emphatically. Gray never advanced beyond the quarter finals in a World Championship. In the 2006 Grand Prix, he advanced from the group stage (in which the world's top 32 plus sixteen qualifiers are split into groups of six, who play each other round robin with the two most successful players in each group progressing), before losing 2–5 to O'Sullivan in the last 16. He did not qualify for the 2007 World Championship, losing to 1991 winner John Parrott, and dropped out of the top 32 in the 2007/2008 rankings. A lack of success continued into the next season, with defeat to Liu Chuang in World Championship qualifying ensuring that he would be outside the top 40 of the rankings for the following year. Gray fell off the circuit after the 2008–09 season but a World Snooker wildcard was awarded to him to allow him to remain on tour for the 2009–10 season. After a disappointing 2009/2010 season he finished 77th for the 2010/2011 season and on 28 May 2011 Gray failed to qualify for the professional tour for the next season losing in the Q school qualifying stages. After yet another poor performance in the Q school stages in May 2012 also saw him fail to qualify for the 2012/2013 professional tour. The same was to follow in May 2013, as another poor performance in the Q School qualifying rounds led to disappointment, as he failed to qualify for the 2013/2014 tour. He did however enter himself into the first tournament of the season; the Bulgaria Open and was drawn against Gerard Greene in the last 128, however he withdrew from the tournament before it started and has not played another match since.

Жеке өмір

2009 жылдың 7 қазанында Тайландта демалысқа кеткен Грей есінен танып, жедел жәрдеммен ауруханаға жеткізілді. Патая қаласындағы Тайланд курортының шағын тоғайында, тек іш киімінде есінен танып құлаған күйінде табылған ол, жедел жәрдем қызметкерлерімен құтқарылды. Достарымен ішімдік ішкеннен кейін есінен танып, Бангламунг ауруханасындағы кереуетте оянды. 110sport Group төрағасы Ли Дойл Грейге көмектесу үшін барлық қолдауын көрсетуге дайын екенін мәлімдеді.

Жүлделі емес финалдар: 2 (2 атақ)

Нәтижесі: №. Жыл Чемпионаты Финалдағы қарсыласы Есеп Жеңімпаз 1. 1996 Мерсисайд кәсіби чемпионаты Пол Суини 5–2 Жеңімпаз 2. 1998 Бенсон және Хеджес Чемпионаты 9–6

Әуесқойлар финалы: 5 (3 атақ)

Нәтижесі: №. Жыл Чемпионаты Финалдағы қарсыласы Есеп Жеңілісші 1. 1994 21 жасқа дейінгі IBSF әлем чемпионаты 10–11 Жеңімпаз 1. 1995 Англияның әуесқойлар чемпионаты 8–7 Жеңілісші 2. 1995 ЕАҚА Еуропа чемпионаты Дэвид Лилли 7–8 Жеңімпаз 2. 2013 Snookerbacker Classic 2013 Іріктеу кезеңі 6 Глостер Энтони Харрис 3–1 Жеңімпаз 3. 2013 Snookerbacker Classic 2013 Бас финал Кирен Уилсон 4–2