Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Либерти Вилидж – Канаданың Онтарио провинциясындағы Торонто қаласындағы аудан. Ол солтүстікте Кинг-стрит-Уэст, батыста Дафферн-стрит, оңтүстікте Гардинер экспресс-жолы, шығыста Страхан-авеню және солтүстік-шығыста теміржолмен шектеседі.
Liberty Village is a neighbourhood in Toronto, Ontario, Canada. It is bordered to the north by King Street West, to the west by Dufferin Street, to the south by the Gardiner Expressway, to the east by Strachan Avenue, and to the northeast by railway tracks.
Тарих
1850 жылдары Торонто, Грей және Брюс темір жолы мен Ұлы Батыс темір жолы осы аумақта рельстер төседі, осылайша оны қаланың қалған бөлігінен бөліп, тұрғын үйлер салу жоспарларын өзгертеді. Оның орнына Либерти Виллидж бірнеше мекемелерге айналды, соның ішінде 1873 жылы ашылған Торонто орталық түрмесі және 1878 жылы "құмарлыққа берілу", "бағынбау" немесе "жас шақтағы жыныстық қабілеттілік" қылмыстары үшін сотталған әйелдерге арналған Эндрю Мерсер әйелдерге арналған түзету мекемесі (қазіргі Лэмпорт стадионының орнында) ашылды. Провинциялық хатшы Уильям Джон Ханна 1915 жылы Орталық түрмені жабуға мәжбүр етті, ал оның барлық ғимараттары бояу цехы мен шіркеуден басқа бұзылды. Либерти Виллидж деп аталатын "Либерти көшесі" – босатылғаннан кейін ер және әйел сотталғандардың алғашқы болып басатын көшесі болды. Аймақтың темір жолға жақын орналасуы оның өнеркәсіптік аймақ ретінде дамуына ықпал етті. 1884 жылы Джон Инглис және компания ауыр машиналар, қазандықтар және кейіннен электр құралдарын шығаратын зауыт ашты. Инглис компаниясының табысы Орталық түрме жеріне кеңейтуіне әкелді. 1891 жылы Масси Харрис (кейін Масси Фергюсон) ауыл шаруашылығы құралдарын шығаратын зауыт салды. 19-ғасырдың соңында құрылған басқа компаниялардың ішінде Торонто кілем фабрикасы, Сент-Дэвид шараптары және Онтарио жел қозғалтқышы мен сорғысы бар. Өнеркәсіптік өндірістің төмендеуі және жылжымайтын мүліктің құнының төмендеуі Либерти Виллиджтегі көптеген ғимараттардың күшіне келуіне себеп болды. Либерти Виллидж Бизнес жақсарту аймағы (BIA) 2001 жылы құрылды және аймақтағы 600-дан астам мүше кәсіпорындарды өкілдік ететін ұйым ретінде қызмет етеді. Бұл кәсіпорындардың барлығы 10 000-нан астам адамды жұмыспен қамтиды. Либерти Виллидж жылдар бойы айтарлықтай өсті, жаңа кондоминиумдар, лофттар, кеңселер, сондай-ақ жаңа саябақ пен әртүрлі дүкендер мен мейрамханалар салынды. Бұл даму Либерти Виллидждің жанды және гүлденген ортасына үлкен үлес қосты. Торонтоның орталық бөлігінің жаңаруы (gentrification) жалғасуда, ол орталықтан шығысқа қарай жылжып, жылдам дамуға ынталандыруда (мысалы, Квин-стрит-Уэст, Ниагара, Дистиллери ауданы). Бұл жас мамандар мен суретшілер үшін батысқа қарай, әлі толық қалыптаспаған аймақтарға жылжуға мүмкіндік беретін, бірақ әлі де қаланың орталық бөлігіне жаяу немесе трамваймен жеңіл жететін тартымды ауданға айналды. Көптеген ескі фабрикалар лофттарға айналдырылды, ал басқалары мейрамханалар, спортзалдар, жиһаз дүкендері мен галереяларға айналды, себебі бұл аймақ бұрынғы ауыр өнеркәсіптік аймақ болған. Бұрын қағаз фабрикасы болған және 2003 жылға дейін Ирвин ойыншықтар фабрикасы орналасқан ғимарат өнеркәсіптік тұрғын үйлерге және аралас коммерциялық кеңістіктерге айналдырылды. Моват даңғылындағы Торонто кілем фабрикасы және оның айналасындағы өнеркәсіптік құрылыстар кампусы – 1900 жылдар басындағы өнеркәсіптік архитектураның мысалы және қазіргі уақытта дизайн, технология, медиа және маркетинг компанияларын қамтиды. Либерти көшесі мен Ханна даңғылындағы ескі қоймалар мен фабрикалар 1980 және 1990 жылдары коммерциялық кеңістіктерге айналдырылды және Либерти нарығын құрайды. Нарықта дизайн фирмалары мен ұжымдары, медиа, технология және маркетинг фирмалары, сондай-ақ әртүрлі бөлшек сауда дүкендері орналасқан. Бұрынғы Инглис фабрикасы мен бұрынғы Масси Фергюсон бас кеңсесінің құрылыстары Либерти Виллиджтің ортасын қоршап тұр, бұл ауданның өнеркәсіптік тарихын көрсетеді.
In the 1850s, both the Toronto, Grey and Bruce Railway and the Great Western Railway laid tracks across the community, cutting it off from rest of the city and altering plans to develop the area for residential purposes. Instead, Liberty Village became home to several institutions, including the Toronto Central Prison, opened in 1873, and the Andrew Mercer Reformatory for Women (on the site of today's Lamport Stadium), opened in 1878 for women convicted of "vagrancy", "incorrigibility", or "sexual precociousness." Provincial Secretary William John Hanna forced the closure of Central Prison in 1915, and all its buildings were demolished except for the paint shop and chapel. "Liberty Street", for which Liberty Village is named, was the first street both male and female convicts would walk once freed. The area's proximity to the railway tracks led to its growth as an industrial area. In 1884, John Inglis and Company opened a factory to manufacture heavy machinery, boilers, and later, electrical appliances. Inglis' success led to its expansion onto Central Prison lands. In 1891, Massey Harris (later Massey Ferguson) built a factory to produce agricultural implements. Other companies that established in the late 19th century included Toronto Carpet Manufacturing, St. David's Wine, and Ontario Wind Engine and Pump. Decreased industrial activity and lower property values caused many Liberty Village buildings to fall into neglect. The Liberty Village Business Improvement Area (BIA) was established in 2001 and serves as the representative organization for over 600 member businesses in the area. These businesses collectively employ over 10,000 individuals. Over the years, Liberty Village has undergone significant growth, with the addition of new condominiums, lofts, office spaces, as well as the development of a new park and a variety of shops and restaurants. These developments have contributed to the vibrant and thriving environment of Liberty Village. The ongoing gentrification of downtown Toronto has been pushing farther outwards from downtown (see Queen Street West, Niagara, Distillery District), encouraging rapid development. It has become a trendy neighbourhood for young professionals and artists pushing farther west for less established areas, while still remaining a short walk or streetcar ride from the core. Many old factories have been repurposed as lofts while others have become restaurants, gyms, furniture stores and galleries, as this area was primarily a former heavy industrial area. The industrial building that used to house a paper company and up until 2003, the Irwin Toy Factory, was converted into industrial residential lofts and mixed commercial use spaces. The Toronto Carpet Factory Building on Mowat Avenue and its surrounding campus of industrial structures is an example of 1900s' turn of the century industrial architecture and currently houses a mixture of design, technology, media, and marketing companies. Old storage and factory spaces at Liberty Street and Hanna Avenue were converted into commercial spaces in the 1980s and 1990s, and they comprise Liberty Market. The Market houses design firms and collectives, media, technology, and marketing firms, and an eclectic mix of retail stores. Structures from the old Inglis Factory and the former Massey Ferguson Head Office surround the heart of Liberty Village, further testifying to the industrial history of the neighbourhood.
Қауымдастық
2011 жылдың қараша айында азаматтар тобы Либерти ауылының тұрғындары қауымдастығын (LVRA) құрды. Бұл қауымдастық ағымдағы инфрақұрылым мәселелеріне жауап ретінде және Либерти ауылының аумағын үй деп санаған 25 000-нан астам адам арасында әлеуметтік бірлік құру мақсатымен құрылды. Төрт жыл ішінде Либерти ауылындағы барлық кондоминиумдардың 95%-ы қауымдастыққа мүше болды және жыл сайын мыңдаған адам қатысатын алты жылдық іс-шара ұйымдастырылды. Facebook-та 14 000-нан астам мүшесі бар, қатысу деңгейі 84,1% құрайды, бұл аймақ үшін виртуалды пікір алмасу алабы және ақпарат таратудың басты көзіне айналды. Бұл қауымдастық тұрғындар қауымдастығының дәстүрлі моделін бұзып, кәсіби бағытталған және қоғамдық байланысқа ұмтылған жаңа тәсілді ұсынды. Ол өзін "YIMBY" ұйымы деп таныстырады және оның өсімі экспоненциалды болып келеді. Бұл коммерциялық емес, заңды түрде тіркелген және еріктілер басқаратын ұйым, сонымен қатар "Солтүстік Америкадағы ең ірі тұрғындар қауымдастығы" екенін мәлімдейді. Іс-шаралар, халыққа тарату және аудандық және инфрақұрылымдық мәселелерге (көлік, балабақша, қауіпсіздік) бірлескен жауап беру арқылы қоғамдық байланыс құруға маңызды демеушілік тартты. Оның қазіргі негізгі демеушісі – жергілікті Либерти ауылының байланыс компаниясы Beanfield Metroconnect.
In November 2011, a group of citizens formed the Liberty Village Residents' Association (LVRA) as a collective response to ongoing infrastructure issues and with a stated goal of creating social cohesion amongst the more than 25 000 people who call the Liberty Village area home. Within four years 95% of all condominiums in Liberty Village were members and it created six annual events attended by thousands every year. It has a Facebook Group with more than 14 000 members and an 84.1% participation rate, making it the virtual speakers corner and central information distribution source for the area. It exploded the typical model of residents' associations by being proactively business forward and targeting community interaction. It calls itself a "YIMBY" organization and its growth has been exponential. It is a legal not for profit run by volunteers and claims to be the "Largest residents' association in North America". It has attracted significant sponsorship to provide connectivity for the community through events, outreach, and collective responses to neighbourhood and infrastructure issues (transit, daycare, safety). Its current major sponsor is a local Liberty Village communications company, Beanfield Metroconnect.
Көлік
Торонто Транзит Комиссиясы (TTC) Либерти Виллидж ауданында 504 Кинг және 29 Дюфферен автобус бағыттарын іске қосады. Либерти Виллидждің оңтүстік жағында GO Transit-тің Lakeshore West желісіндегі жолаушылар пойыздарымен қызмет көрсететін Exhibition GO станциясына қол жеткізуге болады. 2031 жылға дейін Exhibition станциясы сондай-ақ Онтарио желісінің оңтүстік терминалы болады, бұл жеңіл метро желісі аймақты Олд Ист-Йорк және Корктаун сияқты аудандармен, сондай-ақ Торонто метросының 1, 2 және 5 желілерімен байланыстырады. 2017 жылы Кинг көшесінің орталық бөлігінде трамвайлардың қозғалыс жылдамдығын арттыру жобасы іске асырылды.
The Toronto Transit Commission (TTC) operates the 504 King and the 29 Dufferin bus route in Liberty Village. At the southern end of Liberty Village there is access to Exhibition GO Station, served by commuter trains on GO Transit's Lakeshore West line. By 2031, Exhibition Station will also be the southern terminus of the Ontario Line, a light metro line that will connect the area with neighborhoods such as Old East York and Corktown as well as with Line 1, Line 2, and Line 5 of the Toronto subway. In 2017, a project to speed up travel times on streetcars along the central section of King Street was implemented.
Кинг-Либерти жаяу жүргіншілер көпірі
Либерти Виллиджді көршілес Ниагарамен байланыстыратын жаяу жүргіншілер көпірі 2011 жылы мақұлданды және құрылысы 2018 жылы басталды. 11,5 миллион долларлық көпір Либерти Виллидж мен Ниагараға ыңғайлырақ қол жетімділікті қамтамасыз етеді, қазіргі уақытта бұл аймақтар теміржол жолымен бөлініп, Кинг-стритке жету үшін батысқа қарай Дафферн-стритке немесе шығысқа қарай Страхан-авенюге дейін барады, содан кейін Кинг-стрит-Уэстке жол жүруге тура келеді. Бұл екі аймақ бұрын өнеркәсіптік жерлер болған, бірақ қазір негізінен тұрғын үйлермен құрылған. Болаттан жасалған фермалық құрылым 2019 жылдың қыркүйегінде орнатылып, 2021 жылдың сәуірінде ашылды, бірақ ашылғаннан бері лифт жұмысында ақаулар мен граффити мәселелеріне тап болды.
A pedestrian bridge to connect Liberty Village to neighbouring Niagara was approved in 2011 and construction began in 2018. The $11.5 million bridge would provide better access to both Liberty Village and Niagara which is currently cut off by the railway corridor with access to King Street either by travelling west to Dufferin Street or east to Strachan Avenue to travel north to King Street West. Both areas were once industrial lands but are now primarily residential. The steel truss span was added in September 2019 and opened in April 2021 but it has been plagued by elevator issues and graffiti since opening.
Танымал мәдениетте
"Liberty Village – Somewhere in Heaven" атты Liberty Village туралы деректі фильмін Дэвид Слома Rockin' Films үшін түсіріп, режиссерлік етті. Фильм 2006 жылы шықты (қазіргі құрылыс көп аяқталмас бұрын) және онда Liberty Village-тың көп жылдан бері тұратын тұрғындары Корки Лэйнг (саундтрекке өзінің Cork тобы арқылы музыка қосты), фотограф және видеооператор Таффи Розен, сондай-ақ аймақтағы басқа да суретшілермен, кәсіпкерлермен және жұмыс істейтін адамдармен сұхбаттар бар. Фильм Канаданың Ұлттық кино кеңесінің (NFB) Киношыларға көмек бағдарламасының қолдауымен іске асырылды.
A documentary film on Liberty Village titled Liberty Village – Somewhere in Heaven was produced and directed by David Sloma for Rockin' Films. The film was released in 2006 (before much of the current development was completed) and features interviews with longtime Liberty Village residents Corky Laing (who provided music for the soundtrack via his band Cork), Taffi Rosen photographer/videographer, as well as other artists, business owners and workers in the area. The film was made in part with the support of the National Film Board of Canada (NFB) through their Filmmaker Assistance Program.