D.R. & Quinch комиксі: Алан Мур мен Алан Дэвис жасаған 2000 AD антологиясының бұзық ғарыздық жеткіншектер туралы әңгімесі. Тарихқа әсер ететін қылмыскерлер!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
D. R. & Quinch – екі тәртіпсіз ғарыштан шығарылған жасөспірім туралы комикс. Оны Алан Мур және Алан Дэвис британдық апталық комикс антологиясы 2000 AD үшін жасаған. Комикс алғаш рет 1983 жылы жарық көрді. Ол екі ғарышкер жасөспірім студент – Уолдо "Д.Р." ("Diminished Responsibility" деген мағынадағы Д.Р. Доббс), ол әртүрлі схемалар құратын қылмыскер, және оның күшті, күлгін терілі қылмыстас серігі Эрнест Эрол Куинчтің Жер тарихына түрлі анархиялық әсерлерін баяндайды.
D. R. & Quinch is a comic strip about two delinquent alien drop outs. It was created by Alan Moore and Alan Davis for the British weekly comics anthology 2000 AD. It first appeared in 1983. The strip was the tale of how two alien teenage students Waldo "D. R." (for "Diminished Responsibility") Dobbs, a scheming criminal mastermind, and Ernest Errol Quinch, his muscular purple skinned companion in crime, have influenced Earth's history in various anarchic ways.
Құрылыс және тұжырымдама
D. R. мен Квинч 2000 жылы "Time Twisters" сериясында "D. R. мен Квинч Жерде көңіл көтереді" деген бір реттік комикс ретінде басталды. Кейіпкерлер бастапқыда бір рет ғана пайда болуы тиіс болған, бірақ олардың үлкен танымалдылығына байланысты, оларға өздерінің жартылай тұрақты сериясы берілді. D. R. мен Квинч National Lampoon кейіпкерлері О.С. және Стиггстен шабыт алды. Алан Дэвис Лео Баксендейлдің "Гримли Фендиш" мультфильмінің көркем стилінен визуалды шабыттанды.
D. R. and Quinch began in 2000 AD as a one off comic in the Time Twisters series titled “D. R. and Quinch Have Fun On Earth”. The characters were initially meant to only appear once but they proved so popular that they were given their own semi regular series. D. R. and Quinch were inspired by the National Lampoon characters O. C. and Stiggs. Alan Davis took visual inspiration from the cartoon style of Leo Baxendale’s Grimly Feendish.
Кейінгі пайда болуы
Жұптың соңғы сюжеті "Д.Р. және Квинч Голливудқа барады" 363-ші басылымнан 367-ші басылымға дейін жалғасты және Мур мен Дэвистің Д.Р. және Квинч туралы ең керемет туындысы деп есептеледі.
The pair's last storyline, "D. R. and Quinch Go to Hollywood," ran from progs 363 to 367 and is considered to be Moore and Davis's finest D. R. and Quinch story.
Қабылдау
D. R. & Quinch-тің анархиялық юморы алғашқы көрермендерінің арасында танымал болды. Бұл туынды 1985 жылы Eagle Award сыйлығын жеңіп алды (1984 жылы жарық көрген комикстер үшін) – «Өз тақырыбына лайық кейіпкер» номинациясы бойынша; сондай-ақ, Pulger және Chrysoprasia есімді қосалқы кейіпкерлер «Сүйікті қосалқы кейіпкер» номинациясына ұсынылды. Бұған қоса, алғашқы әңгімелер жинағы – D. R. & Quinch's Totally Awesome Guide to Life – 1987 жылы «Сүйікті комикстік альбом» номинациясы бойынша Eagle Award сыйлығын жеңіп алды. Бұл серия алғаш жарық көргеннен бері берік беделге ие. Ол Мурдың өзге туындыларымен салыстырғанда айқын ерекшелігімен көзге түседі, сондықтан назар аударуға лайық. Time журналына жазған Дуглас Волк оны көп бөлігі үшін «барған сайын ең күлкілі комикстердің бірі» деп сипаттады, ал Нил Гейман оны 2000 AD-дегі ең ұлы туындылардың бірі деп атады. Бірақ кейінірек берген сұхбатында, туындының авторы Мур, сериалдың комедиялық эффект үшін зорлық-зомбылықты пайдалануына наразылық білдірді, оның «тұрақты немесе құнды әлеуметтік маңызы жоқ» екенін мәлімдеді.
D. R. & Quinch's anarchic humour was popular with its original audiences — the feature won the 1985 Eagle Award (for comics published in 1984) for Character Most Worthy of Own Title; and the supporting characters Pulger and Chrysoprasia were both nominated for Favourite Supporting Character. In addition, the first collection of stories, D. R. & Quinch's Totally Awesome Guide to Life, won the 1987 Eagle Award for Favourite Comic Album. The series has had a strong reputation since it was first published. It stands out as something so obviously different when compared to the rest of Moore’s body of work that it is worthy of attention. Writing for Time, Douglas Wolk described it as, for the majority of its run, "one of the funniest comics ever" and Neil Gaiman has credited it with being one of the greatest 2000 AD stories. In a later interview, however, co creator Moore expressed discomfort with how the series exploits violence for comic effect, claiming that it has no “lasting or redeeming social value”.