Фоксборо стадионының тарихы және эволюциясы

Кіріспе

2002 жылы Фоксборо қаласындағы (Массачусетс штаты, АҚШ) американ футбол стадионы бұзылды. Қазіргі стадион Фоксборо қаласында орналасқан.

Бостон Патриотс командасы 1969 жылғы маусымды Массачусетс штатының Честнат-Хилл қаласындағы Бостон колледжінің "Алюмни" стадионында, ал 1970 жылғы маусымды, NFL-дегі алғашқы маусымын Бостонның Оллстон ауданындағы Гарвард стадионында өткізді. Стадионның құны 7,1 миллион долларды құрады. Тіпті осы шамалы шығын артығын ескерсек те, ол 1970 жылдардың стандарттары бойынша да үлкен спорт стадионы үшін өте арзан баға болды. Мұның себебі Патриотс Массачусетс штатының немесе Фоксборо қаласының үкіметтерінен қаржы алмады; шындығында, бұл сол дәуірдегі бірнеше ірі лига стадиондарының бірі, толығымен жеке қаржымен салынған.

| 1972 | 60 999 |
|---|---|
| 1973–1977 | 61 279 |
| 1978–1983 | 61 297 |
| 1984–1987 | 60 890 |
| 1988–1994 | 60 794 |
| 1995–2002 | 60 292 |

Ойын алаңы

Солтүстік Америкада 1970 жылдары салынған көптеген ашық алаңдар сияқты, Фоксборо стадионы да жасанды газонды ойын алаңы үшін жобаланған. Алғашқы алаң – Poly Turf, одан кейін AstroTurf орнатылды. 1991 жылғы маусымның басталуына дейін табиғи шөптен жасалған алаң салынып аяқталды.

Атау беру құқығы

1971 жылы стадионның бастапқы атауы «Шафер стадионы» болды, бұл стадионға иелік етпеген компанияға атау құқығын сатудың ерте мысалы еді. 1982 жылғы маусым аяқталғаннан кейін бұл келісім мерзімі бітіп, құқықтар «Anheuser Busch» компаниясына өтті. Өз сыра брендтерінің бірінің атын стадионға қоюдың орнына, «Anheuser Busch» «Патриоттардың» көптеген үлесіне ие болған Салливан отбасының құрметіне атау беруге келісті. «Салливан стадионы» атауы 1983 жылдың 23 мамырында қолданысқа енді. Салливан банкротқа ұшырап, Роберт Крафт стадионды сатып алғаннан кейін, Крафт Салливанның атын алып тастап, аренаны «Фоксборо стадионы» деп қайта атады. Қаланың ресми жазылуы «Фоксборо» болғанымен, стадион үшін қысқартылған нұсқасы қолданылды. Виктор Кямның меншігінде болған кезде ESPN телеарнасының жүргізушісі Крис Берман осы нысанды әзілде «Шавер стадионы» деп атады, бұл «Ремингтон» шатыр жарнамаларынан Кямның танымал болуымен және стадионның бастапқы атымен байланысты болды.

Футбол

Бұл аренада көптеген маңызды футбол матчтары өтті, оның ішінде 1994 жылғы ФИФА Әлем Кубогінде алты ойын өткізілді.

Басқа іс-шаралар

Стадион көптеген басқа ашық ауадағы іс-шараларды, негізінен концерттерді, сондай-ақ музыка фестивальдарын қабылдады, оның ішінде The Monsters of Rock Festival Tour және The Vans Warped Tour, сондай-ақ 8 шілдеде және 14 шілдеде өткен WWF King of the Ring турнирін. U2 тобы 1987 жылы 22 қыркүйекте The Joshua Tree Tour турнесінде өнер көрсетті, ал кейіннен 1992 жылы 20, 22 және 23 тамызда Zoo TV Tour турнесінің үш кешін өткізді. Schaefer Stadium стадионы 1976 жылы 4 шілдеде Элтон Джонды, сондай-ақ 1976 жылы 25 шілдеде Boz Scaggs, The Eagles және Fleetwood Mac топтарын қабылдады. Sullivan Stadium стадионы 1989 жылы 12 және 14 шілдеде The Who тобының 25 жылдық мерекелік гастрольдік турнесін өткізді. Пол Маккартни 1990 жылдың 24 және 26 шілдесінде Flowers In the Dirt Tour турнесімен стадионға келді. New Kids on The Block тобы The Magic Summer Tour турнесін 1990 жылдың 29 және 31 шілдесінде стадионға әкелді. Екі концерттік күнінің бірінде 53 000 адам қатысты. Genesis тобы 1992 жылы 28 мамырда We Can't Dance Tour турнесін стадионға алып келді. Metallica және Guns N' Roses 1992 жылы 11 қыркүйекте Guns N' Roses/Metallica Stadium Tour турнесін стадионға әкелді, ал Faith No More олардың алдын ала өнер көрсетуші тобы болды. Элтон Джон 1976 жылы 4 шілдеде АҚШ-тың екі жүз жылдық мерекесіне орай 62 000 көрерменнің алдында өнер көрсетті. Джон 1994 жылы 18 шілдеде Билли Джоэлмен бірге Face to Face концертінде өнер көрсетті. Мадонна 1987 жылы 9 шілдеде "Who's That Girl" турнесімен сол жерде толық сатылған залға өнер көрсетті. Боб Дилан және Grateful Dead 1987 жылы 4 шілдеде Dylan & the Dead атты бірлескен концерттік альбомын жазды. Pink Floyd 1988 жылдың мамыр айында екі түндік концерттік бағдарламасын өткізді (бір түні олардың үрмелі шошқасы жыртылып кетті). Олар сондай-ақ 1994 жылдың мамыр айында үш түндік, толық сатылған концерттік бағдарламасын The Division Bell Tour турнесінде өткізді, ол жазылып, пираттық түрде қол жетімді болды. (Екінші түні MTV жарнамалық мақсаттар үшін түсірді.) Dave Matthews Band тобы 1998 жылдан 2001 жылға дейін стадионда жеті концерт өткізді. The Rolling Stones тобы 1989 жылдың 27 және 29 қыркүйегінде және 1 қазанында үш түндік концерттік бағдарламасын өткізді, содан кейін 1994 жылдың 4 және 5 қыркүйегінде тағы екі түндік концерттік бағдарламасын өткізді, соңғы рет 1997 жылдың 20 және 21 қазанында өнер көрсетті. Сонымен қатар, 1994 жылы стадионда Drum Corps International World Championships халықаралық чемпионаты өтті.

The stadium hosted numerous other outdoor events, primarily concerts, along with music festivals, including The Monsters of Rock Festival Tour and The Vans Warped Tour, as well as the WWF King of the Ring tournament on July 8, 1985 and July 14, 1986. U2 played on The Joshua Tree Tour on September 22, 1987, and later performed three nights of their Zoo TV Tour on August 20, 22, and 23, 1992. Schaefer Stadium hosted Elton John on July 4, 1976, as well as Boz Scaggs, The Eagles, and Fleetwood Mac on July 25, 1976. Sullivan Stadium hosted The Who's 25th anniversary tour on July 12 and 14, 1989. Paul McCartney brought the Flowers In the Dirt Tour to the stadium on July 24 and 26, 1990. New Kids on The Block brought The Magic Summer Tour to the stadium on July 29 and July 31, 1990. An audience of 53,000 people attended one of two concert dates. Genesis brought the We Can't Dance Tour to the stadium on May 28, 1992. Metallica and Guns N' Roses brought the Guns N' Roses/Metallica Stadium Tour to the stadium on September 11, 1992, with Faith No More as their opening act. Elton John performed at the venue in front of 62,000 on US Bicentennial on July 4, 1976. John again appeared in a Face to Face concert with Billy Joel on July 18, 1994. Madonna performed her "Who's That Girl" tour there on July 9, 1987, to a sell out crowd. Bob Dylan and the Grateful Dead recorded a portion of their collaborative live album, entitled Dylan & the Dead, there on July 4, 1987. Pink Floyd played a two night stand in May 1988 (on one of the nights their inflatable pig was torn to shreds). They also played a three night sold out stand in May 1994 on their The Division Bell Tour which was recorded and readily available on bootleg. (The second night was filmed by MTV for promotional purposes.) The Dave Matthews Band played seven shows at the stadium from 1998 to 2001. The Rolling Stones played three nights on September 27 and 29 and October 1, 1989, then two more nights on September 4 and 5, 1994 and lastly October 20 and 21, 1997. Additionally, in 1994, the Drum Corps International World Championships were held in the stadium.

Жабылу

1990 жылдардың соңына қарай Фоксборо стадионы қазіргі заманғы NFL стандарттары бойынша функционалдық тұрғыдан ескірген болатын. Ойынды немесе концерттерді тамашалауға керемет көріністері болғанымен, және басқа қалалардағы көп мақсатты стадиондарға қарағанда азырақ мәселелері болғанына қарамастан, стадионның басқа да кемшіліктері болды. Құрылыс арзан, "қаңқадай" жағдайда жасалған, ерекше архитектуралық элементтері болмаған және заманауи ыңғайлылықтары өте шектеулі болды. Стадионның су жүйесі NFL көлеміндегі көрермендерге есептелмеген, алғашқы ойында канализация мәселесі дәретханаларды басып кеткен кезде бұл анық болды. Стадион әкімшілігі тұрақты дәретханаларды жалға алынған мобильді дәретханалармен толықтыруға мәжбүр болды. Сондай-ақ, лигадағы басқа командалар үшін маңызды табыс көзі болып табылатын люкс-бокс та жоқ еді. Көптеген жанкүйерлер арқасы жоқ алюминийден жасалған орындықтарда отыруға мәжбүр болды (немесе бүгінгі күнгі Ламбоу-Филд стадионының төменгі бөлігіндегідей, жалдап немесе жеке стадион жастықтары мен портативті орындықтарды әкелуге тура келді, әсіресе суық ауа райында), себебі орындықтардың тек аз бөлігі ғана тұрақты орындықтармен жабдықталған (50 ярд сызығының жанында көк, қызыл және ақ түспен боялған). Көп жауын жауғанда, тұрақ орнының көптеген топырақты бөліктері лайға айналып кететін. Ойыннан кейін шығу үшін бір сағаттан астам уақыт кететін, себебі стадион сол кездегі АҚШ 1-ші тас жолының төрт қатарлы бөлігінде орналасқан еді. Сыйымдылығы 60 000-нан астам (NFL-дің ең төменгі отыру орындарынан 10 000-ға артық) болғандықтан, бұл NFL-дегі ең кішкентай стадиондардың бірі болды. Сонымен қатар, стадион ауа райына толыққанды қорғалмаған, яғни жанкүйерлер дауыл кезінде (трибуналардың астында болмаса) немесе суық ауа райында қорғаныссыз қалды. Сонымен қатар, Салливан отбасы 1984 жылы Джексонның «Жеңіс туры»н насихаттауға миллиондаған доллар жұмсады. Басқа NFL иелерімен салыстырғанда олардың байлығы шамалы болғандықтан, олар тур үшін стадионды кепіл ретінде ұсынды. «Патриоттардан түсетін табыс қарызды өтеуге жеткіліксіз болады деп білген Салливандар команда мен стадионды жасырын түрде сатуға шығарды. Салливандардың қаржылық жағдайы соншалықты қиын болды, тіпті «Патриоттар» XX Суперкубокқа жеткенде де команда «Жеңіс туры» бойынша қарызды өтеуге жеткілікті ақша әкелген жоқ. Ақшаларының көп бөлігі командаға байланысты болғандықтан, олар 1989 жылы «Патриоттардың» бақылау үлесін Виктор Киамға сатты. Алайда стадион банкротқа ұшырап, 1988 жылы Бостондық газет магнаты Роберт Крафт сатып алды. Киам мен Салливан команданы Джексонвиллдегі мүдделі тараптарға сатуға тырысқанда, Крафт 2001 жылға дейін стадионда ойнауға қатысты темірдей міндеттемесі бар жалдау шартынан бас тарту арқылы келісімді тоқтатты. Нәтижесінде, Киам қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін 1992 жылы «Патриоттарды» Джеймс Ортвейнге сатты. Екі жылдан кейін Ортвейн «Патриоттарды» өзінің туған қаласы Сент-Луиске көшіруге тырысты. Алайда, 1992 жылғы жағдай сияқты, Крафт «Патриоттарды» жалдау шартынан босатудан бас тартты. Ортвейн содан кейін команданы сатуға шығарды, бірақ операциялық келісімнің шарттары кез келген әлеуетті сатып алушыдан Крафтпен жалдау шарттарын келісуді талап етті. Осыны ескере отырып, Крафт команданы өзі сатып алды. Екі жылдан кейін Крафт көршілес Бей Стейт Рэссвейді қамтитын жер учаскесін сатып алды, бұл оған Хартфордтағы және Оңтүстік Бостондағы жаңа стадион салу ұсыныстары сәтсіз аяқталғаннан кейін, жарыс жолының жерінде жаңа және жеке қаржыландырылған стадион салуға мүмкіндік берді. 31 NFL маусымынан кейін Фоксборо стадионы 2001 жылдың 23 желтоқсанында, «Патриоттардың» соңғы үй ойынынан кейін күйретуге жоспарланған еді. Алайда стадион Том Брэди мен Билл Беличик дәуірінің бірінші маусымына қонақ болып, команда плей-оффқа өтуге ұмтылып, алғашқы Суперкубок жеңімпазы атанды. Нәтижесінде, стадион 2001 жылғы постсезон аяқталғаннан кейін 2002 жылдың қаңтар айының соңында ғана бұзылды. Стадионда өткен соңғы ойын, «Так ережелері ойыны», қарлы дауылда ойналды; «Патриоттардың» Оукленд Рейдерске қарсы жеңісі, соңғы минуттарда сол кезде қолданылатын тығып алу ережесіне негізделген бұзылған фамбл қоңырауымен танымал болды. Стадионның бұрынғы орны оның мұрагері - Жилет стадионы үшін тұраққа айналды, кейін ашық аспандағы Patriot Place сауда орталығы ретінде дамытылды.

By the late 1990s, Foxboro Stadium had become functionally obsolete by modern NFL standards. Despite excellent sight lines to view game action or concerts and having fewer of the issues that multi sport multi purpose stadiums in other cities had, the stadium was otherwise outmoded. The facility was built in a low cost "bare bones" manner with unexceptional architectural elements, and had very few modern amenities. The stadium's plumbing was not designed with NFL sized crowds in mind, which became evident when a sewage issue overflowed the restroom facilities during its first game. Stadium officials were forced to augment the permanent toilets with rented portable toilets for the rest of the stadium's existence. It also lacked luxury boxes, an increasingly important source of revenue for other teams in the league. Most patrons had to sit on backless aluminum benches (or like still done in the lower Lambeau Field bowl today, rent or bring in their own stadium cushions and portable chairbacks, especially in cold weather), as only a small fraction of the seats had permanent chairbacks (painted blue, red and white near the 50 yard line). During heavy rains, the numerous unpaved spots in the parking lot turned to mud. It frequently took an hour or more to leave after games, due to its location on a then undivided four lane portion of U. S. Route 1. With a capacity of just over 60,000 (only 10,000 above the NFL's minimum seating capacity), it was one of the smallest stadiums in the NFL. It was also almost completely exposed to the elements, meaning that there was almost no protection for the fans in storms (outside of beneath the stands) or in extreme cold. Additionally, the Sullivan family had lost millions promoting the Jackson Victory Tour in 1984. Due to their relatively modest wealth compared to other NFL owners, they pledged the stadium as collateral for the tour. Knowing that the revenue from the Patriots would not be nearly enough to service the debt, the Sullivans quietly put the team and the stadium on the market. The Sullivans' financial picture was so dire that even when the Patriots made Super Bowl XX, the team didn't bring in nearly enough money to service the debt from the Victory Tour. With most of their money tied up in the team, they sold controlling interest in the Patriots to Victor Kiam in 1989. The stadium, however, lapsed into bankruptcy and was bought by Boston paper magnate Robert Kraft in 1988. When Kiam and Sullivan tried to sell the team to interests in Jacksonville, Kraft effectively stymied the deal by refusing to let the team out of their lease, which contained an ironclad commitment to play in the stadium until 2001. As a result, when Kiam himself was crippled by financial troubles, he sold the Patriots to James Orthwein in 1992. After only two years, Orthwein tried to move the Patriots to his hometown of St. Louis. However, as in 1992, Kraft refused to let the Patriots out of their lease. Orthwein then put the team on the market, but the wording of the operating covenant required any potential buyer to negotiate lease terms with Kraft. With this in mind, Kraft swooped in and bought the team himself. Two years later, Kraft bought the parcel of land containing neighboring Bay State Raceway, allowing him to build a new and privately financed stadium on the raceway property after proposals to build a new stadium in Hartford, Connecticut and South Boston failed. After 31 NFL seasons, Foxboro Stadium was scheduled to be demolished on December 23, 2001, the day after the Patriots' final home game. However, the stadium would instead play host to the first season of the Tom Brady and Bill Belichick era, with the team making a run to get into the playoffs and going on to win their first Super Bowl. As a result, the stadium was not demolished until late January 2002, after the conclusion of the 2001 postseason. The last game played in the stadium, "The Tuck Rule Game", was played in a snow storm; a Patriots win against the Oakland Raiders, which famously featured an overturned fumble call based on the then applicable tuck rule in the final minutes. The stadium's former site became parking lots for its successor, Gillette Stadium, before being developed into the open air shopping center Patriot Place.