Кіріспе
Бродмур ауруханасы – Англияның Беркшир графтығындағы Кроуторн қаласында орналасқан жоғары қауіпсіздікті психиатриялық аурухана. Бұл Англиядағы үш жоғары қауіпсіздікті психиатриялық аурухананың ең ескісі, ал қалған екеуі – Ливерпуль маңындағы Эшворт ауруханасы және Ноттингемширдегі Рэмптон қауіпсіздік ауруханасы. Аурухананың қамту аймағы Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің төрт аймағынан тұрады: Лондон, Шығыс, Оңтүстік-Шығыс және Оңтүстік-Батыс. Оны Батыс Лондонның Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі трасты басқарады.
Broadmoor Hospital is a high security psychiatric hospital in Crowthorne, Berkshire, England. It is the oldest of England's three high security psychiatric hospitals, the other two being Ashworth Hospital near Liverpool and Rampton Secure Hospital in Nottinghamshire. The hospital's catchment area consists of four National Health Service regions: London, Eastern, South East and South West. It is managed by the West London NHS Trust.
Тарих
Аурухана алғаш Бродмур қылмыстық психиатриялық емханасы деп аталды. 1863 жылы құрылысы аяқталған, Корольдік инженерлер корпусының офицері сэр Джошуа Джебб жобалаған және қауіпсіз периметрімен қоршалған. Алғашқы еркек пациенттер 1864 жылдың 27 ақпанында келді. Бастапқы жоспар бойынша бес блок (төрт еркектерге, біреуі әйелдерге) 1868 жылы аяқталды. 1902 жылы тағы бір еркектер блогы салынды. Бродмурдегі тығыздықтан туындаған мәселелерге байланысты, Рэмптон қауіпсіз емханасында қосымша бөлім ашылды, ол 1912 жылы жұмыс істеуге басталды. 1919 жылдың соңында Рэмптон бөлімі емхана ретінде жабылып, "ақыл-есі кеміс" пациенттерге арналған мекеме ретінде қайта ашылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бродмурдың 1-блогы, сонымен қатар, психикалық ауруы бар неміс әскерлері үшін Крауторн соғыс ауруханасы деп аталған әскери тұтқын лагері ретінде де пайдаланылды. 1952 жылы жергілікті баланы өлтірген Джон Страффен қашқаннан кейін, аурухана қауіпті пациент қашқан жағдайда жақын маңдағы аудандарды, сондай-ақ Сандхерст, Вокингем, Бракнелл, Камберли және Багшот қалаларындағы халықты ескерту үшін дабыл жүйесін орнатты. Бұл жүйе екінші дүниежүзілік соғыстың әуе шабуылы сигнализациясына негізделген, қашқан жағдайда бүкіл аймақта екі тонды дабыл естілді. 2018 жылға дейін әр дүйсенбі күні сағат 10:00-де екі минут бойы сынақтан өтіп, содан кейін тағы екі минутқа "барлығы қалыпқа келді" деген бір тонды сигнал берілді. Аймақтағы барлық мектептер Бродмурден қашқан жағдайда ешбір баланың қызметкердің тікелей бақылауында болмауына кепілдік беру үшін процедураларды сақтауға міндетті болды. Сиреналар Сандхерст мектебінде, Веллингтон колледжінде, Бракнелл орман кеңесінің қоймасында және аурухананың жаңа орны ашылғанға дейін басқа да жерлерде орналастырылды. 1999 жылы Эшворт арнайы емханасы бойынша Питер Фэллон жүргізген тергеу, қауіпсіздікке қатысты және нашар басқарудан туындаған бұзушылықтарды анықтағаннан кейін, Англиядағы үш арнайы емхананың қауіпсіздігін қайта қарау туралы шешім қабылданды. Осы уақытқа дейін әр емхана өз қауіпсіздік саясатын дербес жүзеге асырды. Бұл тексеруді сол кезде Англияның Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің бас директоры болған сэр Алан Лэнглендс жеке жауапкершілікке алды. Тексеру нәтижесінде жаңа серіктестік құрылды, онда Денсаулық сақтау министрлігі барлық үш арнайы емхананың сақтауы тиіс қауіпсіздік және қауіпсіздік талаптарын белгілейді. 2015 жылы Сапаны бақылау комиссиясы ауруханаға "қанағаттанарлық емес" деген баға берді. 2018 жылы Сапаны бақылау комиссиясы аурухананы жалпы алғанда "жақсы" деп бағалады.
Емдеу әдістері
Бродмур психиатриялық дәрі-дәрмектерді, психотерапияны және еңбек терапиясын пайдаланады. Қолжетімді терапия түрлерінің бірі – өнер, және пациенттер Костлер сыйлықтары жобасына қатысуға ынталандырылады. Бродмурдың ең ұзақ уақыт қамауда ұсталған пациенттерінің бірі – Альберт Хейнс. Ол 2011 жылы психикалық денсаулық трибуналының отырысы толыққанды жарияланғанда заңдық прецедент жасады; ол онда өзіне қажетті кеңес ешқашан берілмегенін айтты, ал трибунал клиникалық мамандарды оның психиатриялық оңалтуы үшін тығыз байланыста және нақты жоспармен жұмыс істеуге шақырды.
Құрылыстың түрі
Жоғары қабырғалары мен басқа да көзге көрінетін қауіпсіздік шаралары, сондай-ақ бұрынғы жаңалықтар есебінен аурухананы көпшілік көбінесе түрме деп қабылдайды. Көптеген науқастары қылмыстық әділет жүйесі арқылы жіберіледі, ал оның бастапқы жобалау міндеттамасы психикалық аурумен қатар қылмыстылық мәселесін де қарастыруды қамтыды. Дегенмен, ішкі құрылымы мен күнделікті тәртібі түрме ретінде емес, ондағы терапиялық емдеуге көмектесу үшін жасалған. Барлық дерлік қызметкерлер UNISON және Корольдік медбикелер колледжі сияқты басқа денсаулық сақтау салаларындағы кәсіби одақтарға қарағанда, түрме қызметкерлерінің қауымдастығының мүшелері болып табылады. Оранж "үлкен құрметке ие болған басқару стилін" қалыптастырды. Ол сонымен қатар Ішкі істер министрлігіне қылмыстық ақылсыздыққа қалай қатысу керектігі туралы кеңес берді. Оранж 1870 жылдан 1886 жылға дейін басшылық етті. Ашылған сәттен бастап 1948 жылға дейін Бродмурды Ішкі істер министрі тағайындаған және оған есеп берген қадағалау кеңесі басқарды. Кейіннен 1948 жылғы Қылмыстық сот ісі туралы заң аурухананың меншігін Денсаулық сақтау министрлігіне (және жаңа құрылған Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне) және 1913 жылғы Ақыл-естің кемістігі туралы заң бойынша құрылған Ақыл-естің кемістігі және психикалық ауруларды бақылау кеңесіне берді. Сондай-ақ, аурухананың атауын Бродмур институты деп өзгертті. Аурухана 1989 жылы Арнайы ауруханалар қызметі басқармасы құрылғанға дейін Денсаулық сақтау министрлігінің тікелей бақылауында болды. Алан Фрейни 1989 жылдан 1997 жылға дейін аурухананы басқарды, оны осы лауазымға оның досы Джимми Савил ұсынған. Оның басшылығын аурухана аумағындағы жыныстық зәбір-зоққылар туралы тараған қаңқулар әлсіретті. Ол өзіне хабарланған кем дегенде үш зорлық оқиғасын елемеген деген күдік бар. Арнайы ауруханалар қызметі басқармасы 1996 жылы таратылды, оның орнына әрбір жоғары қауіпсіздік ауруханасында жеке арнайы денсаулық сақтау басқармалары құрылды. Бродмур ауруханасы басқармасы 2001 жылдың 31 наурызында таратылды.
Қазіргі басқару
2001 жылдың 1 сәуірінде Батыс Лондон психикалық денсаулық сақтау (NHS) тресті ауруханаға жауапкершілікті қабылдады. Траст NHS Англия Лондон арқылы NHS атқарушы органына есеп береді. Бұрынғы директор, кейіннен трасттың бас директоры болған ол, 2009 жылы Денсаулық сақтау комиссиясы/Қамқорлық сапасы комиссиясы Broadmoor-да пациенттердің қауіпсіздігін қамтамасыз етудегі ауыр кемшіліктерді анықтағаннан кейін қызметтен кетті. 2014 жылы мамандандырылған және сот-медициналық қызметтер директоры, қорқыныш атмосферасы туралы тергеудің қорытындылары жарияланғанға дейін, қызметінен кетіп, NHS жүйесінде басқа қызметке орналасты. Келесі тұрақты бас директор 2015 жылы Қамқорлық сапасы комиссиясының нашар нәтижелері мен траст ішіндегі басқа да мәселелерге байланысты зейнеткерлікке шықты. 2013 жылдың наурызында жаңа қауіпсіздік басшысы болып Джон Хурихан тағайындалды, ол Шотландия Ярда отыз жыл жұмыс істеген және патшалық отбасы мүшелерінің күзетшісі болған. Сонымен қатар, траст 2014 жылы ITV телеарнасына Broadmoor ішінде екі бөлімді деректі фильм түсіруге рұқсат берді. Баспасөз хабарламаларында қызметкерлерге аптасына орташа есеппен төрт рет "шабуыл" жасалатыны хабарланды. 2014 жылдың наурызынан бері Broadmoor клиникалық директоры болып табылатын психиатр Амлан Басу деректі фильмді насихаттады, бірақ 2015 жылы қаржыландыру және кадрлық мәселелерге байланысты NHS жүйесінен кетуге шешім қабылдады, бұл траст оның дағдыларын дамытуға инвестиция салғанын, "NHS-та пациенттерге көрсетілетін қызмет сапасын жақсартуға бағытталған беделді бастаманы" жариялағаннан кейін болды.
Ғимараттар
Бродмурдың көптеген сәулеттік ескертулері әлі де Виктория дәуіріне тән, оның ішінде сағат мұнарасы бар қақпа үйі де солардың бірі. Ескі ғимараттар емдеу немесе қауіпсіздік үшін жарамсыз екендігі туралы ұзақ жылдар бойы келіп түскен хабарлардан кейін, 2012 жылы 242 миллион фунт стерлингтік қайта құрылымдау жобасына рұқсат берілді. Бұл жоба аясында қазіргі заманғы Паддок бөлімшесінің 6 палатасына іргелес жаңа бөлімше салыну жоспарланды, ол 10 палатадан тұрады. Нәтижесінде жалпы төсек орындарының саны 234-ке жетті. 2013 жылы Kier құрылыс компаниясы 162 төсектік жаңа бөлімшеге 115 миллион фунт стерлинг, ал жақын жердегі ерлерге арналған жеке жаңа орта деңгейдегі қауіпсіздік бөлімшесіне 43 миллион фунт стерлинг жұмсағанын хабарлады. Бұл бөлімше 2017 жылдың басына дейін пациенттерді қабылдауға дайын болатын еді. 2005 жылдың 12 желтоқсанында "Паддок орталығы" деп аталған жаңа бөлімше ашылды, ол "қауіпті ауыр жеке тұлғалық бұзылысы" (DSPD) бар пациенттерді қабылдау және емдеу үшін арналған. Бұл Ұлыбритания үкіметінің тапсырысымен жаңадан құрылған және көп талқыланған категория еді. Ол, егер адам жалпы халыққа "ауыр және дереу қауіпті" деп танылса және жеке тұлғалық бұзылыстардың критерийлеріне және/немесе Hare психопатиялық тестісінің (Revised) жоғары нәтижелеріне сәйкес келсе, қолданылатын болатын. Сенім қор 2019 жылдың мамыр айында 16 палатасы және 234 төсегі бар жаңа ғимараттардың бірінші кезеңін қабылдады.
Зорлық-зомбылық
1968 жылдан бастап тележүргізуші және диско-жокей Джимми Савил ауруханада ерікті жұмыс істеді және оған Broadmoor компаниясының бас директоры Пэт МакГраттың қолдауымен жеке бөлме бөлінді, ол бұл жақсы жарнама болады деп ойлады. 1987 жылы Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру министрлігінің (DHSS) министрі баронша Трампингтон Савильді Broadmoor басқару кеңесінің мүшесі етіп тағайындады. Ол 14 жасында мектепті тастап, медициналық білімі мен тәжірибесі болмаса да, DHSS және Broadmoor оны «Dr Savile» деп атады. 1988 жылдың тамызында, DHSS психикалық денсаулық саласындағы аға мемлекеттік қызметкер Клифф Грэмнің ұсынысы бойынша, Савилді денсаулық сақтау министрі Эдвина Кьюри аурухана басқармасы тоқтата тұрғаннан кейін аурухана басқаруын қадағалайтын уақытша жұмыс тобының төрағасы етіп тағайындады. Кьюри жекелей Савилдің Түрме қызметкерлерінің қауымдастығын «қорқытуға» тырысуын қолдады және оған «толық сенім» білдіретінін жариялады. 2012 жылдың қазан айында ITV1 телеарнасында көрсетілген «Джимми Савилдің басқа жағы» атты деректі фильмнен кейін, бұрынғы пациенттер мен қызметкерлер Савилдің жыныстық зорлық-зомбылық жасағаны туралы шағымдар жасады немесе қайта жаңартты. Савилдің Broadmoor-дағы арнайы топқа тағайындалуын алғаш ұсынған мемлекеттік қызметкер Брайан МакГиннис, 1987 жылы Клифф Грэмге дейін DHSS психикалық денсаулық бөлімін басқарған, кейіннен полиция тергеу жүргізіп, балалармен жұмыс істеуіне тыйым салды. Денсаулық сақтау департаментінің бұрынғы адвокаты Кейт Лэмпард басқарған Савилдің Broadmoor және Англиядағы басқа ауруханалар мен мекемелердегі қызметіне қатысты тергеу, Билл Киркуптың Broadmoor аспектілерін басқаруымен, 2014 жылы Савилдің 1968 жылдан 2004 жылға дейін Broadmoor кілттерін жеке пайдаланғанын хабарлады (2009 жылға дейін ресми түрде қайтарып алынбады), кейбір палаталарға толық бақылаусыз кіру мүмкіндігі болды. Жыныстық зорлық-зомбылыққа қатысты он бір шағым белгілі болды; бұл психиатриялық пациенттерге қатысты сенімсіздік немесе олардың арызданудан тартынуына байланысты, едәуір төмен бағаланған деп есептеледі. Бес жағдайда күдіктілердің кім екенін анықтау мүмкін болмады, ал қалған алты жағдайда олардың барлығы Савилдің зорлық-зомбылығына ұшырағаны, екі пациент жағдайында қайта-қайта зорлық-зомбылыққа ұшырағаны анықталды. Тергеу сондай-ақ «Broadmoor-дағы мекемелік мәдениет бұрын қызметкерлер мен пациенттер арасындағы жыныстық қатынастарға қатысты тиісінше төзімді болды» деген қорытындыға келді. Сондай-ақ, әйел пациенттер болған кезде, олар қызметкерлердің және кейде келушілердің алдында киімін шешіп, жуынуға міндеттелген. Broadmoor тек еркектерге арналған болып баяндамастан бұрын 2002 жылғы тексеруде әйел пациенттер үшін қауіпсіз немесе емдік ортаны қамтамасыз етудегі «назарсыздық» анықталған. 2010 жылы әйел медбике ауруханадағы пациентпен жыныстық қатынасқа түскені үшін шартты түрде түрмеге кесілді.
Пациенттің құпиялылығын бұзу
Науқастардың жеке өміріне басып кіретін немесе олар туралы жалған ақпарат жариялайтын журналистерге қатысты Broadmoor бірнеше ондаған шағым түсірген. Денсаулық сақтау жәрдемшісі Роберт Нейв бірнеше жыл бойы The Sun газетінен ақпарат, оның ішінде психиатриялық есептердің көшірмелерін ұсынғаны үшін төлем алды; бұл мәселе кейіннен "Эльведен" операциясымен тергелді. 2015 жылдың маусым айында психикалық денсаулық медбикесі Кеннет Холл ұрланған медициналық жазбалар мен жасалған құжаттарға негізделген оқиғаларды таблоидтарға қайта-қайта сатқаны үшін сотталды.
Қазіргі пациенттер
1974 жылы Иэн Болл ханшайым Аннаны Букингем сарайына бара жатқанда көлікпен тоқтатып, құсыр тырысты. Оның жоспары – оны кепілге алып, психикалық денсаулық сақтау қызметтерінің жеткіліксіздігіне наразылық білдіре отырып, 3 миллион фунт стерлингті Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне (NHS) беру еді. Құсыр жасау және адам ұрлауға талпыныс жасағаны үшін Боллға тағайындалған психиатрлар оның шизофрениямен ауыратынын анықтады. Ол психикалық денсаулық туралы заңға сәйкес, мерзімі шексіз Бродмурға жатқызылды және әлі де Бродмур ауруханасында қалды. Роберт Наппер 1995 жылы серийлі кісі өлтіруші және зорлаушы Роберт Наппер екі кісі өлтіргені, бір кісі өлтіруге қатысқандығы, екі зорлау және екі зорлауға талпыныс жасағаны үшін сотталды. Ол 1993 жылы Саманта Бисет және оның қызы Жазмин Бисеттің қос кісі өлтіргені үшін сотталды және алғашқы сот процесінен бастап Бродмур ауруханасында қалды. Кейін, 2008 жылдың 18 желтоқсанында, Наппер 1992 жылдың 15 шілдесінде болған Рейчел Никеллді өлтіруде жауапкершілігі шектеулі екеніне байланысты кінәлі деп танылды. Ол Бродмур ауруханасында мерзімізсіз қамауға алынды. Питер Брайан 2004 жылы Питер Брайан 1994 жылы 21 жастағы дүкен қызметкерін 1993 жылы өлтіргенін мойындағаннан кейін Рамптон қауіпсіз ауруханасына жіберілді. 2001 жылдың ақпан айында аурухана қызметкерлері оның мінез-құлқында айтарлықтай жақсарулар байқады. Кейін ол 2002 жылы Солтүстік Лондондағы жатақханаға көшірілді, бірақ жаңағы ауруханадан шыққаннан кейін бірнеше сағаттан соң досын өлтіріп, денесін бөліп жіберді. Полиция пештен өлген адамның миының тіндері бар табаны тапты. Ол Бродмурға қамалды, онда қамалғаннан кейін он күн өткен соң тағы бір науқасты өлтірді. Кейіннен ол жауапкершілігі шектеулі екеніне байланысты екі кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылды, ал өмір бойына сотталғаны 15 жылдық ең төменгі мерзімге алмастырылды. Алайда, оның босатылуының күдікті екені және қазіргі уақытта емделу үшін Бродмур ауруханасында қалды. Кеннет Эрскин 2009 жылы Кеннет Эрскин, сондай-ақ Стоквелл құсыршысы деп белгілі, қарт адамдарды нысанаға алып, үйлеріне бұрылып кірді. 1988 жылы жеті кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, өмір бойына сотталды, кейіннен ол Бродмурға көшірілді, өйткені қылмыстар жасаған кезде оның ақыл-ойы 12 жастағы баланың деңгейінде болды. Николас Сальвадор 2015 жылы Николас Сальвадор Лондондағы Эдмонтон қаласындағы бақта 82 жастағы Палмира Сильваның басын кесіп өлтірді. Сальвадордың достары оның есірткі және алкогольге тәуелді болғанын, сондай-ақ бас кесу туралы бейнелерге құмар болғанын байқаған. Психиатрлар Сальвадордың параноидты шизофрениямен ауыратынын анықтады. 2015 жылдың 23 маусымында ол ақылдан адасу негізінде кісі өлтіргені үшін кінәлі емес деп танылды және психиатриялық ауруханада мерзімізсіз қамауға алынды. Закария Булхан 2017 жылы Закария Булхан 2016 жылдың тамызында алты адамды пышақтап, біреуін қаза таптырды. Алты адам, көрінетіндей, кездейсоқ таңдалған, пышақталды. 64 жастағы америкалық Дэрлин Хортон оқиға орнында қайтыс болды. Ол келесі күні Флоридаға ұшып кетуді жоспарлаған. Бір америкалық, бір британдық, бір австралиялық, бір австралиялық әйел және бір израильдік жарақат алды. Британдық Бернард Хепплвайт іш жарақатынан шұғыл операция жасалып, бірнеше күн ауруханада жатты. Оқиғадан аз уақыт бұрын Булхан Оңтүстік Темза колледжіндегі алғашқы оқуын аяқтады және Рассел сквері маңындағы психиатриялық мекемеде емделген. Отбасы досының айтуынша, Булхан соңғы алты айда үш рет жедел жәрдем шақырып, өзіне зиян келтіргісі келетінін айтқан. 7 ақпанда ол өте қауіпті ауруханада мерзімізсіз қамауға алынды. Мухайдин Мире 2016 жылы Мухайдин Мире 3 дюймдік (7,5 см) нан пышағымен қаруланған, Шығыс Лондондағы Лейтонстоун метро станциясында үш адамға шабуыл жасады. Үш адамның бірі ауыр жарақат алды, ал қалған екеуі жеңіл жарақат алды. Шабуылшы 29 жастағы Лейтонстоун тұрғыны Мухайдин Мире деп танылды. Ол 2016 жылдың маусымында кісі өлтіруге талпыныс жасағаны және төрт жарақат келтіруге талпыныс жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Ол кемінде сегіз жарым жылдық мерзіммен өмір бойына бас бостандығынан айырылды және Бродмур ауруханасында жазасын өтеуге кірісті.
Бұрынғы науқастар
+NameTime at BroadmoorDetailsPeter Sutcliffe1984 2016Сатклифф, «Йоркширдің қатыгез кісі өлтірушісі» деп белгілі бір сериялық кісі өлтіруші, параноидальды шизофрениядан зардап шегетіні анықталғаннан кейін Бродмурға түсті. Бродмурға болған кезінде Сатклифф басқа пациенттерден өмірін құртуға бірнеше рет әрекет жасады, соның бірі оның сол көзінің көру қабілетін жоғалтуына әкелді. Ол енді параноидальды шизофрениядан зардап шекпейтіні анықталғаннан кейін Даремдегі HM Frankland түрмесіне ауыстырылды. Ронни Крей1979 1995Крей және оның егіз інісі Реджи 1950-1960 жылдары көптеген қылмыстар жасады, нәтижесінде 1969 жылы екеуі де өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Бастапқыда А санатындағы тұтқын болған Крей, кейіннен шизофрениядан зардап шегетіні анықталғаннан кейін Бродмурға ауыстырылды. Крей 1995 жылдың наурыз айында Бродмурға жатқанда жүрек талмасынан қайтыс болды. Роберт Модсли1974 1977Модсли, сериялық кісі өлтіруші, өзінің алғашқы қылмысын 1974 жылы жасады. Ол сотқа қатысуға жарамсыз деп танылды және оның орнына Бродмурға жіберілді. Ол жерде ол ауруханадағы бір пациентті 9 сағат бойы азаптап өлтірді. Кейін Уэйкфилд түрмесіне ауыстырылып, өмір бойына бас бостандығынан айырылды, оны босату туралы ұсыныс болған жоқ. 1978 жылы ол сол жерде екі тұтқынды өлтірді (бастапқыда ол жеті адамды өлтіруді жоспарлаған). Чарльз Сальвадор1979Сальвадор, бұрын Чарльз Бронсон деп аталған қарулы қарақшы, алғаш рет 1979 жылдың қазан айында Бродмурға келді, түрме қызметкерлеріне шабуыл жасап, Пакхерст түрмесінің психиатриялық бөлімінде (оның зорлық-зомбылық әрекеттерінен кейін оны қабылдауға дайын болған жалғыз түрме) өзін-өзі өлтіруге тырысты. Бродмурға келгеннен кейін ол көп ұзамай Рэмптон қауіпсіз ауруханасына ауыстырылды. Басқа бір пациентті өлімге ұшыратуға тырысқаннан кейін ол Бродмурға қайтарылды, онда тағы бір пациентті өлімге ұшыратуға тырысты. 1982 жылы ол үйдің шатырында наразылық акциясын ұйымдастырып, шатырдың плиткаларын жыртып, 250 000 фунт стерлингке зиян келтірді, бірақ оның отбасы оны тоқтатуға көндірді. Ол тағы бір шатырлық наразылық акциясын ұйымдастырып, түрмеге ауыстыруды талап етті. Дэвид Копленд1999Копленд Лондонда үйде жасалған шегелі бомбалармен үш адамды өлтірді. Тұтқындалғаннан кейін, ол Бродмурдегі бес психиатрлармен тексерілді және параноидальды шизофрениямен ауырады деген диагноз қойылды, біреуі жеке басының бұзылуын анықтады, бірақ ол кісі өлтіру айыбынан құтылуға жеткіліксіз болды. Коплендтің психикалық денсаулығы нашар екендігіне ешқандай дау болған жоқ, бірақ оның ауруының дәрежесі, оның әрекеттеріне жауапкершілік алу қабілетіне қатысты мәселе туды. Ол жауапкершілігін азайту негізінде кінәлі деп мойындағанмен, бұл айыптау тарапынан немесе қазылар алқасынан қабылданбады. Сотталу кезінде ол Бельмарш түрмесіне ауыстырылды. Дэниел Гонсалес2004 2007Гонсалес, сериялық кісі өлтіруші, екі күн ішінде Лондон мен Сассекс қалаларында төрт адамды өлтіріп, тағы екеуін жарақаттады. Ол «Қорқынышты көше» және «13-ші жұма» сияқты қорқынышты фильмдерден шабыт алып, «атақты сериялық кісі өлтіруші» болуға тырысты. 17 жасынан бастап Гонсалес психологиялық проблемаларына көмек алды және психикалық денсаулыққа мамандандырылған топтармен емделді. 24 жасында ол жұмыссыз болып, есірткіге тәуелді болды. Ол уақытын компьютерлік ойындар ойнап және қорқынышты фильмдер көрумен өткізді. Тұтқындалғаннан кейін Гонсалес Бродмурға қамалды, онда ол артерияны тістеп өлтіруге тырысты. Ол соншалықты қауіпті деп есептелді, оны тәртіпсіздікке қарсы киім киген офицерлер әрқашан сүйемелдеді. Гонсалес ақылсыздықтан босатуға тырысты, бірақ бұл қабылданбады және оған алты өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасы берілді, оны босату туралы ұсыныс болған жоқ. 2007 жылдың тамызында Бродмурдагы бөлмесінде Гонсалес сынған CD корпусының жиектерімен өзін-өзі кесіп, өзіне қол жұмсады. Джеймс Келли1883 1888 1927 1929 Келли үйленгеннен кейін он жеті күн өткен соң әйелін өлтірді. Бірінші сот оны сотқа қатысуға жарамды деп тапты және ол өлім жазасына кесілді. Алайда, Бродмурдың басшысы кейіннен Келлиді тексеріп, оның ақылсыз екенін анықтады. Ол Бродмурға мерзімсіз қамауға алынды. Кейін 1888 жылдың 23 қаңтарында ол кілтті жасап, Бродмурдан қашып кетті және 39 жыл бойы қашып жүрді. Алайда, 1927 жылдың 12 ақпанында Келли Бродмурға өздігінен келіп, қайтадан қабылдауын сұрап: «Мен өте шаршадым және достарыммен бірге өлуді қалаймын» деді. Ол ауруханада қалып, кейін екі жапырақты пневмониядан қайтыс болды. Келли кейінгі теориялар бойынша Джек-Риппердің күдіктісі саналады, Келлидің қашуы Риппердің кісі өлтірулері басталған кезде болды. Джон Страффен1951 1952Страффен, сериялық кісі өлтіруші, екі қызды өлтірді және миының қыртысының кең аумағына зиян келгені анықталғаннан кейін Бродмурға жіберілді. 1952 жылы ол Бродмурдан қашып кетті, аурухананың үш метрлік қабырғасын өрмелеп шықты. Қашу кезінде ол тағы бір қызды өлтірді, содан кейін ұсталды. Ұсталғаннан кейін ол Уандсуорт түрмесіне және басқа да түрмелерге ауыстырылды, содан кейін 2007 жылы Франкланд түрмесінде 77 жасында қайтыс болды. Ол британ тарихындағы ең ұзақ мерзімге сотталған тұтқындардың бірі болды, өліміне дейін 55 жыл қызмет етті. Грэм Янг1962 1971Янг, сериялық кісі өлтіруші, психикалық денсаулық заңының 60-бабы бойынша Бродмурға 15 жылға қамауға жіберілді. Жасы он төртте болғанда, ол құрбандарын, соның ішінде отбасы мүшелерін таллий және сурьмамен улап, тамақтары мен сусындарына қосты (Янгтың сот процесі аяқталғаннан кейін улағыштардың сатуын және бақылауын шектеу үшін 1972 жылғы Улағыштар заңы қабылданды). Бродмурға келгеннен кейін, бір науқас цианидтен уланып қайтыс болды. Ол кейбір қызметкерлер мен пациенттердің күдігіне ілікті (лаурел жапырақтарынан цианидді қалай алуға болады деп егжей-тегжейлі түсіндіргені үшін, ол Бродмурдың айналасындағы жерді жапқан), бірақ пациенттің өлімі өзіне-өзі қол жұмсау деп танылды. Кейін бір медбикенің кофесінде Харпик табылды және жоғалған күріш сабынының қалдықтары шай құмырасында табылды. Ең жас пациенттердің бірі болған Янг кейіннен жақсы жағдайға келгені үшін Бродмурдан босатылды, бірақ медбикеге: «Мен шыққанда осы жерде өткізген жыл санына тең адамды өлтіремін» деді. Босатылғаннан кейін ол жұмыстастарына улап, екеуін өлтірді және бірнеше адамды ауыр жарақаттады. Ол екі кісі өлтіру және екі кісі өлтіруге талпыныс жасады және өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Янг түрмеде қызмет етуді сұрады және оған рұқсат берілді. Ол 1990 жылы Паркхерст түрмесінде жүрек талмасынан қайтыс болды, 42 жасында. Жүрек ауруының тарихы болмағандықтан, ол өзіне-өзі қол жұмсады ма, әлде оның қауіпсіздігіне қатысты алаңдаған түрме қызметкерлері немесе тұтқындар өлтірді ме деген болжам бар. Харун Рашид Асват2008 2015Рашид Асват, 2005 жылғы 7 шілдедегі Лондон шабуылымен байланысты британдық террорист. Американдық шенеуніктер оның Аль-Каидамен байланысы бар екенін мәлімдеді және оның АҚШ-қа экстрадициясын сұрады, бұл британ үкіметі қолдайды. Алайда, 2005 жылы тұтқындалғаннан кейін параноидальды шизофрениямен ауырады деген диагноз қойылғаннан кейін (2008 жылы Бродмур ауруханасындағы қамауда болғаннан кейін) 2010 жылы Еуропалық адам құқықтары соты АҚШ-тағы оның ықтимал түрме жағдайларына қатысты алаңдаушылықтарды тудырғандықтан Асватты экстрадициялауға бағытталған әрекеттерді тоқтатты. Антоний Бэкланд1972 1980Бэкланд 1972 жылдың қараша айында Лондондағы үйінде анасы Барбара Дали Бэкландты пышақтап өлтірді. Ол оқиға орнында табылғаннан кейін оның кісі өлтіруіне жасырын түрде мойындады. Бұл 1972 жылдың шілде айында анасын көлік астына лақтыруға тырысқаннан кейін болды, онда ол кісі өлтіруге талпыныс жасады, бірақ анасы тергеуге қолдау көрсетпегендіктен ешқандай айып тағылмады. Нәтижесінде, Бэкланд кейіннен The Priory жеке психиатриялық ауруханасына түсті, бірақ көп ұзамай босатылды. Үйде тұрып, психиатрмен сеанстарды жалғастырған дәрігер Бэкландтың жағдайына соншалықты алаңдады, 30 қазан күні ол Бар...
1927 1929Kelly murdered his wife, seventeen days after marrying. The first coroner found him fit to stand trial and he was sentenced to death. However, the superintedent of Broadmoor later examined Kelly and found him insane. He was sentenced to be confined to Broadmoor indefinitely. Later, on 23 January 1888, having fabricated a key, he escaped from Broadmoor and for 39 years, he remained at large. However, on 12 February 1927, Kelly handed himself in to Broadmoor, begging to be re admitted, stating: "I am very tired and I want to die with my friends". He remained at the hospital and later died of double lobular pneumonia. Kelly is considered a Jack the Ripper suspect, with this being proposed by later theorists; Kelly's escape was around the time the Ripper murders began. John Straffen1951 1952Straffen, a serial killer, killed two girls and was committed to Broadmoor when it was found he suffered wide and severe damage to his cerebral cortex. In 1952, he escaped from Broadmoor, climbing the hospital's ten foot wall. During his escape, he killed another girl before being captured. On his capture, he was moved to HM Prison Wandsworth and several other prisons, before dying at HM Prison Frankland in 2007, aged 77. He was one of the longest serving prisoners in British history, serving 55 years before his death. Graham Young1962 1971Young, a serial killer, was sentenced to detention at Broadmoor under Section 60 of the Mental Health Act to 15 years. At just 14 years old, he poisoned his victims, including his family, lacing their food and drink with thallium and antimony (The Poisons Act 1972 was created to restrict and control the sale of poisons after Young's court case concluded). Soon after his arrival at Broadmoor, a fellow patient died of cyanide poisoning. Whilst he was suspected by some staff and patients (having enjoyed explaining in detail how cyanide could be extracted from laurel leaves, which covered the grounds around Broadmoor), the patient's death was ruled a suicide. Later, Harpic was found in a nurse's coffee and the contents of a missing packet of sugar soap were located in a tea urn. As one of the youngest ever patients, Young was later released from Broadmoor having been deemed rehabilitated, despite having told a nurse: "When I get out, I'm going to kill one person for every year I've spent in this place." Upon his release, he continued to poison victims, this time his workmates, resulting in two deaths and several critical injuries. He was convicted on two counts of murder and two counts of attempted murder and sentenced to life imprisonment. Young requested to service this in a prison and this was granted. He later died of a heart attack in 1990 at HM Prison Parkhurst, aged 42. With no history of heart disease, it is speculated as to whether he committed suicide or was murdered by prisoners or prison staff who did not feel safe around him. Haroon Rashid Aswat2008 2015Rashid Aswat, is a British terrorist who has been linked to the 7 July 2005 bombings in London. American officials allege that he has ties to Al Qaeda, and have sought his extradition to the United States, which is supported by the British government. However, after his internment in Broadmoor Hospital in 2008 after being diagnosed with paranoid schizophrenia (having been arrested in 2005), in 2010 the European Court of Human Rights blocked efforts to extradite Aswat due to concerns over the conditions of his potential imprisonment in the United States. Antony Baekeland1972 1980Baekeland stabbed his mother, Barbara Daly Baekeland, to death in her London home in November 1972. He was found at the scene and later confessed to her murder. This followed him trying to thrown his mother under the traffic in July 1972, where he was arrested for attempted murder, but no charges were brought, when his mother refused to support the investigation. As a result, Baekeland was subsequently admitted to The Priory private psychiatric hospital, but was released soon afterwards. Continuing sessions with a psychiatrist while living at home, the doctor became so concerned about Baekeland's condition that on October 30, he warned Barbara that he was capable of murder. Barbara dismissed the doctor's assertion, however, was later killed by Baekeland. Following his release, he flew directly to New York City to stay with his 87 year old maternal grandmother, Nini Daly. Only six days after his release, on July 27, he attacked her with a kitchen knife, stabbing her eight times and breaking several bones. He was then arrested by the New York City Police Department, charged with attempted murder Baekeland was the great grandson of Leo Baekeland. William Rutherford Benn1883 1890
1903 1921Rutherford Benn, father of Dame Margaret Rutherford, murdered his father and was detained at Broadmoor until 1890, returning in 1903 and receiving treatement until his death. Sharon Carr1998 2007Carr, who at age 12 became Britain's youngest female murderer, killed an 18 year old woman, picking her at random as she walked home from a Camberley nightclub in 1992. The murder remained unsolved until 1994, when Carr stabbed another pupil at her school and boasted about the previous murder. She was convicted of murder in 1997 and ordered to serve at least 14 years, initially held at HM Prison Holloway, before being transferred to Broadmoor in 1998. Whilst in Broadmoor, she continued to assault staff and other residents, and admitted wanting to kill a fellow inmate by slitting her throat. On occasions she also claimed to believe that she was a lizard and tried to cut herself to attempt to find out whether she was still human. In 2007, Carr was moved again to the medium secure Orchard Unit, but was sent to HM Prison Bronzefield in 2015 as a Restricted Status prisoner as she was presenting a risk to patients and staff. Carr remains imprisoned long after this minimum tariff expired due to her disruptive behaviour in prison. A Restricted Status prisoner, she has continued to regularly attack and attempt to kill staff members and fellow inmates and has regularly expressed her desire to kill others. In September 2022, it was reported that her case would again go before a parole board. Richard Dadd, 1886Dadd killed his father in August 1843, having become convinced that his father was the Devil in disguise. He fled to France and en route to Paris, he attempted to kill a fellow passenger with a razor but was overpowered and arrested by police. Dadd confessed to killing his father and was returned to England, where he was committed to the criminal department of Bethlem psychiatric hospital (also known as Bedlam). After 20 years at Bethlem, Dadd was moved to Broadmoor, a newly built high security facility in Berkshire. There he remained for the remainder of his life, painting constantly and receiving infrequent visitors; he died on 7 January 1886, "from an extensive disease of the lungs". Dadd probably had paranoid schizophrenia. Two of his siblings had the condition, while a third had "a private attendant" for unknown reasons. Gregory DavisDavis, a spree killer, planned to become a serial killer and used his diary to plot to murder. Progressing on a diary entry that spoke of a desire to kill ad infinitum "all over the world," he eventually went on a murder spree on 28 January 2003. Working his way through a compiled hit list he first paid visit to Stewart Johnson who escaped as kitchen fitters were working in his home. Davis then continued down the list to Stantonbury, to the home of Dorothy Rogers. His plea of manslaughter on the grounds of diminished responsibility was accepted, after five psychiatrists diagnosed him with major depressive disorder, social anxiety disorder, alcohol dependence and to be suffering from a psychotic episode at the time of the crime. He was given an indefinite sentence to be served at Broadmoor, where he resided until 2009, when he was transferred to Littlemore Hospital where he was allowed out on short release. A Mental Health Review Tribunal decided he would be released in July 2011. Ibrahim EidarousEidarous, an alleged member of al Jihad, was held in the custody of the United Kingdom from 1999, fighting extradition to the United States, where he was wanted in connection with the 1998 United States embassy bombings. Eidarous was diagnosed with advanced stage leukaemia by 2002, and treated by the National Health Service in the UK, while being held at Broadmoor Hospital. He was released on house arrest, and died in July 2008 in London while awaiting extradition. Frankie FraserFraser, a gangster, was certified as insane in the 1950s, having been sent to HM Prison Durham for taking part in bank robberies, where he was then transferred to Broadmoor. Afraid of being heavily medicated for bad behaviour, Fraser stayed out of trouble and was released in 1955. June and Jennifer Gibbons1981 1993The Gibbons twins, known as the silent twins due to their selective muteness, committed a number of crimes including vandalism, petty theft and arson, which led to their being admitted to Broadmoor Hospital, a high security mental health hospital. The twins were sentenced to indefinite detention under the Mental Health Act 1983. The girls had a longstanding agreement that if one died, the other must begin to speak and live a normal life. During their stay in the hospital, they began to believe that it was necessary for one of them to die, and after much discussion, Jennifer agreed to make the sacrifice of her life. They remained at Broadmoor before being moved to the more open Caswell Clinic in Bridgend, Wales. On arrival, Jennifer could not be roused. She was taken to the hospital, where she died soon after of acute myocarditis, a sudden inflammation of the heart. There was no evidence of drugs or poison in her system. By 2008, June was living quietly and independently, near her parents in West Wales. She is no longer monitored by psychiatric services, has been accepted by her community, and sought to put the past behind her. Thomas John Ley1947Ley was an Australian politician who In 1946, Brook was living in Wimbledon, and Ley had his house at 5 Beaufort Gardens, London, converted into flats. Ley falsely believed that Maggie Evelyn Brook and a barman called John McMain Mudie were having an affair. Ley persuaded two of his labourers that Mudie was a blackmailer, and together they tortured and killed him. The case became known as the "Chalk pit Murder" because Mudie's body was dumped in a chalk pit on Woldingham Common in Surrey, thirty miles away from Ley's home. With Lawrence John Smith, Ley was tried at the Old Bailey; both were sentenced to death in March 1947. However, both Smith and Ley escaped the noose: Smith's sentence was commuted to life imprisonment, while Ley was declared insane and sent to Broadmoor Asylum for the Criminally Insane. He died there soon after of a cerebral haemorrhage. He is said to have been the wealthiest person ever to be imprisoned at Broadmoor. He left an estate in New South Wales valued for probate at £744. He is widely suspected to have been involved in the deaths of a number of people in Australia, including political rivalsRoderick Maclean1880 Maclean attempted to assassinate Queen Victoria at Windsor with a pistol. This was the last of eight attempts to kill or assault the Queen over a period of four decades. Maclean's motive was purportedly a curt reply to some poetry that he had mailed to the Queen. Tried for high treason on 20 April, Maclean was found "not guilty, but insane" by a jury after five minutes' deliberation, overseen by Lord Chief Justice Coleridge. and he lived out his remaining days in Broadmoor Asylum. The verdict prompted the Queen to ask for a change in English law so that those implicated in cases with similar outcomes would be considered as "guilty, but insane"; this led to the Trial of Lunatics Act 1883. William Chester Minor1872 Minor, a former American army surgeon was an amateur lexicographer known as the Surgeon of Crowthorne. Haunted by his paranoia, he fatally shot George Merrett, whom Minor wrongly believed to have broken into his room. Merrett had been on his way to work to support his family: six children and his pregnant wife, Eliza. After a pre trial period spent in London's Horsemonger Lane Gaol, Minor was found not guilty by reason of insanity and incarcerated at the asylum in Broadmoor in the village of Crowthorne, Berkshire. As he had his US Army pension and was judged not dangerous, he was given rather comfortable quarters and was able to buy and read books. Daniel M'Naghten1864 1865M'Naghten assassinated English civil servant Edward Drummond while suffering from paranoid delusions. The jury, without retiring, duly returned a verdict of not guilty on the ground of insanity. After his acquittal M'Naghten was transferred from Newgate Prison to the State Criminal Lunatic Asylum at Bethlem Hospital under the 1800 Act for the Safe Custody of Insane Persons charged with Offences. He was then transferred to the newly opened Broadmoor. He died there in May 1865, aged 52. Following his trial and its aftermath, his name has been given to the legal test of criminal insanity in England and other common law jurisdictions known as the M'Naghten rules. Edward Oxford1864 1867Oxford was the first of seven unconnected people who attempted to assassinate Queen Victoria. Having been dismissed from a pub, he purchased two pistols and fired twice at Queen Victoria and her husband, Prince Albert, whether neither being injured. Oxford was arrested and charged with high treason. A jury found him not guilty by reason of insanity and he was detained indefinitely at Her Majesty's pleasure at the two State Criminal Lunatic Asylums: first at Bethlem Royal Hospital and then, after 1864, Broadmoor Hospital. Visitors and staff did not consider him insane. In 1867 Oxford was given the offer of release if he relocated to a British colony; he accepted and settled in Melbourne, Australia, until his death, aged 78. Richard Archer Prince 1937Prince, an actor, murdered another actor, William Terriss, outside the Adelphi Theatre in London in December 1897. At his Old Bailey trial, the defence attempted to prove insanity, with doctors and even his mother giving evidence that he was of unsound mind. The jury pronounced Prince "guilty, but according to the medical evidence, not responsible for his actions." He was transferred from Holloway Prison to Broadmoor Criminal Lunatic Asylum and became involved in entertainment for the inmates and conducted the prison orchestra until his death from natural causes in January 1937 aged 79. His relatively mild sentence was met with anger by the theatrical community, and Sir Henry Irving would later be quoted as saying "Terriss was an actor, so his murderer will not be executed. "Nicky Reilly2009 2015Reilly, attempted to commit a suicide bombing in Exeter in 2008 using a nail bomb. Reilly was the only person injured and he pleaded guilty to launching the attempted suicide attack, receiving a life sentence with a minimum term of 18 years imprisonment. Reilly had previously been detained in a mental health hospital and had learning difficulties, Emotionally Unstable Personality Disorder (EUPD) and Asperger's syndrome. Having been convicted, Reilly was transferred to Broadmoor, remaining there for the next six years. In July 2015, Reilly and another patient assaulted members of staff, resulting in him being transferred back to prison. In October 2016, Reilly hanged himself in HM Prison Manchester. It was concluded that he had likely acted impulsively due to his EUPD and Asperger's syndrome and without the intent to kill himself. Damian Rzeszowski2011Rzeszowski, having murdered six members of his family in Saint Helier, Jersey in the Channel Islands, was held at Broadmoor. Consultant psychiatrist Dale Harrison interviewed Rzeszowski five days after the attacks and heard he could not remember what had happened. After returning from treatment in Broadmoor, he claimed he could hear voices. He denied six murders, however pleaded guilty to manslaughter due to diminished responsibility. Rzeszowski was sentenced to life in prison, 30 years for each victim to run concurrently. On 31 March 2018, six years into his sentence, the killer died in a suspected suicide in Full Sutton prison, a high security jail in Yorkshire. A post mortem examination determined that his cause of death was hanging. The inquest in April 2023 heard that two weeks prior to his death, medical staff decided to refer him to Broadmoor Hospital. Roy ShawShaw, a gangster, was sentenced to 18 years' imprisonment for an armed robbery in 1963, one of England's largest armoured truck robberies. Shaw reportedly fought his way out of two different holding cells at HM Prison Maidstone, assaulting several prison guards. Shaw, who claimed he "simply hates the system", and that the "system could never beat him", was moved between different prisons and spent time at Broadmoor, where he underwent experimental electroconvulsive therapy in an attempt to control his temper However, the doctor reported the treatments as having been a complete failure, and only served to make Shaw even more aggressive and unpredictable. Ronald True1922 1951True murdered prostitue and call girl Gertrude Yates in 1922. Initially sentenced to death for her murder, his conviction was later reprieved following a psychiatric examination ordered by the Home Secretary which determined that True was legally insane. True was then confined for life in Broadmoor Hospital in lieu of his death sentence. He died of a heart attack while still confined at Broadmoor in January 1951, aged 59. Robert Torto2007 Torto, who suffered from paranoid schizophrenia and had a "history of assault", set out to target Hindus, Muslims and other communities in London, killing two men in 2006 after setting fire to a food and wine shop in Kennington. Detectives found a handwritten note from Torto detailing a number of different bombs and targets including gay clubs, hospitals carrying out sex changes and all none Christian religious institutions. At a pre trial hearing, he claimed to be the "Son of God". Torto later pleaded guilty to manslaughter and was sentenced to indefinite detention at Broadmoor. Callum Wheeler2021 2022Callum Wheeler, moved from HM Prison Belmarsh whilst on remand for the murder of Kent PCSO Julia James in April 2021. He was assessed, however, a doctor noted there was "no clear evidence of a direct link" between Wheeler's mental illness and the offence. Found guilty of James' murder, Wheeler was sentenced to life imprisonment, with a minimum sentence of 37 years imprisonment. Barry Williams1979 onwardsWilliams, a spree killer, shot eight people in the English Midlands towns of West Bromwich and Nuneaton in little over an hour on 26 October 1978, killing five. Following a high speed car chase, he was arrested and in 1979 was convicted of manslaughter on the grounds of diminished responsibility, with psychiatrists providing evidence that he had an active paranoid psychosis He was detained in high security hospitals, including Broadmoor, under mental health legislation. Williams was released from hospital in 1994, after a mental health tribunal found he was no longer a risk to the public. However, in October 2014, having pleaded guilty to three charges of possessing a prohibited firearm, to putting a neighbour in fear of violence, and to making an improvised explosive device, Williams was again ordered to be detained indefinitely, this time under sections 37 and 41 of the Mental Health Act 1983. Williams was returned to Ashworth Hospital, where he was already being treated on recall from his previous detention. He died on 24 December 2014 from a suspected heart attack. Alan Reeve1968 1981
1997Reeve strangled fellow Broadmoor prisoner Billy Doyle to death in 1968 after an argument in the common room. He confessed to the murder and was convicted, but later denied he had done it, claiming he made it up to get the attention of his medical officer. Whilst regarded as highly dangerous by staff, Reeve committed no more crimes and completed a sociology degree. He drove away from Broadmoor with his girlfriend Pat Ford, to whom he had become engaged to be married. The police set up roadblocks in Berkshire, Hampshire and Surrey, but the couple managed to flee to the Netherlands, where they lived in squats in Amsterdam. One officer, Jacob Honingh, died of his injuries. Reeve consented to the extradition, saying that his sentence would be commuted after his "good behaviour over a long period of time". Having returned to the UK, Reeve was taken to Broadmoor after a hearing in Bracknell, Berkshire. Five months later he was released from Broadmoor and returned to Cork. Orville Blackwood1987 1991Blackwood began to hear voices and behave "in a bizarre manner" and at his admission in August of that year, he bit a nurse. A series of brief admissions became the pattern over the subsequent four years, with states of highs and agitation, sexual disinhibition, aggression and according to the hospital authorities he "lacked any insight". No mental illness had been diagnosed at that time. Blackwood died almost immediately, the third black patient, after Michael Martin and Joseph Watts, to die at the hospital within seven years, under similar circumstances. The committee suggested further research into administering anti psychotic medication in emergency settings. Albert Goozee1956 1971Goozee murdered his landlady and her daughter in 1956 and was sentenced to death. However, four days before his execution, he was given a reprieve and was instead detained at Broadmoor high security psychiatric hospital. Released in 1971, Goozee, who had been diagnosed with paranoid schizophrenia, was subsequently convicted of several further violent crimes, and in 1996 was convicted of indecently assaulting two girls, aged 12 and 13. Sentencing, Mr. Justice Gower said one of the two cases had been "one of the most serious cases of indecent assault that I have ever had to deal with". In October 2009, Goozee again became the subject of media interest when it was discovered that he had been released on compassionate grounds into the care of a nursing home for the elderly in Wigston, Leicester. While there, Goozee began a hunger strike and refused all food and medication. After developing a blood clot in his heart and complications from diabetes, he died on 25 November 2009. The coroner recorded a verdict of death by natural causes. Arthur Lloyd James1941 1943Lloyd James, stressed by World War II, killed his wife, fearing the war would otherwise cause her hardship. The murder weapons were a fork and poker. He was tried at the Central Criminal Court, with Mr. Justice Wrottesley presiding. The prosecutor was Mr. G. B. McClure, and Mr. Richard O'Sullivan, K. C. was the defence. Brixton Prison senior medical officer Dr. H. A. Grierson argued that Lloyd James had manic depressive insanity with a predominant depressive stage. Lloyd James pleaded not guilty; the jury found him guilty but insane. He was sentenced to Broadmoor, where he hanged himself in 1943. Binky McKenzie1972McKenzie was convicted of the manslaughter of his parents and brother in law, where his younger sister was also stabbed and seriously injured during a siege at the family home in Cricklewood, London. At the Old Bailey in March 1972, McKenzie was found guilty on three counts of manslaughter on the grounds of diminished responsibility. During the 1960s, McKenzie was a musician who played and recorded with several musicians such as Alexis Korner, John McLaughlin, Pete Brown, Denny Laine, Vincent Crane and Duffy Power. David Cedric Morgan2002Morgan, a schizophrenic, stabbed 15 people in a Rackhams department store in Birmingham, England. Three people were seriously injured and needed surgeries. In addition of those stabbed, five people were treated for shock. despite a disagreement between his legal team and the NHS, it was later determined by a psychologist that Morgan was vulnerable and isolated but apparently suffered from no mental illnesses. Morgan was sentenced to life imprisonment in February 1996. He admitted to nine offences of wounding with intent to cause grievous bodily harm and one of assault. In 2002 he was transferred from Broadmoor to a medium security unit where he would be allowed on escorted shopping trips as part of rehabilitation.