Кіріспе

Луи Жозеф де Бурбон, Вендом герцогы, көбінесе Вендом деп аталады (1 шілде 1654 – 11 маусым 1712) – француз генералы және Франция маршалы. Ол өз заманының ең ұлы генералдарының бірі және Ұлы Одақ соғысы мен Испания мұрагерлік соғысында XIV Людовик патшаның ең сәтті қолбасшыларының бірі болды. Вендом француз армиясына қатысып, 1688 жылы франко-голланд соғысындағы ерекше ерлігі үшін генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Алдағы табыстары оған 1695 жылы алғашқы армия командирлігін беруге мүмкіндік берді, жақын арада ол Франция маршалы атағын алды. Вендом XIV Людовик патшаның соғыстары кезіндегі ең белсенді және сәтті француз армиясының командирлерінің бірі болды. Оның сүйкімділігі, батылдығы және шеберлігі оған әскерінің адалдығын және Бурбон үйі үшін Испания тәжін сыйлады.

Өмірбаян

Луи Жозеф де Бурбон Париж қаласында, Вендом герцогы Луи мен Лаура Манчинидің ұлы ретінде дүниеге келді. Он бес жасында жетім қалған ол әкесінен зор байлық мұра етті, бұл байлық оның әжесінің әжесі, Меркуэр және Пентиевр герцогинясынан қалған еді. 1669 жылы әкесінен кейін билікке келгенге дейін ол Пентиевр герцогы деп аталды. Оны әпкесі Мари-Анн Манчини, Буйон герцогинясы тәрбиеледі. Он сегіз жасында әскерге қадам басқан Вендом Голландия соғыстарында өзінің күш-қуатымен және жеке батылдығымен тез көзге түсті, ал 1688 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Тоғыз жылдық соғыста ол Люксембург герцогының басшылығымен Стенкерке шайқасында және Николя Катинаттың басшылығымен Марсалья шайқасында ерекше көзге түсті. 1695 жылы Каталониядағы әскерге қолбасшылық етіп, 1697 жылы Барселонаны жаулап алды. Содан кейін Вендом Франция маршалы атанды. 1702 жылы Катинат пен Виллеруаның алғашқы сәтсіз жорығынан кейін ол Франко-испан армиясына Италияда қолбасшылық етіп тағайындалды. Сол елдегі үш жорық барысында ол өзін Савойялық Евгений ханзадаға лайықты қарсылас ретінде көрсетті, оны 1705 жылы Кассано шайқасында батырлық пен әскерге шебер басшылық ету арқылы жеңіп, өзінің жайбасқан ағасы Филипптің күтілген жеңілісін сәнді жеңіске айналдырды.

Неке

Вендом, Конде ханзадасы Анри Жюльдің қызы және Ле Гранд Конденің немересі Мари-Анна де Бурбонға үйленді. Мари-Анна әкесі қайтыс болған кезде әлі тұрмысқа шықпаған еді, ал оның ағасы, 1709 жылы Конде ханзадасы болғаннан кейін келесі жылы қайтыс болғандықтан, оның некеге тұру мүмкіндігі де болмады. Ол 1692 жылы Мэн герцогіне үйленуге мүмкіндігі болған, бірақ Мэн Мари-Аннаның қарындасы Анн Луиза Бенедикт де Бурбонды артық көріп, оған үйленді. Неке рәсімі 1710 жылдың 21 мамырында Шато-де-Сёдегі шіркеуде өтті. Сё – Анна Луиза Бенедикт де Бурбонның резиденциясы. Луи Жозеф сол кезде елу бес жаста болды. Ол Франция маршалы және Испания королі Филипп V-нің мұрагері ретінде тағайындалған еді. Егер Филипп баласыз қайтыс болса, Бурбон әулеті Луи Жозефтің Испанияның келесі патшасы болатынына келісім берген. Алайда, Мари-Аннамен некесі баласыз аяқталды, мүмкін Луи Жозефтің гомосексуалды бейімділігіне байланысты; Мари-Анна 1718 жылы мұрагер қалдырмай қайтыс болды. Людовик XIV үйленуге рұқсат бергенімен, манипулятивті Мэн герцогі мен герцогинясы тойдың мәліметтерін асығыс ұйымдастырды, бәлкім, пайдакүнемдік себептермен. Конде ханшайымы неке туралы хабардар болмаса да, ол Сёдегі төселу рәсіміне қатысты, қатарда Бурбон герцогы Людовик Анри, оның әйелі Мари-Анна де Бурбон, Конти ханшайымы және оның балалары – Конти ханзадасы мен Мадемуазель де Ла Рош-сюр-Йон болды. Луи Жозеф қайтыс болғаннан кейін әйеліне Этамп герцогтігі мен оның жерлерін қалдырды. Ол бұл атақты өз құқығымен иеленді. Ол қайтыс болғаннан кейін, ол оның немересі, Конти ханшайымына тиді.

Жыныстық қатынас

Герцогтың гомосексуалист екені мәлім болды. Сен-Симонның сөзіне қарағанда, Людовик Жозеф "ешкімнен бұрын" содомияға берілді, тілектерін "оның қызметшілері мен офицерлерімен" қанағаттандырды. Вендомға жақындасуға ниеттенгендер алдымен оның жақындарына қысым жасауға тырысты. Бір замандас куәлігінде герцогтың Шато-д'Анеттегі иелігіндегі көрші ауылдардан ер адамдар герцог аң аулап кеткенде орман ішінде оны күтіп отырып, жыныстық қызмет үшін ақы алуды үміттенеді делінген. Людовик Жозеф сифилиспен ауырды және осы аурудан мұрнының бір бөлігін жоғалтты. Ол "Ұлы ем" (le grand remède) деп аталатын сынап тұздарымен емделу үшін соттан рұқсат алған алғашқы сарай адамы болды.