Кіріспе

Ағылшын ботаник және эколог сэр Эдвард Джеймс Солсбери CBE FRS (16 сәуір 1886 – 10 қараша 1978) – ағылшын ботаник және эколог. Ол Гертфордширдегі Харпенден қаласында дүниеге келді және 1905 жылы Лондон университетінің колледжін ботаника мамандығы бойынша бітірді. 1913 жылы ол "Қазба тұқымдары" тақырыбында диссертация қорғап, D. Sc. дәрежесін алды және Шығыс Лондон колледжінде аға оқытушы болып тағайындалды. 1924 жылдан бастап өсімдік экологиясы бойынша оқырман, ал 1929 жылдан – Квейннің ботаника профессоры ретінде Лондон университетінің колледжіне оралды. Солсбери 1943 жылдан 1956 жылға дейін Кьюдегі Корольдік ботаникалық бақтың директоры болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бақты қалпына келтіруге жауапты болды. 15 наурыз 1933 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1945 жылы "өсімдік экологиясына және британ флорасын зерттеуге қосқан көрнекті үлесі" үшін қоғамның Корольдік медалін жеңіп алды. 1936 жылы ол өте танымал болған "Тірі бақ" (1935) кітабы үшін Корольдік бау-бақша қоғамының Вейч естелік медалімен марапатталды. 1939 жылы Британ империясы орденінің командирі атағын алды, ал 1946 жылы рыцарь атағын иеленді. Бастапқыда оның зерттеулері орман экологиясына, әсіресе туған жері Гертфордширге шоғырланды. Кейіннен ол тұқымның өлшемі және өсімдіктердің мекендеу ортасына байланысты көбею өнімділігін зерттеуде алғашқы қадамдар жасады. Сондай-ақ, ол бақтағы арамшөптер мен құмды дала өсімдіктерінің экологиясын зерттеді. 1962 жылдың қаңтарында Суссекс жабайы табиғат қорының президенті болып сайланды және 1967 жылдың сәуіріне дейін осы лауазымда қалды.

Халықтық ғылыми кітаптар

Тірі бақша. 1936 ж.
Ормандағы гүлдер. 1946 жыл.

Таңдалған ғылыми мақалалар

Солсбери, Е. Дж. (1916) Орман өсімдіктерінде ауа мүшелерінің пайда болуы. Экология журналы 4 (3–4): 121–128. Солсбери, Е. Дж. (1920) Кальцикольдік сипаттың маңызы. Экология журналы 8 (1): 202–215. Солсбери, Е. Дж. (1922) Топырақтың қабатталуы және сутегі иондарының концентрациясы, сіңіруге және өсімдіктердің кезектесуіне қатысты, әсіресе орманды жерлерге байланысты. Экология журналы 9 (2): 220–240. Солсбери, Е. Дж. (1925) Түрлердің топырақ реакциясына қатысты таралу жиілігі. Экология журналы 13 (1): 149–160. Солсбери, Е. Дж. (1925) Кейбір құмды топырақтардағы эдафикалық кезектесу туралы ескерту, уақыт факторына ерекше назар аудара отырып. Экология журналы 13 (2): 322–328. Солсбери, Е. Дж. (1925) Кейбір құмды топырақтардағы эдафикалық кезектесу туралы ескерту, уақыт факторына ерекше назар аудара отырып. Экология журналы 13 (2): 322–328. Солсбери, Е. Дж. (1926) Климаттық факторларға байланысты өсімдіктердің географиялық таралуы. Географиялық журнал 67 (4): 312–335. 335–342 беттерде Х. Н. Ридли және басқалардың талқылауы. Солсбери, Е. Дж. (1927) Орман флорасына ерекше назар аудара отырып, жапырақ саңылауларының жиілігінің себептері мен экологиялық маңызы туралы. Лондон Корольдік қоғамының философиялық еңбектері, B сериясы 216 (1928): 1–65. Солсбери, Е. Дж. (1929) Бәсекеге қатысты түрлердің биологиялық жабдылуы. Экология журналы 17 (2): 197–222. Солсбери, Е. Дж. (1930) Өсімдіктер арасындағы өлім-жітім және оның табиғи іріктеуге әсері. Nature 125: 817. Рональд А. Фишердің (1930) Nature журналындағы 125: 972–973 түсіндірмесі; Солсберидің Nature журналындағы 126: 95–96 жауабы. Солсбери, Е. Дж. (1971) Ашық саздардың пионерлік өсімдігі және оның биологиялық ерекшеліктері. Лондон Корольдік қоғамының философиялық еңбектері, B сериясы: Биологиялық ғылымдар 259: 207–255. Солсбери, Э. (1974) Ортаға байланысты тұқымның мөлшері мен массасы. Лондон Корольдік қоғамының баяндамалары B сериясы: Биологиялық ғылымдар 186 (1083): 83–88. Солсбери, Э. (1975) Таралу жолдарының өмір сүру құндылығы. Лондон Корольдік қоғамының баяндамалары B сериясы: Биологиялық ғылымдар 188 (1091): 183–188. Солсбери, Э. (1976) Тұқым өндірісі және желмен таратудың тиімділігі. Лондон Корольдік қоғамының баяндамалары B сериясы: Биологиялық ғылымдар 192 (1108): 323–329.