Әлеуметтік жеңілдіктер арқылы әскери қызметтен қашушылар
Champagne unit
АҚШ армиясындағы "шампан бөлімі" – бай, саяси байланысы барлардың қауіпсіз қызметтегі әскери бөлімшесі. Қарсы тұрудан қашу, бедел алу мақсатымен құрылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шампандық бөлім – атақты адамдар немесе бай және саяси ықпалды отбасылардан шыққандармен толықталған АҚШ әскери бөлімшесі. Мұндай бөлімшелер көбінесе Ұлттық гвардия құрамында болып, АҚШ ішінде қауіпсіз міндеттерді орындаған. Бұл термин – қорлау мағынасында қолданылады, себебі мұндай бөлімшелер әскери қызметтің беделін пайдаланып, қауіпті міндеттен жалтарған, байланыстары бар адамдарға тынығу орны болған. Одан бір ғасыр бұрын мұндай бөлімшелерді Нью-Йорктің 7-ші полкінің мысалында "жібек шұлық полкі" деп атаған, оның бай мүшелері Манхэттеннің жоғарғы шығыс бөлігінде орналасқан 7-ші полкінің қару-жарақ сарайын өз қаражатымен салған.
A champagne unit is a US military unit staffed by celebrities or people from wealthy or politically powerful families. Such units had often been part of the National Guard, and assigned to lower risk duty inside the United States. The term is pejorative, with the connotation that such units were havens for those with connections who wished to avoid conscription into more dangerous duty while still gaining the prestige afforded in the United States to military service. Over a century earlier, such a unit was called a silk stocking regiment after the New York's 7th Regiment, whose well off members built their own armory, the Seventh Regiment Armory in the upper East side of Manhattan.
Вьетнам соғысы
Вьетнам соғысы кезінде Армияда, Әуе Ұлттық гвардиясында немесе әскери резервтік құрамда қызмет ету, көбінесе, жауынгерлік қимылдардың қаупінен құтылудың кепілді жолы саналды. Ұлттық гвардия мен резервтік бөлімшелер құрылғаннан бері барлық соғыстарда да белсенді қызметке шақырылғанмен, 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында бұл қауіп өте төмен болды. Осы әскерилердің барлығы 8700-і ғана Оңтүстік Вьетнамға жіберілді, ал онда қызмет еткен американдық әскери қызметшілердің үлесі 0,3% құрады. Сонымен қатар, Вьетнам кезеңінде әйгілі, бай немесе саяси байланыстары бар жас жігіттердің көптеген саны Ұлттық гвардияға немесе резервке түсуге мүмкіндік алды, олардың ішінде Билл Брэдли және Нолан Райан сияқты 360 кәсіби спортшы да болды. Осы теңсіздік туралы генерал Колин Пауэлл өзінің өмірбаянында былай деп жазды: "Мен өте қуатты және жақсы жағдайдағы көптеген ұлдардың, сондай-ақ көптеген кәсіби спортшылардың (олар, мүмкін, бізден де дені сау болған) резервтік және Ұлттық гвардия бөлімшелеріне орын алуға қол жеткізгеніне ашуланып отырамын. Вьетнамның көптеген трагедияларының арасында, менің ойымша, осы әлеуметтік жіктелу барлық американдықтар тең жаратылған және елге бірдей адал болуға тиіс деген идеалға ең көп зиян келтіреді".
During the Vietnam War, serving in the Army and Air National Guard or the military Reserve components was generally regarded as a guaranteed way to avoid the dangers of combat. Although National Guard and Reserve units had been called to active duty in every war since they were founded, the risk was extremely low in the late 1960s and early 1970s. Only 8,700 of these servicemen were ordered to South Vietnam, a tiny 0.3% of the total American military personnel who actually served there. Furthermore, a greatly disproportionate number of famous, wealthy, or politically connected young men received hard to get places in the National Guard or Reserves during Vietnam, including 360 professional athletes such as Bill Bradley and Nolan Ryan. Commenting on this disparity, General Colin Powell wrote in his autobiography, "I am angry that so many sons of the powerful and well placed and many professional athletes (who were probably healthier than any of us) managed to wrangle slots in Reserve and National Guard units. Of the many tragedies of Vietnam, this raw class discrimination strikes me as the most damaging to the ideal that all Americans are created equal and owe equal allegiance to our country."
Құлдырау
Вьетнам соғысынан кейін генерал Крейтон Абрамс жүзеге асырған «Жалпы күш» саясаты Ұлттық гвардия мен резервтің жауынгерлік қимылдардан қауіпсіз аймақ ретінде пайдаланылуына жол бермеді. Вьетнам соғысымен салыстырғанда, 2004 жылы Ирактағы АҚШ әскери күштерінің 40 пайызын Ұлттық гвардия мен резерв бөлімшелері құрады. 2006 жылғы мәліметтер бойынша, 270 000 Ұлттық гвардия мүшесі (жалпы күштің 60 пайызы) әскери ережелерде белгіленген ең ұзақ мерзімге шетелге аттанды.
The Total Force Policy, implemented by General Creighton Abrams in the aftermath of the Vietnam War, eliminated the National Guard and Reserve as safe havens from combat. In contrast to the Vietnam War, National Guard and Reserve units in 2004 comprised 40 percent of all US military forces serving in Iraq. As of 2006, 270,000 National Guard members (60% of the total force) had been deployed overseas for the maximum amount of time allowed by military regulations.