Жапон самурайы және монах Ямана Содзэннің өмірі

Кіріспе

Жапон монахы Ямана Созен (山名宗全) монахқа айналудан бұрын Ямана Мочитойо (山名持豊) аталды. Оның қызыл беті болғандықтан, кейде оны "Ақа Нюдо" ("Қызыл монах") деп атаған. Ол Хэйан-кёдегі Онин соғысында Хосокава Кацумотоға қарсы күрескен даймёлердің бірі болды.

Өмірбаян

Ямана Созен Ямана кланының басшысы Ямана Токихироның (1367–1435) ұлы болып дүниеге келді. Токихиро Тадзима, Бинго, Аки және Ига провинцияларының шуго губернаторы болды. Токихиро, денсаулығы нашар болғандықтан, 1433 жылы зейнетке шығып, өзінің көптеген жерлерін Созенге тапсырды. Созен Какицу оқиғасында Акамацу Мицухиде (1373–1441) жеңіске жетіп, сол жылы Харима провинциясының губернаторы болды. 1464 жылы шогундық биліктің мұрагерлігіне қатысты дау туындады. Шогун Ашикага Йосимаса зейнетке шығуды ойластырып жатқан еді. Хосокава шогунның ағасы Ашикага Йошимиді мұрагер ретінде қолдады. Ашикага Йосихисаның анасы Хино Томико күйеуінің шогунатты Йошимиге беру шешіміне қарсы болды, сондықтан ол ұлы Йосихисаның мұрагерлігін қамтамасыз ету үшін әскери қолдау іздеді. Ямана шогунның кішкентай ұлы Йосихисаны қолдады. 1466 жылы екі тарап та бірнеше жыл бойы күш жинап, Ямана мен Хосокава бір-біріне қарсы тұруға дайын екенін сезінді, содан кейін қақтығыстар басталды. 1467 жылы, япониялық күнтізбе бойынша Ониннің бірінші жылы, екі жақ та алдағы қақтығысқа жан-жақты дайындық бастады; олар қауіпсіз жайларды іздестірді және көшеде шайқасуды жоспарлады. Ямана Йошимиді шогунның резиденциясына алып барды, онда Хосокава, Йошимидің шогунатқа талап етуін қолдағандықтан, оған қол жеткізе алмады. Ол, іс жүзінде, тұтқынға алынды. Елордадағы ашық соғыс провинцияларға тарар опасы бар екенін көріп, шогун қала ішінде бірінші шабуыл жасаған адамды шогунатқа қарсы бүлікші және мемлекет жауы деп жариялады. Осылайша, бірнеше ай бойы қақтығыс тоқтады, екі тарап та қимыл жасауға батыл болмады. Соңында 1467 жылдың наурыз айында Хосокаваның офицерінің үйі өртеніп кетті. Бірнеше ұсақ шабуылдар мен саяси маневрлерден кейін, мамыр айында Хосокава Ямананың генералдарының бірінің резиденциясына тікелей шабуыл жасады. Дегенмен, Ямана емес, Хосокава бүлікші және мемлекет жауы деп танылды. Ямананың бірқатар ізбасарлары Хосокаваның моральдық артықшылығына ие болған тарапына қашып кетті, бірақ Хосокаваның провинцияларға жіберген елшілерінің жұмысының нәтижесінде одан да көп адам жақ ауыстырды. 1468 жылдың Жаңа жылына дейін, соғыс басталғанына бір жылға жуық уақыт өткен соң, шайқастар азайды. Сол жылдың көп бөлігінде екі күш те қарсыластың күшін бағалауға және қорғанысқа қанағаттануға тырысты. Келесі бірнеше жылды екеуі де әскери емес, саяси қақтығыста өткізді, ал 1469 жылы шогун өзінің ұлы Йосихисаны мұрагер деп тағайындады. Бірақ Хосокава соғыстан шаршап, бейбітшілікке ұмтылды. Алайда 1473 жылы Хосокава да, Ямана да қайтыс болды.

Yamana Sōzen was born to Yamana Tokihiro (1367–1435), head of the Yamana clan. Tokihiro was the shugo governor of Tajima, Bingo, Aki, and Iga provinces. Tokihiro, who was often in bad health, retired in 1433 and passed his numerous lands to Sōzen. Sōzen went on to defeat Akamatsu Mitsuhide (1373–1441) in the Kakitsu Incident, and became governor of Harima Province the same year. In 1464, a succession dispute erupted over the shogunate itself. The shōgun, Ashikaga Yoshimasa, was considering retirement. Hosokawa supported the Shōgun's brother, Ashikaga Yoshimi as the successor. Hino Tomiko, who was the mother of Ashikaga Yoshihisa, was against her husband's decision to give the shogunate to Yoshimi, so she sought military support to secure the succession of her son Yoshihisa. Yamana chose to support Yoshihisa, the Shōgun's infant son. In 1466, both sides having spent several years gathering forces, both Yamana and Hosokawa felt ready to engage the other, and skirmishes began to break out. In 1467, the first year of Ōnin by the Japanese calendar, both men began to prepare more seriously for the coming conflict; they sought safehouses and planned for fighting in the streets. Yamana took Yoshimi to the shōgun's residence, where Hosokawa, who supported Yoshimi's claim to the shogunate, could not get at him. He was essentially a hostage. Seeing that open war in the capital would spread to the provinces, the shōgun declared that the first to make an attack within the city would be labeled a rebel against the shogunate, and enemy of the state. Thus, for several months, the conflict quieted, neither side willing to make a move. Finally, in March 1467, the home of a Hosokawa officer was destroyed by fire. After several more minor attacks and political maneuvers, in May, Hosokawa attacked outright the mansion of one of Yamana's generals. Nevertheless, Yamana, not Hosokawa, was labeled a rebel, and enemy of the state. Some of Yamana's followers deserted, joining Hosokawa's morally superior side, but many more switched sides as a result of the work of Hosokawa's emissaries to the provinces where Yamana and his allies drew their armies. By New Year's of 1468, nearly a year since the war began, the fighting tapered off. For much of that year, the two forces engaged in glaring contests and limited sorties, both desiring to rebuild and to act only defensively. Both spent the next several years in political, not military, conflict, and in 1469, the shōgun named his son Yoshihisa his heir. But Hosokawa was weary of battle, and wished for peace. However, by 1473, both Hosokawa and Yamana were dead.