Кіріспе

Витаминдерді зерттеудегі жапон ғалымы Уметаро Судзуки (鈴木 梅太郎) – Жапонияның Шидзуока префектурасының Макинохара аймағында дүниеге келген жапон ғалымы. Ол Император академиясының мүшесі және Қасиетті қазына орденінің Ұлы кордонымен, сондай-ақ Мәдениет орденімен марапатталған. Оның зерттеулері қазіргі заманғы витаминдерді зерттеудің алғашқы еңбектерінің қатарына жатады.

Өмірбаян

Судзуки Шизуока префектурасының Хайбара ауданындағы фермердің екінші ұлы болып дүниеге келді. Токио императорлық университетін бітіргеннен кейін Рикенде ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 1901 жылы ол Берлиндегі Гумбольдт университетінде Эмиль Фишердің жетекшілігімен пептид синтезін зерттеді. 1906 жылы Жапонияға оралып, 1907 жылы Токио императорлық университетінде ауыл шаруашылығы химиясы профессоры қызметіне тағайындалды. 1910 жылы Судзуки күріш қабығынан суда еритін микроэлементтер кешенін бөліп алып, оны аберик қышқылы деп атады, және ол бейіндеме ауруын емдеуге көмектесетін әсерге ие болды. Ол осы жаңалығын жапон ғылыми журналында жариялады. Мақала неміс тіліне аударылғанда, аудармада бұл жаңа ашылған қоректік зат екені көрсетілмеді, бұл жапондық мақалада айтылған болатын, сондықтан оның ашылуы кеңінен танылған жоқ. 1912 жылы польшалық биохимик Казимеж Функ дәл осы микроэлементтер кешенін бөліп алып, осы кешенді "витамин" ("өмірлік амин") деп атауды ұсынды. 1935 жылы бұл қосылыс тазартылып, тиамин деп дұрыс сипатталды. 1985 жылдың 18 сәуірінде Жапонияның патенттік кеңсесі оны Жапонияның он ұлы ойлап табушысының бірі деп таңдады.