Тед Уимс: Америкалық дирижер және музыкант өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық музыкант және оркестр жетекшісі

Уилфред Теодор Уэмиес (26 қыркүйек 1901 – 6 мамыр 1963), кәсіби сахнада Тед Уэмс деген атпен танылған, американдық оркестр жетекшісі және музыкант. Уэмстің музыка саласындағы еңбегі Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызбен беленді.

Өмірбаян

Питкэрн, Пенсильвания штатында туған Уимс скрипка мен тромбон ойнауды үйренді. Жас Тед музыкамен айналыса бастады, ол бір бәйгеге қатысып, пони жеңіп алуға үміттенеді. Оның орнына ол скрипка жеңіп алды, ал ата-анасы музыка сабақтарын ұйымдастырды. Ол Питтсбургтегі Линкольн мектебін бітірді. Линкольн мектебінде оқып жүрген кезінде Уимс сол жерде оркестр ұйымдастырды, бастапқыда кейбір аспаптарды өзі ұсынды. Оның мұғалімі Тед пен оның тобы өрт сигнализациясы естілгенде ойнаса, әрқайсысына бір центтен ақша берді. Уимс топтың ақшасын сақтап, топ мүшелігі үшін әрбір мүшеден бір центтен алым алды. Ол ақшаға топтың бастапқыдағы аспаптарынан гөрі жақсырақ аспаптар сатып алды. Отбасы Филадельфияға көшкенде, жас Уимс Батыс Филадельфия орта мектебіне түсті. Ол мектеп оркестріне қосылып, оның жетекшісі болды. Ол Пенсильвания университетінде оқыды, онда ағасы Артпен бірге "All American Band" болып танылған шағын би тобын құрды. Ағайындылар топқа ең талантты колледж музыканттарын іздеді. Көп ұзамай "All American Band" тобына бүкіл АҚШ-тың танымал қонақүйлерінде өнер көрсету ұсыныстары келіп түсті. Алғашында азаматтық инженер болуды жоспарлаған Уимс музыкалық мансапқа қызығушылық таныта бастады. Оның тобы Филадельфиядағы бір мейрамханада төрт апта ойнауға келісімшарт жасады, ал иесі Тедтің бизнесіне серіктес етіп, Уимс пен оның тобын төрт айға сол жерде қалдырды. Олар 1921 жылғы наурыз айында президент Уоррен Г. Хардингтің инаугурациялық кешінде ойнаған топтардың бірі болды. Уимс 1923 жылдан 1933 жылға дейін Victor/RCA Victor үшін жазды, бірақ соңғы үш сессия RCA Victor-дің жаңадан құрылған Bluebird Records лейблінде шығарылды. Кейін ол 1934 жылы екі сессияға Columbia компаниясымен келісімшарт жасасты, содан кейін 1936 жылдан бастап Decca компаниясымен келісімшарт жасасты. Уимс сонымен қатар бірнеше танымал әндерді бірлесіп жазды: "Мартин мен Маккойлар", "Жиг Тайм", "Бір адам оркестрі", "Үш бейкүндескер", және "О, Мона!", оны топ мүшесі "Country" Уошбернмен бірге жазды. 1928 жылы Уимс өзінің тобымен Чикагоға көшіп келді, ал No1 хит "The Man from the South" болды. Топ 1930 жылдары танымалдыққа ие болды, тұрақты радио хабарларын шығарды. Олардың ішінде 1930 жылдардың басында CBS және NBC телеарналарында Джек Беннидің Canada Dry бағдарламасы және 1930 жылдардың соңында Fibber McGee & Molly бағдарламасы болды. 1936 жылы Тед Уимс оркестрі жас әнші Перри Комоға оның алғашқы ұлттық танымалдығын сыйлады; Комо Decca Records үшін топпен жазды, бұл оның ұзақ және табысты мансабын бастады. Уимстің басқа да жаңалықтарының ішінде - сыбызғымен ән салатын Элмо Таннер, саксофоншы және әнші Ред Ингл, актерлік мансапқа кеткен Мэрилин Максвелл және топтың бірегей джаздық жаңа стилін жасаған аранжировщик Джо Хаймс болды. Уимс сонымен қатар 14 жасар іш сөйлеуші Пол Винчеллді Major Bowes гастрольдік компанияларының бірімен көргеннен кейін келісімшартқа қол қойды. "Beat the Band" радиошоуының бірінші маусымында (1940-1941) актерлік құрамында Уимс пен оның оркестрі болды. 1940 жылы Уимс және оның оркестрі NBC Red радио желісіндегі Beat the Band бағдарламасында болды. 1942 жылдың қарашасында Тед Уимс және оның бүкіл тобы АҚШ Сауда теңіз флотына қосылып, Сауда теңіз флотының оркестрін басқарды. 1945 жылы өзінің үлкен тобын қайта ұйымдастырғаннан кейін ол Mercury үшін жазбалар жазды, соның ішінде "Peg O' My Heart" және "Mickey" хиттері болды. Алайда, Уимс мансабының ең үлкен хиті оның бұрынғы Decca лейблінде қайта шығарылды: Уимс оркестрінің 1938 жылы жазылған "Heartaches" әні ұлттық чарттарда 13 апта болды. 1933 жылғы 4 тамыздағы сессиясында Уимс алты күй жазды, оның ішінде "Heartaches" болды. RCA Victor компаниясы жазбаны тез жасағысы келгендіктен, Уимс пен оның тобы бұған дейін тек бір репетиция сессиясына уақыт тапты. Алғашында Уимс әнді ұнатпады, сондықтан әнші емес, Эльмо Таннердің сыбызғысын ойнатуды шешті. Әнді репетициялау кезінде біреу әнді жазылғаннан гөрі жылдам орындауға тырысуды ойлап тапты. Жылдам темпте жазылған клип жарық көргеннен кейін көп көңіл бөлінбеді. 1938 жылы Уимс "Heartaches" әнінің "rhumba fox trot" нұсқасын Decca Records компаниясына жаздырды. Бұл нұсқада тағы да Элмо Таннердің сыбызғысы болды, әуен де жылдам ойналды, бірақ 1933 жылғы нұсқаның қарқынды темпімен емес. 1947 жылы түнгі дискі жокейі Курт Вебстер Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласындағы WBT радиостанциясында жақында алған ескі пластинкалар қорабынан 1938 жылғы нұсқаны тапты. Ол оны эфирден жіберді, радиостанцияның телефондары үнемі қоңырау шалды; тыңдаушылар әнді қайтадан естігісі келді. Қоңыраулар жалғасты, енді пластинканың көшірмелерін қалай тапсырыс беруге болатынын білуге тырысқан жазба дүкендері қосылды. Басқа радио нарықтары да әнді ойнай бастады, бұл Decca компаниясын жаңа көшірмелерді басуға итерді. Уимс оркестрі "Heartaches" әнін Victor үшін де жазғандықтан, бұл компания да өзінің нұсқасын қайта шығаруға шешім қабылдады. Екі лейблдің екеуі де чарттарда көрсетілді. "Heartaches" 1947 жылғы 19 сәуірде Hit Parade тобының жобасын басып өтті; жазылғанына тоғыз жыл өткен соң. 1960 жылғы сұхбатта топ мүшесі Элмо Таннер өзі мен Уимс екеуі қайта шығарылғаны үшін ешнәрсе алмағанын, екеуі де Сауда теңіз флотында болғанда келісімшарттарын тоқтатып қойғанын айтты. 1938 жылғы "Heartaches" әнінің жаңа танымалдылығы Уимс өзінің тобын қайта құруға тырысқан кезде келді; бұрынғы мүшелерінің көпшілігі музыкамен байланысты жұмыстарда болды, ал кейбіреулері енді өнер көрсетуге қызығушылық танытпады. Екінші дүниежүзілік соғыста оның тобының екі мүшесі қаза тапты. Уимс жаңа топ мүшелерін тарта алды және ол соғысқа дейінгідей бірдей жерлерде ойнауға шақырылды. Тед Уимс 1947 жылы "Heartaches" әнін жаңғыртқан және осылайша Уимстің мансабын жаңартқан дискі жокейі Курт Вебстерге өзінің қарызын қайтарғаны туралы жаңалықтарды жариялады. Уимс 6 маусымда өзінің тобымен Вебстерге арналған қайырымдылық өнер көрсетуін ұйымдастырды, барлық түсімдер соғыс ардагері Вебстерге берілді. Decca Уимстің жаңа танымалдығынан пайдаланып, Перри Комоның орындауындағы "I Wonder Who's Kissing Her Now" әнін қайта шығарды, ол да тағы бір үлкен хитке айналды. Уимстің кенеттен танымалдылығына қарамастан, 1947 жылдан кейін хиттер азайды. Уимс 1953 жылға дейін гастрольдік сапарларын жалғастырды. Ол уақытта ол Теннесси штатының Мемфис қаласында дискі жокейі қызметін қабылдады, кейін Holiday Inn қонақүй тізбегінде басқарушылық лауазымға көшті. Перри Комо өзінің бұрынғы басшысы Элмо Таннерді және үш басқа Уимс тобының мүшесін 1961 жылғы 18 қазандағы Perry Como's Kraft Music Hall бағдарламасында шақырды. Тед Уимс 1963 жылы Оклахома штатының Талса қаласында энцефалиттен қайтыс болды. Ол Далластағы таланттар агенттігін басқарды, ол сонымен қатар оның тобының штаб-пәтері болды. Уимс ауруға шалдыққан күні өзінің тобымен Талса қаласында болды. Оның ұлы Тед кіші 1960 және 1970 жылдары эпизодтық түрде жаңғырту тобын басқарды.

Born in Pitcairn, Pennsylvania, Weems learned to play the violin and trombone. Young Ted's start in music came when he entered a contest, hoping to win a pony. He won a violin instead and his parents arranged for music lessons. He was a graduate of Lincoln School in Pittsburgh. While still in school at Lincoln, Weems organized a band there, initially providing some instruments himself. His teacher offered young Ted and his band a penny each if they would play when the alarm sounded for fire drills. Weems kept the monies of the band and in turn charged each band member a penny for membership. He used the money to purchase better instruments than those the band started out with. When the family moved to Philadelphia, young Weems entered West Philadelphia High School. He joined the school's band and became its director. He attended the University of Pennsylvania, where he and his brother Art organized a small dance band that became the "All American Band". The brothers sought the most talented college musicians for the group. The All American Band soon started receiving offers to perform in well known hotels throughout the United States. Weems, who had originally intended to become a civil engineer, found himself being attracted to a musical career. His band had a contract to play four weeks at a Philadelphia restaurant; the owner was able to keep Weems and his band there for four months by making Ted a partner in his business. They were one of the bands that played at the inaugural ball of President Warren G Harding in March, 1921. Weems recorded for Victor/RCA Victor from 1923 through 1933, although the final three sessions were released on RCA Victor's newly created Bluebird Records label. He then signed with Columbia for two sessions in 1934 and subsequently signed with Decca from 1936. Weems also co wrote several popular songs: "The Martins and the McCoys", "Jig Time", "The One Man Band", "Three Shif'less Skonks", and "Oh, Monah! ", which he co wrote with band member "Country" Washburn. Weems moved to Chicago with his band around 1928. and the number one hit "The Man from the South". The band gained popularity in the 1930s, making regular radio broadcasts. These included Jack Benny's Canada Dry program on CBS and NBC during the early 1930s, and the Fibber McGee & Molly program in the late 1930s. In 1936, the Ted Weems Orchestra gave young singer Perry Como his first national exposure; Como recorded with the band for Decca Records, beginning his long and successful career. Among Weems's other discoveries were whistler singer Elmo Tanner, sax player and singer Red Ingle, Marilyn Maxwell, who left the band for an acting career; and arranger Joe Haymes, who created the band's unique jazz novelty style. Weems also signed 14 year old ventriloquist Paul Winchell to a contract, after seeing him with one of the Major Bowes touring companies. The first season of the Beat the Band radio show (1940–1941) included Weems and his orchestra as part of the cast. In 1940, Weems and his orchestra were featured on Beat the Band on the NBC Red radio network. In November 1942, Ted Weems and his entire band enlisted in the United States Merchant Marine, directing the Merchant Marine Band. Reorganizing his big band in 1945, he made records for Mercury, including the hits "Peg O' My Heart" and "Mickey". However, the biggest hit of Weems's career was a reissue on his former Decca label: the Weems Orchestra's 1938 recording of "Heartaches" topped the national charts for 13 weeks. For his August 4, 1933 session, Weems recorded six tunes, including "Heartaches". Since RCA Victor wanted the recording made quickly, Weems and his band had time for only one rehearsal session prior to this. Weems did not like the song at first, and decided to have Elmo Tanner whistle rather than use a vocalist. While rehearsing, someone came up with the idea of trying the song at a faster tempo than it was written for. The fast tempo recording attracted very little attention after its release. In 1938 Weems recorded a new "rhumba fox trot" version of "Heartaches" for Decca Records. This version again featured Elmo Tanner's whistling, and the tune was played briskly but not at the breakneck tempo of the 1933 version. In 1947, an overnight disc jockey named Kurt Webster, at station WBT in Charlotte, North Carolina, found the 1938 version in a box of old records he had recently received. He played it on the air and the radio station's phones never stopped ringing; the callers wanted to hear the song again. The calls continued, now joined by record stores wanting to know how to order copies of the record. Other radio markets began playing the song, prompting Decca to press new copies. Since the Weems orchestra had also recorded "Heartaches" for Victor, that company decided to re release its own version of the song. Both labels shared credit on the charts. "Heartaches" topped the Hit Parade on April 19, 1947; nine years after it was recorded. In a 1960 interview, band member Elmo Tanner related that he and Weems received nothing for the reissue as both men had let their contracts expire while they were in the Merchant Marine. The new found popularity of the 1938 "Heartaches" came at a time when Weems was struggling to re form his band; many former members had other music related jobs, others were no longer interested in performing. Two of his band members were killed in World War II. Weems was then able to recruit new band members and was again being asked to play at the same venues as before the war. Ted Weems made front page news in 1947 when he publicly repaid his debt to disc jockey Kurt Webster, who had revived "Heartaches" and thus Weems's career. Weems staged a benefit performance by his band on June 6, with all proceeds going to war veteran Webster. Decca cashed in on Weems's new popularity by reissuing another oldie, "I Wonder Who's Kissing Her Now" with vocals by Perry Como, which became another major chart hit. Despite this sudden surge of popularity for Weems, the hits dried up after 1947. Weems continued touring until 1953. At that time, he accepted a disc jockey position in Memphis, Tennessee, later moving on to a management position with the Holiday Inn hotel chain. Perry Como played host to his old boss, Elmo Tanner, and three other Weems band members on his Perry Como's Kraft Music Hall show of October 18, 1961. Ted Weems died of emphysema in Tulsa, Oklahoma, in 1963. He had been operating a talent agency in Dallas with his son which also served as his band's headquarters. Weems was in Tulsa with his band for an engagement the day he was taken ill. His son Ted Jr. led a revival band sporadically during the 1960s and 1970s.