Нөмірді операторды ауыстырғанда сақтау мүмкіндігі

Телефон нөмірін операторды ауыстырғанда сақтау мүмкіндігі туралы ақпарат. LNP, FMNP, MNP, WLNP ұғымдары, нөмірді көшіру шарттары мен шектеулері.

21 мин оқу

100%

Дереккөз: Local number portability — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Телефон нөмірін операторды ауыстырғанда сақтап қалу

Тұрақты байланыс желілері үшін жергілікті нөмірді тасымалдау (LNP) және ұялы телефон желілері үшін толық ұялы телефон нөмірін тасымалдау (FMNP) – бұл жергілікті алмасу операторы (LEC) тағайындаған қолданыстағы тұрақты байланыс немесе ұялы телефон нөмірінің "тіркелген абонентіне" нөмірді басқа операторға қайта тағайындауға ("қызмет провайдерінің тасымалдануы"), оны басқа жерге ("географиялық тасымалдануы") немесе қызмет түрін ("қызмет тасымалдануы") өзгертуге мүмкіндік беруді білдіреді. Көп жағдайда география, қызмет көрсету аймағы және технология тұрғысынан тасымалдануға шектеулер бар. Орналасқан жерін тасымалдау және қызметті тасымалдау телекоммуникация саласында біркелкі анықталмаған немесе енгізілмеген. АҚШ және Канадада ұялы телефон нөмірін тасымалдау WNP немесе WLNP (Сымсыз LNP) деп аталады. Әлемнің қалған бөлігінде бұл ұялы телефон нөмірін тасымалдау (MNP) деп аталады. Сымсыз нөмірді тасымалдау Африканың кейбір аймақтарында, Азияда, Австралияда, Латын Америкасында және Ұлыбританияны қоса алғанда, көптеген Еуропа елдерінде қолжетімді; алайда, бұл тек ұялы телефон желілері арасындағы тасымалдануға қатысты. Канада, Оңтүстік Африка және АҚШ – тұрақты байланыс желілері мен ұялы телефон желілері арасында толыққанды нөмірді тасымалдауды ұсынатын жалғыз елдер, себебі ұялы және тұрақты байланыс нөмірлері бір аймақ кодтарында араластырылған және қоңырау шалушы тарап үшін бірдей есептеледі, ұялы телефон пайдаланушысы әдетте келіп түскен қоңыраулар мен хабарламалар үшін төлейді; басқа елдерде барлық ұялы телефон нөмірлері жоғары бағалы, ұялы телефонға арналған аймақ кодтарына орналастырылады және ұялы телефонға қоңырау шалушы қоңырау үшін төлейді. Гонконг үкіметі тұрақты-ұялы телефон нөмірін тасымалдауға алдын ала келісім берді; алайда, 2012 жылдың шілдесіне дейін бұл қызмет әлі қолжетімді емес. Кейбір ұялы телефон компаниялары осы өзгерту үшін реттеушілік шығындарды өтеу үшін ақы алады.

Тарих

LNP-ді Эдвард Сонненберг Siemens компаниясында жұмыс істеген кезде ойлап тапты. Бұл өте монополияланған сымдық телекоммуникация индустриясында бәсекелестікті ынталандыру құралы ретінде енгізілгенімен, нөмірді тасымалдау ұялы телефондардың пайда болуымен танымал болды, себебі көптеген елдерде әртүрлі ұялы байланыс операторларына әртүрлі аймақтық кодтар беріледі және тасымалдау мүмкін болмаса, операторды ауыстыру нөмірді өзгертуді талап етеді. Кейбір операторлар, әсіресе үлкен абоненттік базасы бар операторлар, портативтілікке қарсы шықты, өйткені бұл қызметті ұсыну айтарлықтай қосымша шығындарды тудырады, ал басқалары сатушыға тәуелділікті болдырмайды және оларға баға мен қызмет бойынша әділ бәсекелестік жасауға мүмкіндік береді деп санайды. Осы мүдделер қақтығысының салдарынан телекоммуникацияларды реттеуші органдар барлық операторларға нөмірді тасымалдауды міндеттейді. АҚШ-та LNP-ге 1996 жылы Федералды байланыс комиссиясы (FCC) уәкілеттік берді. Бұл сондай-ақ CLEC-тердің (конкурентті жергілікті байланыс операторлары) клиенттердің ILEC-терден (тұрақты жергілікті байланыс операторлары) кетуіне кедергі келтіріп, бәсекелестікті тежейтінін көрсетті. LNP-ның себептері мен оны қалай жүзеге асыру туралы толық мәліметтерді жоғарыда аталған Бірінші есеп пен бұйрықта табуға болады. АҚШ-та FCC бұл талапты провайдерлер арасындағы бәсекелестікті арттыру мақсатында енгізді. 2003 жылдың қараша айының соңына қарай LNP барлық стационарлық және сымсыз байланыс операторлары үшін міндетті болды, егер нөмір сол географиялық аймаққа немесе телефон станциясына ауыстырылса. Бұл соңғы талапқа бұрын ауылдық операторларға жеңілдік берілген 100 ірі МСА-дан тыс операторлар да кірді.

Көшіруге мүмкіндік беретін жүйелер

Операторы өзгерген нөмірді бағыттаудың төрт негізгі тәсілі бар.

Барлық шақыру сұранысы (ACQ)

Шақыруды бастаған оператор әрқашан орталықтандырылған дерекқорды тексереді және шақыру маршрутын анықтайды. Бастау операторы содан кейін шақыруды Қызмет Көрсету Желісіне жібереді.

Босату туралы сұрау (QoR)

Шақыруды бастаған оператор ең алдымен, нөмір бастапқыда тиесілі болған оператормен, яғни донор операторымен байланысады. Донор операторы қоңырауды тексеріп, енді бұл нөмір олардың қызметінде емес екенін хабарлайды. Содан кейін шақыруды бастаған оператор, ACQ жағдайындағыдай, орталықтандырылған дерекқорды тексереді.

Қайталауды шақыру

Бұны півотқа қайта оралу (ROP) деп те атайды. Шақыруды бастаған оператор ең алдымен донор операторымен байланысады. Донор операторы өзінің деректер базасын тексеріп, жаңа маршрутты ұсынады. Шақыруды бастаған оператор содан кейін осы маршрут арқылы шақыруды жібереді. Ешқандай орталық деректер базасы қолданылмайды.

Келесі бағыт (OR)

Шақыруды бастаған оператор оны донор операторына жоналады. Донор операторы өзінің дерекқорын тексеріп, жаңа маршрутты анықтайды. Номер тағайындалған оператор шақыруды жаңа операторға жоналады. Бұл модель тікелей емес маршрутизация деп аталады.

Техникалық мәселелер

Сандарды тасымалдаудың күрделілігі көптеген себептерден туындауы мүмкін. Тарихи тұрғысынан алғанда, сандар түрлі операторларға блокта берілген. Операторлар, көбінесе қызмет провайдерлері де болатын, осы сандарды телефон қызметінің абоненттеріне ұсынған. Сондай-ақ, сандар блокта қайта пайдаланылған. Сандарды тасымалдау мүмкіндігімен, осы блокттардың мөлшері кішірейе түсуі немесе тіпті бір ғана санға дейін азаюы күтілуде. Бұл орын алған жағдайда, мұндай операциялардың дәлдігі телекоммуникация провайдері үшін үлкен жұмыс жүктемесін білдіреді. Телефон нөмірлері әртүрлі операторларға блокта берілгендіктен, жүйе тұрақты байланыс желісінде жақсы жұмыс істеді, себебі барлығы бірдей инфрақұрылымға қосылған. Жағдай ұялы байланыс арқылы құрылатын сымсыз ортада біршама күрделірек болады. Санды тасымалдауда "донор желісі" нөмірді ұсынады, ал "алушы желісі" нөмірді қабылдайды. Нөмірді беру операциясы нөмірді желіден "ажыратуды" және қабылдаушы желіге "қосуды" талап етеді. Егер абонентке нөмірдің қажеті болмаса, бастапқы донор нөмірді қайта алып, оны өз желісіне қайтарады. Егер пайдаланушы бірінші оператордан екіншіге өтіп, содан кейін үшінші операторды таңдаса, жағдай сәл күрделірек болады. Бұл жағдайда екінші оператор нөмірді біріншіге қайтарады, содан кейін ол үшіншіге беріледі. Ұялы байланыста "қозғалыс станциясын" (мысалы, ұялы телефонды) нөмірмен байланыстыратын орналасу тізілімі деген ұғым бар. Нөмірді теру кезінде, қозғалыс станциясы желіде қай жерде екенін анықтау қажет. Мұндай бағыттаудың қандай да бір механизмі болуы керек. (Мұндай жүйенің мысалы ретінде GSM желісі туралы мақаланы қараңыз.) АҚШ-та FCC, LNPA, NANPA және ATIS анықтаған тасымалдау стандарттары бар, олар LNP-ді мүмкіндігінше тиімді және жылдам етуге көмектеседі, сонымен бірге барлық провайдерлер үшін қауіпсіздік деңгейін сақтайды және клиенттерге жоғары деңгейде қызмет көрсетуді қамтамасыз етеді. Бұл ережелер FCC-нің 1-ші, 2-ші және 3-ші есептері мен бұйрықтарында (fcc.gov сайтында қолжетімді) алғаш рет анықталған және LNPA-мен толықтырылған, осылайша кез келген провайдер нөмірлерді басқа провайдерге сәтті тасымалдай алады. iconectiv АҚШ және Канададағы барлық тасымалдалған және біріктірілген нөмірлердің дұрыс бағыттау ақпаратын қамтитын NPAC (Ұлттық тасымалдау әкімшілік орталығы) деп аталатын ұлттық деректер базасын ұсынады. NPAC АҚШ тасымалдаушыларының нөмірді тасымалдау рәсімін егжей-тегжейлі сипаттайды. Провайдерлер SS7 желісі арқылы АҚШ/Канада желісінде қоңырауларды бағыттау үшін пайдаланады. SS7 CNAM, LIDB, VSC және LNP сияқты әртүрлі қызметтердің деректер базасына кіреді. Тасымалдалған нөмірге қоңырау шалу кезінде, клиент шақырған нөмірді провайдердің SSP (Service Switch Point) телефонына жібереді, онда ол жергілікті қоңырау ретінде анықталады немесе анықталмайды. Егер қоңырау жергілікті болса, коммутатордың маршруттау кестесінде NPA NXX портативті болып көрсетілген, сондықтан ол маршруттау сұрауын STP (Signal Transfer Point) телефонына жібереді, ол LSMS (Local Service Management System) жүйесі жаңартатын жергілікті деректер базасына кіреді, ол барлық тасымалдалған нөмірлерге байланысты маршруттау ақпаратын сақтайды. Егер маршруттау туралы ақпарат табылса, "сұрауға" қоңырауды дұрыс бағыттауға қажетті ақпаратты қамтитын жауап жіберіледі. Егер бұл жергілікті нөмір болмаса, қоңырау STP телефонына жіберіледі және ол жоғарыда аталған "сұрауды" орындайтын және қоңырауды тиісінше бағыттайтын жергілікті операторға жеткенше бағытталады. Бұл қоңырауларды аяқтау үшін қажетті маршруттау ақпараты Локациялық маршруттау нөмірі (LRN) деп аталады. LRN - бұл тасымалдалған телефон нөміріне қызмет көрсететін қызмет провайдерінің коммутаторында орналасқан 10 таңбалы қарапайым телефон нөмірі. Провайдер жаңа клиенттен телефон нөмірін тасымалдау туралы өтініш алғанда, ол қолданыстағы (немесе "ескі") провайдерге салалық стандартты жергілікті қызмет туралы өтінішті (LSR) жібереді. Ескі провайдер бұл өтінішті алғаннан кейін, "Ферм ордер растау" (FOC) жібереді және нөмірді тасымалдау процесі басталады. Кез келген провайдер NPAC деректер базасын тікелей өңдейтін қызмет көрсету тапсырысын белсендіруші (SOA немесе LSOA) арқылы тасымалдауды бастай алады. Сонымен қатар, провайдерлер бұл өтініштерді тікелей NPAC базасына жібере алады. Егер жаңа провайдер тасымалдауды бастаса, ол "тарту" деп аталады, ал ескі провайдер бастаса, ол "итеру" деп аталады. Нөмір тартылған немесе итерілгеннен кейін, провайдерлер өтінішті келісуі керек және жаңа провайдер келісілген мерзімде LRN арқылы нөмірді "белсендіруі" керек. Бұл аяқталған кезде, нөмір тасымалданады. Бұл процестің көп бөлігі сымды және сымсыз провайдерлер арасындағы тасымалдауда (intermodal portability) қайталанады. Дегенмен, WLNP-де бірнеше техникалық айырмашылықтар бар, әсіресе уақыт аралықтарына қатысты.

Complexity for number portability can come from many sources. Historically, numbers were assigned to various operators in blocks. The operators, who were often also service providers, then provided these numbers to the subscribers of telephone services. Numbers were also recycled in blocks. With number portability, it is envisioned that the size of these blocks may grow smaller or even to single numbers. Once this occurs the granularity of such operations will represent a greater workload for the telecommunications provider. With phone numbers assigned to various operators in blocks, the system worked quite well in a fixed line environment since everyone was attached to the same infrastructure. The situation becomes somewhat more complex in a wireless environment such as that created by cellular communications. In number portability the “donor network” provides the number and the “recipient network” accepts the number. The operation of donating a number requires that a number be “snapped out” from a network and “snapped into” the receiving network. If the subscriber ceases to need the number then it is normal that the original donor receive the number back and “snaps back” the number to its network. The situation is slightly more complex if the user leaves the first operator for a second and then subsequently elects to use a third operator. In this case the second operator will return the number to the first and then it is assigned to the third. In cellular communications the concept of a location registry exists to tie a “mobile station” (such as a cellular phone) to the number. If a number is dialed it is necessary to be able to determine where in the network the mobile station exists. Some mechanism for such forwarding must exist. (For an example of such a system, see the article on the GSM network.) In the US, there are standards for portability defined by the FCC, the LNPA, NANPA and the ATIS which are agreed upon by all member providers to help make LNP as cost efficient and expedient as possible while still retaining a healthy level security for all providers and in respect of the highest level of customer service. These rules, first defined in the 1st, 2nd and 3rd Reports and Orders by the FCC (publicly available at fcc. gov), are further detailed by the LNPA in order to ensure any provider can successfully port numbers to any other provider. iconectiv provides a national database called the NPAC (National Portability Administration Center) which contains the correct routing information for all ported and pooled numbers in the US and Canada. The NPAC maintains detailed documentation of the procedure common among US carriers to port numbers as described here. Providers use SS7 to route calls throughout the US/Canada network. SS7 accesses databases for various services such as CNAM, LIDB, VSC and LNP. Calls to ported numbers are completed when a customer who calls a ported number sends the dialed number to a provider's SSP (Service Switch Point), where it is identified either as a local call or not. If the call is local, the switch has the NPA NXX in its routing table as portable, so it sends a routing request to the Signal Transfer Point (STP) which accesses a local database that is updated by an LSMS (Local Service Management System) which holds all routing for all ported numbers to which the carrier is responsible for completing calls. If routing information is found, a response is sent to the "query" containing the information necessary to properly route the call. If it is not a local number, the call is passed on to the STP and routed until it gets to a local carrier who will perform the "query" mentioned earlier and route the call accordingly. The routing information necessary to complete these calls is known as a Location Routing Number (LRN). The LRN is no more than a simple 10 digit telephone number that resides in the switch of the service provider currently providing service for the ported telephone number. When a provider receives a request to port a telephone number from a new customer, that provider sends an industry standard Local Service Request (LSR) to the existing (or "old") provider. When the Old Provider receives this request, it sends back Firm Order Confirmation (FOC) and the process of porting the number(s) begins. Either provider can initiate the port using a Service Order Activator (SOA or LSOA) which directly edits the NPAC database mentioned before. Providers can also make these requests within the NPAC database directly. If the new provider initiates the port, it is called a "pull," and if the old provider initiates, it is a "push." Once the number is pulled or pushed, the providers must concur the request and the new provider must "activate" the number using the LRN of the switch serving the customer on the agreed due date. At the point this is completed, the number is ported. Much of this process is duplicated in intermodal portability (porting between wireline and wireless providers). There are a few technical differences, however, in WLNP—Especially with concern to the time intervals allowed.

Факс және шақыру нөмірлері

Кейбір қызмет көрсетушілер, әсіресе факс қызметтерімен байланысты, "жергілікті байланыс операторы" немесе телекоммуникация операторының басқа түрі ретінде қарастырылмайды. Мұндай қызмет көрсетушілер ЛЭК (жергілікті байланыс операторы) тарапынан "тіркелген клиент" болып саналады. Осының салдарынан, қолданыстағы заң мұндай қызмет көрсетушіге нөмірді басқа провайдерге беруді талап етпеуі мүмкін. Пайдаланушылар мен провайдерлер көбінесе нөмірді ауыстыру және осы операцияға байланысты төлемдер туралы келіседі. eFax – өзін телекоммуникациялық компания деп санамайтын және клиенттеріне бастапқыда берілген нөмірлерді ауыстыруға рұқсат бермейтін қызмет беруші; алайда, клиенттер eFax-қа ауыстырған нөмірлерді ауыстыруға болады. Абоненттің үйіне қосылған, жеке телефон желісіне жалғанған факс машинасы, кез келген стандартты сымды телефон қызметі сияқты ауыстырылуы мүмкін. Ерекше қоңырау белгісі кейде қиындықтар тудырады, себебі бір стационарлық телефон желісінде факс немесе модем орнатылып, тек бір қосалқы нөмірге жауап беруге бағдарламаланған екі немесе үш нөмір болуы мүмкін. Басты нөмірді ауыстыру әдетте желіге жазылуды тоқтатып, қосалқы нөмірлерді жаңа провайдерге берусіз ажыратады. Канадада, шақыру қызметтерінің жауап беру станциялары барлық жергілікті нөмірді ауыстыру талаптарынан босатылған. Бұл мобильді телефондарға қатысты емес, олар бір жергілікті байланыс аймағында басқа операторға немесе басқа қызмет түріне (мысалы, стационарлық телефон немесе IP дауысы) толықтай ауыстырылуы мүмкін.

Қырғызстан

Кенияда 2004 жылы 2005 жылдың 1 шілдесінен бастап ұялы телефон нөмірлерін тасымалдау мүмкін болатыны, ал 2006 жылдың 1 шілдесінен бастап – тұрақты телефон нөмірлерін тасымалдау мүмкін болатыны жарияланды. Ұялы нөмірлерді тасымалдау 2011 жылдың 1 сәуірінде ресми түрде іске қосылды.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африкада Number Portability Company (Pty) Ltd (Рег. № 2005/040348/07) 2005 жылы құрылды, ал 2006 жылдың 10 қарашасында ұялы нөмірлерді тасымалдау енгізілді. Географиялық нөмірлерді тасымалдау (тұрақты операторлар арасында) 2010 жылдың 26 сәуірінде қолданысқа қосылды. Ұялы нөмірлерді тасымалдау компаниясы Vodacom, MTN, Cell C, Telkom және Neotel сияқты ұялы және тұрақты операторлардың ортақ меншігінде.

Аргентина

Аргентинада толық мобильді нөмірді тасымалдау мүмкіндігі 2012 жылдың наурыз айынан бері қолжетімді, бұл заң 2000 жылы мақұлданған. Алғашқыда күшіне енуіне он жұмыс күніне дейін уақыт кеткен. Бірақ, 2017 жылдың шілдесінен бастап күшіне енуіне 24 сағатқа дейін уақыт қажет.

Бразилия

Бразилияда нөмірді тасымалдау (тұрақты және ұялы нөмірлер үшін) 2009 жылдың наурыз айынан бері бүкіл ел бойынша қолжетімді. Дегенмен, тұрақты нөмірді ұялы нөмірге, ал ұялы нөмірді тұрақты нөмірге көшіруге болмайды. Тұрақты нөмірді бір қала ішінде, ал ұялы нөмірді бір аймақтық код ішінде (мемлекеттің бір бөлігінен бүкіл мемлекетке дейін) тасымалдауға болады.

Канада

Канадада сымдық желілер / бәсекеге қабілетті жергілікті телефон байланысы операторлары нөмірді тасымалдауды қамтамасыз етуге міндетті. 2007 жылдың 14 наурызынан бастап, сымсыз операторлар Канаданың көп бөлігінде нөмірді тасымалдауды қамтамасыз етуі керек. Нөмірлер тек LIR (жергілікті өзара байланыс аймағы) ішінде тасымалданады, бұл аймақтар ILEC (жергілікті телефон байланысы операторы) арқылы анықталады және Канад радио және телекоммуникация комиссиясы (CRTC) бекітеді, олардың әрқайсысы бірнеше телефон станциясын қамтиды. Әрбір LIR-де POI (өзара байланыс нүктесі) телефон станциясы бар, ол арқылы қоңыраулар бағытталады, және егер нөмір басқа LIR-ге тасымалданса, онда POI коммутаторы сол бағытқа қоңырауларды қабылдамайды. Барлық телефон станциялары LNP (нөмірді тасымалдау мүмкіндігін) қолдамайды, әдетте ILEC телефон станциясында бәсекелестік болған жағдайда ғана тасымалдау мүмкіндігін қосады, және де сұраныс бойынша. Жергілікті телефон компанияларының көптеген шағын, тәуелсіз телефон станциялары бәсекелестік және нөмірді тасымалдау талаптарынан босатылған. Көбінесе қолданылмайтын 600 географиялық емес аймақ кодындағы нөмірлерді тасымалдау мүмкін емес.

Доминикан Республикасы

Доминикан Республикасында ұялы және стационарлық телефон байланысында нөмірді тасымалдау 2009 жылдың 30 қыркүйегінде іске қосылды. 2009 жылдың наурыз айында Доминикан телекоммуникациялар институты (INDOTEL) Informática El Corte Inglés компаниясын нөмірді тасымалдауды басқару үшін таңдады.

Эквадор

Эквадорда 2009 жылдың 12 қазанынан бері ұялы телефон нөмірін алмастыру мүмкіндігі қолжетімді.

Мексика

Мексика – Латын Америкасы елдері арасында ұялы және стационарлық телефон байланысында нөмірді тасымалдау мүмкіндігіне қол жеткізген алғашқы ел. 2019 жылдың 29 тамызында Федералды телекоммуникация институты (IFT) телекоммуникация қызметтері ұсынушылардың өтінішімен нөмірді тасымалдау дерекқорын Mediafon Datapro компаниясына беруге шешім қабылдады. Осының салдарынан, 30 тамыздан 1 қыркүйекке дейін нөмірді тасымалдау уақытша тоқтатылды. 2 қыркүйекте нөмірді тасымалдау қайта жаңғыртылды, қазіргі кезде бұл қызмет Mediafon Datapro компаниясымен жүзеге асырылуда.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та 1996 жылғы Телекоммуникация туралы заңмен қосылған (b)(2) тармағы, барлық жергілікті телефон операторларын (LEC) Федералды байланыс комиссиясының (FCC) ережелеріне сәйкес нөмірді тасымалдау мүмкіндігін ұсынуға міндеттейді. FCC 1996 жылғы 27 маусымда ережелерді қабылдады, соған сәйкес LEC-тер оларды 1997 жылғы 1 қазанға дейін 100 ең ірі метрополитендік статистикалық аймақта және 1998 жылғы 31 желтоқсанға дейін басқа жерлерде іске асыруы тиіс. (Ережелер қазіргі уақытта , және т.б. мекенжайында орналасқан). Солтүстік Америка нөмірлеу кеңесіне (NANC) Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарына (NANP) ұқсас, жергілікті нөмірді тасымалдау әкімшілерін (LNPA) таңдау тапсырылды, ол Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарын басқарады. LNP алғаш рет 1998 жылы АҚШ-та Чикаго, Иллинойс штатындағы түпкілікті Сандық тасымалдау әкімшілік орталығының (NPAC) құрылуымен іске асырылды. Бұл қызмет Ameritech аймағындағы белгілі бір тарифтік орталықтарды қамтыды. Содан кейін, коммутаторлар мен телефон желілері орналасқан нөмірді анықтау мүмкіндігімен (LRN) жаңартылғаннан кейін, LNP қалған Regional Bell Operating Company (RBOC) аймақтарына кезең-кезеңімен енгізілді. FCC 2003 жылғы 24 қарашадан бастап (метрополиялық аймақтарда) сымсыз жергілікті нөмірді тасымалдауды міндетті етті және операторларға қосымша ай сайынғы ұзақ мерзімді телефон нөмірін тасымалдау үшін төлем алуға рұқсат берді. 2003 жылғы 10 қарашада FCC сонымен қатар нөмірді тасымалдау стационарлық нөмірлерге қолданылатынын, егер олар ұялы телефонға ауысса, деп шешті, ал 2007 жылғы 31 қазанда FCC LNP ұсыну міндеті VoIP провайдерлеріне де қатысты екенін нақтылады. Ақысыз телефон нөмірлері (аудандар коды +1 800) 1993 жылдан бері АҚШ-та және 1994 жылдан бері Канадада RespOrg жүйесі арқылы тасымалданады.

Гонконг

Гонконгта тұрақты желі нөмірін тасымалдау 1995 жылдың 1 шілдесінен бастап қолжетімді, сол күні тұрақты желі телефон нарығы либерализацияланды (яғни, франчайзингтік монополия жойылды), бұл үкіметтен талап етілген шара еді. Мобильді нөмірді тасымалдау 1999 жылдың 1 наурызынан бастап қолжетімді. Үкімет тұрақты желі нөмірін ұялы байланыс операторына немесе керісінше тасымалдауға рұқсат бергенімен, осы қызметті енгізу туралы шешімді тұрақты және ұялы байланыс операторлары өз еркімен қабылдайды. 2009 жылдың қазан айына дейін тұрақтыдан ұялы нөмірді тасымалдау мүмкін емес еді.

Үндістан

Үндістанда мобильді нөмірді тасымалдау 2010 жылдың 25 қарашасында Харьяна штатында қолға алынды. Ал 2011 жылдың 20 қаңтарында бүкіл Үндістан бойынша толыққанды іске қосылды.

Жапония

Жапонияда 2001 жылдың наурыз айында тұрақты байланыс желілерінің нөмірін тасымалдау мүмкіндігі енгізілді. 番号ポータビリティー制度 (bangō portability seido, көбінесе портативтілік немесе MNP деп аталады) 2006 жылдың 24 қазанында қолданысқа кірді. Абонентер 5000 иен төлеу арқылы ұялы телефон операторларын өз нөмірін сақтап өзгерте алады. Дегенмен, электрондық пошта мекенжайлары өзгеруі мүмкін, сондай-ақ жүктеп алынған музыка мен деректер қолданудан шығуы ықтимал. Жапонияның Ішкі істер және коммуникация министрлігі (MIC) 2003 жылдың қараша айында құрылған бастапқы жұмыс тобынан бастап, ұялы телефон нөмірін тасымалдау жүйесін іске қосуға үш жыл жұмсады. Нәтижесінде NTT DoCoMo, KDDI және Softbank баға соғысын күшейтті, бірақ бәсекеге толы тарифтік жоспарлар мен клиенттік адалдыққа байланысты бұл әсері шамалы болды. Жалпы алғанда, Жапонияда ұялы телефон нөмірін тасымалдау мүмкіндігі аса сәтті болған жоқ, себебі SIM-картаның құлыпталуынан клиенттерге ауысу құны жоғары болды, жүйенің енгізілуіне көп уақыт кетті, операторлар абоненттерді тарифтік жоспарлармен ұстап тұруға мүмкіндік алды, сондай-ақ ұялы интернет поштасының маңыздылығы да ықпал етті.

Пәкістан

Пәкістанда (پاکستان) 2007 жылдың 23 наурызында PTA мобильді нөмірді тасымалдауды міндетті етті. Абонентер ұялы телефон операторын тегін өзгерте алады. Олар тек жаңа SIM-карта төлемін, қызметін ауыстыратын операторға қарай төлейді. Кейбір компаниялар мүлдем төлем алмайды.

Сингапур

Сингапур 1997 жылы ұялы телефон нөмірін тасымалдауды енгізген алғашқы елдердің бірі болды. Қазіргі уақытта бұл дауыстық қоңыраулар мен SMS хабарламаларын бағыттап жіберу арқылы іске асырылуда. Нақты нөмірді тасымалдау 2008 жылдың 13 маусымынан бастап Сингапур Инфоком даму агенттігі (IDA) ұсынған Орталықтандырылған нөмірді тасымалдау деректер базасы шешімі арқылы іске асырылды.

Оңтүстік Корея

Оңтүстік Кореяда ұялы телефон нөмірін тасымалдау қызметі 2004 жылдың 1 қаңтарынан бастап қолданысқа енді. Басқа елдерден ерекшелігі – ол 50% астам нарық үлесіне ие, басым оператор саналатын SK Telecom компаниясынан басталды. Пайдаланушылардың басым операторға өтуін болдырмау мақсатында, үкімет екінші операторға алты ай, ал үшінші операторға бір жылдық кешігу берді. Осының салдарынан, алғашқы алты айда тек SK Telecom абоненттері ғана басқа операторларға көше алды.

Шри-Ланка

Шри-Ланкада мобильді нөмірді тасымалдау қызметі 2007 жылдың тамызында басталды. Бұл қызметті Sri Lanka Telecom компаниясына тиесілі Mobitel Lanka және басқа ұялы операторлар қолдайды.

Еуропа

Еуропалық Одақта барлық телефон операторлары Универсалды қызметтер директивасы (2002/22/EU) бойынша нөмірді көшіру құқығын қамтамасыз етуге міндетті.

Қазақстан

Албанияда мобильді нөмірді тасымалдау 2011 жылдың 4 мамырында іске қосылды (AKEP). Ал стационарлық нөмірлер үшін 2012 жылдың қыркүйегінде бірқатар географиялық аймақтарда қолданыла бастады және 2013 жылдың 1 сәуіріне қарай бүкіл елде қолжетімді болды (AKEP).

Австрия

Австрияда нөмірді тасымалдау 2004 жылдың қазанында іске қосылды.

Бельгия

Бельгияда 2002 жылдың қазан айында нөмірді ауыстыру енгізілді.

Кипр

Кипрде 2004 жылдың 12 шілдесінен бастап географиялық, географиялық емес және ұялы нөмірлерді тасымалдау міндетті.

Дания

Данияда 2001 жылдың 1 қаңтарында стационарлық телефон нөмірлерін және ISDN нөмірлерін тасымалдау енгізілді. Ұялы телефон нөмірлерін тасымалдау 2001 жылдың 1 шілдесінде іске қосылды. 2006 жылы 238 293 стационарлық желі және 456 159 ұялы желі тасымалданды. 2006 жылдың соңындағы стационарлық желілердің саны 2 974 000, ал ұялы желілердің саны 5 828 000 болғандықтан, 2006 жылы барлық желілердің шамамен 7,9% тасымалданды.

Эстония

Эстонияда нөмірді тасымалдау 2004 жылдың 1 қаңтарынан бастап стационарлық операторлар үшін міндетті, ал 2005 жылдың 1 қаңтарынан бастап ұялы операторлар үшін де міндетті болуы керек. Финляндияда ұялы нөмірді тасымалдаудың әсері басқа елдерге қарағанда күшті. Бір жылдың ішінде (2003 жылдың маусымынан 2004 жылдың маусымына дейін) TeliaSonera, Elisa және DNA компанияларының біріктірілген нарық үлесі 98,7%-дан 87,9%-ға дейін төмендеді.

Франция

Францияда географиялық нөмірді тасымалдау мүмкіндігі 1998 жылдың 1 қаңтарынан бері қолданыста. 2001 жылдың 1 қаңтарынан бастап, нөмірін сақтап, географиялық орналасқан жерін немесе операторды өзгертуге болады. Ұялы нөмірді тасымалдау 2003 жылдың 30 маусымында енгізілді. Бірақ, тиімсіздігіне байланысты, 2007 жылдың 21 мамырында екі мақсатты көздеген жаңа жүйе іске қосылды: клиент үшін бірыңғай байланыс нүктесі (жаңа оператор ұялы нөмірді тасымалдау үшін барлық қадамдарды өзі қабылдауы тиіс) және ұялы нөмірді тасымалдаудың күшін жоғалтпауы үшін он күндік мерзім.

Германия

Германияда 1998 жылдың 1 қаңтарында географиялық нөмірлер және географиялық емес қызметтер нөмірлері үшін тұрақты нөмірді тасымалдау енгізілді. 2002 жылдың 1 қарашасында мобильді нөмірді тасымалдау іске асырылды.

Люксембург

Люксембургте мобильді нөмірді тасымалдау 2004 жылдың маусымында енгізілді. G. I. E Telcom E. I. G. операторлар тобы басқаратын және Норвегияның Systor Trondheim AS компаниясы әзірлеген, орнатқан және пайдалануға берген Мобильді нөмірді тасымалдау орталығы (MNPC) 2005 жылдың ақпан айынан бастап коммерциялық режимде жұмыс істеді.

Норвегия

Норвегияда 2000 жылы, ұялы нөмірлерді тасымалдау енгізілгенге бір жыл бұрын, тұрақты нөмірлерді тасымалдау мүмкіндігі пайда болды. Норвегиядағы тұрақты және ұялы нөмірлерді тасымалдау үшін әкімшілік шешім – Ұлттық анықтамалық деректер базасы (NRDB) 2000 жылы қолданысқа енгізілді. NRDB компаниясы NRDB AS арқылы Норвегияның ең ірі сегіз желі операторына тиесілі және басқарылады. Анықтамалық деректер базасын Systor Trondheim AS әзірледі, орнатты және қазіргі таңда басқарып келеді.

Португалия

Португалияда 2001 жылдың 30 маусымында стационарлық нөмірлерді тасымалдау іске қосылды. 2002 жылдың 1 қаңтарынан бастап ұялы нөмірлерді тасымалдау мүмкіндігі пайда болды. Барлық желі операторлары мен қызмет провайдерлерін байланыстыратын әкімшілік анықтамалық мекеме (Entidade de Referencia (ER)) жергілікті үшінші тарап – Portabil S. A. компаниясымен басқарылады, ол халықаралық жақсы танымал Logica және Systor Trondheim AS компанияларының бірлескен кәсіпорны болып табылады.

Словакия

Словакияда нөмірді тасымалдау 2004 жылдың мамырында іске қосылды.

Испания

Испанияда ұялы телефон операторлары арасындағы нөмірді тасымалдау 2000 жылдың 1 қазанынан бастап тегін қолжетімді. Бұл процестің техникалық ерекшеліктерін CMT (Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones немесе Telecoms Market Commission) реттейді және барлық операторлар олардың талаптарын орындауға міндетті. 2007 жылдың тамызынан бастап ұялы телефон нөмірін тасымалдауға тапсырыс беруші өтінішті растаған сәттен бастап 5 жұмыс күні ішінде (демалыс күндерін қоспағанда) толық уақыт қажет, ал нақты ауысу түнде, ешқандай қоңырау жіберіп алмау үшін жүргізіледі. Пайдаланушы жаңа SIM-картасымен және сақталған нөмірімен жаңа оператордың қызметін пайдаланады. 2007 жылдың маусым айындағы мәліметтер бойынша, Испаниядағы 100 тұрғынға 107 желі шамасындағы дамыған ұялы телефон нарығында бәсекелес операторлар клиенттерді тартып алу үшін нөмірді тасымалдауды кеңінен пайдаланды, көбінесе тегін телефон немесе қосымша қаражат ұсынды. 2006 жылдың маусымынан 2007 жылдың маусымына дейін осы рәсім арқылы 3 957 556 ұялы телефон желісі операторларын ауыстырды, бұл қолданыстағы барлық ұялы телефон желілерінің шамамен 10% құрайды. Тұрақты желі нарығында да 2000 жылдан бері нөмірді тасымалдау мүмкіндігі бар, бірақ бәсекелестіктің нашарлауы тұрақты нөмірді тасымалдау процесінің кеңінен қабылдануын тежеді. 2004 жылдың тамызында 1 041 246 тұрақты желідегі ауыстырулар аяқталды. Испаниядағы тұрақты желі нарығы ерекше, өйткені әр аймақта (немесе CMT реттейтін демаркация) тек екі жергілікті желі провайдері жұмыс істей алады: кабельдік оператор (мысалы, Ono, R және басқалары) және бұрынғы мемлекеттік монополия (Telefónica). Олардың ішіндегі жалғыз мемлекеттік деңгейде жұмыс істейтін Telefónica компаниясы, басқа фирмаларға өз алмасу құрылғыларына немесе мыс кабельдерін жалға алу/сату мүмкіндігін CMT реттейтін тарифтер бойынша ұсынады (бұл практика жергілікті желіні бөлу деп аталады). Кабельдік операторлардың мемлекеттік деңгейде желісі болмағандықтан, көптеген пайдаланушылардың "нағыз" тұрақты нөмірді тасымалдауға өтініш беру мүмкіндігі жоқ, яғни Telefónica қызметін толығымен тоқтату. Дегенмен, кейбіреулері үшінші компаниядан қызмет ала алады, ол қызмет үшін төлем қабылдап, содан кейін Telefónica компаниясына мыс кабельді жалға алу және күтіп ұстау үшін төлейді, ал клиент бір ғана шот алады. Telefónica тұрақты желілері мен DSL интернетке қол жеткізуді қайта сату бағдарламасын құрғандықтан, бұрынғы монополия әлі де тұрақты желі нарығын, соның ішінде табысты кеңжолақты қолжетімділікті бақылайды. Шындығында, Еуропалық Комиссия 2007 жылдың 4 шілдесінде Telefónica компаниясына "Испаниядағы кеңжолақты интернетке қол жеткізу нарығындағы бәсекелестікті бес жылдан астам уақыт бойы тежегені және тұтынушылар мен бизнеске кеңжолақты интернет провайдерін таңдау мүмкіндігін бермегені" үшін 152 миллион евродан астам айыппұл салды. Еуропа және әлемнің көп бөлігінде қолданылатын, қоңырау шалушы төлемді толығымен өтейтін және ұялы телефонға қоңырау салу тұрақты телефонға қарағанда қымбат болатын схемаға байланысты, ұялы телефон нөмірлері ("6" немесе 2011 жылдың қазанынан бастап "71", "72", "73" немесе "74") мен тұрақты нөмірлер (әдетте 9 немесе 8-ден басталады) арасында айырма жасау қажет. Сондықтан, ұялы нөмірді тұрақты нөмірге немесе керісінше тасымалдау мүмкін емес. Толық ақпарат алу үшін Испаниядағы телефон нөмірлері туралы қараңыз.

In Spain, number portability among cell phone carriers is available since October 1, 2000, without any cost to the end user. The technical details for the process are regulated by the CMT (Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones or Telecoms Market Commission) and all carriers are obliged to comply with their requirements. As of August 2007, cell number portability must complete in 5 business days (i. e. excluding weekends) from the moment the request is confirmed by the customer, with the actual switch occurring late at night to avoid missing any calls. The user wakes up using a new SIM card from the new cell provider while keeping the number. In the mature Spanish cell phone market (as of June 2007, with 107 lines per 100 inhabitants ), portability has been widely used by the competing carriers as a way to steal each other's customers, usually offering them free handsets or extra credit. From June 2006 to June 2007 alone, 3,957,556 cell phone lines switched carriers via this proceeding, about 10% of all cellular lines in use. As for the fixed line market, number portability is also available since year 2000, but weaker competition meant that actual adoption of the fixed number portability process was quite sluggish. As of August 2004, 1,041,246 fixed line switches were completed. Fixed line market is peculiar in Spain, since only two local loop providers can operate at each particular region (or demarcación as regulated by the CMT): a cable carrier (such as Ono, R and many others) and the former State monopoly (Telefónica). The sole of them operating statewide—Telefónica—is obliged to provide other firms with access to their exchange facilities or rental/transfer of their copper last mile loops, at fees regulated by the CMT (practice known as local loop unbundling). As cable providers do not have a statewide footprint, many users have no actual chance of applying for "true" fixed number portability, that is, giving up Telefónica's service altogether. Some of them can however get their service from a third company who will bill the service and then pay Telefónica for the copper pair rental and maintenance fees, with the customer receiving a single bill. In the end, as Telefónica set up a reselling program for their fixed lines and DSL internet access, the former monopoly is still much in control of the fixed line market, including profitable broadband access. In fact, Telefónica was fined in excess of €152 million by the European Commission on July 4, 2007 on ground of "impeding competition on the Spanish broadband internet access market for more than five years, and so depriving consumers and business of a choice of broadband suppliers". Due to the billing scheme used throughout Europe and most of the world, where the calling party assumes the full cost of the call, and calling a cellphone is usually more expensive than calling a fixed line, a distinction must be made between cellphone numbers (beginning with "6" or, from October 2011, "71", "72", "73" or "74", ) and fixed numbers (usually beginning with 9 or 8). Full number portability in which a customer transfers a cell to a fixed number or vice versa is thus not possible. See Telephone numbering in Spain for more information.

Швеция

Швецияда 1999 жылы тұрақты байланыс нөмірін тасымалдау мүмкіндігі, ал 2001 жылдың 1 қыркүйегінде ұялы телефон нөмірін тасымалдау мүмкіндігі іске қосылды. Ұялы телефон нөмірін тасымалдау енгізілген кезде швед операторлары бірігіп, SNPAC CRDB орталық жүйесін сатып алды, ол қазір тұрақты және ұялы байланыс нөмірлерін тасымалдау туралы ақпаратты сақтайтын орталық анықтамалық деректер базасы болып табылады.

Швейцария

Швейцарияда ұялы телефон нөмірін тасымалдау 2000 жылдың 1 наурызынан бері, ал стационарлық телефон нөмірін тасымалдау 2002 жылдың сәуірінен бері қолданылады.

Түркия

Түркияда ұялы телефон нөмірін тасымалдау 2008 жылдың қараша айында іске қосылды. Тұрақты телефон нөмірін тасымалдау бастапқыда ұялы телефон нөмірін тасымалдаудан дәл 6 ай кейін, 2009 жылдың 9 мамырында жүзеге асыру жоспарланған. Алайда, тұрақты телефон нөмірін тасымалдау рәсімін реттеуші орган 2009 жылдың 9 қыркүйегінде ғана мақұлдады. Осы уақыттан бері тұрақты және ұялы байланыс операторлары, сондай-ақ бұрынғы оператор процесс іске қосылуын қамтамасыз ету үшін жұмыс істеп, өзара байланыс сынақтарын жүргізуде. Дегенмен, әлі де жұмыс істеуге болады және тұрақты телефон нөмірін тасымалдау бойынша үлгерім ұялы телефон нөмірін тасымалдаумен салыстырғанда баяу ілуде.

Ұлыбритания

Ұлыбританияда Ofcom тұрақты телефон желілерін ұстаушыларға, ұялы телефон операторларына және кеңжолақты интернет қызметін ұсынушыларға нөмірді тасымалдауды Porting Authorisation Code ережелері және Migration Authorisation Code әрекет кодексі арқылы жүзеге асыруға бағыттайды. Ұлыбритания Еуропалық Одақтың мүше мемлекеті болғандықтан, Ofcom-ның бұл бағытламасы Еуропалық Одақтың 2002/22/EU директивасының талаптарын іске асыруға арналған.

Сербия

Сербияда 2014 жылдың 1 сәуірінен бастап белгілі бір жердегі қоғамдық телефон желілерінде нөмірді тасымалдау қызметі қолжетімді.

Израиль

Израильде нөмірді көшіру тегін және 15 минутты алады. Барлық ұялы байланыс желілерін көшіруге болады. Аймақтар арасындағы (аймақтық кодтар) байланысты қоспағанда, стационарлық телефон нөмірлерін де көшіруге болады. Сымсыз және VoIP компанияларының әрқайсысының бүкіл ел үшін жалғыз аймақтық коды бар. Оның ішінде нөмірлерді географиялық орналасқан жеріне қарамастан көшіруге болады. Стационарлық және ұялы байланыс желілері арасында көшіру мүмкін емес. (қолданысқа енгізілген күні? http://www.moc.gov.il/new/documents/engineering/faq 24.8.05.pdf)

Оман

Оманда Ұялы нөмірді тасымалдау, телекоммуникациялық реттеу органы (TRA) Nawras және Oman Mobile мемлекеттік ұялы операторларына берген лицензиялар арқылы міндетті етілді. Ұялы нөмірді тасымалдау 2006 жылғы 26 тамызда іске қосылды. Абонентер өз нөмірін өзгертпей, 3 ОМР төлемді мөлшерде ұялы байланыс операторларын ауыстыра алады.

Сауд Арабиясы

Сауд Арабиясында 2006 жылдың 8 шілдесінде мобильді нөмірді тасымалдау қызметі іске қосылды, бұл қызметті Ближней Шығыс аймағында бірінші болып ұсынған ел болды. CITC (телекоммуникацияны реттеу органы) орталықтандырылған нөмірді тасымалдауды қамтамасыз ететін клирингтік орталықты (NPC) енгізді, ал екі ұялы оператор өз желілерінде MNP шешімін іске асыруға және NPC-мен байланыс орнатуға міндеттелді. Аталған қызмет мобильді абоненттерге тегін ұсынылды.

Австралия

Австралияда жергілікті телефон нөмірлерін 1999 жылдан бері көшіруге болады. Көшіру процесі, негізінен, тұрақты байланыс операторлары арасындағы файлдарды өзара алмасуға негіделген. ACMA мәліметінше, жергілікті нөмірді көшіруге толық мүмкіндік 2000 жылдың басында пайда болды. Ал мобильді телефон нөмірін көшіру 2001 жылдың 25 қыркүйегінен бастап қолжетімді. Дауыстық қоңырауларды қазіргі "желі иесіне" тікелей жеткізу үшін порттау туралы ақпарат қажет болған қызмет көрсетушілер, барлық тұрақты байланыс операторларымен келісімдер жасаса немесе Paradigm сияқты үшінші тарап LNP провайдерін пайдалана алады. Бір.

Жаңа Зеландия

Жаңа Зеландияда жергілікті және ұялы нөмірлерді тасымалдау (LMNP) 2007 жылдың 1 сәуірінде басталды. LMNP-ді басқаратын ережелер Нөмірді тасымалдау туралы шешімде белгіленген. Тасымалдаулар рұқсат етіліп, кестесі жасалып, «Өнеркәсіптік тасымалдауды басқару жүйесі» (IPMS) деп аталатын орталықтандырылған жүйе арқылы үйлестіріледі. Барлық желілер өздерінің маршруттарын жаңартып, оны IPMS-ке хабарлайды. Қазір Жаңа Зеландияда LMNP-ге 26 оператор және қызмет провайдері қатысады, миллионнан астам нөмір тасымалданды.