Дискілерге әріптер тағайындау – компьютердегі томдарды анықтау процесі. Файл жүйесіндегі көшпелі құрылымдарды түсіндіреді. Тарихы CP/M жүйесіне дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Компьютердегі логикалық дисктерге әліппелік түрде тағайындау (мысалы, C:\)
Alphabetical assignment to logical drives on computers (e. g., C:\)
Компьютерлік деректерді сақтауда диск әріптерін тағайындау – томдарға әліппелік идентификаторлар беру процесі. UNIX-тің орнату нүктелерінен айырмашылығы, онда томдар бір иерархиялық атау кеңістігінде кез келген жерде аталып, орналасады, диск әріптерін тағайындау бірнеше жоғары деңгейдегі атау кеңістіктеріне мүмкіндік береді. Сондықтан диск әріптерін тағайындау – файл жүйесін көрсететін "орманның" түбірлерін атау үшін әріптерді пайдалану процесі; әрбір томда тәуелсіз "ағаш" (немесе иерархиялық емес файл жүйелері үшін файлдардың тәуелсіз тізімі) болады.
In computer data storage, drive letter assignment is the process of assigning alphabetical identifiers to volumes. Unlike the concept of UNIX mount points, where volumes are named and located arbitrarily in a single hierarchical namespace, drive letter assignment allows multiple highest level namespaces. Drive letter assignment is thus a process of using letters to name the roots of the "forest" representing the file system; each volume holds an independent "tree" (or, for non hierarchical file systems, an independent list of files).
Шығу тегі
Диск әріптерінің түсінігі, қазіргі қолданылуында, IBM-нің VM операциялық жүйелер отбасына, 1967 жылғы CP/CMS (және оның зерттеудегі алдыңғы CP 40) және Digital Research (DRI) CP/M арқылы қатысты. Бұл түсінік бірнеше кезеңнен өтті:
The concept of drive letters, as used today, presumably owes its origins to IBM's VM family of operating systems, dating back to CP/CMS in 1967 (and its research predecessor CP 40), by way of Digital Research's (DRI) CP/M. The concept evolved through several steps:
CP/CMS пайдаланушы сессиясына қосылған мини-дискілерді анықтау үшін диск әріптерін пайдаланады. Бірінші дискеталық дискіге (диск 0) A: және екінші дискеталық дискіге (диск 1) B: әрпін тағайындаңыз. Егер тек бір физикалық дискета болса, B: дискісі файлдармен оңай жұмыс істеу үшін сол физикалық дискіге сәйкес келетін фантомдық дискетаға тағайындалады және A: немесе B: ретінде динамикалық түрде белгіленеді. Физикалық дискета болмаса, DOS 4.0 A: және B: екі әрпін де жоқ дискке тағайындайды, ал DOS 5.0 және одан жоғары нұсқалары осы диск әріптерін жарамсыз етеді. Егер екіден астам физикалық дискета болса, DOS 5.0-ға дейінгі нұсқалары келесі диск әріптерін тағайындайды, ал DOS 5.0 және одан жоғары нұсқалары осы дисктерді кейінірек жоғарырақ диск әріптеріне қайта орналастырады; төменде қараңыз. Бірінші физикалық қатты дискіде танылған алғашқы белсенді негізгі бөлімге диск әрпін тағайындаңыз. DOS 5.0 және одан жоғары нұсқалары оның C: дискісі болатынына кепілдік береді, сондықтан жүктеу дискісінде A: немесе C: дискісі болады. Әрбір кезекті физикалық қатты дискінің бірінші негізгі бөліміне келесі диск әріптерін тағайындаңыз (DOS 5.0-ға дейінгі нұсқалары тек екі физикалық қатты дискіні тексерді, ал DOS 5.0 және одан жоғары сегіз физикалық қатты дискіні қолдайды). Бірінші кеңейтілген бөлімдегі барлық танылған логикалық бөлімдерге келесі диск әріптерін тағайындаңыз, бірінші қатты дискіден бастап, бірінен соң бірін физикалық қатты дискілер арқылы жалғастырыңыз. DOS 5.0 және одан жоғары: Бірінші қатты дискіден бастап, бірінен соң бірін физикалық қатты дискілер арқылы жалғасатын барлық қалған негізгі бөлімдерге диск әріптерін тағайындаңыз. DOS 5.0 және одан жоғары: Екінші физикалық дискетадан басқа барлық физикалық дискеталарға диск әріптерін тағайындаңыз. CONFIG.SYS файлындағы DEVICE операторлары арқылы жүктелген кез келген блок құрылғысының драйверіне келесі диск әріптерін тағайындаңыз, мысалы RAM дискілері. Динамикалық түрде жүктелген дискілерге CONFIG.SYS INSTALL операторлары, AUTOEXEC.BAT немесе одан кейін, яғни қосымша оптикалық дискілер (MSCDEX және т.б.), PCMCIA / PC Card дискілері, USB немесе Firewire дискілері немесе желілік дискілер арқылы келесі диск әріптерін тағайындаңыз. Тек танылған бөлімдер түрлеріне ғана әріптер тағайындалады. Әсіресе, "жасырын бөлімдер" (ID-сі танылмаған мәнге өзгерген, әдетте 10h қосу арқылы) осыған жатпайды. MS DOS / PC DOS 4.0 және одан бұрынғы нұсқалары қатты дискілерді қарастырмас бұрын барлық дискеталарға әріптер тағайындайды, сондықтан төрт дискетасы бар жүйе бірінші қатты дискіні E: деп атайды. DOS 5.0-дан бастап жүйе C: дискісінің әрқашан қатты дискі екенін қамтамасыз етеді, тіпті жүйеде екіден астам физикалық дискета болса да. Белгілі бір реттеулер жасалмаса, диск әріптері келесі қайта жүктеуге дейін бекітіледі, бірақ Zenith MS DOS 3.21 дискіні қалпына келтіргенде диск әріптерін жаңартады. Бұл қатты дискідегі бөлімдер өзгерген жағдайда, қайта жүктеусіз диск әріптері өзгеруі мүмкін. MS DOS Apricot PC-де дискілерге қарағанда бұрын қатты дискілерге А: бастап әріптер тағайындайды. Әр дискінің екеуі бар жүйе қатты дискілерді A: және B: деп атайды, ал дискеталарды C: және D: деп атайды. Жапондық PC 98-де, егер жүйе дискетадан жүктелсе, MS DOS арнаулы нұсқасы қатты дискілерді қарастырмас бұрын барлық дискеталарға әріптер тағайындайды; егер ол қатты дискіден жүктелсе, керісінше, яғни егер ОЖ қатты дискіге орнатылған болса, MS DOS бұл дискіні "A:" дискісі ретінде және мүмкін болатын дискетаны "B:" дискісі ретінде тағайындайды. Windows 95 SETUP бағдарламасының жапондық нұсқасы Windows-ты C: дискісінде орнатуды қамтамасыз ету үшін арнайы /AT опциясын қолдайды. DOS-тың кейбір нұсқалары C: бастап диск әрпін бірінші физикалық қатты дискіде танылған алғашқы белсенді негізгі бөлімге емес, алғашқы қатты дискіде танылған бірінші негізгі бөлімге тағайындайды, тіпті ол белсенді емес болса да. Егер бір ғана кеңейтілген бөлім болса, онда тек бірінші танылған кеңейтілген бөлім түріндегі логикалық дискілер өңделеді. DR DOS IBMBIO.COM-ның кейбір соңғы нұсқалары, жүктеу алдындағы конфигурациялық құрылымды ұсынады, онда әртүрлі диск әрпін тағайындау стратегияларын таңдау үшін биттік жалаушалар бар (басқалармен қатар). Бұл стратегияларды пайдаланушы немесе OEM алдын ала таңдауы мүмкін немесе DR DOS-ты іске қосқанда жүктеуші бағдарлама оларды өзгерте алады. Осы мәселелерге байланысты, жүктеу дискісі A: немесе C: дискісінен өзгеше болуы мүмкін. Дискінің әрпінің реті берілген дискінің жүктеу кезіндегі драйвермен басқарылатынына немесе динамикалық түрде жүктелген драйвермен басқарылатынына байланысты болуы мүмкін. Мысалы, екінші немесе үшінші қатты дискі SCSI түрінде болса және DOS-та CONFIG.SYS файлы арқылы жүктелген драйверлерді қажет етсе (мысалы, контроллерлік картада бортындағы BIOS болмаса немесе осы BIOS-ты пайдалану тиімді болмаса), онда бірінші SCSI негізгі бөлімі DOS-тағы барлық IDE бөлімдерінен кейін пайда болады. Сондықтан DOS және мысалы OS/2 әртүрлі диск әріптерін иеленуі мүмкін, себебі OS/2 SCSI драйверін ертерек жүктейді. Шешім мұндай қатты дискілерде негізгі бөлімдерді пайдаланбау болды. Windows NT және OS/2-де операциялық жүйе дискеталық дискілерге, оптикалық дискілерге, жүктеу дискісіне және басқа танылған томдарға әріптерді автоматты түрде тағайындау үшін жоғарыда аталған алгоритмді пайдаланады, олар операциялық жүйеде әкімші тарапынан басқа жаратылмаған. Операциялық жүйеде жаратылған томдар қолмен көрсетіледі және автоматты диск әріптерінің кейбіреулерін өзгертуге болады. Танылмаған томдарға әріптер тағайындалмайды және әдетте операциялық жүйе оларға тиіспіз демейді. Дискінің әріптерін тағайындауда жиі кездесетін мәселе - желілік дискіге тағайындалған әріп жаңа орнатылған CD/DVD дискісі немесе USB жад сияқты жергілікті томның әрпімен келіспеуі. Мысалы, соңғы жергілікті дискі D: болса және желілік дискіге E: әрпі тағайындалса, жаңа қосылған USB жад құрылғысына да E: әрпі тағайындалады, бұл желілік бөлісіммен немесе USB құрылғысымен байланыстың жоғалуына әкеледі. Әкімшілік құқықтары бар пайдаланушылар осы мәселені шешу үшін диск әріптерін қолмен тағайындауы мүмкін.
CP/CMS uses drive letters to identify minidisks attached to a user session. Assign the drive letter A: to the first floppy disk drive (drive 0), and B: to the second floppy disk drive (drive 1). If only one physical floppy is present, drive B: will be assigned to a phantom floppy drive mapped to the same physical drive and dynamically assigned to either A: or B: for easier floppy file operations. If no physical floppy drive is present, DOS 4.0 will assign both A: and B: to the non existent drive, whereas DOS 5.0 and higher will invalidate these drive letters. If more than two physical floppy drives are present, DOS versions prior to 5.0 will assign subsequent drive letters, whereas DOS 5.0 and higher will remap these drives to higher drive letters at a later stage; see below. Assign a drive letter to the first active primary partition recognized upon the first physical hard disk. DOS 5.0 and higher will ensure that it will become drive C:, so that the boot drive will either have drive A: or C:. Assign subsequent drive letters to the first primary partition upon each successive physical hard disk drive (DOS versions prior to 5.0 will probe for only two physical hard disks, whereas DOS 5.0 and higher support eight physical hard disks). Assign subsequent drive letters to every recognized logical partition present in the first extended partition, beginning with the first hard drive and proceeding through successive physical hard disk drives. DOS 5.0 and higher: Assign drive letters to all remaining primary partitions, beginning with the first hard drive and proceeding through successive physical hard disk drives. DOS 5.0 and higher: Assign drive letters to all physical floppy drives beyond the second physical floppy drive. Assign subsequent drive letters to any block device drivers loaded in CONFIG. SYS via DEVICE statements, e. g. RAM disks. Assign subsequent drive letters to any dynamically loaded drives via CONFIG. SYS INSTALL statements, in AUTOEXEC. BAT or later, i. e. additional optical disc drives (MSCDEX etc. ), PCMCIA / PC Card drives, USB or Firewire drives, or network drives. Only partitions of recognized partition types are assigned letters. In particular, "hidden partitions" (those with their type ID changed to an unrecognized value, usually by adding 10h) are not. MS DOS/PC DOS versions 4.0 and earlier assign letters to all of the floppy drives before considering hard drives, so a system with four floppy drives would call the first hard drive E:. Starting with DOS 5.0, the system ensures that drive C: is always a hard disk, even if the system has more than two physical floppy drives. While without deliberate remapping, the drive letter assignments are typically fixed until the next reboot, however, Zenith MS DOS 3.21 will update the drive letter assignments when resetting a drive. This may cause drive letters to change without reboot if the partitioning of the harddisk was changed. MS DOS on the Apricot PC assigns letters to hard drives, starting with A:, before considering floppy drives. A system with two of each drive would call the hard drives A: and B:, and the floppies C: and D:. On the Japanese PC 98, if the system is booted from floppy disk, the dedicated version of MS DOS assigns letters to all floppy drives before considering hard drives; it does the opposite if it is booted from a hard drive, that is, if the OS was installed on the hard drive, MS DOS would assign this drive as drive "A:" and a potentially existing floppy as drive "B:". The Japanese version of the Windows 95 SETUP program supports a special option /AT to enforce that Windows will be on drive C:. Some versions of DOS do not assign the drive letter, beginning with C:, to the first active primary partition recognized upon the first physical hard disk, but on the first primary partition recognized of the first hard disk, even if it is not set active. If there is more than one extended partition in a partition table, only the logical drives in the first recognized extended partition type are processed. Some late versions of the DR DOS IBMBIO. COM provide a preboot config structure, holding bit flags to select (beside others) between various drive letter assignment strategies. These strategies can be preselected by a user or OEM or be changed by a boot loader on the fly when launching DR DOS. Under these issues, the boot drive can be different from A: or C: as well. The drive letter order can depend on whether a given disk is managed by a boot time driver or by a dynamically loaded driver. For example, if the second or third hard disk is of SCSI type and, on DOS, requires drivers loaded through the CONFIG. SYS file (e. g. the controller card does not offer on board BIOS or using this BIOS is not practical), then the first SCSI primary partition will appear after all the IDE partitions on DOS. Therefore, DOS and for example OS/2 could have different drive letters, as OS/2 loads the SCSI driver earlier. A solution was not to use primary partitions on such hard disks. In Windows NT and OS/2, the operating system uses the aforementioned algorithm to automatically assign letters to floppy disk drives, optical disc drives, the boot disk, and other recognized volumes that are not otherwise created by an administrator within the operating system. Volumes that are created within the operating system are manually specified, and some of the automatic drive letters can be changed. Unrecognized volumes are not assigned letters, and are usually left untouched by the operating system. A common problem that occurs with the drive letter assignment is that the letter assigned to a network drive can interfere with the letter of a local volume (like a newly installed CD/DVD drive or a USB stick). For example, if the last local drive is drive D: and a network drive would have been assigned as E:, then a newly attached USB mass storage device would also be assigned drive E: causing loss of connectivity with either the network share or the USB device. Users with administrative privileges can assign drive letters manually to overcome this problem.