19 ғасырдағы «Детройт Уолверинс» бейсбол командасы

Кіріспе

19 ғасырдың басындағы бейсбол командасы

Детройт Вулверинз Жылдар 1881 – 1888 Детройт қаласында орналасқан. Бас лигалық байланыстар Ұлттық лига Бейсбол алаңы Рекреациялық парк Иелері Фредерик К. Стернс (1886–1888) Джозеф Марш (1883–1885) Уильям Г. Томпсон (1881–1882) Менеджерлер Роберт Лидли (1888) Билл Уоткинс (1885–1888) Чарли Мортон (1885) Джек Чепмен (1883–1884) Франк Банкрофт (1881–1882) Бас лига титулдары Әлем сериясінің титулдары: 1 (1887) Ұлттық лиганың жеңіс тулары: 1 (1887) Детройт Вулверинз – 19 ғасырдың басындағы бейсбол командасы, 1881 жылдан 1888 жылға дейін Мичиган штатының Детройт қаласында Ұлттық лигада ойнады. Барлығы олар 426 ойын жеңіп, 437 ойында жеңіліске ұшырады, сонымен қатар 1887 жылы бір жеңіс туын (және қазіргі заманғы Әлем сериясіне дейінгі бірінші турнирді) жеңіп алды. Команда 1888 жылғы маусымнан кейін таратылды.

Франчайзинг тарихы

Детройт қаласының мэрі Уильям Г. Томпсонның ұсынысы бойынша құрылған «Вулверинс» командасы 1881 жылғы 2 мамырда Детройт қаласында үлкен бейсбол лигасының алғашқы ойынын 1286 жанкүйердің алдында өткізді. Олардың үй алаңы «Рекреация паркі» деп аталды, ол Брэди көшесі мен Уиллис авенюі арасында орналасқан ағаштан жасалған трибунадан тұрды. Бұл стадион 1894 жылы бұзылып, бірақ оның орналасқан жері бір кездегі сол алаңның тарихи белгісімен көрсетілген. Клубтың атауы Мичиган штатының «Волверин штаты» деп танылуынан шыққан; «Волверинс» командасының атауы қазір негізінен Мичиган университетінің спорттық командаларымен байланысты болғанымен, университет пен Детройт бейсбол командасының арасында ешқандай байланыс болған жоқ. Олар тек сегіз маусымнан кейін таратылғанмен, «Волверинс» бейсбол тарихында маңызды орын алады. 1883 жылғы 6 қыркүйекте олар Чикаго «Ақ шұлықтарына» қарсы өткен ойынның бір иннингинде 18 ұпай жіберіп алды, бұл МЛБ тарихындағы рекордты көрсеткіш. 1885 жылы жаңа иесі Фредерик Кимболл Стернс жоғары жалақы төлейтін ойыншыларды сатып алып, «супер команда» құруға тырысып, көп ақша жұмсады. Атап айтқанда, ол тамыз айында «Буффало Бисонс» франшизасының барлығын сатып алып, оның жұлдыздары – Дэн Браутерс, Джек Роу, Харди Ричардсон және Дикон Уайт, «Үлкен Төрттік» деп аталатын ойыншылардың қызметін қамтамасыз етті. Бұл стратегия оның әріптестерінен қарсылық күшін кездестірді, олар лига ережесін өзгертіп, қақпа түсімдерін бөлуді реттеді, соның салдарынан қонақ команданың үлесін ойын сайын 125 долларға дейін төмендетті. Детройт әлі «Мотор қаласы» емес еді және оның халқы жоғары жалақы алатын команданы қолдауға тым аз болды. «Волверинс» командасының үй стадионынан түскен түсім олардың жалақысын төлеуге жеткіліксіз болды, сондықтан Стернс өзінің жұлдыздарын басқа клубтарға сатуға және 1888 жылғы маусымнан кейін команданы таратуға мәжбүр болды. 1889 жылы «Кливленд Спайдерс» командасы Ұлттық лигадағы олардың орнын иеленді. «Волверинс» командасының ең табысты маусымы 1887 жылы болды, олар 79 жеңіс және 45 жеңіліс көрсеткішімен Ұлттық лиганың чемпионы атанды. Маусымнан кейін олар қарсыласы – Американдық лиганың чемпионы «Сент-Луис Браунс» командасын жеңіп, өткізілген он бес ойынның ондарын жеңіп алды. Бұл ойындар 1903 жылға дейін басталмаған қазіргі заманғы Әлем сериясының алғашқы нысандары болды. Үш Детройт ойыншысы цикл жасады: Джордж Вуд – 1885 жылғы 13 маусымда, Мокс МакКуэри – 1885 жылғы 28 қыркүйекте және Джек Роу – 1886 жылғы 21 тамызда.

Founded at the suggestion of Detroit mayor William G. Thompson, the Wolverines played the first game of major league baseball in Detroit on May 2, 1881, in front of 1,286 fans. Their home field was called Recreation Park, and it consisted of a wooden grandstand located between Brady Street and Willis Avenue. This stadium was demolished in 1894, though its location is indicated by a historical marker in what was once left field. The name of the ball club derives from Michigan being known as "The Wolverine State;" although the team name "Wolverines" is now primarily associated with University of Michigan sports, there was no connection between the University and the Detroit baseball team. Though they folded after only eight seasons, the Wolverines occupy an important place in baseball history. On September 6, 1883, they conceded 18 runs in a single inning against the Chicago White Stockings, the most ever in MLB. In 1885, new owner Frederick Kimball Stearns began spending heavily in an attempt to create a 'super team' by buying high priced players. Most notably, he purchased the entire Buffalo Bisons franchise that August, to secure the services of its stars: Dan Brouthers, Jack Rowe, Hardy Richardson, and Deacon White, the so called "Big Four". This strategy quickly met resistance from his fellow owners, who changed the league's rules governing the splitting of gate receipts, reducing the visiting team's maximum share to $125 per game. Detroit was not yet the Motor City, and its population was too small to support a highly paid team. The Wolverines' home gate receipts were not sufficient to sustain their payroll, and Stearns was forced to sell his stars to other clubs and disband the team after the 1888 season. The franchise's place in the National League was taken by the Cleveland Spiders in 1889. The Wolverines' most successful season came in 1887, when they were crowned as the champion of the National League with a record of 79 wins and 45 losses. After the season, they defeated the St. Louis Browns, champion of the rival American Association, in a series of exhibition matches, winning ten of the fifteen games played. These games were a predecessor to the modern World Series, which did not begin until 1903. Three Detroit players hit for the cycle: George Wood on June 13, 1885, Mox McQuery on September 28, 1885, and Jack Rowe on August 21, 1886.