1883 жылғы АҚШ мемлекеттік қызмет реформасы заңы

Кіріспе

1883 жылғы АҚШ федералды заңы

Пендлтон азаматтық қызмет реформасы туралы заң – 47-ші АҚШ Конгресі қабылдаған және 1883 жылғы 16 қаңтарда президент Честер А. Артур қол қойған АҚШ федералды заңы. Бұл заң федералды үкіметтегі көптеген лауазымдардың саяси ықпал емес, еңбек сіңіру принципі бойынша берілуін талап етеді. 1820 жылдардың соңында американдық саясатта «олжалық жүйе» бағынды, ол саяси қолдау көрсету практикасы болып табылады, онда лауазымды тұлғалар өздерінің жақтастарына қаржылық және саяси қолдау үшін мемлекеттік қызметтерді тағайындайтын. 1881 жылы президент Джеймс А. Гарфилдтің қазасынан дейін азаматтық қызмет реформасын жүзеге асыруға қарсылар табысқа жетті. 47-ші Конгресс Пендлтон азаматтық қызмет реформасы туралы заңды өзінің соңғы сессиясында қабылдады, ал президент Честер А. Артур, өзі бұрынғы «олжалық жүйе» қолдаушысы болғандықтан, заңға қол қойды. Пендлтон азаматтық қызмет туралы заң мемлекеттік қызметкерлердің кейбір бөлігін саясаткерлермен немесе саяси байланыстармен емес, конкурстық емтихан арқылы іріктеуді көздейді. Сондай-ақ, бұл заң саяси себептермен осы мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босатуға немесе қызмет бабын төмендетуге тыйым салды және еңбек сіңіру жүйесін сақтау үшін АҚШ Азаматтық қызмет комиссиясын құрды. Бастапқыда бұл заң федералдық қызметкерлердің шамамен он пайызына ғана қатысты, бірақ қазір ол федералдық қызметкерлердің көп бөлігін қамтиды. «Луэвано мен Кэмпбелл» ісінің нәтижесінде федералды үкіметтегі көптеген қызметкерлер енді конкурстық емтихан арқылы жұмысқа орналастырылмайды. Пендлтон заңының авторы – Джордж Х. Пендлтон, Огайо штатының демократ сенаторы, ол 1850 жылдары құлдықты қорғады және Азамат соғысында президент Абрахам Линкольнге қарсы «Мыс бастылар» (Copperheads) қозғалысын басқарды. «Жартылай нәсілдік» республикашылардың көмегімен Пендлтон азаматтық қызмет реформасы туралы заңның қабылдануы, «Сталварт» республикашыларының қара нәсілділерге әлеуметтік және экономикалық артықшылықтар беру үшін пайдаланған қолдау көрсетуді шектеу арқылы ақ нәсілшіл демократтардың мақсаттарына қол жеткізуге көмектесті.

Өмірбаян

Эндрю Джексон президент болғаннан бері президенттер саяси таяулығына негіделіп, емес, лайықтылығына сүйене отырып саяси тағайындамалар жасады, бұл тәжірибе «олжа жүйесі» деп белгілі болды. Осы тағайындамаларға ие болғандар сайлау науқанына қаржы жинау және өз аймақтарында президент пен партияның беделін арттырумен міндеттелді. «Олжа жүйесінің» табысы Азамат соғысына дейінгі кезеңде Демократиялық партияның және Азамат соғысынан кейінгі кезеңде Республикалық партияның үстемдігін қамтамасыз етуге көмектесті. Патронаж сайлаудағы маңызды мәселеге айналды, себебі екі үлкен партияның көптеген жақтастары саяси тағайындамаларды бақылау туралы мәселелер саяси бағдарламаларға қарағанда маңыздырақ деп санады. Азамат соғысы кезінде сенатор Чарльз Самнер саяси тағайындамаларды анықтау үшін конкурстық емтиханды қолдануды көздейтін алғашқы маңызды мемлекеттік қызмет реформасы туралы заң ұсынды. Самнердің заң жобасы Конгресте қабылданбады, ал келесі жылдары бірнеше мемлекеттік қызмет реформасы туралы заң жобалары жеңіліске ұшырады, тіпті қоғамдық сыбайлас жемқорлыққа қатысты алаңдаушылық күшейді. 1877 жылы президент Ратерфорд Б. Хейс қызметке келгеннен кейін федералдық тағайындамалар үшін жаңа ережелерді әзірлеу үшін арнайы кабинеттік комиссия құрылды. Хейстің реформаға бағытталған әрекеттері оны Нью-Йорк штатының сенаторы Роско Конклинг басқаратын Республикалық партияның «Сталварттар» немесе «олжаны жақтаушылар» тобымен қақтығысқа түсірді. Конгресс мемлекеттік қызмет реформасы бойынша шаралар қабылдауға дайын болмағандықтан, Хейс федералдық лауазым иелерінен сайлау науқанына қаржылай үлес қосуды немесе партиялық саясатқа қатысуды талап етуге тыйым салатын жарлық шығарды. Тарихшы Эрик Фонердің сөзіне сәйкес, мемлекеттік қызмет реформасын жақтау афроамерикандықтар тарапынан экономикалық мүмкіндіктерін шектеу және «барлық афроамерикандық халықтың» мемлекеттік лауазымдарға ие болуына кедергі келтіру әрекеті ретінде қарастырылды. Нью-Йорк портының басқарушысы Честер Артур және оның партиялық қолдаушылары Алонзо Б. Корнелл мен Джордж Х. Шарп, барлығы Конклингтің жақтастары, президенттің жарлығына бағынудан бас тартты. 1877 жылдың қыркүйегінде Хейс үш адамнан отставкаға кетуін талап етті, бірақ олар бас тартты. Хейс 1878 жылдың шілдесіне дейін күтуге мәжбүр болды, осы кезде Конгресс сессиясы аяқталғанда Артур мен Корнеллді қызметтен босатып, олардың орнына уақытша тағайындамалар жасады. Конклингтің қарсылығына қарамастан, Хейстің екі үміткері де Сенат тарапынан бекітілді, бұл Хейске мемлекеттік қызмет реформасы бойынша маңызды жеңіс сыйлады. Өзінің қызмет мерзімінің қалған бөлігінде Хейс Конгреске тұрақты реформалық заңнаманы қабылдауға және тоқтап қалған АҚШ Мемлекеттік қызмет комиссиясын қайта құруға қысым жасады, тіпті 1880 жылы Конгреске жолдаған соңғы жылдық үндеуінде реформаны қолдауға шақырды.

Since the presidency of Andrew Jackson, presidents had increasingly made political appointments on the basis of political support rather than on the basis of merit, in a practice known as the spoils system. In return for appointments, these appointees were charged with raising campaign funds and bolstering the popularity of the president and the party in their communities. The success of the spoils system helped ensure the dominance of both the Democratic Party in the period before the American Civil War and the Republican Party in the period after the Civil War. Patronage became a key issue in elections, as many partisans in both major parties were more concerned about control over political appointments than they were about policy issues. During the Civil War, Senator Charles Sumner introduced the first major civil service reform bill, calling for the use of competitive exams to determine political appointments. Sumner's bill failed to pass Congress, and in subsequent years several other civil service reform bills were defeated even as the public became increasingly concerned about public corruption. After taking office in 1877, President Rutherford B. Hayes established a special cabinet committee charged with drawing up new rules for federal appointments. Hayes's efforts for reform brought him into conflict with the Stalwart, or pro spoils, branch of the Republican party, led by Senator Roscoe Conkling of New York. With Congress unwilling to take action on civil service reform, Hayes issued an executive order that forbade federal office holders from being required to make campaign contributions or otherwise taking part in party politics. According to historian Eric Foner, the advocacy of civil service reform was recognized by blacks as an effort that would stifle their economic mobility and prevent "the whole colored population" from holding public office. Chester Arthur, Collector of the Port of New York, and his partisan subordinates Alonzo B. Cornell and George H. Sharpe, all Conkling supporters, obstinately refused to obey the president's order. In September 1877, Hayes demanded the three men's resignations, which they refused to give. Hayes was obliged to wait until July 1878 when, during a Congressional recess, he sacked Arthur and Cornell and replaced them with recess appointments. Despite opposition from Conkling, both of Hayes's nominees were confirmed by the Senate, giving Hayes his most significant civil service reform victory. For the remainder of his term, Hayes pressed Congress to enact permanent reform legislation and restore the dormant United States Civil Service Commission, even using his last annual message to Congress in 1880 to appeal for reform.

Қаулылар

Пендлтон азаматтық қызмет реформасы туралы заң, кейбір мемлекеттік қызметкерлерді саяси байланыстардың орнына, бәсекелестік емтихандар арқылы іріктеуді көздеді және саяси себептермен мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босатуға немесе қызмет бабын төмендетуге тыйым салды. Заң бастапқыда федералдық жұмыс орындарының тек он пайызына ғана қолданылды, бірақ президентке заңмен қамтылған федералдық қызметкерлердің санын арттыруға рұхсат берді. Сондай-ақ, заң мемлекеттік қызмет емтихандарын бақылау үшін АҚШ-тың Азаматтық қызмет комиссиясын құрды және саяси тағайындалғандардың тағайындалуы үшін партияларына төлеуге міндетті "төлемдерді" немесе "бағалауларды" қолдануға тыйым салды. Осы төлемдер Реконструкция кезеңінен кейін саяси қаржыландырудың басым бөлігін құрады.

Заңнамалық тарихы

1880 жылы Огайо штатының демократ сенаторы Джордж Х. Пендлтон мемлекеттік қызметкерлерді емтихан арқылы анықталатын қабілеттеріне сәйкес таңдауды талап ететін заң ұсынды, бірақ ол қабылданбады. Пендлтонның заң жобасы негізінен Хейздің Нью-Йорк портын тексеруге тапсырған Джей комиссиясы ұсынған реформаларға негізделген. Бұл сондай-ақ, президент Франклин Пирс 30 жыл бұрын жасаған ұқсас мемлекеттік қызмет реформаларын кеңейтті. Хейз президенттікке екінші рет қайта сайланбады, ал 1880 жылғы президент сайлауында бұрынғы порт жинаушысы Честер А. Артурмен бірге жеңіске жеткен республикашыл Джеймс А. Гарфилд оның орнын басты. 1881 жылы президент Гарфилдті Чарльз Гвито атқылады, ол Гарфилдтің өзінің «Сталварттар» тобымен байланысы болғандықтан тағайындамаға ие болмағанына сенді. Гарфилд 1881 жылдың 19 қыркүйегінде қайтыс болды, ал вице-президент Артур оның орнын басты. Көптеген адамдар Артурдың президент ретінде қалай әрекет ететініне алаңдады; Артурдың мансабының басында қолдаған «Нью-Йорк Таймс» газеті «Артур осы лауазымға лайықты соңғы адам» деп жазды. Гарфилдтің ақылсыз, билік іздеуші адамның қолынан қаза табуы реформаға қоғамдық сұранысты күшейтті. Мемлекеттік қызмет реформаторлары Ұлттық мемлекеттік қызмет реформасы лигасының құрылып, реформа үшін ауқымды қоғамдық науқан жүргізді, ол Гарфилдтің өліміне «олжа жүйесінің» үлкен рөл атқарғанын дәлелдеді. Президент Артурдың Конгреске алғашқы жылдық үндеуінде, Артур мемлекеттік қызмет реформасы туралы заң қабылдауды сұрады, ал Пендлтон өзінің заң жобасын қайтадан ұсынды, бірақ ол қайтадан қабылданбады. Демократтар реформа мәселесін көтеріп, 1882 жылғы конгресс сайлауында Өкілдер палатасының бақылауын иеленді. 1882 жылғы сайлаудағы партияның сәтсіз нәтижесі көптеген республикашыларды 1882 жылғы Конгрестің «ақсақ» сессиясында мемлекеттік қызмет реформасын қолдауға көндірді. Сайлау нәтижелері мемлекеттік қызмет реформасына қоғамдық мандат ретінде қарастырылды, бірақ көптеген республикашылар Конгресс бақылауын жоғалтпастан бұрын заң жобасын қабылдағысы келді, бұл партияға заң жобасын қабылдау құрметін беруге және республикалық лауазым иелерін жұмыстан босатудан қорғауға мүмкіндік берді. Сенат Пендлтонның заң жобасын 38–5 дауысымен мақұлдады, ал палата көп ұзамай 155–47 дауысымен келісті. Пендлтон заң жобасына қарсылықтың барлығы дерлік демократтардан туды, бірақ Конгрестің екі палатасындағы демократтардың көпшілігі заң жобасын қолдады. Пендлтон заңына қарсы шыққан республикалық партияның құрамына жеті АҚШ өкілі кірді: Джеймс С. Робинсон, Роберт Смоллс, Уильям Роберт Мур, Джон Р. Томас, Джордж В. Стил және Орландо Хаббс. Артур 1883 жылдың 16 қаңтарында Пендлтонның мемлекеттік қызмет реформасы туралы заңға қол қойды.

In 1880, Democratic Senator George H. Pendleton of Ohio introduced legislation to require the selection of civil servants based on merit as determined by an examination, but the measure failed to pass. Pendleton's bill was largely based on reforms proposed by the Jay Commission, which Hayes had assigned to investigate the Port of New York. It also expanded similar civil service reforms attempted by President Franklin Pierce 30 years earlier. Hayes did not seek a second term as president, and was succeeded by fellow Republican James A. Garfield, who won the 1880 presidential election on a ticket with former Port Collector Chester A. Arthur. In 1881, President Garfield was assassinated by Charles Guiteau, who believed that he had not received an appointment by Garfield because of his own affiliation with the Stalwarts. Garfield died on September 19, 1881, and was succeeded by Vice President Arthur. Many worried about how Arthur would act as president; the New York Times, which had supported Arthur earlier in his career, wrote "Arthur is about the last man who would be considered eligible for the position." Garfield's assassination by a deranged office seeker amplified the public demand for reform. Civil service reformers established the National Civil Service Reform League and undertook a major public campaign for reform, arguing that the spoils system had played a major role in the assassination of Garfield. In President Arthur's first annual address to Congress, Arthur requested civil service reform legislation, and Pendleton again introduced his bill, which again did not pass. Democrats, campaigning on the reform issue, won control of the House of Representatives in the 1882 congressional elections. The party's disastrous performance in the 1882 elections helped convince many Republicans to support the civil service reform during the 1882 lame duck session of Congress. The election results were seen as a public mandate for civil service reform, but many Republicans also wanted to pass a bill so that they could craft the legislation before losing control of Congress, allowing the party to take credit for the bill and to protect Republican officeholders from dismissal. The Senate approved Pendleton's bill, 38–5, and the House soon concurred by a vote of 155–47. Nearly all congressional opposition to the Pendleton bill came from Democrats, though a majority of Democrats in each chamber of Congress voted for the bill. A mere seven U. S. representatives constituted the Republican opposition towards the Pendleton Act: James S. Robinson, Robert Smalls, William Robert Moore, John R. Thomas, George W. Steele, and Orlando Hubbs. Arthur signed the Pendleton Civil Service Reform Act into law on January 16, 1883.

Салдары

Артур өзінің сыншыларын таң қалдырды, ол жаңадан құрылған Мемлекеттік қызмет комиссиясының мүшелерін дереу тағайындады, реформаторлар Дорман Бриджман Итон, Джон Милтон Грегори және Лерой Д. Томанды комиссарлар етіп белгіледі. Комиссия алғашқы ережелерін 1883 жылдың мамырында жариялады; 1884 жылға қарай пошта қызметкерлерінің жартысы және Кедендік қызметтегі жұмыс орындарының үштен екі бөлігі лайықтылығы бойынша берілетін болды. Өзінің бірінші мерзімінде президент Гровер Кливленд лайықтылық жүйесіне бағынатын федералдық лауазымдардың санын 16 000-нан 27 000-ға дейін арттырды. Кливлендтің күш-жігерінің нәтижесінде 1885 және 1897 жылдар аралығында Пендлтон заңымен қорғалған федералдық қызметкерлердің үлесі он екі пайыздан шамамен қырық пайызға дейін өсті. Қазіргі таңда заң федералдық қызметкерлердің 90 пайызын қамтиды. Мемлекеттік демеушілік жүйелері мен көптеген федералдық лауазымдар бұл заңның ықпалына түспесе де, Карабелл Пендлтон заңының кәсіби мемлекеттік қызметтің құрылуына және қазіргі заманғы бюрократиялық мемлекеттің қалыптасуына зор үлес қосқанын айтады. Заң сайлауалды науқандарды қаржыландыруда да маңызды өзгерістерге әкелді, себебі партиялар сайлауалды науқанды қаржыландырудың жаңа көздерін, мысалы, бай демеушілерді іздеуге мәжбүр болды. 1981 жылдың қаңтар айында Картер әкімшілігі Луэвано v. Кэмпбелл сот ісі бойынша келісімге келді, онда Кәсіби және әкімшілік мансаптық емтихан (PACE) қара және испанотілді үміткерлердің орташа баллдарының төмендігі және емтиханды тапсыру көрсеткіштерінің нәтижесінде нәсілдік дискриминацияға ұшырады деп айтылды. Осы келісімге сәйкес, федералды үкіметтің атқарушы билігіндегі лауазымдарға үміткерлер үшін негізгі емтихан болып табылатын PACE емтиханы жойылды. Ол осыған ұқсас жалпы емтиханмен алмастырылмады, бірақ оны алмастыруға әрекеттер жасалды. PACE емтиханын алмастырған жүйе нәсілдік квоталар жүйесін енгізгені үшін сынға ұшырады, бірақ Рейган әкімшілігі келісімге енгізген өзгерістер нақты квоталарды жойды және бұл өзгерістер, профессор Кэролин Банның сөзіне сүйенсек, "үкіметтің сапалы жұмыс күшін жұмысқа алу қабілетіне қатысты маңызды сұрақтар тудырды". 2020 жылдың қазан айында президент Дональд Трамп 13957-ші жарлық арқылы АҚШ-тың федералдық мемлекеттік қызметінің ерекше қызметінде саясатты қалыптастыру лауазымдары үшін F санатын құрды, бұл профессор Дональд Кеттлдің пікірінше, Пендлтон заңының рухын бұзу болып табылады. 2021 жылдың қаңтар айында президент Джо Байден қызметке келгеннен кейін көп ұзамай 13957-ші жарлықты күштен шығарды.

To the surprise of his critics, Arthur acted quickly to appoint the members of the newly created Civil Service Commission, naming reformers Dorman Bridgman Eaton, John Milton Gregory, and Leroy D. Thoman as commissioners. The commission issued its first rules in May 1883; by 1884, half of all postal officials and three quarters of the Customs Service jobs were to be awarded by merit. During his first term, President Grover Cleveland expanded the number of federal positions subject to the merit system from 16,000 to 27,000. Partly due to Cleveland's efforts, between 1885 and 1897, the percentage of federal employees protected by the Pendleton Act would rise from twelve percent to approximately forty percent. The act now covers about 90% of federal employees. Although state patronage systems and numerous federal positions were unaffected by the law, Karabell argues that the Pendleton Act was instrumental in the creation of a professional civil service and the rise of the modern bureaucratic state. The law also caused major changes in campaign finance, as the parties were forced to look for new sources of campaign funds, such as wealthy donors. In January 1981, the Carter administration settled the court case Luévano v. Campbell, which alleged the Professional and Administrative Careers Examination (PACE) was racially discriminatory as a result of the lower average scores and pass rates achieved by Black and Hispanic test takers. As a result of this settlement agreement, PACE, the main entry level test for candidates seeking positions in the federal government’s executive branch, was scrapped. It has not been replaced by a similar general exam, although attempts at replacement exams have been made. The system which replaced the general PACE exam has been criticized as instituting a system of racial quotas, although changes to the settlement agreement under the Reagan administration removed explicit quotas, and these changes have "raised serious questions about the ability of the government to recruit a quality workforce while reducing adverse impact", according to Professor Carolyn Ban. In October 2020 President Donald Trump by Executive Order 13957 created a Schedule F classification in the excepted service of the United States federal civil service for policy making positions, which was criticized by Professor Donald Kettl as violating the spirit of the Pendleton Act. Shortly after taking office in January 2021, President Joe Biden rescinded Executive Order 13957.

Пайдаланылған әдебиеттер

Харрисон, Бригид С. және басқалар. "Америкалық демократия қазір". МакГроу Хилл білім беру, 2019 жыл. Уэлч, Ричард Э. Гровер Кливлендтің президенттік мерзімдері (1988)