Кіріспе

Talk on Corners – ирландтық поп-рок тобы The Corrs-тің екінші студиялық альбомы. Ол 1997 жылдың 17 қазанында 143, Lava және Atlantic Records лейблы арқылы жарық көрді. "Only When I Sleep" жетекші синглы халықаралық аренада топ-10 қатарына енді, ал альбом Ирландия, Испания, Швеция, Дания, Австралия, Жаңа Зеландия және Жапония сияқты бірнеше елде дереу коммерциялық сәттілікке қол жеткізді. Дегенмен, басқа аймақтардағы коммерциялық жетістіктері бастапқыда шамалы болды. The Corrs-тің Корольдік Альберт залындағы толық концерті келесі жылы Сент-Патрик күні BBC One арнасында тікелей эфирде көрсетілді, олар "Dreams" әнін орындағанда Fleetwood Mac тобының барабаншысы Мик Флитвуд оларға қосылды. Бұл оқиға топтың халықаралық беделін көтеруге зор үлес қосты. "Dreams" әнінің ремикс нұсқасы Ұлыбритания сингл чартында топ-10 қатарына енген алғашқы хитке айналды. Ал келесі айда бұл ән бонус трек ретінде қайта шығарылды. Бұл альбомның екі жылдық промо-циклы аясында жарық көрген бірнеше әртүрлі нұсқаларының біріншісі болды. Осы кезеңде топ үздіксіз сәттілікке жеткен бірнеше хит-синглдарды шығарды, соның ішінде Tin Tin Out ремиксіндегі "Runaway" әні Ұлыбританияда екінші орынға дейін көтерілді. The Corrs альбомды насихаттау үшін кең ауқымда гастрольдік сапарлар жасады: Talk on Corners World Tour аясында олар он екі кезеңде 160-қа жуық концерт берді. Альбом Ұлыбританияда он апта бойы бірінші орында тұрды. Ол жылдың ең көп сатылған альбомы ретінде аяқталды және бүгінгі күнге дейін барлық уақыттағы ең көп сатылған альбомдардың бірі болып саналады, сондай-ақ ирландтық орындаушының ең көп сатылған альбомы болып табылады.

Өмірбаян және жазу

Коррздер 1996 жылдың шілдесінде Калифорнияда жаңа материалмен жұмыс істей бастады, бастапқыда продюсер Дэвид Фостердің жетекшілігімен. Бас вокалист Андреа Корр «Talk on Corners» альбомын жасауды «күрес» деп сипаттады, себебі Atlantic Records 1995 жылғы «Forgiven, Not Forgotten» дебюттік альбомының табысын қайталайтын жұмыстың нәтижесін талап ету арқылы үлкен қысым жасады. Олардың менеджері Джон Хьюз екінші альбом синдромын барлық жазба әртістері үшін кең таралған қысым көзі деп атады, бірақ лейблден қосымша талаптар түсті, олар ұсынылған әндердің ешқайсысының потенциалды хит-синглға ұқсамайтынына алаңдады. Лейбл «What Can I Do» және «So Young» әндерін ұнатпады, әсіресе соңғысын, сондықтан топ оларды альбомға енгізу үшін күшпен күресуге мәжбүр болды. Альбомның хитке айналу мүмкіндігін арттыру үшін қосымша авторлар мен продюсерлер шақырылды, олардың ішінде Кароль Байер Сагер, Глен Баллард, Оливер Лейбер, Рик Ноуэлс және Билли Штайнберг болды. Әртүрлі тректерде әртүрлі продюсерлерді пайдалану қосымша қиындықтар тудырды: топ альбомның барлық бөлімінде бірқалыптылыққа қол жеткізуді қиын деп тапты, бірақ бұл мәселе Corrs-тің студияда қырық сағаттан астам уақытты дубляжға жұмсауымен шешілді. 1997 жылдың мамыр айында аяқталған альбом Atlantic компаниясына тапсырылды, бірақ олар материалға көңілсіздік білдіріп, топтан жаңа тректерді жазуды жалғастыруды талап етті. Олар бас тартқанда, лейбл келісімшартты бұзғаны үшін топты соттаумен қорқытты. Бұл дау Джон Хьюз болашақ альбом сатуды кепілдейтін келісімшартқа қол қойғанда ғана шешілді, егер «Talk on Corners» Atlantic үшін пайда әкелмейтін болса, менеджер жеке жауапкершілікке тартылатын болды.

Сыни қабылдау

Диск музыка сыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды. AllMusic жазушысы Бекки Биркит оған бестен төрт жұлдыз қойып, топты вокалдық үйлесімдері үшін және альбомның тұрақтылығы үшін мақтады, "әрбір трек радио эфиріне лайықты дауысталады" деп жазды. Ол "Little Wing" әнін альбомның "ең жақсы және ең көтеріңкі кельт үлгісі" деп атап өтті. Британдық рок журналы NME кейіннен альбомды қатты сынға алды, оны 2014 жылғы "90-шы жылдардың 25 түсініксіз танымал альбомы" тізімінде үшінші орынға қойды. Албом 2016 жылы жарияланған "Ұлыбританиядағы ең көп сатылған 8 альбом, олардың ешқандай жақсы жағы жоқ" деген мақалада да пайда болды.