Канаданың Algoma Steel компаниясының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Канададағы толық циклды негізгі болат өндірушісі

Algoma Steel Inc. (бұрын Algoma Steel; Essar Steel Algoma) – Саулт-Сте-Мари қаласындағы Сент-Мэрис өзенінің жағасында орналасқан толық циклды негізгі болат өндірушісі, Онтарио, Канада. Оның өнімдері Канада мен АҚШ-та, сондай-ақ шетелде сатылады. Algoma Steel 1902 жылы Саулт-Сте-Мари қаласына қоныстанған американдық кәсіпкер Фрэнсис Клергю тарапынан құрылған. Компания 2004 жылы банкроттықтан шықты. 2007 жылдың сәуір айында Algoma Steel Үндістанның Essar Group компаниясымен 1,63 миллиард АҚШ долларына сатып алынды және Essar Steel Algoma Inc. еншілес компаниясы ретінде жұмысын жалғастырды. 2017 жылы компания АҚШ инвесторлары тобына қайтадан сатылды. 2021 жылдың мамырында Algoma компаниясының NASDAQ тізіміндегі арнайы мақсаттағы сатып алу компаниясы болып табылатын Нью-Йорк негізді Legato Merger Corp. компаниясымен бірігуге келісім жасағаны және «қайтадан ашық компанияға айналатындығы» жарияланды. Бұл мәміле Algoma компаниясына Legato компаниясының 1,1 миллиардтан астам АҚШ долларына бағаланған жаңа акцияларын береді.

Тарих

Болат зауытының құрылысы 1901 жылдың ақпан айында басталды. 1902 жылдың 18 ақпанында Алгомаға тиесілі Хелен кенішінен алынған шикі темірді пайдаланып, алғашқы Бессемер конвертері іске қосылды. Бірінші рельстер 1902 жылдың мамыр айында өндірілді. Дегенмен, шикі темір өндіруге арналған доменді пештер 1904 жылға дейін аяқталған жоқ. Көптеген басқа болат өндірушілерден айырмашылығы, Algoma жергілікті көмірге қол жеткізе алмады, сондықтан ол АҚШ-тан көмір мен кокс импорттауға мәжбүр болды. Бессемер процесі рельстерді өндіруге өте қолайлы болатты өндіреді деп есептелді, ол Algoma кешенінің алғашқы екі онжылдығындағы негізгі өнім болды. Алгоманы құрғаннан кейін көп ұзамай Клергтің әртүрлі қаржылық операциялары сәтсіздікке ұшырады, 1903 жылы өндірісті тоқтатуға тура келді, бұл 1903 жылғы Консолидацияланған Супериор көліндегі тәртіпсіздікке әкелді. Қайта құрудан кейін ол Sault Ste. Мари кешенін басқаруды жоғалтты, 1903 жылы бас менеджер қызметінен алынды және 1908 жылға қарай компанияның директорлар кеңесіне енбеді. Бастапқыда компания Канада теміржолдары үшін рельстер өндірумен айналысты, бірақ теміржол құрылысы өзінің ең жоғары нүктесін басып өткеннен кейін бұл тез тұйыққа тірелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Algoma артиллериялық оқтарға арналған болат өндірді, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін рельстер өндірісіне тәуелді болды. Канада темір рудасының төмен сапасы болғандықтан, АҚШ-тан кен мен көмір импорттау қажеттілігі, сондай-ақ, иелерінің өмір сүруге қабілетті өндірістік кешен құрудан гөрі жылдық дивидендтерге көбірек қызығушылық танытуы 1920 жылдары Algoma-ның дамуын тежеді. Ұлы депрессияның шыңында компания төлемдерді тоқтатып, банкротқа ұшырады, 1935 жылы сэр Джеймс Данн бақылауға алып, оны қайта табыстылыққа жеткізгенге дейін. Даннның акционерлерге дивиденд төлемеу саясаты, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кең ауқымды жаңғырту және кеңейту, сондай-ақ 1950 жылдардың ортасына дейін болатқа деген сұраныстың ұзақ мерзімді өсуі Algoma-ның кеңейіп, теңгерімді болат өндірушісіне айналуына мүмкіндік берді. 1988 жылдан 1991 жылға дейін Algoma Dofasco компаниясына тиесілі болды, бұл біріктірілген компанияны Канададағы ең ірі болат өндірушісіне айналдырды. Алайда, 1990 жылы Algoma және басқа Dofasco еншілес компанияларындағы ереуіл Dofasco-ның меншік құқығынан бас тартуына себеп болды. Канада долларының жоғары құны, шағын зауыттардың бәсекелестігі, Азия елдерінің төмен бағасы және күшті валютасы, жапон компанияларының демпингі Канаданың негізгі болат өндірушілеріне зиян келтірді. 2002 жылы компания он жыл ішінде екінші рет банкроттықтан шықты, алғашқы банкроттық 1990 жылы болған. Президент және бас директор Денис Туркотт Algoma-ның қайта өркендеуіне үлкен үлес қосты, оны Солтүстік Америкадағы ең тиімді болат өндірушілердің біріне айналдырды. Algoma Steel 2005 жылдың 3 тамызында компанияның екінші тоқсандағы пайдасы 64,7 миллион доллар болғаннан кейін енді сатылмағанын жариялады. Компания құндылығын арттыратын, сатуға қатысты емес баламаларға назар аударатынын мәлімдеді. Algoma сонымен қатар 2005 жылдың 17 тамызында акционерлеріне 2005 жылдың 31 тамызында төленетін акцияға 6,00 доллар көлемінде арнайы дивиденд және 3,3 миллионға дейін акцияларға арналған әдеттегі акция ұсынысын жариялады. 2006 жылдың 8 ақпанында Algoma Steel 2005 жылдың 31 желтоқсанында аяқталған төртінші тоқсанда 55 миллион доллар пайда тапқанын хабарлады. Нәтижесінде және 2006 жылдың 9 қаңтарында 11%-дық облигацияларын өтегеннен кейін компания өзін борыштан арылған деп жариялады және 400 миллион доллардан астам операциялық артықшылыққа ие болды. Бұл қолма-қол ақшаның артығы бір ғасыр бұрын Algoma-ның тарихи проблемаларын қайталап, қолма-қол ақшаның дивидендтер ретінде бөлінгенін көргісі келген кейбір акционерлердің назарын аударды. 2006 жылдың қазан айында Algoma Steel компаниясына Онтарионың электр энергиясын өндіру жөніндегі басқармасы жоғары пеш газы (BFG) және кокс пеші газы (COG) сияқты жанармай өнімдерін пайдаланатын когенерациялық электр стансасын салу, иелену және пайдалану туралы электр энергиясын сатып алу туралы келісім берді. Algoma Steel компаниясы Algoma Energy LP деп аталатын шектеулі серіктестік компаниясын құрды. Келісімшарт бойынша 63 МВт қуаттылығы бар. 2007 жылдың 15 сәуірінде Essar Global Algoma Steel Inc. компаниясын қолма-қол ақшамен 1,85 миллиард CAD-ға сатып алуға ұсыныс жасады. 20 маусымда Essar компаниясы барлық акцияларын сатып алуды аяқтағанын хабарлады. 2008 жылдың 23 маусымында Essar Group сатып алғаннан кейін Algoma Steel Inc. өзінің атауын Essar Steel Algoma Inc. деп өзгерткенін жариялады. Бұл Essar Steel компаниясының логотипіне өзгеруімен бірге болды. 2017 жылдың 26 мамырында Essar Steel Algoma компаниясы тағы да қайта брендтелді, жай ғана Algoma деп аталды. Жариялау Онтарионың Sault Ste. Marie қаласында жасалды. Заңды мақсаттар үшін зауыт "Essar Steel Algoma Inc." болып қала береді, компания банкроттықтан шыққанға дейін. 2021 жылдың мамырында Algoma жылдық өндіріс қуаты 2,8 миллион тонна болатты құрады, оны шамамен 2700 адам жұмыс істеді. 2009 жылдың 15 маусымында Essar Steel Algoma жаңа, 85 МВт когенерациялық электр стансасын сәтті іске қосты, ол кокс жасау және темір жасау процестерінің қосалқы өнімдерінен электр энергиясын және буды өндіруге арналған. Онда екі 375 000 фунт/сағаттық қазан және 105 МВт турбина, сондай-ақ генератор, доменді пеш газ ұстағышы, конденсат және таза су жүйелері, су тазалау стансасы, салқындату мұнарасы, трансформатор және таратылған басқару жүйесі сияқты басқа да байланысты компоненттер бар. Essar Канадада қосалқы газбен отынды когенерациялық электр стансасын салған алғашқы толыққанды болат өндіруші болып табылады.

Construction of the steelworks started in February, 1901. On February 18, 1902, the first Bessemer converter was put in operation using pig iron made from the Helen mine, owned by Algoma. The first rails were produced by the complex in May 1902. However, blast furnaces for pig iron manufacture were not completed at the site until 1904. Unlike most other steel producers, Algoma had no access to local coal, forcing it to import coal and coke from the United States. The Bessemer process was felt to produce steel that was well suited to manufacture of rails, which was the Algoma complex's primary product for the first two decades of its existence. Shortly after founding Algoma, Clergue's various financial operations suffered reverses, having to shutter operations in 1903, causing the 1903 Consolidated Lake Superior riot. After restructuring, he lost control of the Sault Ste. Marie complex, being replaced as general manager in 1903 and by 1908 was no longer on the company's board of directors. Initially the company specialized in manufacture of rails for Canadian railways, but this soon became a dead end as railway construction passed its peak. During the First World War Algoma made steel for artillery shells but after the war continued to rely on rail production. The necessity of importing ore and coal from the United States due to the low quality of Canadian iron ore, as well as the absentee owners' greater interest in annual dividends than building a viable industrial complex, held back Algoma during the 1920s. At the height of the Great Depression, the company was insolvent and in receivership until Sir James Dunn gained control in 1935 and restored it to profitability. Dunn's policy of never paying a dividend to stockholders, coupled with extensive modernization and expansion during the Second World War, and an extended period of steel demand up until the mid 1950s, allowed Algoma to expand and become a more balanced steel producer. From 1988 to 1991 Algoma was owned by Dofasco, making the combined company the largest steel producer in Canada. However, a strike at Algoma and other Dofasco subsidiaries in 1990 caused Dofasco to abandon ownership. The high value of the Canadian dollar coupled with competition from mini mills, lower cost and currency strong Asian countries and dumping by Japanese companies has hurt Canadian primary steel producers. In 2002, the company emerged from bankruptcy protection for the second time in a decade, having previously gone into bankruptcy in 1990. Denis Turcotte, the President and CEO, was largely credited with Algoma's resurgence, making it one of the most efficient steelmakers in North America. Algoma Steel announced on August 3, 2005, that the company was no longer for sale after a $64.7 million second quarter profit. The company stated that they are going to focus on value enhancing, non sale alternatives. Algoma also announced a special dividend of $6.00 per share payable on August 31, 2005, to shareholders of record on August 17, 2005, and a normal course issuer bid for up to 3.3 million shares. On February 8, 2006, Algoma Steel announced a $55 million profit for their fourth quarter ending December 31, 2005. As a result of this and redemption of their 11% notes on January 9, 2006 the company declared themselves debt free and had an operating surplus of over $400 million in cash. This cash surplus attracted the attention of some shareholders who wanted to see the cash distributed as dividends, echoing Algoma's historic problems almost exactly a century earlier. In October 2006, Algoma Steel was awarded a power purchase agreement by the Ontario Power Authority to build, own and operate a co generation power plant utilizing by product fuels such as blast furnace gas (BFG) and coke oven gas (COG); Algoma Steel has founded a limited partnership company called Algoma Energy LP to own and operate the co generation facility. The facility's contract capacity was said to be 63MW. On 15 April 2007, Essar Global made an offer to acquire Algoma Steel Inc. for 1.85 billion CAD in cash. It was announced on 20 June that Essar had completed its purchase of all outstanding shares. On June 23, 2008, following its purchase by Essar Group, Algoma Steel Inc. announced that its name had been changed to Essar Steel Algoma Inc. This came along with a logo change to the Essar Steel company logo. On May 26, 2017, Essar Steel Algoma was rebranded once again, simply called Algoma. The announcement was made in Sault Ste. Marie, Ontario. For legal purposes, the factory will remain "Essar Steel Algoma Inc." until the company emerges from insolvency protection. In May 2021 Algoma had a yearly production capacity of 2.8 million tonnes of steel, for which it employed around 2,700 people. On June 15, 2009, Essar Steel Algoma successfully started up a new, 85 MW cogeneration facility, to produce electricity and steam from the by products of the coke making and iron making processes. It features two 375,000 lb/hr boilers and a 105MW turbine combined with other related components such as a generator, a blast furnace gas holder, condensate and feed water systems, a water treatment plant, a cooling tower, a transformer, and a distributed control system. Essar has set a precedent as the first integrated steel manufacturer in Canada to construct a co generation facility fueled with by product gas from the operation.