Канаданың алғашқы ғарыш телескопы MOST: Жұлдызды тербелістерді зерттеген, ғарыш зерттеулеріндегі маңызды қадам. Астросеизмологияға арналған алғашқы спутник.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың алғашқы ғарыш телескопы
Canada's first space telescope
Жұлдыздардың микроайнымалылығы мен тербелісі/Microvariabilité et Oscillations STellaire (MOST) – Канаданың алғашқы ғарыш телескопы болды. Іске қосылғаннан кейін шамамен 10 жылға дейін ол орбитадағы ең кішкентай ғарыш телескопы болып саналды (соның салдарынан оның жасаушылары оны ең ірі телескоптардың бірі – Хабблға сілтеме жасай отырып, "Сарбаздық ғарыш телескопы" деп атады). MOST – астеросейсмологияны зерттеуге арналған алғашқы ғарыш аппараты, одан кейін аяқталған CoRoT және Kepler миссиялары жүзеге асырылды. Бұл 32 жыл бұрынғы ISIS II ғарыш спутнигінен кейін Канада ұшырған алғашқы ғылыми спутник болды.
The Microvariability and Oscillations of Stars/Microvariabilité et Oscillations STellaire (MOST), was Canada's first space telescope. Up until nearly 10 years after its launch it was also the smallest space telescope in orbit (for which its creators nicknamed it the "Humble Space Telescope", in reference to one of the largest, the Hubble). MOST was the first spacecraft dedicated to the study of asteroseismology, subsequently followed by the now completed CoRoT and Kepler missions. It was also the first Canadian science satellite launched since ISIS II, 32 years previously.
Операция тарихы
Спутниктің жасалуын Канада Ғарыш агенттігінің Ғарыш ғылымдары бөлімі басқарды және ол Кіші пайдалы жүктемелер бағдарламасы арқылы қаржыландырылды; оның жұмысын (2012 жылға дейін) CSA-ның Ғарыш зерттеу бөлімі жүзеге асырды. Оны SFL (MOST негізгі жер станциясы орналасқан жерде) Microsat Systems Canada Inc. (2008 жылы Dynacon компаниясының ғарыш бөлімі MSCI-ге сатылғаннан кейін) бірлесіп басқарады. Ұшырылғаннан кейін он жыл өткен соң, оның екі құралының (төрт реакциялық дөңгелектің бірі және екі CCD драйверлік тақтасының бірі) бұзылуына қарамастан, спутник жақсы жұмыс істеп тұрды, себебі үнемі бағдарламалық қамтамасы жаңартылып тұрды, сондай-ақ аппараттық резервтік жүйелер болғандықтан, өнімділікті жақсартуға және істен шыққан аппараттық бөлімдерді алмастыруға мүмкіндік болды. 2008 жылы MOST спутниктік жоба тобы Канаданың Аэронавтика және ғарыш институтының «Алуэтт» сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлық Канаданың ғарыш технологиясын, қолданылуын, ғылымын немесе инженериясын дамытуға елеулі үлес қосқандығын мойындайды.
Development of the satellite was managed by the Canadian Space Agency's Space Science Branch, and was funded under its Small Payloads Program; its operations were (as of 2012) managed by the CSA's Space Exploration Branch. It was operated by SFL (where the primary MOST ground station is located) jointly with Microsat Systems Canada Inc. (since the sale of Dynacon's space division to MSCI in 2008). As of ten years after launch, despite failures of two of its components (one of the four reaction wheels and one of the two CCD driver boards), the satellite was still operating well, as a result of both on going on board software upgrades as well as built in hardware redundancy, allowing improvements to performance and to reconfigure around failed hardware units. In 2008, the MOST Satellite Project Team won the Canadian Aeronautics and Space Institute's Alouette Award, which recognizes outstanding contributions to advancement in Canadian space technology, applications, science or engineering.
CSA-ның операцияларды қаржыландыруын тоқтату
2014 жылдың 30 сәуірінде Канада ғарыш агенттігі 2014 жылдың 9 қыркүйегінен бастап MOST спутнигін жұмыс істеуді жалғастыруға арналған қаржыландыруды тоқтататынын хабарлады. Бұл, Харпер үкіметінің Канада ғарыш агенттігінің бюджетін қысқартуының салдарынан болды, тіпті спутник толыққанды жұмыс істеп, ғылыми байқаулар жүргізе беруге қабілетті болса да. Бас ғылыми жетекші Джейми Мэтьюс: «Спутникті орбитада ұстау үшін барлық мүмкіндіктерді қарастырамын, соның ішінде халыққа тікелей үндеу жасау да бар» деді.
On 30 April 2014, the Canadian Space Agency announced that funding to continue operating MOST would be withdrawn as of 9 September 2014, apparently as a result of funding cuts to the Canadian Space Agency's budget by the Harper government, despite the fact that the satellite continues to be fully operational and capable of making on going science observations. P. I. Jaymie Matthews responded by saying that "he will consider all options to keep the satellite in orbit, and that includes a direct appeal to the public."
АЕК-тен кейін қаржыландырылатын операциялар
2014 жылдың қазан айында MOST спутнигі MSCI компаниясымен сатып алынды, одан кейін спутниктің коммерциялық пайдалануы басталды. Ол доктор Мэтьюспен серіктестікте бастапқы MOST миссиясын жалғастыруға, сондай-ақ басқа планеталық зерттеулер жүргізуге, қалыпты бақылау жүйесі алгоритмдерін зерттеуге және дамытуға, сонымен қатар Жерді қадағалауға мүмкіндік берді. MOST 2019 жылдың наурыз айында қуат беру жүйесінің істен шығуына байланысты қызметтен шығарылды.
In October 2014, the MOST Satellite was acquired by MSCI, which then commenced commercial operation of the satellite, offering a variety of potential uses including continuing the original MOST mission in partnership with Dr. Matthews, but also other planetary studies, attitude control system algorithm R&D, and Earth observation. MOST was finally decommissioned in March 2019, after an apparent failure of its power subsystem.
Ашылғандар
MOST тобы бірқатар жаңалықтарды хабарлады. 2004 жылы олар Процион жұлдызының күтілгендей тербелмейтінін мәлімдеді, бірақ бұл пікір талас тудырды. 2006 жылы байқаулар бұрын белгісіз болған өзгермелі жұлдыздар класын – «баяу импульсті В супергиганттарын» (SPBsg) ашты. 2011 жылы MOST екі аптаға созылған, дерлік үздіксіз фотометриялық бақылаулардың нәтижесінде 55 Cancri e экзопланетасының негізгі жұлдызы арқылы транзиттеуін анықтады, бұл планетаның бұрынғы ашылуын растады және планетаның құрамын зерттеуге мүмкіндік берді. 2019 жылы MOST фотометриясы HD 189733 A жұлдызының бетіндегі тұрақты жұлдыздық дақтар туралы алдамшылықты жоққа шығарды, олар жұлдыздың магниттік өрістері мен оның «ыстық Юпитер» экзопланетасының өзара әрекеттесуінен пайда болған деген болжам бар еді.
The MOST team has reported a number of discoveries. In 2004 they reported that the star Procyon does not oscillate to the extent that had been expected, although this has been disputed. In 2006 observations revealed a previously unknown class of variable stars, the "slowly pulsating B supergiants" (SPBsg). In 2011, MOST detected transits by exoplanet 55 Cancri e of its primary star, based on two weeks of nearly continuous photometric monitoring, confirming an earlier detection of this planet, and allowing investigations into the planet's composition. In 2019, MOST photometry was used to disprove claims of permanent starspots on the surface of HD 189733 A that were alleged to be caused by interactions between the magnetic fields of the star and its "hot Jupiter" exoplanet.