Солтүстік Ирландиядағы Фермана аймақтық кеңесінің тарихы
Fermanagh District Council
Фермана аймақтық кеңесі Солтүстік Ирландиядағы жергілікті кеңес. 2015 жылы Омаг кеңесімен бірігіп, жаңа әкімшілік құрылым құрды. Тарихы, сайлаулары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландиядағы бұрынғы жергілікті кеңес
Former local council in Northern Ireland
Ферманаг аудандық кеңесі Солтүстік Ирландиядағы жергілікті кеңес болған. Ол Ферманаг округі кеңесінің негізінде құрылды және 2015 жылдың сәуір айында жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыру аясында Омаг аудандық кеңесімен біріктіріліп, Ферманаг және Омаг аудандық кеңесіне айналды. Ауданның шекарасы дәстүрлі Ферманаг округінің шекарасына өте ұқсас болды, оған бүкіл округ және Дромор Роуд (Ирвинстаун бөлімшесі) және Килскири Роуд аймақтарындағы Тирон округінің шағын бөлігі кірді. Кеңес штаб-пәтері Эннискилленде орналасқан.
Fermanagh District Council was a local council in Northern Ireland. It was created out of Fermanagh County Council and later merged with Omagh District Council in April 2015 under local government reorganisation to become Fermanagh and Omagh District Council. The borders of the district were very similar to those of the traditional County Fermanagh, containing all of that county plus a small section of County Tyrone in the Dromore Road (Irvinestown ward) and Kilskeery Road areas. Council headquarters were in Enniskillen.
1973 жылдан 1981 жылға дейін
1973 жылғы сайлаулар 10 унионист пен 10 националист сайлаушылармен тең нәтиже көрсетті. Бір кезде унионисттер көпшілікке ие болады деген үміт болған, себебі тәуелсіз националист Джон Джо Маккаскер сайланғаннан кейін құқығынан айырылды, алайда ол соңында өзінің мандатын сақтап қалды. Бұл тұйықталу британ үкіметінің араласу қажеттігін тудырды, өйткені екі оппозициялық топ төраға сайлау мәселесінде келісе алмады. Бірақ, ақырында келесі төрт жылға келісімге қол жеткізілді. 1977 жылы националисттер 11-9 есебімен кеңеске басымдық алды. Дегенмен, 1981 жылы унионисттердің жеңісі бұл жағдайды өзгертіп, бұрынғы 10-10 теңгерімді қалпына келтірді. Осы кезеңдегі сайлауларда көптеген шағын партиялар орындар жеңіп алды. Националисттер тарапынан «Бірлік» партиясы 1973 жылы төрт орынмен Социал-демократиялық және еңбек партиясымен (СДЛП) тең болды, бірақ 1977 жылы бұл көрсеткіш екі орынға дейін төмендеді. Олардың ізбасарлары, Ирландия тәуелсіздік партиясы 1981 жылы дауыс беру бойынша ең ірі националисттік партияға айналып, төрт орын жеңіп алды. Унионисттер тарапынан 1973 жылы бірде-бір орын жеңіп алмағаннан кейін, Демократиялық унионисттер партиясы (DUP) 1977 жылы кандидаттарды тікелей ұсынбады. Бұл «Біріккен Ольстер унионисттік партиясына» (UUUP) мүмкіндік берді, олар 1977 жылы үш орынмен ең жақсы көрсеткіштерді тіркеді. Бұл аймақ олардың басшысы Эрнест Бэрдтің саяси базасы болды. Алайда, 1981 жылға қарай UUUP-тың ықпалы азайды және олар сол жылғы сайлауға қатыспады. (Олардың бұрынғы кеңесшілерінің бірі DUP-қа өтіп, DUP кандидат ретінде қайта сайланды.)
The elections of 1973 produced a dead heat with 10 Unionists and 10 Nationalists elected. For a while it looked as though Unionists might gain a majority due to an elected independent nationalist John Joe McCusker being ineligible, however in the end he held his seat. The deadlock raised the prospect of the British government having to intervene as both opposing blocs could not agree on the election of chairmen. Eventually however a compromise was reached for the next four years. Nationalists gained control of the council in 1977 with an 11–9 advantage. However this came to an end with a Unionist gain in 1981 which restored the previous 10 10 balance. The elections of this period saw many smaller parties winning seats. On the Nationalist side Unity equalled the Social Democratic and Labour Party (SDLP) with four seats in 1973 although this had declined to two seats in 1977. Their successors, the Irish Independence Party became the largest Nationalist party in terms of votes in 1981 and won four seats. On the Unionist side, after a poor showing in 1973 when they failed to win any seats, the Democratic Unionist Party (DUP) failed to put up any candidates in 1977. This left the field clear for the United Ulster Unionist Party who counted this as their best area with three seats in 1977. The area was the political base of their leader Ernest Baird. However the UUUP had declined by 1981 and did not contest the elections of that year. (One of their former councillors had defected to the DUP and was re elected as a DUP candidate.)
1984 жылғы шекаралық өзгерістер
Шекаралық өзгерістер 1985 жылы күшіне енді. Бұрын кеңесте әрқайсысы төрт кеңесші сайлайтын бес сайлау округі болған. Заңнамадағы өзгерістерге байланысты төрт мүшеден тұратын сайлау округін құруға тыйым салынды, сондықтан округтер саны 23-ке дейін артқанына қарамастан, сайлау округтерінің саны бірге азайтылды. Осыдан бастап Ферманаг аудандық кеңесінің аймағы төрт сайлау округінен тұрады: Эннискиллен және Эрн – Шығыс, Батыс және Солтүстік. Осылайша, кеңес әр төрт жыл сайын сайланатын 23 кеңесшіден құралды.
Boundary changes came into effect for 1985. Previously the council had five electoral areas each of which elected four councillors. A change in legislation meant that it was no longer permitted to have four member electoral areas and thus despite an increase in the number of wards to 23 the number of electoral areas was reduced by one. From then on, Fermanagh District Council area consisted of four electoral areas: Enniskillen and Erne East, West and North. The council was therefore made up of 23 Councillors elected every four years.
1985 жылғы сайлау
Бұл аймақ 1985 жылғы кеңес сайлауына дейінгі төрт жылда «Синн Фэйн» партиясы үшін маңызды даму аймағы болды, Бобби Сэндс пен Оуэн Карронның Вестминстердегі сайлаулардағы жеңістері осыған дәлел (бірақ олар техникалық тұрғыдан «Синн Фэйн» партиясының қолдауымен «Anti H Block» кандидаттары ретінде сайланды). Каррон 1982 жылғы қазан айында «Синн Фэйн» партиясынан сайланған бес жиналыс мүшесінің бірі болды. 1984 жылы отырған тәуелсіз кеңесші Дж. Дж. Маккаскердің партиядан шығуы партияның күшін одан әрі арттырды. 1981 жылы тәуелсіз кандидат ретінде өзінің орнын жоғалтқан бұрынғы SDLP кеңесшісі Том Мюррей де 1985 жылы «Синн Фэйн» партиясынан кандидат болды. Осының нәтижесінде «Синн Фэйн» партиясы 1985 жылы сегіз орын жеңіп, үлкен жетістікке қол жеткізді, төрт орынның үшеуін жоғалтқан Ирландия тәуелсіздік партиясын дерлік толығымен жойды. Бұл жеңістер ұлтшылдарға одақтастардан 13–10 есе артықшылық берді.
The area had been a major growth area for Sinn Féin in the four years proceeding the council elections of 1985 with the victories in Westminster by elections of Bobby Sands and Owen Carron (although they were technically elected as Anti H Block candidates with Sinn Féin backing). Carron was one of five assembly members elected for Sinn Féin in October 1982. The party was further boosted by the defection of sitting independent councillor JJ McCusker in 1984. A former SDLP councillor Tom Murray who had lost his seat as an independent in 1981 was also an SF candidate in 1985. Consequently, Sinn Féin made a major breakthrough winning eight seats in 1985, almost wiping out the Irish Independence party who lost three of their four seats. These gains gave Nationalists a 13–10 advantage over Unionists.
Эннискиллен және 1989-1993 жылдардағы сайлау
1987 жылғы Кенотаф бомбасы «Синн Фейн» партиясының дауысына елеулі және теріс әсер етті, себебі 1985 жылғы көрсеткіштерге қайта оралуға 16 жыл кетті. 1989 жылғы сайлауда олардың өкілдігі екі есе азайды, төрт мандатқа дейін төмендеді. Аса маңыздысы, олар «Ольстер одағы» партиясына (UUP) екі мандатты жоғалтып, кеңесте одақтастарға бір мандаттық басымдық берді, олар 1993 жылы осы басымдықты сақтап қалды.
The Cenotaph bomb of 1987 had a significant and negative impact on the Sinn Féin vote as it took it 16 years to return to 1985 levels. In the 1989 elections their representation was halved to four seats. Crucially they lost two seats to the Ulster Unionist Party (UUP) giving Unionists a one seat majority on the council, which they retained in 1993.
1997 жылғы сайлау
Ұлтшылдар 1997 жылы кеңестің бақылауын қайтаруы күтілген, бірақ нәтижеде олар одақтастардан тек бір орынды ғана жеңіп алды. Бұл кеңесті 11 одақтас және 11 ұлтшылмен тоқтап қалдырды, ал тәуелсіз социалист (бұрынғы Жұмысшы партиясы) кеңесшісі Дэви Кеттильс шешуші дауысқа ие болды.
Nationalists were expected to regain control of the council in 1997 but ultimately could only gain one seat from Unionists. This left the council deadlocked with 11 Unionists and 11 Nationalists with an Independent Socialist (formerly Workers' Party) councillor, Davy Kettyles, holding the balance of power.
2001 және 2005 жылғы сайлау
Ұлтшылдар 2001 жылы 13 орынмен, тоғыз одақтасқа және бір тәуелсізге қарсы бақылауды қайта алды. 2005 жылы SDLP қайта сайланбаған тәуелсіздің бос қалған орынын алып, бұл артықшылықты нығайтты. 2005 жылғы сайлауда төмендегі саяси партиялардан өкілдер сайланды: тоғыз «Синн Фейн», бес Ольстер одағы партиясы (UUP), бес Социал-демократиялық және Еңбек партиясы (SDLP) және төрт Демократиялық одақтастық партиясы (DUP). Кеңестің төрағасы – «Синн Фейн» партиясынан Стивен Хэггет кеңесші, ал кеңес төрағасының орынбасары – ДЮП партиясынан Сирил Браунли кеңесші болды.
Nationalists finally regained control in 2001 with 13 seats against nine Unionists and one Independent. They consolidated this lead in 2005 when the SDLP gained the seat vacated by the independent who did not stand again. At the 2005 election the members elected were from the following political parties: nine Sinn Féin, five Ulster Unionist Party (UUP), five Social Democratic and Labour Party (SDLP) and four Democratic Unionist Party (DUP). The chairman of the council was Councillor Stephen Huggett from Sinn Féin and the vice chairman of the council was Councillor Cyril Brownlee from the DUP.
Жергілікті басқару құрылымы
Жергілікті басқару құрылымы мұнда, шындығында, 1973 жылы Солтүстік Ирландиядағы тағы 25 жергілікті кеңес құрылғанға дейін қалыптасқан. Ферманаг округтік кеңесі 1973 жылға дейін өзінің аймағындағы аудандық немесе қалалық кеңестермен бірігіп, жергілікті тәжірибелі басқарудың жақсы үлгісі саналған, үлгілі округтік кеңес құрды. Вестминстер Парламентіне сайлауларда Ферманаг, Ферманаг және Оңтүстік Тирон сайлау округінің құрамына кіреді.
The local government structure here actually pre dated the setting up of the other 25 Local Councils in Northern Ireland in 1973 – Fermanagh County Council had merged with the district or borough councils in its area before 1973 and had created a model County Council which was seen as a good example of local pragmatic government. In elections for the Westminster Parliament, Fermanagh is part of the Fermanagh & South Tyrone constituency.
Мемлекеттік басқаруды қайта қарау
Мемлекеттік басқаруды қайта қарау (РПА) аясында кеңес 2011 жылы Омах аудандық кеңесімен бірігіп, жалпы аумағы 2829 км² және халқы 105 479 адамды құрайтын бірыңғай кеңес құруға тиіс болды. Келесі сайлау 2009 жылдың мамырында өтуі жоспарланған, бірақ 2008 жылдың 25 сәуірінде Солтүстік Ирландияның мемлекеттік хатшысы Шон Вудворд 2009 жылғы аудандық кеңес сайлауының 2011 жылы жаңа он бір кеңес құрылғанға дейін кейінге шегерілетінін хабарлады.
Under the Review of Public Administration (RPA) the council was due to merge with Omagh District Council in 2011 to form a single council for the enlarged area totalling 2829 km2 and a population of 105,479. The next election was due to take place in May 2009, but on 25 April 2008 Shaun Woodward, Secretary of State for Northern Ireland announced that the scheduled 2009 district council elections were to be postponed until the introduction of the eleven new councils in 2011.
Халық саны
Ферманаг аудандық кеңесінің аумағында 2011 жылғы Солтүстік Ирландия халық санауы бойынша 61 805 адам тұрды.
The area covered by Fermanagh District Council had a population of 61,805 residents according to the 2011 Northern Ireland census.