Кіріспе

Американдық журналист, жазушы Джон Грегори Маркофф (24 қазан 1949 жылы туған) – 28 жыл бойы The New York Times газетінде технология саласын қамтыған және 2016 жылы зейнеткерлікке шыққан журналист. Ол сонымен қатар 1990 жылдары хакер Кевин Митникті іздеу және ұстау туралы жазылған кітаптың және мақалалар сериясының авторы.

Өмірбаян

Маркофф Калифорния штатының Окленд қаласында дүниеге келді және Пало-Альто қаласында өсті. Аспирантураны бітірген соң Калифорнияға оралып, Сан-Францискода орналасқан Pacific News Service альтернативті жаңалықтар агенттігі үшін жазуға кірісті. Ол The Nation, Mother Jones және Saturday Review сияқты бірнеше басылымдарда жеке жазба авторы (фрилансер) ретінде жұмыс істеді. 1981 жылы ол компьютер индустриясының InfoWorld апталығының алғашқы құрамына енді. 1984 жылы Byte Magazine журналының редакторы болды, ал 1985 жылы Сан-Франциско Экзаменер газетінің бизнес бөлімінде Силикон алқабы туралы жазған репортер болып жұмыс істеді. 1988 жылы Нью-Йоркке көшіп, "Нью-Йорк Таймс" газетінің бизнес бөлімінде жазды. 1988 жылдың қараша айында ол Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің криптографы Роберт Морристің ұлы Роберт Таппан Моррис Интернет құртын жасаған автор екенін хабарлады. 1993 жылдың желтоқсан айында ол World Wide Web туралы алғашқы мақала жазып, оны "Ақпараттық дәуірдің жасырын қазыналарына жол картасы" деп сипаттады.

Маркофф пен Кевин Митник

1994 жылғы 4 шілдеде ол бірнеше құқық қорғау органынан қашып жүрген Кевин Митник туралы мақала жазды. Ол Митниктің ұсталуы туралы бірнеше мақала жазды. Маркофф сондай-ақ Цутому Шимомурамен бірлесіп "Такедаун: Американың ең ізделіп отырған компьютерлік қылмыскерін ұстауға жасалған күйреу" атты кітабын жазды. Маркоффтың Митник туралы жазғандары Митниктің жақтастары мен оған қатысы жоқ адамдардың сынына ұшырады. Олар Маркоффтың баяндамалары Митниктің іс-әрекеттерін және жетістіктерін асыра көрсеткен, тіпті ойдан шығарған деп мәлімдеді. Джонатан Литтман Маркоффты журналистік этиканы бұзды және Митниктің нақты қылмыстарын артық көтерді деп айыптады. Литтман Митниктің қашқын ретінде өткізген уақыты туралы өзінің "Қашқын ойыны" атты кітабында көбірек жазды. Маркофф өз баяндамасында тұрды. Кейіннен бұл кітап АҚШ-та тікелей бейнежазбаға түсірілген фильмге айналды. Фильм одан да әрі барып, Маркоффтың өзі 2000 жылы Сан-Франциско хроникасына "Мен бұл фильмді негізінен шындықтан алыс деп ойладым" деді. Митник фильмді таратқан Miramax компаниясымен соттасып, құпия сомаға келісімге келгенін мәлімдеді.

Митниктен кейінгі кезең

Митниктен кейін Маркофф технология туралы жазуын жалғастырды, кейде сымсыз желілерге назар аударды, Wi-Fi-ды жақсарту үшін көру аумағынан тыс кеңжолақты сымсыз байланыс, фазалық антенналар және көп кіріс, көп шығыс (MIMO) антенна жүйелері туралы алғашқы мақалаларын жазды. Ол Джим Гиллоглидің 1999 жылы ЦРУ-дың «Криптос» шифрының алғашқы үш бөлімін бұзғанын жариялады, сондай-ақ жартылай өткізгіштер мен суперкомпьютерлер туралы да үнемі жазады. Адмирал Джон Поиндекстердің үкіметке қайта оралуы және «Жалпы ақпараттық білу» жобасының құрылуы туралы алғашқы екі мақаланы ол жазды. 2005 жылы «Эраның соңы» деген мақаласы үшін «Мерзімді жазу» номинациясында Джеральд Лоб сыйлығын алды. 2009 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінің Бизнес/Технология бөлімінен Ғылым бөліміне ауысты. Маркофф 2013 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінің қызметкерлері алған Түсіндіру жөніндегі Пулитцер сыйлығына үлес қосты. Бұл 10 мақаладан тұратын серия Apple және басқа да технологиялық компаниялардың бизнес-практикасын зерттеді. 2016 жылдың 1 желтоқсанында «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі толық жұмыстық орнынан кетті. Ол «Таймс» газеті және басқа ұйымдар үшін фрилансер ретінде, сондай-ақ Компьютер тарихы мұражайында ерікті болып жұмыс істеуін жалғастыруда. Маркофф 2018 жылы жасанды интеллект туралы түсірілген «Do You Trust This Computer?» деректі фильмінде сұхбат берді.