Кіріспе
Американдық радикалды феминист философ, эссеші және драматург Сьюзан Гриффин (26 қаңтар 1943 жылы туған) – инновациялық, гибридтік формадағы экофеминистік туындыларымен ерекше танымал радикалды феминист философ, эссеші және драматург.
Susan Griffin (born January 26, 1943) is a radical feminist philosopher, essayist and playwright particularly known for her innovative, hybrid form ecofeminist works.
Өмір
Гриффин 1943 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында дүниеге келді. Ол Калифорния университетінің Беркли қаласындағы кампусында екі жыл оқыды, содан кейін Сан-Франциско мемлекеттік колледжіне ауысты. Ол 1965 жылы шығармашылық жазу мамандығы бойынша бакалавр, ал 1973 жылы магистр дәрежесін алды, екі дәрежесі де Кей Бойлдің жетекшілігімен алынған. Ол UC Берклиде, сондай-ақ Стэнфорд университетінде және Калифорния интегралдық зерттеулер институтында қосымша профессор болып оқытты. Қазіргі уақытта Беркли қаласында тұрады. Гриффиннің қолжазбалары Гарвард университетінің Радклифф институтындағы Шлезингер кітапханасында сақталады.
Жұмыс
Гриффин 21 кітап жазды, оның ішінде ғылыми еңбектер, поэзия, антологиялар, пьесалар және сценарийлер бар. «Әйел және табиғат: оның ішіндегі шу» (1978) кітабы 100 000-нан астам дана сатылды. Осы еңбегінде ол сөз бостандығына ұмтылу порнографияны цензуралауға қарсы позицияға алып келуі мүмкін екенін, бірақ порнография жасау бостандығы «адам азаттығының» құрбандығына ұшырататынын (өйткені адамзаттың азаттыққа қол жеткізуі әйелдердің де азаттыққа қол жеткізуін қамтиды) дәлелдейді. Оның пікірінше, порнография мен эрос – екі бөлек және қарама-қарсы ұғым, порнография «сексуалдық азаттыққа деген құштарлықты емес, керісінше, эросты үнсіздендіруге деген ниетті білдіреді». Гриффинге сәйкес, порнографияның тамыры табиғатқа деген кең тараған қорқыныштан басталады. Оның айтуынша, бұл әйелдерді өздерін кемсітуге үйретеді және дені сау емес, бұзылған мәдениетті күшейтеді.
Марапаттар
Гриффин бейбітшілік және халықаралық ынтымақтастық саласындағы MacArthur грантын, NEA және Гуггенхайм қорының стипендияларын, сондай-ақ "Голосы" пьесасы үшін Эмми сыйлығын алды. Ол 2014 жылғы феминистік тарихи фильмде ("Ол қаһарлы болғанда әдемі") көрсетілген. 1993 жылы "Тастар хоры: Соғыстың жеке өмірі" кітабы үшін ол жалпы танымдық әдебиет бойынша Пулитцер сыйлығының финалисі атанды.
Сын
Көптеген сыншылар Гриффиннің феминизмнің бүгінгі күнгі барлық маңызды мәселелердегі рөліне қатысты тікелей пікірлерін және терең ойларын жоғары бағалайды, ал басқалары оның жазбаларын тым күрделі немесе ашулы деп сынады. Гриффиннің еңбектеріне қатысты пікірлер көбінесе әйел және соғыс, ауру, порнография және табиғат сияқты ірі әлемдік мәселелер арасындағы тығыз және күрделі байланыстар туралы қарама-қарсы көзқарастарды көрсетеді. "What Her Body Thought: A Journey into the Shadows" кітабына шолу жасағанда, The Women's Review of Books журналының Сюзан Дион былай деп жазды: "Гриффин феминистік зерттеулерде немесе медицина тарихындағы ескі тақырыптарды қайталаумен ғана айналыспайды; керісінше, ол көптеген өзара байланысты мәселелерді қарастырудың әртүрлі тәсілдерін зерттейді, ойға салады және ұсынады. Гриффиннің ойлары мен болжамдары жаңа, ақылды және нұсқаулыққа толы, бірақ әрқашан сендіре бермейді".