Статен-Айленд Advance: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласының бес ауданының бірі – Стейтен Айлендте шығарылатын күнделікті газет. «Стейтен Айленд Эдванс» – Стейтен Айлендте жарияланатын жалғыз күнделікті газет және оны толығымен жабуға бағытталған жалғыз ірі күнделікті басылым. «Стейтен Айленд Эдванс» жергілікті және қоғамдық жаңалықтарды, соның ішінде Стейтен Айленд саясатын қамтиды. «Стейтен Айленд Эдванс» Advance Publications баспасының атауын және бас басылымы болып табылады. 2007 жылдың 25 сәуірінде газеттің апта күндері таралымы 2006 жылмен салыстырғанда 3,9% төмендеп, 59 461 данаға жетті, ал жексенбілік таралымы 4,6% азайып, 73 203 дананы құрады.

19 ғасыр

Advance 1886 жылы баспагер Джон Дж. Кроуфорд пен кәсіпкер Джеймс К. Кеннедилер құрды және бастапқыда Richmond County Advance деп аталды. Кейіннен атауы Daily Advance деп өзгертіліп, содан кейін қазіргі атауымен белгілі болды. 1886 жылы Advance құрылғанда Стейтен аралында тоғыз күнделікті газет бәсекелес болды. Advance газетінің таралымы осы алғашқы бәсекелестерінен тез асып, 1910 жылы 4500-ден 1990-шы жылдардың ортасына қарай 80 000-нан асты.

20 ғасыр

1908 жылы Сэмюэл Ирвинг Ньюхаус аға Хайман Лазарустың кеңсе көмекшісі, адвокат, «Байон Таймс» газетінің иесі және Нью-Джерсидегі Демократиялық партияның жетекшісі болып жұмыс істей бастады. 1916 жылы Ньюхаус 21 жасқа толғанда Лазарус оған жыл сайын шамамен 30 000 доллар жалақысын және «Байон Таймс» газетінің 25 пайыздық үлесін адал қызметі үшін сыйлады. 1922 жылы Ньюхаус пен Лазарус «Статен-Айленд Аванс» газетін сатып алды, бұл Лазарустың сатып алған газеттер тізбегіндегі алғашқы қадам болды. 1924 жылы Лазарус қайтыс болғаннан кейін Ньюхаус оның отбасының «Статен-Айленд Аванс» акцияларындағы үлесін сатып алды. 1920 жылдары Ньюхаус отбасы Генри Гарфинклге ақша қарыз берді, бұл оған Статен аралындағы Сент-Джордж паромдық терминалында газет сатылымын арттыратын газет дүкендерін ашуға мүмкіндік берді, кейіннен Манхэттенде және Куинстегі ЛаГуардия әуежайында, Ньюарктағы Ньюарк әуежайында және Порт Авторитетінің автобус терминалында газет дүкендерін ашты; Порт Авторитетіндегі газет дүкені сол кезде әлемдегі ең үлкен және ең табысты газет дүкені болды. Тіпті 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде Ньюхаус отбасының Ямайкадағы «Лонг-Айленд Пресс» және оның бірнеше бәсекелестерін, соның ішінде «Лонг-Айленд Стар», «Норт-Шор Журналы», «Нассау Журналы», «Ньюарк Леджер», «Ньюарк Стар» және Нью-Йорктегі Сиракузадағы газеттерді сатып алуға жеткілікті қаражаты болды. 1930 жылдары Ньюхаус отбасы «Лонг-Айленд Пресс» газетіндегі кәсіби одаққа мүше емес редакция қызметкерлеріне «The New York Times» және «New York Daily News» газеттеріндегі кәсіби одаққа мүше қызметкерлерге қарағанда үштен бір бөлігіне кем төледі. Ньюхаус өз кезегінде өзіне «Статен-Айленд Аванс» редакциясының 65 қызметкеріне төленген жалақының барлық сомасынан да көп жалақы төледі. 1940 жылдары Ньюхаус отбасы Сиракуза, Джерси-Сити, Нью-Джерси және Пенсильванияның Харрисбург қалаларында газеттерді сатып алуды белсенді түрде жалғастырды. 1950 жылдары олар Сент-Луис, Орегон және Алабама штаттарында газеттерді сатып алды. Ньюхаус отбасының байлығы 1950 жылдардың соңында 200 миллион долларға жуықтап, «Vogue» және басқа да «Conde Nast» журналдарын сатып алуға мүмкіндік берді. Автор Ричард Микер Ньюхаус отбасының байлығының көзіне қатысты күдіктерді «Газетші: С.И. Ньюхаус және жаңалықтар бизнесі» еңбегінде сипаттады:

In 1908, Samuel Irving Newhouse Sr. began working as an office assistant to Hyman Lazarus, an attorney, owner of the Bayonne Times, and a leader of New Jersey's Democratic Party machine. By 1916, when Newhouse was 21, Lazarus rewarded him with a salary of around $30,000 per year, and 25 percent ownership of the Bayonne Times, for loyal service. In 1922, Newhouse and Lazarus purchased the Staten Island Advance in one of the first in a series of newspapers Lazarus acquired. When Lazarus died in 1924, Newhouse bought his family's share of Staten Island Advance stock. Throughout the 1920s, the Newhouse family loaned money to Henry Garfinkle, which enabled him to open newsstands that increased sales of the newspaper at St. George Ferry Terminal on Staten Island, and later opened newsstands throughout Manhattan and at LaGuardia Airport in Queens, Newark Airport in Newark, New Jersey, and Port Authority Bus Terminal; the newsstand at Port Authority was, at the time, the world's largest and most lucrative newsstand. Even during the Great Depression in the 1930s, the Newhouse family had enough money to buy the Long Island Press in Jamaica, Queens and several of its competitors, including the Long Island Star, North Shore Journal, Nassau Journal, Newark Ledger, the Newark Star, and newspapers in Syracuse, New York. Throughout the 1930s, the Newhouse family paid its non unionized newsroom employees at the Long Island Press a third less than the unionized employees at The New York Times and New York Daily Newss. Newhouse, in turn, paid himself a salary greater than the total of all the salaries paid to the 65 Staten Island Advance newsroom employees combined. Throughout the 1940s, the Newhouse family continued aggressively acquiring purchasing newspapers in Syracuse, Jersey City, New Jersey, and Harrisburg, Pennsylvania. In the 1950s, they acquired newspapers in St. Louis, Oregon, and Alabama. The Newhouse family's wealth approached $200 million in the late 1950s, enabling it to purchase Vogue and other Conde Nast magazines. Author Richard Meeker describes the mounting suspicions about the Newhouse family's source of wealth in Newspaperman: S. I. Newhouse and the Business Of News:

Newspaper analysts were so suspicious of the source of Newhouse's funds that they discussed openly the possibility that he was laundering money Some went so far as to suggest that his newspaper operations had been used as a front for the notorious Reinfeld mob, a group of booze peddling hoodlums whose boss had made millions during prohibition. One way the Newhouse family was able to accumulate so much money so rapidly was by hiring accountants and lawyers who figured out unique ways for the Newhouse dynasty to avoid paying taxes. As Newspaperman reported:

"They played every tax game there was", recalled one man who once served as publisher for several Newhouse newspapers. That meant that every cost that could conceivably be written off as a business deduction was, that assets were depreciated as rapidly as possible, and that new acquisitions were "written up" as high as the law allowed Where Newhouse developed a special advantage was in the way he avoided paying taxes for the profits that remained to him after the payment of corporate taxes Thanks to an ingenious device created by his accountant, Louis Glickman, and implemented by his attorney, Charles Goldman, Newhouse was able to avoid paying taxes on accumulated earnings and, thus, to multiply the value of his earnings several times. Doing so involved the creation of a special corporate structure for the various newspapers Because the Goldman–Glickman construct kept the various enterprises separate—for tax purposes at least—each could claim the right to its own surplus. Taken together, the accumulation that resulted was many times what the IRS would have allowed had Newhouse simply treated all of his operations as a single corporation. Meeker characterized the Samuel I. Newhouse Foundation as "a charity his Samuel Irving Newhouse Sr.'s lawyers had created as an additional tax dodge", and charged that Newhouse Foundation funds were used by the Newhouse family to finance its $18 million purchase of Alabama's Birmingham News in 1955. After Newhouse died in 1979, his two sons, Samuel Irving Newhouse Jr. and Donald Newhouse, were accused of tax evasion by the IRS in 1983. While the IRS dropped tax fraud charges against them in the 1980s, it increased the Newhouse family tax delinquency bill to $1.2 billion, asserting that the Newhouse estate was actually worth $2.2 billion, not $1.2 billion when Samuel Newhouse Sr. died in 1979, according to the March 13, 1989, issue of The Nation. One year after Newhouse's death in 1979, the Advance Group purchased Random House, and then sold it to Bertelsmann eleven years later, in 1998. The original Staten Island Advance office was located on Castleton Avenue in the West Brighton neighborhood of Staten Island. In 1960, the paper moved to its current office on West Fingerboard Road in the Grasmere neighborhood of Staten Island.

Газет сарапшылары Ньюхаус қаражатының көзіне соншалықты күдікпен қарады, олар оның ақшаны жылыстағаны мүмкін деген пікірді ашық талқылады. Кейбіреулері оның газет операцияларының атақты Рейнфелд мафиясының қақпасы ретінде пайдаланылғанын айтты, бұл топтың басшысы тыйым салынған кезеңде миллиондаған доллар тапқан. Ньюхаус отбасының ақшаны осылай тез жинауының бір жолы – бухгалтерлер мен заңгерлерді жалдап, Ньюхаус әулетінің салық төлеуден қашудың ерекше жолдарын табуына мүмкіндік жасады. «Newspaperman» газетінде былай делінген: «Олар барлық салық ойындарын ойнады», - деп есіне алды бір кісі. Бұл бизнес шығыны ретінде есептен шығарылатын барлық шығындарды, активтерді мүмкіндігінше жылдам амортизациялауды және жаңа сатып алуларды заңмен рұқсат етілгенше жоғары бағалауды білдірді. Ньюхаус ерекше артықшылыққа ие болған жер – корпоративтік салықтарды төлегеннен кейін оған қалған пайдаға салық төлеуден қашуы болды. Оның бухгалтері Луис Гликман жасаған және оның адвокаты Чарльз Голдман іске асырған тапқыр құрылғының арқасында Ньюхаус жинақталған табысқа салық төлеуден қашуға және осылайша табысының құнын бірнеше есе арттыруға қол жеткізді. Бұл үшін әртүрлі газеттер үшін арнайы корпоративтік құрылым құру қажет болды. Себебі Goldman-Glickman құрылымы әртүрлі кәсіпорындарды салық мақсатында кем дегенде бөлек ұстады, осылайша әрқайсысы өз артықшылығына құқық талануы мүмкін болды. Нәтижесінде жинақталған қаржының сомасы салық органы Ньюхаус барлық операцияларын бір корпорация ретінде қарастырған жағдайда рұқсат еткен сомадан бірнеше есеге артық болды. Микер Сэмюэл И. Ньюхаус қорының «Сэмюэл Ирвинг Ньюхаус ағасының адвокаттары қосымша салық төлеуден қашу үшін құрған қайырымдылық ұйымы» екенін айтты және Ньюхаус отбасы 1955 жылы Алабама штатының «Бирмингем Ньюс» газетін 18 миллион долларға сатып алуын қаржыландыру үшін Ньюхаус қорының қаражатын пайдаланды деп айыптады. Ньюхаус 1979 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның екі ұлы, Сэмюэл Ирвинг Ньюхаус кіші және Дональд Ньюхаус 1983 жылы IRS салық төлеуден жалтаруда айыпталды. IRS 1980 жылдары оларға қатысты салықтық алаяқтық туралы айыптауларды алып тастағанмен, Ньюхаус отбасының салықтық қарызын 1,2 миллиард долларға дейін арттырды, Ньюхаус мүлкінің құны Самюэл Ньюхаус аға 1979 жылы қайтыс болған кезде 1,2 миллиард емес, 2,2 миллиард долларға бағаланғанын мәлімдеді. 1979 жылы Ньюхаус қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң «Advance Group» «Random House» компаниясын сатып алды, кейіннен 1998 жылы оны «Bertelsmann» компаниясына сатты. «Статен-Айленд Аванс» газетінің алғашқы кеңсесі Статен аралының «West Brighton» ауданындағы «Castleton Avenue» көшесінде орналасқан. 1960 жылы газет қазіргі кеңсесіне, Статен аралының «Grasmere» ауданындағы «West Fingerboard Road» көшесіне көшті.