Кіріспе

Канадалық кәсіпқой күрескер

Ерте өмір

Перрас Монреаль қаласында (Квебек, Канада) дүниеге келді және алты ағасы мен үш апасымен бірге Онтарионың ауылдық аймағындағы сүт шаруашылығында өсті. Сегіз жасында теледидардан кәсіби күресті алғаш рет көргеннен бастап, ол күрескер болуды армандады және бала кезінде ағаларымен жиі күресіп ойнайтын. 18 жасында орта мектепті бітірмей, Онтарионың Гамильтон қаласындағы Джек Вентворттың күрес мектебіне қатысты, онда ол салмақ көтеріп, күрес әдістерін үйренді.

Карьерасының алғашқы жылдары (19631967)

Перрас Ред МакНалти атты ирланд шалақайы ретінде дебют жасады, Дублин, Ирландия қаласынан келген ол бір көзіне таңғыш таңдырып күресті. Көп ұзамай ол WWWF ауыр салмақтағы әлем чемпионы Бруно Саммартиномен қарсыластыққа түсті. 1971 жылдың 18 қаңтарында Колофф Мадисон Сквер Гарденде Саммартиноны жеңіп, WWWF ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды, ең жоғарғы арқаннан тіземен құлатып, Саммартиноның жеті жыл және екі үшін бір бөлігінен бергі билігін аяқтады. Колофф 21 күннен кейін Педро Моралеске жеңіліп, титулдан айырылды, ол негізінен Саммартинодан Моралесқа титулды жылжыту үшін "өткінші чемпион" ретінде пайдаланылды, екі жанкүйерге сүйікті балуандардың бір-біріне қарсы тұруын болдырмау үшін, дәл сол сияқты кейінірек Стэн Стасиак пен The Iron Sheik та рөл атқарды. Жеңілістен кейін Колофф титулға үміткер болып қала берді, бірақ оны қайтарып алмады және 1971 жылы WWWF-тен кетті. WWWF-де болған кезінде Колофф Саммартино, Моралес, Superstar Billy Graham және Боб Бэклундқа қарсы WWWF ауыр салмақтағы әлем чемпионы титулы үшін күресті, бұл төрт чемпионның барлығына қарсы сынға түскен екі балуанның бірі болды, оның серігі Стэн Стасиак та осы ерекшелікке ие болды. Колофф сондай-ақ Саммартиноға қарсы реванш жекпе-жегінде болат тордағы матчта WWWF ауыр салмақтағы әлем чемпионы титулы үшін күрескен алғашқы қарсылас болды. Ол WWWF-де 1975 жылдан 1976 жылға дейін, 1978–1979 жылдары және 1983 жылы күресті. 1970 және 1980 жылдары Колофф Ұлттық Күрес Альянсында сәттілікке жетті, Джорджия, Флорида және Атлантика аймақтарында көптеген аймақтық командалық және жеке титулдарды жеңді. 1981 жылдың ақпан айында ол Рей Стивенспен бірігіп, Пол Джонс пен Маскированный Суперстарды жеңіп, NWA World Tag Team Championship чемпионы атанды. Бұл оның NWA World Tag Team чемпионы ретінде алғашқы төрт рет жеңісі болды, кейін Дон Кернодлмен және екі рет "жұбайымен" (кайфабе) Никита Коловпен "Ресейлік команда" ретінде жеңіске жетті. 1973 жылдың сәуір және мамыр айларында Колофф Жапонияда International Wrestling Enterprise компаниясының Dynamite Series аясында күресті. Дебюттік жекпе-жегінде ол Mad Dog Vachonмен бірігіп, Ұлы Кусацу мен Когобаяшиді жеңіп, IWA World Tag Team Championship үшін үштен екі жекпе-жекте жеңіске жетті. Олар бірнеше аптадан кейін Ұлы Кусацу мен Рашер Кимурадан жеңіліске ұшырады. "Ресейліктер" (ішінде Крушер Крущев та болды) 1984 жылдан 1986 жылға дейін ең жаман топ болды, ал Никита Перрастың оқытуы мен тәлім-тәрбиесімен және қауымдастық арқылы өз бетімен жек көрінетін шалақайына айналды және өзінің сәтті жеке мансабын жалғастырды. 1986 жылы Никита Иванға қарсы шығып, дұшпаны Дасти Родсқа қосылғаннан кейін, Родс Владимир Петров пен Дик Мердокпен бірігіп кек алуға кірісті. Колоффтың ең үлкен NWA қарсыластары Родс, The Road Warriors, The Rock 'n' Roll Express (Рикки Мортон мен Роберт Гибсон) және Магнум Т. А. болды. 1988 жылы Колофф Пол Джонстың тобында, Пол Джонс Армиясында болды, онда ол "Азаттық", "Барбарий" және "Соғыс әміршісі" фильмдерінің "жардамшы тренері" болды. Кейін ол Джонспен ажырасып, Никитамен қайта бірікті және 1989 жылдың қаңтарында Джим Крокетт Промошнзден кетер алдында Джонстың командасы "Русские Ассасины"мен қақтығысты. 1992 жылы Колофф Джим Корнетттің Smoky Mountain Wrestling бірінші телешоуында Боби Фултонды жеңіп, күресті. 1994 жылдың 22 шілдесінде Тим Хорнердің Ұлттық Чемпионат Күршігісінде Рон Гарвинге ұтылды. Содан кейін ол зейнетке шықты.

Күршікке оралу (2004-2013)

2004 жылы Колофф 10 жылдан кейін алғаш рет рингке оралды. Ол тәуелсіз турнирлерде күресті. 2005 жылдың 27 тамызында Колофф WrestleReunion-дағы ресейлік тізбекті жекпе-жекте Доминик ДеНуччиді жеңді. Колофф өзінің соңғы күрес титулын НВА Шарлоттадағы Легендтер титулы үшін ресейлік тізбекті жекпе-жекте The Barbarian-ды жеңіп алды. 2013 жылдың 19 шілдесінде Колофф Mega Pro турниріндегі экстремалды ережелер жекпе-жегінде Шейн Дугласқа жеңіліп қалды. Оның соңғы жекпе-жегі 2013 жылдың 16 қарашасында Джорджия штатының Рим қаласында өткен Superstars of Wrestling 1 турнирінде Боб Армстронгқа қарсы болды, онда Армстронг жеңіске жетті. Колоффтың бойы шамамен 5 фунт (2 метр) болған, ал күрескерлік карьерасының шарықталу кезеңінде салмағы шамамен болды. Бірақ карьерасының соңына қарай ол көп салмақтан айырылып, салмағыға дейін төмендеді.

Жеке өмір

Перрас "Бұл күрес жалған ба?" атты кітап жазды. "Аю туралы шындықтар" 2007 жылдың 1 қаңтарында жарық көрді. 1995 жылы ол қайта туылған христиан болып, дін қызметкері ретінде куәлігін бөлісу үшін шіркеулерге сапарлады. Перрас 2015 жылы WWE компаниясы оған жұмыс істеген кезінде миға соққы салған жарақаттар үшін сотқа бермек ниетін білдірген хат алғаннан кейін сотқа тартылды. Оны WWE-нің бұрынғы күрескерлерін қатыстырған бірнеше сот ісіне қатысқан адвокат Константин Кирос қорғады. Сот ісі 2018 жылдың қыркүйек айында тоқтатылды.

Өлім

Перрас 2017 жылдың 18 ақпанында Солтүстік Каролина штатының Винтервилл қаласында бауыр рагынан көз жұмды.

Басқа медиа

Колофф "Legends of Wrestling", "Legends of Wrestling II" және "Showdown: Legends of Wrestling" видео ойындарында ойналатын кейіпкер ретінде ұсынылған.