Роланд MC-8: Музыкалық тізбектеп қойғыш және революциялық технология
Roland MC-8 Microcomposer
Roland MC-8 MicroComposer: 1977 жылғы революциялық CV/Gate музыкалық секвенсер. 5200 нотаға дейін сақтау, полифония мүмкіндігі. Музыка технологиясы тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыкалық секвенсер
Music sequencer
Роланд корпорациясының Роланд MC 8 микрокомпозиторы 1977 жылдың басында 4795 АҚШ доллары (¥1,200,000 JPY) бағамен ұсынылды. Бұл 1971 жылғы EMS Sequencer 256 және 1975 жылғы New England Digital ABLE компьютерінен (микропроцессор) кейін пайда болған, дербес микропроцессормен басқарылатын CV/Gate музыкалық секвенсерлерінің бірі болды. Roland MC 8-ді «компьютерлік музыка композиторы» деп атады және ол сол кезде революциялық болып есептелді, нота туралы ақпаратты енгізуге арналған клавиатура және 16 килобайт кездейсоқ сәйкес жад сияқты мүмкіндіктерді ұсынды. Бұл 5200 нотаға дейін максималды тізбек ұзындығына мүмкіндік берді, ол сол кездегі 8 және 16 қадамдық секвенсерлерге қарағанда үлкен қадам болды. Сондай-ақ, ол пайдаланушыға бір Gate арнасына бірнеше питч CV-ін тағайындауға мүмкіндік берді, осылайша жалпы тізбек ішінде полифониялық бөлімдер құруға болады. Қымбат бағасының салдарынан әлем бойынша барлығы 200 дана сатылды, бірақ бұл музыка технологиясындағы маңызды прогресс болды.
The Roland MC 8 MicroComposer by the Roland Corporation was introduced in early 1977 at a list price of US$4,795 (¥1,200,000 JPY). It was one of the earliest stand alone microprocessor driven CV/Gate music sequencers, following EMS Sequencer 256 in 1971 and New England Digital's ABLE computer (microprocessor) in 1975. Roland called the MC 8 a "computer music composer" and it was considered revolutionary at the time, introducing features such as a keypad to enter note information and 16 kilobytes of random access memory which allowed a maximum sequence length of 5200 notes, a huge step forward from the 8 16 step sequencers at the time. It also allowed the user to allocate multiple pitch CVs to a single Gate channel, creating polyphonic parts within the overall sequence. Due to the high price, only 200 units were sold worldwide, but it represented a huge leap forward in music technology.
Шолу
MicroComposer синтезатордың дыбыс шығару және эффект элементтерін, мысалы VCO, VCF және басқа да кернеумен басқарылатын компоненттерді өте жылдам реттеуге мүмкіндік берді, бұл орындаушыға қолмен жасауға дерлік мүмкін емес еді. MC 8 System 700 және System 100M сияқты күрделі модульдік синтезаторлармен жұмыс істеу үшін жасалған. Ол тікелей эфирде жарықтандыруды басқару үшін де пайдаланылуы мүмкін, бұл үшін алдын ала бағдарламаланған, уақытталған импульстар мен алдын ала бағдарламаланған уақытталған кернеу деңгейлері қолданылды. MC 8 – канадтық композитор және технолог Ральф Дайк әзірлеген прототиптің негізінде құрылған. Roland сол кездегі жаңа Intel 8080A 8 биттік микропроцессорына көшті және RAM-ды 512 байттан 16 КБ-қа дейін арттырды, бұл калькулятордың пернетақтасы (көбінесе қолданылатын әдіс) арқылы немесе нақты уақытта (онша оңай емес) енгізілген 5300-ден астам нотаны сақтауға мүмкіндік берді. Сақтық көшірме кассетаға жасалды, үш немесе төрт минуттық музыканы сақтау және тексеруге 45 минуттан бір сағатқа дейін уақыт кетті. Жады ұшқыш болғандықтан, қуатты жоғалту деректердің толық жоғалуына әкелді. Барлық параметрлер өзгертілетін болғандықтан, масштаб пен уақыт базасына бағдарламаланған шығарманың қажеттіліктеріне сәйкес сандық мәндер тағайындалуы мүмкін. Бұл машинаны өте әмбебап етіп жасады, бірақ оны алғаш рет қолданушы үшін де қиын болды. Әлем бойынша барлығы 200 дана ғана сатылған болса да, MC 8 революциялық өнім болды. Billboard сол кезде синтезаторлармен бірге осындай компьютерлік технологияны пайдаланудың нәтижесінде Yellow Magic Orchestra жаңа, бұрын мүмкін емес дыбыстарды жасауы мүмкін болғанын атап өтті. Кейін топ MC 8 бағдарламасын жазған және онымен жұмыс істеген Хидеки Мацутаке оны музыкалық өндіріс пен тікелей өнер көрсетулеріндегі "қажетті фактор" деп сипаттады. Неміс электрондық музыка тобы Tangerine Dream де MC 8-ді 1978 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Берлиндегі Hansa no.3 студиясында жазылған Force Majeure альбомында пайдаланды. Бір кезде топтың 3 MC 8 болды. Ричард Джеймс Берджесс және Landscape тобының Джон Л. Уолтерс MC 8-дің алғашқы ірі коммерциялық қолданушыларының бірі болды. Олар компьютерлік бағдарламаланған музыкамен тәжірибе жасауды бастады, ал Берджесс 1970-ші жылдардың соңында SDS5 электронды барабандарын жасады, соның нәтижесінде жаңа романтикалық, электрондық би музыкасы және синт-поп жанрларында жазбалар жасалды. Олар CV/Gate интерфейсін қолдайтын Roland System 100 және Moogs сияқты әртүрлі синтезаторларды басқарды. Берджесс барабан бөлімдерін жасау үшін MC8 мультиплекс шығыстарын пайдаланып, SDS5 барабан синтезаторының прототипін, макеттік нұсқасын іске қосты. From the Tea rooms of Mars (1981) альбомының көп бөлігі осылай жасалды, сондай-ақ Берджесс көптеген басқа тректерді осылай өндірді, соның ішінде Shock тобына арналған 1980 жылғы еуропалық клубтық хит "Angel Face". Берджесс пен Уолтерс MC 8-ді BBC телеарнасының "Келер заман" бағдарламасында көрсетті.
The MicroComposer could precisely adjust multiple sound producing and effects elements of a synthesizer, such as the VCO, VCF, and other voltage controlled components very rapidly, which is nearly impossible to do manually by a performer. The MC 8 was designed to work with large complex modular synthesizers such as the System 700 and System 100M. It could also be used during a live performance to control lighting by using pre programmed, timed pulses, and pre programmed timed voltage levels. The MC 8 was based on a prototype developed by Canadian Ralph Dyck, a composer and technologist who did research and development for Roland. Roland switched to the then brand new Intel 8080A 8 bit microprocessor and increased the RAM from 512 bytes to 16KB, allowing storage of over 5,300 notes, which could be entered via the calculator keyboard (the preferred method) or recorded in real time (not so easy). Backup was via cassette and could take 45 minutes to an hour for a three or four minute piece of music to back up and verify. The memory was volatile, so a loss of power meant complete loss of data. All parameters were variable so the scale and time base could be assigned number values to suit the needs of the piece being programmed. This made the machine extremely versatile but somewhat unfriendly to approach for the first time. While only 200 units were sold worldwide, the MC 8 was a revolutionary product. At the time, Billboard noted that the use of such computer based technology in conjunction with synthesizers allowed Yellow Magic Orchestra to create new sounds that were not possible until then. The band later described the MC 8, along with member Hideki Matsutake who programmed it, as an "inevitable factor" in both their music production and live performances. The German electronic music group Tangerine Dream also used the MC 8 on their album Force Majeure, recorded August to September 1978 at Hansa no.3 studio in Berlin. The band at one point owned 3 MC 8s. Richard James Burgess and John L. Walters from the band Landscape were also among the first major commercial users of the MC 8. They began experimenting with computer programmed music and Burgess's co designed SDS5 electronic drums in the late 1970s making records in the emerging New Romantic, electronic dance music and synthpop genres. They triggered various synths such as the Roland System 100 and Moogs which also used CV/Gate. Burgess created the drum parts by using the multiplex outputs of the MC8 to trigger the prototype, breadboard version of the SDS5 drum synthesizer. Most of the album From the Tea rooms of Mars (1981) was made this way and Burgess produced many other tracks this way including the European club hit "Angel Face" (1980) for the group Shock. Burgess and Walters demonstrated the MC 8 on BBC TV's Tomorrow's World.