Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биохимик (1922–2020)
American biochemist (1922–2020)
Стэнли Коэн (17 қараша 1922 – 5 ақпан 2020) – американдық биохимик, ол Рита Леви-Монтальчинимен бірге 1986 жылы жүйке өсу факторын бөліп шығару және эпидермалық өсу факторын жаңадан ашқандығы үшін физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. Ол 2020 жылдың ақпанында 97 жасында дүние салды.
Stanley Cohen (November 17, 1922 – February 5, 2020) was an American biochemist who, along with Rita Levi Montalcini, was awarded the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1986 for the isolation of nerve growth factor and the discovery of epidermal growth factor. He died in February 2020 at the age of 97.
Ерте өмір және білім
Коэн 1922 жылғы 17 қарашада Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келген. Ол Фанни (құрмет аты Фейтель) мен Луи Коэннің ұлы, тігінші. Оның ата-анасы еврей иммигранттары еді. Коэн 1943 жылы Бруклин колледжінде бакалавр дәрежесін алды, химия және биология мамандықтарын біріктіріп оқыған. Ақша табу үшін сүт өңдеу зауытында бактериолог болып жұмыс істегеннен кейін, 1945 жылы Оберлин колледжінен зоология бойынша магистр дәрежесін алды. 1948 жылы Мичиган университетінде биохимия кафедрасында жер құрттарының метаболизмі тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады.
Cohen was born in Brooklyn, New York, on November 17, 1922. He was the son of Fannie (née Feitel) and Louis Cohen, a tailor. His parents were Jewish immigrants. Cohen received his bachelor's degree in 1943 from Brooklyn College, where he had double majored in chemistry and biology. After working as a bacteriologist at a milk processing plant to earn money, he received his Master of Arts in zoology from Oberlin College in 1945. He earned a doctorate from the department of biochemistry about the metabolism of earthworms at the University of Michigan in 1948.
Мансап
Оның алғашқы академиялық жұмысы Колорадо университетінде ерте туған нәрестелердің метаболизмін зерттеу болды. 1952 жылы ол Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетіне көшті, бастапқыда радиология кафедрасында изотоптық әдістемелерді үйреніп, кейін зоология кафедрасында жұмыс істеді. Рита Леви Монталчинимен бірге жұмыс істеп, ол нервтік өсу факторын бөліп алды. Кейіннен ол жаңа туған егеуқұйрықтардың тіс қақпақтарының ашылуын және қабақтарының ашылуын үдетуге қабілетті белокты бөліп алды, бұл белок эпидермалық өсу факторы деп қайта аталды. 1959 жылы Вандербильт университетінің медицина мектебінің құрамына қосылғаннан кейін жасушалық өсу факторлары бойынша зерттеулерін жалғастырды.
His first academic employment was at the University of Colorado studying the metabolism of premature babies. In 1952 he moved to Washington University in St. Louis, working first in the department of radiology, learning isotope methodology, and then in the department of zoology. Working with Rita Levi Montalcini, he isolated nerve growth factor. He later isolated a protein that could accelerate incisor eruption and eyelid opening in newborn mice, which was renamed epidermal growth factor. He continued research on cellular growth factors after joining the faculty of Vanderbilt University School of Medicine in 1959.
Сыйлықтар мен мұра
Коэн 1983 жылы Рита Леви Монталчинимен бірге Колумбия университетінен Луиза Гросс Хорвиц сыйлығын алды, 1986 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын жүйке өсу факторын оқшаулау және эпидермалық өсу факторын ашуы үшін алды, сондай-ақ 1986 жылы Ұлттық ғылым медалін алды. Оның жасушалық өсу факторларына қатысты зерттеулері қатерлі ісіктің дамуын түсінуге және оған қарсы дәрілерді жасауға негіз болды. 2022 жылдың наурыз айына қарай оның Scopus h-индексі 82-ге тең болды.
Cohen received the Louisa Gross Horwitz Prize from Columbia University together with Rita Levi Montalcini in 1983, the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1986 for the isolation of nerve growth factor and the discovery of epidermal growth factor and the National Medal of Science in 1986. His research on cellular growth factors has proven fundamental to understanding the development of cancer and designing anti cancer drugs. His Scopus h index value was 82 as of March 2022.