Кіріспе
Миллер Джеймс Хаггинс (27 наурыз 1878 – 25 қыркүйек 1929) – американдық бейсболшы және менеджер. Хаггинс «Цинциннати Редс» (1904–1909) және «Сент-Луис Кардиналс» (1910–1916) командаларында екінші базада ойнады. Ол «Кардиналс» (1913–1917) және «Нью-Йорк Янкис» (1918–1929) командаларын басқарды, соның ішінде 1920-жылдардағы «Murderers' Row» командалары алты Американдық лига (AL) байрағын және үш Әлем сериясінің чемпиондарын жеңіп алды. Хаггинс Цинциннатиде дүниеге келген. Ол Цинциннати университетінің құқықтағы бакалавр дәрежесін алды, онда бейсбол командасының капитаны болды. Заңгер болып жұмыс істеудің орнына, Хаггинс кәсіби бейсбол карьерасын таңдады. Ол 1898 жылдан 1903 жылға дейін жартылай кәсіби және екінші лига бейсболында ойнады, содан кейін «Редс» командасымен келісімшарт жасады. Ойыншы ретінде Хаггинс базаға шығуда шебер болды. Ол сонымен қатар өте жақсы қорғаныс көрсететін екінші база ойыншысы болды, қорғаныс шеберлігі үшін «Rabbit», «Little Everywhere» және «Mighty Mite» деген лақаптарға ие болды, ал кейін ойынның негізгі принциптерін түсінетін білгір менеджер деп есептелді. 1920-жылдары «Янкис» үшін табысты командаларды құрғанмен, ол командаларының AL-дегі басымдығын сақтау үшін құрамда өзгерістер жасауын жалғастырды. 1964 жылы Ветерандар комитеті оны Ұлттық бейсбол даңқы залына енгізді.
Miller James Huggins (March 27, 1878 – September 25, 1929) was an American professional baseball player and manager. Huggins played second base for the Cincinnati Reds (1904–1909) and St. Louis Cardinals (1910–1916). He managed the Cardinals (1913–1917) and New York Yankees (1918–1929), including the Murderers' Row teams of the 1920s that won six American League (AL) pennants and three World Series championships. Huggins was born in Cincinnati. He received a degree in law from the University of Cincinnati, where he was also captain on the baseball team. Rather than serve as a lawyer, Huggins chose to pursue a professional baseball career. He played semi professional and minor league baseball from 1898 through 1903, at which time he signed with the Reds. As a player, Huggins was adept at getting on base. He was also an excellent fielding second baseman, earning the nicknames "Rabbit", "Little Everywhere", and "Mighty Mite" for his defensive prowess and was later considered an intelligent manager who understood the fundamentals of the game. Despite fielding successful teams for the Yankees in the 1920s, he continued to make personnel changes in order to maintain his teams' superiority in the AL. He was elected to the National Baseball Hall of Fame by the Veterans Committee in 1964.
Ерте өмір
Хэггинс 1878 жылдың 27 наурызында Цинциннатиде дүниеге келді, оның әкесі ағылшын және азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді. Бірақ Хэггинс 1898 жылы Джулиус Флейшман құрған "Цинциннати Шэмрокс" командасы үшін жартылай кәсіби бейсбол ойнады. Ол адвокаттық экзаменді тапсырды, бірақ ешқашан заңгерлікпен айналыспады.
Ойыншы карьерасының алғашқы жылдары (1899-1903)
Хэггинс өзінің ойыншылық карьерасын 1899 жылы Б класты мемлекетаралық лиганың «Мэнсфилд Хеймейкерс» командасымен бастады. 1901 жылдан 1903 жылға дейін Америка қауымдастығының «Сент-Пол Сентс» командасында кіші лигада тәжірибе жинады. 1903 жылы ол бейсбол тарихында алғашқы кешіктірілген ұрлық жасады. 1908 жылы Кубалық-Америкалық лигасының клубтар сериясында «Редс» командасымен ойнады. Бір буыншығы сынған және иығының байланысу тіндері жыртылған соң, 1909 жылы көрсеткіші 0,209-қа дейін төмендеді. 1911 жылдың 13 шілдесінде ол 16 ойынмен бір ойындағы сәтті алаңдау мүмкіндігі бойынша NL рекордын теңестірді. Команда иесі Хелен Хатауэй Бриттон Бреснаханның қатал мінез-құлқына қарағанда Хэггинстің «жантәттік» мінезін артық көрді. «Питтсбург Пайретс» командасымен жасалған сауда арқылы жылдамдыққа ие болды, оның ішінде Дотс Миллер, Арт Батлер, Кози Долан және Чиф Уилсон болды, «Кардиналс» 1914 жылы NL титулы үшін күресті. Үшінші орын алған «Кардиналс» 1876 жылдан бері ең жақсы нәтиже көрсетті. Руперт Хэггинстің жүн шапанынан және көпшілік орында түтік тартуынан наразы болды, ол мұны жұмысшы табының белгісі деп санады. Хэггинстің жұмысқа алынуы екі серіктес иесінің арасында шиеленіс тудырды, нәтижесінде 1922 жылы Хьюстон командадағы үлесін Рупертке сатты. «Янкилер» командасын қабылдағаннан кейін ол бейсболдың негізгі қағидаларын баса назар аударды, «Янкилерді» банд өнерінде жаттықтырды. Бұл әрекет баспасөз тарапынан сынға ұшырады. Хэггинстің «Янкилермен» алғашқы маусымында команда АЛ-да төртінші орынды иеленді. Осы маусымнан кейін ол «Бостон Ред Сокс» командасынан Эрни Шор, Датч Леонард және Даффи Льюисті Рей Колдуэлл, Фрэнк Гилхули, Слим Лав және Рокси Уолтерс үшін алды. Бейб Рут Хэггинстің тәртібіне қарсылық көрсетті; ол Хэггинстің кішкентай бойына, жұмсақ сөйлеу табиғатына және күресуге жарамсыздығына байланысты құрметтемеді. 1921 жылғы маусымға келгенде Хэггинс әлі де баспасөз тарапынан сынға ұшырады. Хью Фуллертон «өткенде Хэггинс адамдардың көшбасшысы ретінде жарқыраған жоқ» деп жазды. Сол маусымда Хэггинс Аарон Уорд, Уоли Пипп және Боб Шоукиді дамытты. «Янкилер» 1921 жылы алғашқы АЛ титулын жеңді. 1922 жылғы маусым алдында Хэггинс Джонни Митчеллді Тынық мұхит жағалау лигасының «Вернон Тайгерс» командасынан сатып алды және жанкүйерлердің сүйіктісі Роджер Пеккинпаугты Рип Коллинз, Билл Пирси және Джек Квиннмен бірге «Ред Сокс» командасына Эверетт Скотт, Булет Джо Буш және Сад Сэм Джонс үшін алмастырды. «Янкилер» сол маусымда АЛ чемпионы ретінде қайталанды. «Янкилер» 1923 жылы алғашқы әлем чемпионатын жеңіп, «Гиганттарға» үшінші рет қатарынан чемпион болуына жол бермеді. Олар келесі маусымда өз атағын сақтай алмады, бірақ «Вашингтон Сенаторларынан» кейін екінші орынды иеленді. Алайда, команда күресті жалғастырды; Хэггинстің орнын алмастыра алатыны туралы аңыздардың арасында Руперт «Миллер Хэггинс өзі қалағанша менеджер болады» деп мәлімдеді. «Янкилер» сол маусымда АЛ-да жетінші орынға түсті. 1925 жылдың 29 тамызында Хэггинс Рутты «ойын алаңында өзін дұрыс ұстамағаны үшін» белгісіз мерзімге тоқтатты, сонымен қатар оған 5000 доллар айыппұл салды. Шын мәнінде, ол осыған себеп болды, өйткені ол тағы бір түнді өткен түнде жаттығудан кейін кешігіп келді, бірақ бұл оның ойын-сауықтардың шыңы болды және онымен клубқа бару үшін кем қабілетті әріптестерді жалдауға деген талап, олардың асханаға емделуіне себеп болды. Рут 5 қыркүйекте қайтадан қауымға қабылданды. Рут Хэггинстің билігіне тағы да қарсылық білдірмеді. Сол маусымда Хэггинс 1926 жылы «Янкилермен» төртінші титулын жеңіп алды, бұл команданың алдыңғы жылы жетінші орыннан кейін бірінші рет жеңгені болды. Алайда, «Янкилер» 1926 жылғы әлем чемпионатында «Кардиналс» командасына жеті ойыннан кейін жеңіліп қалды. 1927 жылғы маусымда тағы да титул жеңіп, Хэггинс Кап Ансонның жеті маусымдағы бес титулымен теңесті. Сол жылы «Янкилер» Джордж Пипграс пен Уилси Мурдың дамуынан пайдаланып, 19 ойынға жеңіп алды. «Янкилер» 1927 жылғы әлем чемпионатында «Питтсбург Пайретс» командасын жеңді. Бұл команда «Murderers' Row» деп аталып, бейсбол тарихындағы ең үздік командалардың бірі болып саналады. Хэггинс өзінің командасын кіші лигадан Билл Дикиді сатып алу арқылы толықтырды. Ол өзінің ең жақсы жылдарына оралуға тырысқан Стэн Ковелескиді сатып алды, бірақ бұрынғы жұлдыз күресті жалғастырған кезде оны тамыз айында босатты. «Янкилер» 1928 жылғы әлем чемпионатына жетіп, сегіз жылда алтыншы рет жеңімпаз атанды. Хэггинс маусымның ішінде өзінің құрамын өзгертуге тырысты. Ол Дуган, Майк Газелла, Рози Райан мен Пэт Коллинзді алмастырды. Ол үшінші базада Лариді және қысқа базада Лео Дурочерді сынады. «Янкилердің» командалық дәрігері басқа дәрігерлермен кеңесіп, қан құюды жүргізуге шешім қабылдады. Бірақ барлық күш-жігеріне қарамастан, Хэггинс 1929 жылдың 25 қыркүйегінде 51 жасында пиемиядан қайтыс болды. Американдық лигасы оның қорыққан күні, 27 қыркүйектегі ойындарын жойды, ал «Янки стадионындағы» оның қорыққан орыны мыңдаған көздерінен жас шығып тұрған жанкүйерлерді тартты. 1929 жылғы әлем чемпионатының төртінші ойынының басында Хэггинске бір минут үнсіздік сақталды (Филадельфияның «Шайб Паркінде»), содан кейін «Ас» командасы 8:0 есебімен жеңіліп, соңғы жетінші таймада 10 ұпай жинап, керемет 10:8 жеңіске жетіп, серияда 3:1 есебімен жеңіске жетті). Ол туған жері Цинциннатидегі «Спринг Гроув» зиратында жерленді.
quote box|align=right|width=25%|quote="I call him the squarest shooter I ever knew in baseball." |source= – Lou Gehrig on Huggins Upon taking over the Yankees, he stressed fundamental baseball, drilling the Yankees in the art of the bunt. a move that led to criticism in the press. In Huggins' first season with the Yankees, the team finished fourth in the AL. After that season, he obtained Ernie Shore, Dutch Leonard and Duffy Lewis from the Boston Red Sox, for Ray Caldwell, Frank Gilhooley, Slim Love, and Roxy Walters. Babe Ruth resisted Huggins' discipline; he did not respect Huggins due to his small stature, soft spoken nature, and inability to fight,
Coming into the 1921 season, Huggins was still experiencing criticism in the press. Hugh Fullerton wrote that "in the past Huggins has not shone as a leader of men". By that season, Huggins developed Aaron Ward, Wally Pipp, and Bob Shawkey. The Yankees won their first AL pennant in 1921,
Before the 1922 season, Huggins acquired Johnny Mitchell from the Vernon Tigers of the Pacific Coast League and traded fan favorite Roger Peckinpaugh along with Rip Collins, Bill Piercy, and Jack Quinn to the Red Sox for Everett Scott, Bullet Joe Bush, and Sad Sam Jones. The Yankees repeated as AL champions that season,
The Yankees won their first World Series in 1923, preventing the Giants from repeating as champions for the third consecutive season. They were unable to retain their title the following season however, finishing second in the AL to the Washington Senators. However, the team continued to struggle; amid rumors that he might replace Huggins, Ruppert stated that "Miller Huggins will be manager as long as he cares to be". The Yankees fell to seventh place in the AL that season. Huggins suspended Ruth indefinitely on August 29, 1925, for "misconduct off the playing field", while also fining him $5,000 ($ in current dollar terms), and as it was an away game in St. Louis, Ruth was ordered to pay his own way back to New York. The actual reason was because he arrived late for batting practice after yet another night out the night before, though it was a culmination of his pranks and insistence of recruiting less able teammates to go clubbing with him, causing them to nurse hangovers. Ruth was reinstated on September 5. Ruth did not challenge Huggins' authority again. That season, Huggins won his fourth pennant with the Yankees in 1926, marking the first time that a team won a pennant after finishing seventh the year prior. However, the Yankees lost the 1926 World Series to the Cardinals in seven games. Winning the pennant once again in the 1927 season, Huggins matched Cap Anson's mark of five pennants in seven seasons. That year, the Yankees benefited from the development of George Pipgras and Wilcy Moore, winning the AL by 19 games. The Yankees swept the Pittsburgh Pirates in the 1927 World Series. This team became known as Murderers' Row, and is considered one of the greatest teams in baseball history. Huggins supplemented his team by acquiring Bill Dickey from the minor leagues. He acquired Stan Coveleski, who was attempting to return to his peak years, but released him in August when the former star continued to struggle. The Yankees reached the 1928 World Series, winning their sixth pennant in eight years,
Huggins continued to tinker with his roster during the offseason. He traded Dugan, Mike Gazella, Rosy Ryan and Pat Collins, He tried Lary at third base and Leo Durocher at shortstop, The Yankees' club physician, in consultation with other doctors, decided to administer blood transfusions. But despite their best efforts, Huggins died at the age of 51 on September 25, 1929, of pyaemia. The American League canceled its games for September 27, the day of his funeral, and his viewing at Yankee Stadium drew thousands of tearful fans. A moment of silence was held for Huggins before the start of Game 4 of the 1929 World Series (at Philadelphia's Shibe Park, after which the A's overcame an 8–0 Cubs advantage with 10 runs in the last of the seventh for a spectacular 10–8 come from behind victory and a 3–1 Series advantage). He was interred in Spring Grove Cemetery in his native Cincinnati.
Ойын және профильді басқару
Хэггинс 1 метр 83 см (6 фут) бойында тізімделген. Оның кішкентай бойы "Қуатты мит" және "Мит менеджері" деген лақап есімдерін шабыттандырды. Ол ішкі алаңда жылдам қозғалу қабілеті үшін "Кролик" және "Кездесудегі кішкентай" деп те аталды. Ол төрт рет лигада базадан өту көрсеткіші бойынша көш бастады және әдетте .400-ге жуық базаға шығу пайызын көрсетті. Ол үш рет 100 немесе одан да көп ұпай жинап, өмірінде 324 рет 30 немесе одан да көп база ұрлады. 1914 жылы Ұлттық лигада база ұрлау кезінде рекордтық көрсеткішті орнатты – 36 рет ұсталды (сәтті ұрланған 32 ретпен салыстырғанда). Хэггинс менеджерлік мансабын 1413–1134 есебімен аяқтады. Менеджер ретіндегі 1413 жеңісі оны барлық уақыттағы 23-орынға қойды (2012 жылғы маусымның басындағы мәлімет бойынша). Ол Ханлон мен Бреснаханды бақылап, менеджерлік стратегиясын үйренді. Оның менеджерлік стилі алғашқыда жылдамдыққа, база ұрлауға, соққымен жүгіруге және байланысқа (яғни, допқа тигізуге) баса назар аударды. Бірақ, Рут сияқты жорықтарды сатып алу күшке баса назар аударуға және ауттарды ысырапқа жібермеуге итерді. 1920-ші жылдардағы "Янкис" үшін ол күшті соққышыларды және тұрақты (керемет емес) питчерлерді таңдады. Билл Джеймс 2001 жылы "Жаңа Билл Джеймс тарихи бейсбол жинағында" Хэггинсті барлық уақыттағы 37-ші ең жақсы екінші база ойыншысы деп атады. "Янкис" 1932 жылдың 30 мамырында Хэггинске ескерткіш орнатып, оны "Янки стадионының" орталық алаңындағы ту тіреуіштің алдына қойды. Хэггинс – "Янкис" тарихында осы құрметке ие болған алғашқы тұлға. Кейіннен 1941 жылы Лу Геригке, ал 1949 жылы Бэйб Рутке де ескерткіштер орнатылды. Бұл ескерткіштер "Янкис стадионының" бастапқы аутфилд өлшемдері сақталған кезде ойын алаңында болды (оң орталық бөлігінде 461 футқа дейін жетті). Көп жылдар өткен соң, аутфилд 400 футтан астам қысқартылғаннан кейін, ескерткіштер орталық алаңның артында құрылған "Ескерткіштер паркіне" көшірілді және 1976 жылы ашылды. Сол кезде Микки Мантл (1996), Джо ДиМаджио (1999) және Джордж Штайнбреннерге (2010) арналған қосымша ескерткіштер де орнатылды, олардың барлығы қайтыс болғаннан кейін қойылды. Хэггинстің ескерткішіндегі жазуда ол "Бейсболға баға жетпес үлес қосқан керемет тұлға" деп сипатталған. "Янкис" сонымен қатар Флоридадағы жаттығу лагері Аль Ланг стадионындағы алаңға Хэггинстің есімін берді. Хэггинс 1937, 1938, 1939, 1942, 1945, 1946, 1948 және 1950 жылдары Ұлттық Бейсбол Даңқына үміткерлер тізіміне енгізілді, бірақ сол кезде сайлау үшін қажетті дауыс санын жиная алмады. 1946 жылы Бейсболдың Құрметті тізіміне енгізілген Хэггинс 1964 жылдың ақпанында Ветерандар комитетінің шешімімен Даңқ залына қабылданды.
Жеке өмір
Хаггинс жеке адам болған және өзін-өзінен алыс ұстаған. Ол қыста Цинциннатиде тұратын, ал «Қызылдар» және «Кардиналдар» командалары үшін ойнаған. Хэггинс үйленбеген, бірақ 1926 жылы оларды сатқан (оны бақытты еткені, қор нарығының құлдырауына үш жыл бұрын), себебі олар оның бейсболға жұмсайтын уақытының көп бөлігін алып жатқан. Бос уақытында гольф және бильярд ойнағанды ұнататын. «Янкилердің мақтанышы» фильмінде оны Эрни Адамс, «Бейб Рут тарихы» фильмінде Фред Лайтнер, «Бейб Рут» фильмінде Брюс Вайц және «Бейб» фильмінде Джо Рагно сомдады.