Америкалық бейсболшы: Тристрам Эдгар Спикер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы Тристрам Эдгар Спикер (4 сәуір 1888 – 8 желтоқсан 1958), «Сұр бүркіт» лақап атымен белгілі, американдық кәсіби бейсболшы. Басты лига бейсболы (MLB) тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналады, оның мансаптық соққы орташа көрсеткіші .345 (барлық уақытта алтыншы). Оның 792 мансаптық дублі MLB-де рекордтық көрсеткішті құрайды. 3514 соққысы барлық уақыттағы соққы жасағандар тізімінде бесінші орында. Қорғаныс бойынша Спикер аутфилдер арасында ассисттер, қос ойын және көмексіз қос ойын бойынша мансаптық рекордтарды ұстап тұр. Оның қолғабы «үшінші соққылардың қабірі» деп белгілі болған. Техас және Арканзас штаттарындағы екінші лигаларда ойнағаннан кейін, Спикер 1907 жылы «Бостон Ред Сокс» командасымен дебют жасады. 1909 жылға қарай тұрақты орталық қорғаушыға айналды және «Ред Сокс» командасын 1912 және 1915 жылдары Әлем сериясінің чемпионаттарына жетектеді. 1915 жылы Спикердің соққы орташа көрсеткіші өткен маусымдағы .338-ден .322-ге төмендеді; ол жалақыны кесіп тастаудан бас тартқандықтан «Кливленд Индианс» командасына ауыстырылды. «Кливленд» командасының ойыншы-менеджері ретінде ол команданы алғашқы Әлем сериясінің жеңісіне жеткізді. «Кливленд» сапындағы он бір маусымның жетісінде ол .350-ден жоғары соққы орташа көрсеткішімен аяқтады. Спикер 1926 жылы «Кливленд» командасының менеджерлігінен кетті, себебі ол және Тай Кобб ойынды бұрмалау айыптарына ұшырады; екеуі де кейіннен ақталды. «Кливлендте» менеджерлік қызмет еткен кезінде Спикер жоғарғы лигада взводтық жүйені енгізді. Спикер 1927 жылы «Вашингтон Сенаторс» командасымен, 1928 жылы «Филадельфия Атлетикс» командасымен ойнады, содан кейін екінші лиганың менеджері және иегерінің бірі болды. Кейін ол «Кливленд Индианс» командасында бірнеше лауазымды атқарды. Өмірінің соңында Спикер қысқа ғана өмір сүрген жабық бейсбол лигасына жетекшілік етті, оптом спирттік ішімдіктермен айналысты, сатуда жұмыс істеді және Кливленд бокс комиссиясының төрағасы болды. 1937 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді. 1999 жылы «Sporting News» журналының «100 ең ұлы бейсболшы» тізімінде 27-орынды иеленді және Басты лига бейсболының ғасырлық командасына да енді.

Ерте өмір

Спикер 1888 жылдың 4 сәуірінде Техас штатының Хаббард қаласында Арчи мен Нэнси Пур Спикер отбасында дүниеге келді. Жастық шағында Спикер аттан құлап, қолын сындырды; бұл жарақат оны солқолды болуға мәжбүр етті. 1905 жылы Спикер Форт-Уорт политехникалық институтында бір жыл колледж бейсболын ойнады. Газет хабарларында Спикер футбол кезінде жарақат алып, сол кезде қолының ампутациясы жасалуы мүмкін екені айтылған. Биограф Тимоти Гей бұл туралы «мачо Спикер ешқашан айтпаған оқиға» деп сипаттайды. Ол кәсіби бейсбол карьерасын бастамас бұрын ранчода жұмыс істеді. Спикердің қабілеттері Техас лигасының «Клебурн Рейлродерс» командасының иесі Доак Робертстің қызығушылығын тудырды. Бірнеше ойынды питчер ретінде ұтып алғаннан кейін, Спикер басымен соққы алған «Клебурн» ойыншысын алмастыру үшін аутфилдерге айналды. Ол бұған келіскенмен, бірнеше жыл бойы Спикердің анасы ұлының неге үйде қалып, мал шаруашылығымен немесе мұнай бизнесімен айналыспағанын сұрап отырды. 1907 жылы Спикер Техас лигасының «Хьюстон Буффалос» командасы үшін жақсы өнер көрсетті, бірақ анасы оның «Бостон Америкалықтарына» баруына ешқашан рұқсат бермейтінін айтты. Робертс осы жас ойыншыны «Америкалықтарға» 750 немесе 800 долларға (қазіргі шақта шамамен немесе долларға тең) сатты. Спикер «Америкалықтар» үшін жеті ойында ойнады, 19 соққыда 3 рет соқты, орташа көрсеткіші .158 болды. 1908 жылы «Бостон Америкалықтарының» иесі Джон И. Тейлор команданың формасындағы жарқын шұлықтарының құрметіне команданың атын «Бостон Ред Сокс» деп өзгертті. Сол жылы клуб Спикерді Оңтүстік лигасының «Литл-Рок Трэвелерс» командасына жаттығу базасын пайдалану құқығы үшін айырбастады. Спикер «Трэвелерс» үшін .350 орташамен ойнады, ал оның шарты «Ред Сокс» командасымен қайта сатып алынды. Ол 116 соққыда .224 орташа көрсеткішін жинады. Қорғаныс бойынша Спикер 12 қос ойынға қатысты, бұл лиганың аутфилдері арасында көшбасшылықты қамтамасыз етті, және .973 пайыздық көрсеткішпен аутфилдер арасында үшінші орынды иеленді. 1910 және 1911 жылдары «Бостон» Америка лигасының турнир кестесінде төртінші орынды иеленді. Спикердің ең жақсы маусымы 1912 жылы болды. Ол барлық ойында ойнады және Америка лигасында (53) қос соққылар мен (10) хоум-рандар бойынша көшбасшы болды. Ол 222 соққы, 136 ұпай, 580 соққы және 52 база ұрлап, мансаптық рекордтарды жаңартты. Оның орташа көрсеткіші .383 болды, ал .567 слаггинг пайызы «өлген доп» дәуіріндегі ең жоғары көрсеткіш еді. Спикер бір маусымда 20 немесе одан көп ойыннан соққы беру бойынша үш рекордық серия жасады (30, 23 және 22). Сондай-ақ ол бір маусымда 50 қос соққы соғып, 50 база ұрлаған алғашқы ойыншы болды. Тамыз айында Спикердің анасы оны бейсболдан бас тартып, үйіне оралуға көндіруге тырысты. «Фенуэй Парк» стадионындағы алғашқы ойында Спикер 11-іннингте жеңіске гол соқты, «Бостонға» 7:6 есебімен жеңіс сыйлады. 1912 жылғы «Ред Сокс» командасы Америка лигасының байрағын жеңіп алды, «Вашингтон Сенаторларынан» 14 ойынмен және «Филадельфия Атлетикс» командасынан 15 ойынмен озып кетті. 1912 жылғы әлем чемпионатына қатысқан Спикер «Ред Сокс» командасын Джон МакГроудың «Нью-Йорк Джайентс» командасын жеңіп, екінші әлем чемпионатына жеткізді. Екінші ойын қараңғылықтан кейін тоқтатылып, тең нәтижемен аяқталғаннан кейін, серия сегіз ойынға дейін созылды. «Ред Сокс» командасы Фред Снодграсс оңай ұшқан допты жіберіп алғаннан кейін және Спикердің поп-фаулына уақытында жетпегеннен кейін соңғы ойында жеңіске жетті. Поп-фаулдан кейін Спикер ойынды теңестіретін соққыны жасады. «Ред Сокс» командасы ойынды 10-іннингте жеңіп алды. Ол серияны .300 орташа көрсеткішпен, тоғыз соққымен және төрт ұпаймен аяқтады. Спикер 1912 жылғы Америка лигасының ең құнды ойыншысы (MVP) аталды. 1913 жылы ол лиганың шабуылдық көрсеткіштерінің бірінде де көшбасшы болмаса да, Спикер Америка лигасы MVP дауыс беруде төртінші орынды иеленді.

Speaker was born on April 4, 1888, in Hubbard, Texas, to Archie and Nancy Poer Speaker. As a youth, Speaker broke his arm after he fell from a horse; the injury forced him to become left handed. In 1905, Speaker played a year of college baseball for Fort Worth Polytechnic Institute. Newspaper reports have held that Speaker suffered a football injury and nearly had his arm amputated around this time; biographer Timothy Gay characterizes this as "a story that the macho Speaker never ." He worked on a ranch before beginning his professional baseball career. Speaker's abilities drew the interest of Doak Roberts, owner of the Cleburne Railroaders of the Texas League, in After losing several games as a pitcher, Speaker converted to outfielder to replace a Cleburne player who had been struck in the head with a pitch. Though she relented, for several years Mrs. Speaker questioned why her son had not stayed home and entered the cattle or oil businesses. He performed well for the Texas League's Houston Buffaloes in 1907, but his mother stated that she would never allow him to go to the Boston Americans. Roberts sold the youngster to the Americans for $750 or $800 (equal to $ or $ today). Speaker played in seven games for the Americans in , with three hits in 19 at bats for a .158 average. In 1908, Boston Americans owner John I. Taylor changed the team's name to the Boston Red Sox after the bright socks in the team's uniform. That year, the club traded Speaker to the Little Rock Travelers of the Southern League in exchange for use of their facilities for spring training. Speaker batted .350 for the Travelers and his contract was repurchased by the Red Sox. He logged a .224 batting average in 116 at bats. Defensively, Speaker was involved in 12 double plays, leading the league's outfielders, and had a .973 fielding percentage, third among outfielders. In 1910 and 1911, Boston finished fourth in the American League standings. Speaker's best season came in 1912. He played every game and led the American League (AL) in doubles (53) and home runs (10). He set career highs with 222 hits, 136 runs, 580 at bats, and 52 stolen bases. He batted .383 and his .567 slugging percentage was the highest of his dead ball days. Speaker set a major league single season record with three hitting streaks of 20 or more games (30, 23, and 22). He also became the first major leaguer to hit 50 doubles and steal 50 bases in the same season. In August, Speaker's mother unsuccessfully attempted to convince him to quit baseball and come home. In Fenway Park's first game, Speaker drove in the winning run in the 11th inning, giving Boston the 7–6 win. The 1912 Red Sox won the AL pennant, finishing 14 games ahead of the Washington Senators and 15 games ahead of the Philadelphia Athletics. In the 1912 World Series, Speaker led the Red Sox to their second World Series title by defeating John McGraw's New York Giants. After the second game was called on account of darkness and ended in a tie, the series went to eight games. The Red Sox won the final game after Fred Snodgrass dropped an easy fly ball and later failed to go after a Speaker pop foul. After the pop foul, Speaker tied the game with a single. The Red Sox won the game in the bottom of the tenth inning. He finished the series with a .300 batting average, nine hits and four runs scored. Speaker was named the AL Most Valuable Player (MVP) for 1912. Though he did not lead the league in any offensive categories in 1913, Speaker finished fourth in AL MVP voting.

Индейлерге сатылды

1915 жылдан кейін «Ред Сокс» президенті Джозеф Ланнин Спикердің жалақысын шамамен 15 000 доллардан (қазіргі күнгі құны $) шамамен 9 000 долларға (қазіргі күнгі құны $) дейін төмендетуді қалады, себебі оның соққының орташа көрсеткіші төмендеді; Спикер бас тартты және 12 000 доллар (қазіргі күнгі құны $) ұсынды. 1916 жылдың 8 сәуірінде Ланнин Спикерді «Кливленд Индианс» командасына саудалады. Қарсылықта «Бостон» Сад Сэм Джонс, Фред Томас және 50 000 доллар (қазіргі күнгі құны $) алды. Ашулы Спикер «Бостон» жинаған ақшаның 10 000 долларын (қазіргі күнгі құны $) алғанға дейін келісімге келмей тұрды. Көп жылдар бойы бұл «Ред Сокс» тарихындағы ең нашар сауда деп есептелді және «Ред Сокс» үшін төрт жылдан астам уақыттан кейін Бейб Рутты сатудан да зияндырақ деп саналды, тіпті «Ред Сокс» 1916 және 1918 жылдары Әлем сериясін жеңіп алғанмен де. «Ред Сокс» пен «Янкиз» арасындағы бәсекелестік туралы «Императорлар мен Идиоты» атты кітабында Майк Вакаро осы сауданы еске алғанда «Ред Сокс» жанкүйерлерінің ашумен бас шайқағанын айтты. Вакаро 1919-20 жылдың қысында Руттың супержұлдызға айналатынын ешкім білмегенін еске алды. Керісінше, Спикер 1916 жылға қарай «Американ лигасының даусыз ең үздік ойыншысы» ретінде танылған еді. Жылдық 40 000 доллар (қазіргі күнгі құны $) жалақымен Спикер бейсболдағы ең көп жалақы алатын ойыншы болды. Спикер «Кливленд» командасындағы 11 жылдың тоғызында .350-ден жоғары соққы көрсеткішіне ие болды. Ол бір жылы соққылар, қос соққылар, соққының орташа көрсеткіші, соққы күші және базаға шығу пайызы бойынша лиганың көшбасшысы болды. «Кливлендтің» Данн алаңындағы орталық алаңның қоршауы 1920 жылы 420 футқа (128 м) дейін қысқартылғанға дейін үй тақтасынан 460 фут (140 м) қашықтықта болды. Дегенмен, Спикер аутфилде соншалықты жақын ойнағандықтан, екінші базада алты рет екі ойынды өзі жасады, төменнен келген доптарды ұстап, содан кейін базаны басып өтуге тырысқан ойыншыны жеңіп алды. Бірде ол екі ойынның бастапқы ойыншысы ретінде танылды. Ол көбінесе екінші базаға тастауға жеткілікті жақын болды. Бір кезде Спикердің ерекше қозғалысы екінші базаның артына келіп, қақпаны өткізіп жіберген ойыншыны ұстап алу болды. «Кливленд» қаласында болған кезде Спикер бейсболдан тыс әртүрлі іс-шараларға қатысты. 1918 жылы ол авиаторлар даярлайтын бағдарламаға қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс оның қатысуынан кейін екі айдан кейін аяқталды, бірақ Спикер оқуын аяқтады және бірнеше жыл теңіз күштерінің резервінде қызмет етті. Ол сонымен қатар Техас штатында ранчо иесі болды және бейсбол маусымынан тыс уақытта арқанмен жүгіру жарыстарында қатысты.

After 1915, Red Sox president Joseph Lannin wanted Speaker to take a pay cut from about $15,000 (equal to $ today) to about $9,000 (equal to $ today) because of the drop in his batting average; Speaker refused and offered $12,000 ($ today). On April 8, 1916, Lannin traded Speaker to the Cleveland Indians. In exchange, Boston received Sad Sam Jones, Fred Thomas and $50,000 ($ today). The angry Speaker held out until he received $10,000 (equal to $ today) of the cash that Boston collected. For many years, this was considered the worst trade in Red Sox history, and was thought to be far more damaging to the Red Sox than the sale of Babe Ruth more than four years later, even though the Red Sox won the World Series in 1916 and 1918. In his book about the Red Sox Yankees rivalry, Emperors and Idiots, Mike Vaccaro recalled that for some time, "Red Sox fans shook their head(s) in fury" when recalling the trade. Vaccaro recalled that no one knew in the winter of 1919 20 that Ruth would blossom into a superstar. In contrast, Speaker had established himself as "indisputably the best player in the American League" by 1916. With an annual salary of $40,000 (equal to $ today), Speaker was the highest paid player in baseball. Speaker hit over .350 in nine of his eleven years with Cleveland. In , he led the league in hits, doubles, batting average, slugging percentage and on base percentage. The center field fence at Cleveland's Dunn Field was 460 feet (140 m) from home plate until it was shortened to 420 feet (128 m) in 1920. Even so, Speaker played so shallow in the outfield that he was able to execute six career unassisted double plays at second base, catching low line drives on the run and then beating baserunners to the bag. At least once he was credited as the pivot man in a routine double play. He was often shallow enough to catch pickoff throws at second base. At one point, Speaker's signature move was to come in behind second base on a bunt and make a tag play on a baserunner who had passed the bag. While in Cleveland, Speaker participated in diverse activities off the baseball field. Speaker enrolled in an aviator training program in 1918. Though World War I ended less than two months after he enrolled, Speaker completed his training and served in the naval reserves for several years. He also owned a ranch in Texas and competed in roping events during the baseball offseason.

Ойыншы-менеджер ретінде қызмет ету

Спайкер Кливлендке келген күнінен бастап Ли Фольдің көмекшісі болды, ол онымен ақылдаспай маңызды шешім қабылдамайтын. Джордж Уле 1919 жылы «Индианс» командасында жаңадан келген шағын кезінде болған бір оқиғаны еске алды. Спайкер жиі Фольға, питчерді резервтен шақыру керек деп ойлағанда, сигнал беріп тұратын. Бір күні Фоль Спайкердің сигналын дұрыс түсінбеді де, Спайкердің ниет еткенінен басқа питчерді шақырды. Басқарушысына қарсы шыққандай көрінбеу үшін Спайкер өзгеріске рұқсат берді. Фриц Кумбе ойынды ұтылып алды, сол түні Фоль отставкаға кетті, ал Спайкер басқарушы болды. Ол Фольдің кетуіне себепкер болғаны үшін өзін жаман сезінгенін айтты. 1920 жылы «Индианс» командасы алғаш рет Әлем сериясінде жеңіске жетті. Екінші орындағы «Уайт Сокс» командасына қарсы маусым соңындағы маңызды ойында Спайкер, аяқсыз Джо Джексонның оң жақ орталыққа берген қатты соққысын қабылдап, ойынды аяқтады. Ол екі аяғымен жерге тиіп, бетон қабырғаға соғылғанша допты ұстап алды. Соққыдан есінен танып қалғанда да, Спайкер бейсбол допын ұстап тұрды. 1920 жылы Бруклинге қарсы Әлем сериясінде Спайкер шешуші ойында үш ұрулы RBI соқты, ал «Индианс» 3:0 есебімен жеңіске жетті. 1920 жылғы Кливленд маусымында тағы бір маңызды оқиға болды – 17 тамызда Рей Чапман қаза тапты. Чапман Карл Мейстің тастаған добынан басына соққы алғаннан кейін көз жұмды. Маусым басталмас бұрын Чапманнан зейнетке шығу туралы сұрағанда, ол зейнетке шығу туралы ойламас бұрын Спайкерге Кливлендтің алғашқы Әлем сериясінде жеңіске жетуіне көмектескім келеді деді. Осы чемпиондық маусымда Спайкер оң және сол қолмен соққы беретін ойыншыларды алмастыру жүйесін енгізгені үшін мақталады, бұл жүйе оң қол ойыншыларын сол қол питчерлерге де, сол қол ойыншыларын оң қол питчерлерге де қарсы қоюға бағытталған. Спорт журналисі Джон Б. Шеридан бұл жүйені сынап, былай деді: «Бейсболдағы мамандық еш пайда бермейді және алысқа бармайды. Бұл жүйенің жалпы әсері ойыншыларды жартылай адамдарға айналдыру болады. Бұл барлық ойыншының ұлылыққа жететін мүмкіндігіне соңғы қоштасу. Бұл жас бейсболшыларды олардың ең қымбат қасиетін – кез келген питчерге, оң немесе сол қолға, тірі немесе өлгенге, соққы беруге сенімділіктерін жою арқылы құртады». 1921 жылы «Индианс» командасы жыл бойына тартысты чемпионаттық жарыста болды, бірақ «Янкизден» 4 1/2 ойын қалып қойды. «Индианс» 1922 жылдан 1925 жылға дейін чемпионатқа үміткер болған жоқ. Американ лигасының президенті Бэн Джонсон Спайкер мен «Детройт» командасының басқарушысы Коббтан олардың лауазымдарынан кетуін сұрады, себебі питчер Датч Леонард Спайкер мен Коббтың кем дегенде «Кливленд» және «Детройт» командалары арасындағы бір ойынды ұйымдастырғанын мәлімдеді. Сот отырысы басталмас бұрын газетте жарияланған бағанында Билли Эванс Леонардтың айыптауларын «таза жеке кек алу мәселесі» деп сипаттады. Леонардтың «Кобб пен Спайкерге қарсы болғаны және сауда оны кіші лигада қалдырғаны» айтылды. Леонард 1927 жылдың 5 қаңтарында өзінің айыптауларын талқылау үшін сотқа келмегенде, комиссар Лэндис Спайкер мен Коббты барлық кінәлардан ақтап берді. Екеуі де бастапқы командаларына қайта оралды, бірақ әр команда өз басқарушысын басқа жерде жұмыс істеуге еркін деп жариялады. Спайкер үлкен лигада басқарушылыққа қайта оралмады және MLB басқарушылық мансабын 617–520 есебімен аяқтады. 1926 жылы отставкаға кеткен кезде, жаңалықтар Спайкердің бейсболдан толығымен зейнеткерлікке шығып, бизнеспен айналысуға ниеттенгенін хабарлады. Алайда Спайкер Кобб «Филадельфия Атлетикс» командасына қосылғанда «Вашингтон Сенаторларымен» ойнауға келісім жасады. Спайкер Коббқа «Филадельфияда» маусымда қосылды; ол жартылай уақыт ойнады және .267 орташа көрсеткішпен аяқтады. Осы маусымға дейін Спайкер 1908 жылдан бері .300-ден төмен орташа есеппен соққы бермеген еді. Қорғаныс жағынан Спайкер аутфильдер ретінде ассисттер және аутфильдер ретінде қос ойыншы ретінде барлық уақытқа арналған рекордтарды ұстап тұр. Ол карьерасында 200 үш есеге соққан соңғы ойыншы болып табылады.

From the day that Speaker arrived in Cleveland, he was effectively assistant manager to Lee Fohl, who rarely made an important move without consulting him. George Uhle recalled an incident from 1919 during his rookie year with the Indians. Speaker often signaled to Fohl when he thought that a pitcher should be brought in from the bullpen. One day, Fohl misread Speaker's signal and brought in a different pitcher than Speaker had intended. To avoid the appearance of overruling his manager, Speaker let the change stand. Pitcher Fritz Coumbe lost the game, Fohl resigned that night and Speaker became manager. Uhle said that Speaker felt bad for contributing to Fohl's departure. Speaker guided the 1920 Indians to their first World Series win. In a crucial late season game against the second place White Sox, Speaker caught a hard line drive hit to deep right center field by Shoeless Joe Jackson, ending the game. On a dead run, Speaker leaped with both feet off the ground, snaring the ball before crashing into a concrete wall. As he lay unconscious from the impact, Speaker still held the baseball. In the 1920 World Series against Brooklyn, Speaker hit an RBI triple in the deciding game, which the Indians won 3–0. Cleveland's 1920 season was also significant due to the death of Ray Chapman on August 17. Chapman died after being hit in the head by a pitch from Carl Mays. Chapman had been asked about retirement before the season, and he said that he wanted to help Speaker earn Cleveland's first World Series victory before thinking of retirement. During that championship season, Speaker is credited with introducing the platoon system, which attempted to match right handed batters against left handed pitchers and vice versa. Sportswriter John B. Sheridan was among the critics of the system, saying, "The specialist in baseball is no good and won't go very far The whole effect of the system will be to make the players affected half men It is farewell, a long farewell to all that player's chance of greatness It destroys young ball players by destroying their most precious quality — confidence in their ability to hit any pitcher, left or right, alive, dead, or waiting to be born." The 1921 Indians remained in a tight pennant race all year, finishing 4 1/2 games behind the Yankees. The Indians did not seriously contend for the pennant from 1922 through 1925. AL President Ban Johnson asked Speaker and Detroit manager Cobb to resign their posts after a scandal broke in Pitcher Dutch Leonard claimed that Speaker and Cobb fixed at least one game between Cleveland and Detroit. In a newspaper column published shortly before the hearings were to begin, Billy Evans characterized the accusations as "purely a matter of personal revenge" for Leonard. The pitcher was said to be upset with Cobb and Speaker after a trade ended with Leonard in the minor leagues. When Leonard refused to appear at the January 5, 1927, hearings to discuss his accusations, Commissioner Landis cleared both Speaker and Cobb of any wrongdoing. Both were reinstated to their original teams, but each team declared its manager free to sign elsewhere. Speaker did not return to big league managing and he finished his MLB managerial career with a 617–520 record. At the time of his 1926 resignation, news reports described Speaker as permanently retiring from baseball to pursue business ventures. However, Speaker signed to play with the Washington Senators for Cobb joined the Philadelphia Athletics. Speaker joined Cobb in Philadelphia for the season; he played part time and finished with a .267 average. Prior to that season, Speaker had not hit for a batting average below .300 since 1908. Defensively, Speaker holds the all time career records for assists as an outfielder and double plays as an outfielder. He remains the last batter to hit 200 triples in a career.

Кейінгі өмірі

Ол 1995 жылы Уолтер Джонсонды Халықаралық лиганың «Ньюарк Беарз» командасының басқарушысы болып алмастырды. «Ньюаркпен» екі маусымда ол 59 ойында ойыншы ретінде де қатысты. Спикер екінші маусымда отставкаға кеткен кезде, «Айыулар» 1929 жылы алтыншы орыннан кейін жетінші орында болды. 1933 жылғы қаңтарда ол «Канзас-Сити Блюз» клубының қосалқы иесі және басқарушысы болды. Мамыр айында Спикер басқарушылық қызметтен ауыстырылды, бірақ клубтың хатшысы болып қалды. 1936 жылы командадағы үлесін сатты. 1937 жылы Спикер екінші сайлау кезінде Бейсбол Даңқы залына енгізілді. 1939 жылы залды алғаш рет қабылдау рәсімінде оған құрмет көрсетілді. Ойыншы және басқарушылық қызметтен кейін Спикер кәсіпкер және сатушы болды. 1937 жылы Спикер алкогольдік сусындармен айналысатын көтерме сауда бизнесін ашып, болат компаниясының штаттық сату өкілі болып жұмыс істеді. Ол 1936-1943 жылдар аралығында Кливленд бокс комиссиясының төрағасы болды. Газеттерде Спикердің Кливлендтегі бокс саласында бірнеше маңызды реформалар жасағаны, соның ішінде жаңа төрешілерді тағайындау және жекпе-жектің нәтижесіне әсер етуден қорғау туралы жазылған. Спикердің басшылығымен жекпе-жектен түскен ақша тікелей боксшыларға, емес менеджерлерге төленді. 1940 жылы Кливлендте өткен бокс матчының кестесін реттеуде Спикер бұрынғы орта салмақтағы чемпион Тедди Ярош қатысты. Ярош Джимми Ривсті он раундта жеңіп, жекпе-жекке 8300-ден астам көрермен келді. 1937 жылы Спикер үйінің екінші қабатындағы терезесінің жанында гүлзарды күтімдеп жатқанда 16 фут биіктіктен құлап кетті. Ауруханаға түскеннен кейін оған бетіне операция жасалды. Оның «өмір сүруге мүмкіндігі жоғары» делінді және бас сүйегінің сынуы, қолдың сынуы және ішкі жарақаттарға шалдықты. Бірақ ол толыққандай жазылып кетті. 1939 жылы Спикер Ұлттық кәсіби жабық бейсбол лигасының президенті болды. Лиганың Нью-Йорк, Бруклин, Филадельфия, Бостон, Кливленд, Чикаго, Цинциннати және Сент-Луис қалаларында командалары болды. Лига құрылғаннан кейін екі ай өткен соң, нашар қатысуға байланысты жұмысын тоқтатты. Спикер Кливлендтегі Мүгедек балалар қоғамын құрушылардың бірі болды және қоғамның оңалту орталығын, «Camp Cheerful»-ды насихаттауға көмектесті. Спикер қоғамның вице-президенті болып қызмет етті, қаржы жинау науқандарын жүргізді және ұйымнан ерекше қызмет көрсету сыйлығын алды. 1942 жылы пневмониямен ауыр сырқатқа шалдықты. Спикер толыққандай жазылып кетті, бірақ Гей Спикердің жағдайын «бірнеше күн бойы өмір мен өлім арасында» деп сипаттады. 1947 жылы Спикер бейсболға Билл Вик пен «Кливленд Индианс» командасының «жақсы ниет елшісі» ретінде оралды. Ол 1958 жылы қайтыс болғанға дейін «Индианс» командасының кеңесшісі, жаттықтырушысы немесе скауты болып қызмет етті. 1952 жылғы шілде айындағы «SPORT» журналында жарияланған мақаласында Спикер Вектің оны 1947 жылы Ларри Добиге жаттықтыру бойынша кеңес беру үшін қалай жалдағанын айтты. Добиге «Индианс» командасы қол қойғанға дейін ол «Неварк Иглз» командасының негр лигасының жұлдызы болған. Мақаламен бірге жарияланған «SPORT» журналының суретінде Спикер «Индианс» командасының бес ойыншысына: Люк Истерге, Джим Хеганға, Рей Бунға, Ал Розенге және Добиге кеңес бергені көрсетілген. Спикер 1951 жылы Техас спорт даңқы залына енгізілді. Техас штаты мемлекеттік спорт даңқы залын құрған алғашқы штат болды және Спикер оның тұсаукесерлік жиынында болды.

In Speaker replaced Walter Johnson as the manager of the Newark Bears of the International League. In two seasons with Newark, he also appeared as a player in 59 games. When Speaker resigned during his second season, the Bears were in seventh place after a sixth place finish in 1929. In January 1933 he became a part owner and manager of the Kansas City Blues. By May, Speaker had been replaced as manager but remained secretary of the club. By 1936, he had sold his share of the team. In 1937, Speaker was voted into the Baseball Hall of Fame during its second year of balloting. He was honored at the hall's first induction ceremony in 1939. After his playing and managing days, Speaker was an entrepreneur and salesman. By 1937, Speaker had opened a wholesale liquor business and worked as a state sales representative for a steel company. He chaired Cleveland's boxing commission between 1936 and 1943. Newspaper coverage credited Speaker with several key reforms to boxing in Cleveland, including the recruitment of new officials and protections against fight fixing. Under Speaker, fight payouts went directly to boxers rather than managers. Speaker sorted out a scheduling conflict for a 1940 boxing match in Cleveland involving former middleweight champion Teddy Yarosz. Yarosz defeated Jimmy Reeves in ten rounds and the fight attracted over 8,300 spectators. In 1937, Speaker sustained a 16 foot fall while working on a flower box near a second story window at his home. Upon admission to the hospital, he underwent facial surgery. He was described as having "better than an even chance to live" and was suffering from a skull fracture, a broken arm and possible internal injuries. He ultimately recovered. In 1939, Speaker was president of the National Professional Indoor Baseball League. The league had teams in New York, Brooklyn, Philadelphia, Boston, Cleveland, Chicago, Cincinnati and St. Louis. The league shut down operations due to poor attendance only two months after its formation. Speaker was one of the founders of Cleveland's Society for Crippled Children and he helped to promote the society's rehabilitation center, Camp Cheerful. Speaker served as vice president of the society, ran fundraising campaigns and received a distinguished service award from the organization. He became seriously ill with pneumonia in 1942. Speaker ultimately recovered, but Gay characterized Speaker's condition as "touch and go for several days". In 1947, Speaker returned to baseball as "ambassador of good will" for Bill Veeck and the Cleveland Indians. He remained in advisory, coaching or scouting roles for the Indians until his death in 1958. In an article in the July 1952 issue of SPORT, Speaker recounted how Veeck hired him in 1947 to be a coaching consultant to Larry Doby, the first black player in the AL and the second in the major leagues. Before the Indians had signed Doby, he was the star second baseman of the Newark Eagles of the Negro leagues. A SPORT photograph that accompanied the article shows Speaker mentoring five members of the Indians: Luke Easter, Jim Hegan, Ray Boone, Al Rosen and Doby. Speaker was inducted into the Texas Sports Hall of Fame in 1951. Texas was the first state to establish a state sports hall of fame and Speaker was in its inaugural induction class.

Өлім

Спикер 1958 жылғы 8 желтоқсанда 70 жасында Техас штатының Уитни көлінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол досымен бірге балық аулаудан оралғаннан кейін қайықты құрлыққа тартып келгенде құлап кетті. Бұл оның төрт жылдың ішінде екінші жүрек талмасы еді. Спикер Техас штатының Хаббард қаласындағы Фэрвью зиратына жерленді. Спикердің қайтысынан кейін Кобб: "Өте қиын халдемін. Бір-бірімізге қарсы ойнағанда оған деген құрметімді ешқашан білдірмедім. Тек командаластар болғаннан соң, кейін зейнетке шыққаннан кейін ғана Трис Спикерге оған деген шынайы құрметімді айта алдым", – деді. Ладжой: "Ол мен таныған ең ұлы адамдардың бірі еді, бейсболшы ретінде де, адал кісі ретінде де". Бұрынғы Бостон командаласы Даффи Льюис: "Ол командалық ойыншы еді. Ол өте күшті соққы беретін, бірақ тек өзінің көрсеткіштерін ойламайтын. Спикер біздің сыртқы шебінің көшбасшысы еді. Гарри Хупер мен мен оны қадағалап, қарсыластардың соққыларын қалай тойтарып білуге үйрендік".

Мұра

Спикер қайтысынан кейін Техас штатының Клебурн қаласындағы бейсбол алаңы Спикердің құрметіне қайта аталды. 1999 жылы ол «Sporting News» басылымының 100 ең үздік бейсболшысы тізімінде 27-орынды иеленді. Ол Бас лига бейсболының ғасырлық құрамасына енді. Спикер Огден Нэштің «Кезекті құр» атты өлеңінде есімдері аталады. 2008 жылы бұрынғы бейсболшылар одағының басшысы Марвин Миллер, жақында зейнеткерлікке шыққан қақпашы Майк Пьяццаны стероидтар қолданумен байланысты болғандықтан, Даңқ залына сайланбауы керек деген талаптарға қарсы қорғауға тырысқанда, Даңқ залында жағымсыз беделі бар адамдар көп екенін айтып, Спикердің Ку-Клукс-Кланға мүше болғандығы үшін Даңқ залынан шығарылуы керек деп мәлімдеді. Миллер: «Даңқ залына енгізілген алғашқы адамдардың кейбірі Ку-Клукс-Кланның мүшелері болды: Трис Спикер, Кап Ансон, ал кейбіреулер Тай Коббтан да күдіктенді. Менің ойымша, ойыншылардың көпшілігі, әсіресе мен білетіндері жақсы адамдар. Бірақ зал зұлымдыққа толы». Миллердің Ансон туралы пікіріне ешқандай негіз жоқ, ол тек 1897 жылы аяқталған ойыншылық карьерасында нәсілшіл болғандықтан, Ансонның Клан мүшесі болуы мүмкін деген болжам жасады. Бірақ ол 1901 жылдан бастап қара терілі ойыншылармен ойын өткізді, соның ішінде толығымен қара терілі «Колумбия Гиантс» командасы да бар еді. 2008 жылғы мақала жарық көрген кезде 91 жастағы Миллер Ансонның Клан мүшесі болғаны туралы алғаш рет мәлімдеді, бұл тек Ансонды Кланмен байланыстыруға тырысатын интернет көздерін іздеу нәтижесінде болды. Ал Спикер, Кобб және Роджерс Хорнсбидің өмірбаянын жазған Чарльз К. Александр, өзінің тарих жазуларында Клан сарапшысы ретінде, бейсбол авторы Марти Аппелге 1920-жылдарға сілтеме жасай отырып: «Мен өмірбаяндарда айтқандай, олар [Спикер, Кобб және Хорнсби] Техаста, әсіресе Форт-Уорт пен Далласта өте күшті болған Кланға кірген болуы мүмкін. Клан барлық салалардағы белгілі адамдарды, егер олар туған жерінен болса, протестант және ақ нәсілді болса, қабылдауға тырысты», - деді.

Immediately after Speaker's death, the baseball field at the city park in Cleburne, Texas, was renamed in honor of Speaker. In 1999, he ranked number 27 on the Sporting News''' list of the 100 Greatest Baseball Players. He was named to the Major League Baseball All Century Team. Speaker is mentioned in the poem "Line Up for Yesterday"'' by Ogden Nash. In 2008, former baseball players' union chief Marvin Miller, trying to defend the recently retired catcher Mike Piazza against claims that he should not be elected to the Hall of Fame because of association with the use of steroids, on the basis that the Hall of Fame has various unsavory people in it, opined that Speaker should be removed from the Hall of Fame because of alleged membership in the Ku Klux Klan. Miller said, "Some of the early people inducted in the Hall were members of the Ku Klux Klan: Tris Speaker, Cap Anson, and some people suspect Ty Cobb as well. I think that by and large, the players, and certainly the ones I knew, are good people. But the Hall is full of villains." Miller's comment about Anson has no basis, other than speculating that he could have been a Klansman since he was a racist during his playing career, which ended in 1897, although he was umpiring games with black players by 1901, including featuring the all black Columbia Giants. Miller, age 91 at the time the 2008 article appeared, is the earliest source for declaring that it is factual that Anson was a member of the Klan, based purely on an Internet search of sources that try to link Anson to the Klan. By contrast, Speaker Cobb Rogers Hornsby biographer Charles C. Alexander, a Klan expert in his general history writings, told fellow baseball author Marty Appel, apparently referring to the 1920s (Anson died in 1922), “As I’ve suggested in the biographies, it’s possible that they [Speaker, Cobb and Hornsby] were briefly in the Klan, which was very strong in Texas and especially in Fort Worth and Dallas. The Klan went all out to recruit prominent people in all fields, provided they were native born, Protestant and white.”

Бейсбол тарихшысы Билл Джеймс бұл таласқа қарсы шықпайды, ол, әдетте Спикер және мүмкін Коббқа сілтеме жасайды, бірақ Клан 1920-жылдары нәсілшілдік көзқарастарын жұмсартып, Хьюго Блэкті қоса алғанда, жүз мыңдаған адамды өз қатарына қосты дейді. Джеймс Спикердің Добидің Америка лигасының түс бөгетін бұзған кезде оның жақтасы болғанын, бұрынғы екінші базалық ойыншымен аутфилдте қалай ойнау керектігін үйрену үшін көп уақыт жұмсағанын қосты.

Тұрақты маусым статистикасы

G AB R H 2B 3B HR RBI SB CS BB SO BA OBP SLG OPS TB SH HBP 2789 10195 1882 3514 792 222 117 1529 432 129 1381 220 .345 .428 .500 .928 5101 309 103