Неміс комедияны: Отто Ваалькес өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Неміс комедианты (1948 жылы туған)

Отто Герхард Ваалькес (22 шілде 1948 жылы туған), қарапайым Ото деп те белгілі, – неміс комедианты, актер, музыкант, жазушы және комикс суретшісі. Ол 1970-1980 жылдары Германиядағы өнер көрсетулері, кітаптары және фильмдері арқылы танымал болды. Оның ең танымал айырма белгісі – өзінің ойлап тапқан "Оттифанттар" ("Ottifanten") комикс кейіпкерлері. Олар оның алғашқы альбомының обложкасында бейнеленген. Ваалькес сонымен қатар дауыстау актері ретінде жұмыс істейді, Диснейдің "Мулан" фильміндегі Мушу, "Мұз дәуірі" франшизасындағы Сид жалқаулығы және "Гринч" фильміндегі Гринчтің неміс тіліндегі дауыстарын жасайды.

Өмір

Ваалькс Карл Ваалькестің екінші ұлы ретінде дүниеге келді, ол суретші және әрлеуші Карл Ваалькес пен оның әйелі Адельдің (туған Лүпкес) ұлы еді. Ол үлкен ағасы Карл Хайнцбен бірге Эмдендегі (Шығыс Фризия) Трансвааль жұмысшылар ауданында өсті. Оның ата-анасы терең діншіл баптистер және Эмдендегі Евангелиялық еркін шіркеу қауымының мүшелері болды, ол Ваалькс үнемі қатысқан Киелі кітап сабақтарын жүргізді. Ол он бір жасында Эмдендегі сауда орталығында алғашқы рет көпшілік алдында өнер көрсетті, онда ол әндер орындады, соның ішінде «Бейбиситтер Буги» әнін, неміс тіліндегі «Baby Sittin' Boogie» әнінің нұсқасын. Оған 30 неміс маркасы және «Баунтидегі бүлік» кітабы сыйлық ретінде берілді. Ваалькс он екі жасқа келгенде алғашқы гитарасын алды. 1964 жылы ол алғаш рет Эмден аймағында «The Rustlers» тобымен бірге өнер көрсетті, көбінесе The Beatles әндерін орындады. Ваалькс топтың жетекшісі болды, бірден әнші де, гитарист те болды. Ол тобымен бес жыл бойы Шығыс Фризия аймақтарында гастрольдік сапарлар жасады. 1968 жылы Ваалькс Эмдендегі ұлдар гимназиясында бітіру емтихандарын тапсырды. «Еркін сурет өнері» мамандығына университетке түсе алмағаннан кейін, ол 1970 жылы Гамбургтегі Көркем өнер университетінде бейнелеу өнері пәнін оқыды, бірақ ешқашан оқытушы болып жұмыс істемеді. Оның ұстаздарының бірі неміс суретшісі Ханс Тиманн болды. Ваалькестің алғашқы сахналық өнері Гамбургтегі «Danny’s Pan» халықтық клубында өтті, онда адамдар 5 неміс маркасын төлегеннен кейін он минут бойы өнер көрсете алатын. Ол Гамбургте 14 бөлмедесімен бірге «Вилла Кунтербунт» (немісше «Villa Villekulla») деп аталатын коммунада тұрды. Оның екі бөлмедесі Удо Линденберг және Мариус Мюллер Вестернхаген болды. Ваалькс оқуын қаржыландыру үшін Гамбург клубтарында гитарамен шағын концерттер берді. Әндерімен бірге әзілдер айтып, шаршағандықтан микрофонды түсіріп алғанда кешірім сұрады. Уақыт өте келе оның кешірім сұрауы музыкасынан да танымал болды, сондықтан оның комедиялық сахналық шоуы дами бастады. Ол өнер көрсеткен клубтар біртіндеп үлкейді – кенеттен олар тек «Onkel Pö» емес, «Westfalenhalle» деп аталды. Ваалькс 1987 жылдан 1999 жылға дейін Мануэла «Ману» (туған Эбельт) әйелімен бірге өмір сүрді. 1987 жылы оның ұлы Бенджамин Карл Отто Грегори дүниеге келді. Өздерінің мәлімдемесіне сәйкес, олар ашық некеде тұрды және көбінесе әртүрлі жерлерде өмір сүрді. Жұбайлар 2011 жылдың қарашасының басында ресми түрде ажырасып, 2012 жылдың 22 қарашасында ажырасты. Ваалькс Гамбургтегі Бланкенезеде тұрады және Гамбург тұрғыны ретінде ресми тіркелген.

Waalkes was born as the second son of Karl Waalkes, a painter and decorator, and his wife Adele (born Lüpkes). Together with his older brother Karl Heinz, he grew up in the working class district Transvaal in Emden (East Frisia). His parents were deeply religious Baptists and members of the Evangelic Free Church community of Emden, which taught a Bible class that Waalkes visited regularly. He made his first public performance at the age of eleven years in a shopping mall in Emden, where he presented songs, including the Babysitter Boogie, a German version of the Baby Sittin' Boogie. He was awarded with a voucher of 30 Deutschmark and the book Mutiny on the Bounty. When Waalkes was twelve years old, he received his first guitar. In 1964, he performed for the first time in the area of Emden with his band The Rustlers, mainly covering songs by the Beatles. Waalkes was the front of the band, being the lead singer and the lead guitarist simultaneously. He toured with his band in the regions of East Frisia for five years. In 1968, Waalkes passed his final exams (Abitur) at a boys' grammar school in Emden. After having failed to obtain a university place in Freie Malerei ("free art studies"), he started to study art education at the University of Fine Arts of Hamburg in 1970, although he never pursued a teaching profession. Among others, he was taught by Hans Thiemann, a German painter. Waalkes' first stage performance took place in Danny's Pan, a folklore club in Hamburg where people could perform for ten minutes after having paid five Deutschmark. He lived in a commune named Villa Kunterbunt (German for Villa Villekulla) together with 14 roommates in Hamburg. Two of his roommates were Udo Lindenberg and Marius Müller Westernhagen. Waalkes kept performing smaller gigs with his guitar in clubs of Hamburg to finance his studies. He cracked some jokes alongside to his songs and apologized whenever he accidentally dropped the microphone due to his nervousness. Over time, his apologies became more popular than his music, so his comedic stage show started to evolve. The clubs where he performed became gradually bigger – suddenly they were not merely named Onkel Pö but Westfalenhalle. Waalkes was married to Manuela "Manu" (born Ebelt) from 1987 to 1999. In 1987, his son Benjamin Karl Otto Gregory was born. According to their own statement, they had an open marriage and often lived in different places. The couple officially split in early November 2011 and got divorced on 22 November 2012. Waalkes lives in Hamburg Blankenese and is officially registered as a constituent of Hamburg.

Мансап

Валькестің юморы сөз ойындары мен тілді шебер қолданудан, сондай-ақ әдемісіз және күлкілі тіл, дыбыстар мен дене қимылдарынан тұрады. Оның гитарамен орындап, өңдейтін танымал әндер сияқты пародиялар, стильдік элементтердің бірі болып табылады. Сонымен қатар, ол өзінің юмористик қойылымдарына сатира, саяси қыналар мен уақыт пен қоғамды сынауды жиі енгізеді. Оның «Отто кітаптары» тұрақты түрде жарық көреді, ал «Отто ұзақ ойналатын пластинкалары» бестселлерге айналды, оның көптеген пластинкалары музыкалық тізімдерде және дүкендерде көшбасшылыққа ие болды. Валькес тілдің жалпы қолданысына әсер еткен ойын-сауық шеберлерінің қатарында саналады. Бұл әсерінің көп бөлігі оның ерте қойылымдарына, негізінен Жаңа Франкфурт мектебінің мәтіндерін пайдаланған кезге дейін жетеді. Мысалы, «Hast du mal 'ne Zigarette? Meine Schachtel steckt noch im Automaten!» («Темірқазығың бар ма? Менікі әлі автоматта тұр!») фразасын алғаш рет Валькес қолданды. «Einen hab' ich noch!» («Тағы біреуі бар!») фразасы келесі әзілді жариялау үшін оған жатқызылады, бірақ ол алғаш рет Хайнц Эрхардтпен таныстырылды, Валькестің көптеген фразалары сияқты. Валькес Гарри Хирш репортері, Фрау Зурбир және бас орманшы Оберфёрстер Пудлих, сондай-ақ Герберт фон Караянның пародиасын бейнелейтін және неміс Malt сырасының танымал брендіне сілтеме жасайтын Герберт фон Карамальц сияқты, өз бетінше танымал болған кейіпкерлерді сомдады. Валькестің ең танымал комик кейіпкері – «Оттифант», ол бастапқыда пластинканың мұқабасына ғана салған. Уақыт өте келе, сызықтан тұратын кейіпкер өзінің отбасымен ерекше мультфильм кейіпкеріне айналды. Олардың оқиғалары мен хикаялары бірнеше газеттерде және кітаптарда жарияланды. Сонымен қатар, 1993 жылы RTL және Super RTL телеарналарында 13 бөлімнен тұратын мультсериал көрсетілді. «Коммандо Стертебекер» анимациялық фильмінде Оттифанттар бейнеленген. Сахналық қойылымдарынан басқа, Валькес актер ретінде камера алдында және режиссер ретінде камерадан тыс жұмыс істеді. Оның фильмдері мәдениет пен қоғамдық өмірдегі ағымдағы оқиғалардың пародиасы болып табылады және жағдайлық комедия мен карикатуралық тұлғалармен ерекшеленеді. 2018 жылы Валькес өміріне жасаған еңбегі үшін Германия Федеративтік Республикасының Еңбегі үшін орденінің офицерлік кресімен марапатталды. 2021 жылдың маусым айында Валькес басты рөлде ойнаған «Катвеазл» фильмінің неміс тіліндегі нұсқасы шықты.

Waalkes' humor consists of puns and word plays as well as the use of silly and funny language, noises and body language. Parodies, for instance in form of popular songs that he revises and presents with his guitar, are typical stylistic elements. Additionally, he often imbeds satire, political innuendos and critique of time and society into his humorous performances. His Otto Bücher (Otto books) are regularly published and his Otto Langspielplatten (Otto long playing records) became bestsellers, whereby many records attained top spots in musical charts and shops. Waalkes is counted among the entertainers that have influenced the general use of language. A considerable part of this refers back to his early performances, where he mainly used texts of the New Frankfurt School. For example, the sentence "Hast du mal 'ne Zigarette? Meine Schachtel steckt noch im Automaten!" ("Do you have a cigarette? My pack is still in the machine!") was firstly introduced by Waalkes. The set phrase "Einen hab' ich noch!" ("I've got another one for you!") introducing the next joke is often ascribed to him, however, it was firstly introduced by Heinz Erhardt, as many of Waalkes' set phrases are. Waalkes played roles that became famous on their own, for example the reporter Harry Hirsch, Frau Suhrbier and the senior forestry official Oberförster Pudlich, as well as Herbert von Karamalz, who portrays a parody of Herbert von Karajan and a nod to a German brand of Malt beer. Waalkes' most famous comic character is the Ottifant ('Ottiphant'), which he drew originally only for the cover of a record. Over time, the stick figure developed into a distinct cartoon character with its own family. Their adventures and stories were published in several newspapers and books. Furthermore, a cartoon series, consisting of 13 episodes, depicted the Ottifanten on RTL and Super RTL in 1993. An animated cinema movie named Kommando Störtebeker portrayed the Ottifanten. Besides his stage performances, Waalkes has appeared several times on camera as an actor or off camera as a director. His movies are parodies of current events within the scope of culture and public life and are characterized by situation comedy and caricatured individuals. In 2018, Waalkes was awarded with the Officer's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany for his lifework. In June 2021, a German film version of Catweazle was released with Waalkes in the title role.