Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Синтезатор
Synthesizer
Roland D-50 – Roland компаниясы жасаған және 1987 жылдың сәуір айында жарық көрген синтезатор. Оның мүмкіндіктеріне цифрлық үлгілерге негізделген азайту синтезі, кіріктірілген эффекттер, деректерді өңдеуге арналған джойстик және аналогтық синтез стиліндегі дизайн жатады. Сыртқы Roland PG-1000 (1987) программалағышын да D-50 синтезаторының дыбыстарын күрделірек өңдеу үшін қосуға болады. Бұл модель D-550 рельстік нұсқасында да шығарылды, ол шамамен 450 пайдаланушы реттей алатын параметрлерге ие. D-50 синтезаторын Prince, Sting, Michael Jackson және Enya сияқты музыканттар қолданды. Сонымен қатар, 1987 жылдан бері Jean Michel Jarre, Tangerine Dream және Pet Shop Boys та осы синтезаторды пайдаланды.
The Roland D 50 is a synthesizer produced by Roland and released in April of 1987. Its features include digital sample based subtractive synthesis, on board effects, a joystick for data manipulation, and an analog synthesis styled layout design. The external Roland PG 1000 (1987) programmer could also be attached to the D 50 for more complex manipulation of its sounds. It was also produced in a rack mount variant design, the D 550, with almost 450 user adjustable parameters. The D 50 has been used by musicians including Prince, Sting, Michael Jackson and Enya. The D 50 has also been used by Jean Michel Jarre, Tangerine Dream and the Pet Shop Boys in various years, since the synthesizer came out in 1987.
Тарих
D 50 – үлгілерді ойнатуды және субтрактивті синтезді біріктірген алғашқы қолжетімді синтезатор болды. Roland инженерлері аспаптың дыбысының ең қиын бөлігінің шабуыл екенін анықтады. Нақты дыбыстарды жақсырақ имитациялау үшін D 50 ROM-да 47 шабуыл үлгісін қамтыды. Синтезатор шабуыл үлгісін ойнатты, ол дыбыстың тұрақтылығын құру үшін дәстүрлі субтрактивті синтезбен үйлестірілді. 1987 жылы RAM өте қымбат болғандықтан осы екі қолданыс әдісі қажет болды. Дегенмен, Roland синтезделген тұрақты бөлігіне қосылатын бірнеше текстуралық үлгілерді де қосты. Бұл тұрақты үлгілер D 50-дің көптеген дыбыстарын әдемі және кең қылып берді. Roland D 50 1988 жылы музыкалық технологиядағы ерекше техникалық жетістіктері үшін TEC сыйлығымен марапатталды.
The D 50 was the first affordable synthesizer to combine sample playback with subtractive synthesis. The engineers at Roland determined that the most difficult component of an instrument's sound to simulate realistically is the attack. To better emulate realistic sounds, the D 50 included 47 attack samples in ROM. The synthesizer played back an attack sample which was dove tailed with more conventional subtractive synthesis to create the sustain of the sound. This dual use method was required in 1987 since RAM was so expensive. Roland did, however, incorporate a number of texture samples that could be mixed into the synthesized sustain part of a patch. These sustain samples gave many D 50 patches a lush and airy quality. The Roland D 50 was awarded a TEC Award for outstanding technical achievement in musical technology in 1988.
Технология
D 50 үлгісіне негізделген сипаттамалары бар дыбыстарды шығаратын алғашқы үлгіге жатпайтын машиналардың бірі болғанымен, нарықтағы көптеген синтезаторлар дыбыстарды шығаруға ұқсас әдістерді қолдана бастады. Кейіннен Roland төмен бағадағы клавиатуралар мен модульдер сериясын шығарды, бұл музыканттарға қымбат D 50 флагманды сатып алуға мүмкіндік бермеген музыканттарға осы дыбыстардың кейбірін алуға мүмкіндік берді (Roland D 10 (1988), D 110 (D 10 рек нұсқасы) (1988) D 20 (1988), D 5 (1989), MT 32). Бұл арзан D сериялы синтезаторларда толық LA синтезаторлары болмаса да, олардың әрқайсысы 8 бөлікті мультитимбрал болды, ал Roland борттағы PCM үлгілерінің санын екі есеге арттырды. Roland сонымен қатар 76 баскышты, 6 октавалық Super LA D 70 (1989–1990 жж.) шығарды. D 70 Roland-пен цифрлық синтез бөлімі алынып тасталды, ол толық ұзындығы, көбірек нақты және табиғи дыбыс үлгілерімен, соның ішінде акустикалық фортепианомен алмастырылды, бұл D 50-де болмады. D 70 сонымен қатар кеңейтілген сүзгі мен эффект бөліміне ие болды және 5 бөлімді мультитимбрал болды. Алайда, тіпті оның жетістіктерімен, D 70 сол кездегі басым жұмыс станциясы — Korg M1 —мен қатарласа алмады және келесі Roland флагман синтезаторы бола алмады. D 50 гибридті аналогты/цифрлық дыбыс шығарады: дәстүрлі шаршы және пішін толқын формаларын LFO, TVF, TVA, сақиналық модулятор, эффекттер және т.б. арқылы өзгертілген нақты акустикалық аспаптардың шабуыл транзиторларының PCM үлгілерімен бірге пайдалануға болады. Бұл жаңалық аналогты синтезаторларда да, цифрлық үлгілеу құрылғыларында да бұрын-соңды болмаған жаңа дыбыстарды жасауға мүмкіндік берді. Әрбір D 50 дыбысы (патч) 2 тоннан (жоғарғы және төменгі) және әр тон 2 бөлшектен тұрады. Әрбір бөлшекті синтезатор толқын пішіні (өзгермелі импульсі бар квадрат, немесе сүзгімен манипуляциядан кейін, пішін тісі) және сүзгі немесе цифрлық PCM толқын пішіні (үлгіленген шабуыл өткінші немесе циклдік тұрақты толқын пішіні) болуы мүмкін. Бөлшектер 7 ықтимал құрылымның (алгоритмдердің) бірін орындай отырып, PCM толқын формасының немесе синтезделген толқын формасының комбинациясымен, екі бөлшекті бірге модуляциялау опциясымен орналастырылуы мүмкін. Синтезделген толқын формалары импульс ені модуляцияланған және төменгі өту сүзгісінің цифрлық математикалық шамалауынан өтіп, субтрактивті синтезге мүмкіндік береді. Төменгі және жоғарғы бөліктерді екіге бөліп немесе екіге бөлініп ойнауға болады. Dual конфигурациясы екі 8 дауысты полифониялық тонды (әрқайсысы екі бөлшек) бөлек MIDI арналарынан шектеулі битимбральдық режим ретінде ойнатуға мүмкіндік береді (жоғары және төменгі тонмен толық патчтар жоқ). Синтез әдісі жаңа ғана емес, D 50 сол кезеңнің сансыз жазбаларында көрініс тапқан, ерекше жарық, бай, тіршілікке толы және кейде нақты дыбысты қосатын, реверб сияқты цифрлық эффекттерді қамтитын алғашқы коммерциялық синтезатор болды. Әр эффекттің 10+ нұсқасы бар, олар әдетте клавиатуралық синтезаторлардың орнына арнайы рек эффект процессорларында кездеседі. Ол сондай-ақ сахнадағы типтік клавиатуралық ойыншының көрінісін өзгертудің алдыңғы шебінде болды: бірнеше аспаптармен қоршалғаннан гөрі, әртүрлі құралдармен және MIDI стандартын қабылдап, олар тек бір немесе екі клавиатурамен, әдетте D 50 немесе Yamaha DX7 немесе Korg M1 пайда бола бастады. D 50 тек бір арнада хабар тарататын болса да, MIDI-мен толық үйлесімді болды. Пернетақта жылдамдыққа және сенсорлық сезімтал болды, ал пернетақталар металлмен "салмақты" болды. Ол 64 патчты қамтыды, ал 64 патчті сақтау үшін қосымша кеңейту RAM карталары арқылы қол жетімді болды. Ол жад резервтік көшірмесі үшін CR2032 литий батареясын пайдаланады. Дыбыс пен құрылыс сапасы, сондай-ақ бірегей синтез әдісі үшін D 50 осы күнге дейін танымал болып келеді, жақсы күйдегі үлгілердің қайта сату құны салыстырмалы түрде жоғары. Оның синтездік қозғалтқышы, аздап не көп жаңартылған формаларда, басқалармен қатар, Roland JV және XP сериялы синтезаторларында қолданылды. Бұдан басқа, 2004 жылы Roland V Synth және VariOS синтезаторлары үшін VC 1 кеңейту картасын шығарды. Ол модельденген және жаңартылған D 50 синтездік қозғалтқышын және түпнұсқалық операциялық жүйені, оның ішінде фабрикалық және барлық Roland кеңейту карталары патчтарын қамтиды. Жаңа DAC чиптері шудың төмендеуімен және жалпы биттік тереңдігі мен үлгі алу жылдамдығының жоғары болуымен тазарақ естілгендіктен, D 50-нің өрескел шығысын симуляциялау мүмкіндігі бар. D 550 — D 50-нің рек нұсқасы, алдыңғы панельді басқару элементтері аз, джойстик пен слайдерлер жоқ. Ол бірдей дыбыс тізбегін пайдаланады (негізгі тізбектік тақта екеуінде де бірдей, D 50/D 550 деп белгіленген).
Although the D 50 was among the first non sampling machines to be able to produce sounds with sample based characteristics, it was not long before many synthesizers on the market began using similar methods to create sounds. Roland later released a series of lower priced keyboards and modules that allowed musicians who couldn't afford the relatively expensive flagship D 50 to have some of these sounds (Roland D 10 (1988), D 110 (rack version of D 10) (1988) D 20 (1988), D 5 (1989), MT 32). Though these lower priced D series synthesizers did not contain the full LA synth engine, each was 8 part multi timbral, and Roland doubled the number of onboard PCM samples. Roland also produced the 76 key, 6 octave Super LA D 70 (1989 1990). With the D 70 Roland removed the digital synthesis section, which was replaced with full length, more realistic and natural sounding samples, including an acoustic piano, which the D 50 lacked. The D 70 also had an expanded filter and effects section and was 5 part multi timbral. Even with its improvements, however, the D 70 was unable to catch up with the dominant workstation of the time—the Korg M1—and failed to become the next Roland flagship synthesizer. The D 50 produces a hybrid analog/digital sound: one can use traditional square and saw waveforms together with PCM samples of actual acoustic instrument attack transient, modified by LFOs, TVFs, TVAs, ring modulator, effects, etc. This breakthrough led to the creation of totally new sounds never done before on either purely analog synths or digital samplers. Each D 50 sound (patch) was made up of 2 tones (upper and lower) and each tone was made up of 2 partials. Each partial could be either a synthesizer waveform (a square with variable pulse, or after manipulation by the filter, a sawtooth) and a filter or a digital PCM waveform (sampled attack transient or looped sustain waveform). The partials could be arranged following 1 of 7 possible structures (algorithms), with a combination of either a PCM waveform or synthesized waveform, with an option to ring modulate the two partials together. The synthesized waveforms could be pulse width modulated and passed through a digital mathematical approximation of a low pass filter, allowing for subtractive synthesis. The lower and upper parts could be split or played in dual on the keyboard. The Dual configuration allows two 8 voice polyphony Tones (two Partials each) to be played from separate MIDI channels as a limited bi timbral mode (no full Patches with both Upper and Lower Tones available). Not only was the synthesis method new; the D 50 was arguably the first commercial synthesizer to include digital effects such as reverb, adding to the characteristically bright, rich, lively and sometimes realistic sound, featured on countless records of the period. Each of those effects had 10+ variations with editable parameters usually found in dedicated rack effects processors rather than keyboard synths. It was also at the forefront of the change of the look of a typical keyboard player on stage: instead of being surrounded with multiple instruments, with more versatile instruments and the continued adoption of the MIDI standard, they were starting to appear with only one or two keyboards, typically a D 50 with either Yamaha DX7 or Korg M1. The D 50 was fully MIDI compatible, though it transmits on only one channel. The keyboard was velocity and after touch sensitive, and the keys were slightly "weighted" with metal for a higher quality feel. It included 64 patches on board, and storage of 64 more patches was available through optional expansion RAM cards. It uses a CR2032 lithium battery for memory backup. For its sound and build quality, and the unique synthesis method it featured, the D 50 has remained popular to this day, with the resale value of good condition examples remaining relatively high. Its synthesis engine, in more or less updated forms, was used in Roland's JV and XP series synths, among others. Furthermore, in 2004, Roland released a VC 1 expansion card for V Synth and VariOS synthesizers. It contained a modeled and updated D 50 synthesis engine and the original operating system, including factory and all Roland expansion cards patches. Since the newer DAC chips sounded cleaner with less noise output and overall higher bit depth and sample rates, it included the option to simulate the D 50's rougher output. The D 550 is a rack mount version of the D 50, with fewer front panel controls, no joystick and sliders. It employs the same sound circuitry (the main circuit board is exactly the same in both, labeled D 50/D 550)
D 50 мүмкіндіктерін Musitronics өнімдерін қосу арқылы өзгертуге болады, ең бастысы M EX, ол D 50 мультитимбралды (D 50 битимбралды) және патч жадын кеңейтеді, сондай-ақ D 50-нің кіріс MIDI командаларына жауабын жақсартатын чип.
The D 50's capabilities could be modified through the addition of third party products by Musitronics, most notably the M EX which made the D 50 multitimbral (the D 50 was bi timbral) and expanded the patch memory, as well as a chip that improved the D 50's response to incoming MIDI commands.
Мұра
D 50 1987 жылы Yamaha DX7 танымалдылығы төмендеген кезде ұсынылды, нәтижесінде D 50 келесі жылы Korg M1 ұсынылғанға дейін нарықтағы ең танымал синтезаторға айналды. D 50 синтезаторының үлгілер мен эффектілерді пайдалану арқылы жасалған жаңашылдығы M1-ге әсер етті, ол Korg Triton шығарылғанға дейін Korg-тың ең көп сатылған пернетақтасы болды. Шындығында, бұл схема он жылдан астам уақыт бойы цифрлық пернетақталардың дыбысын жасаудың кең таралған әдісі болды, ROM және Flash RAM толық үлгілерді немесе мультиүлгілерді сақтау үшін жеткілікті түрде арзан болғанға дейін. Эрик Персинг пен Адриан Скотт жасаған D 50 пресеттері суретшілер қауымдастығы тарапынан жақсы қабылданып, олардың көптеген түрлері 1980-ші жылдардың соңындағы көптеген коммерциялық альбомдарда естіледі. D 50 зауыттық пресеттері ұзақ жылдар бойы сақталды, мысалы "Digital Native Dance", "Staccato Heaven", "Fantasia", "Pizzagogo", "Glass Voices" және "Living Calliope". Басқа D 50 пресеттері "Fantasia" (басқаша "New Age Pad"), "Soundtrack", "Atmosphere" және "Nylon Atmosphere" сияқты General MIDI спецификациясына сәйкес келетін әрбір құралда қолданылады. Roland V Synth және V Synth XT D 50-ді эмуляциялайтын картаны жүктете алады. Бұл режимде олар D 50-ді дерлік толықтай көшіреді, бірақ V Synth мүмкіндіктерінің бір бөлігінен айырылады. 2017 жылдың 8 қыркүйегінде Roland компаниясы D 50-дің кішілендірілген нұсқасы – Roland D 05-ті Boutique сериясының бір бөлігі ретінде жариялады. Құралға D 50-дің бастапқы пресеттері, сондай-ақ Roland оның үшін жасаған барлық ROM кеңейтулері кіреді. Құрал 2017 жылдың қазан айында шығарылды. Сондай-ақ 2017 жылы Roland өздерінің Roland Cloud веб-сайты арқылы D 50 VST плагинінің нұсқасын шығарды.
The D 50 was introduced in 1987 as the popularity of the Yamaha DX7 was starting to decline, resulting in the D 50 becoming the most popular synthesizer on the market until the introduction of the Korg M1 the following year. The D 50's synthesizer on top of samples and through effects innovation was an influence on the M1, which went on to become Korg's top selling keyboard, until the release of the Korg Triton. In fact, this scheme was a common method of digital keyboard sound creation for more than a decade, until ROM and Flash RAM were finally inexpensive enough to store entire samples or multisamples. The presets of the D 50, authored by Eric Persing and Adrian Scott, were well received by the artists' community, and most of them can be heard on numerous commercial albums of the late 1980s. The D 50's factory presets have enjoyed a long legacy, such as "Digital Native Dance", "Staccato Heaven", "Fantasia", "Pizzagogo", "Glass Voices", and "Living Calliope" Some other D 50 presets live on in every machine that conforms to the General MIDI specification, including "Fantasia" (alternatively called "New Age Pad"), "Soundtrack", "Atmosphere", and "Nylon Atmosphere". The Roland V Synth and V Synth XT can load a card that emulates the D 50. In this mode, they copy the D 50 almost perfectly, although they lose the more sophisticated V Synth capabilities. On September 8, 2017, Roland announced the Roland D 05, a miniaturized version of the D 50, as part of their Boutique series. The instrument includes the original presets of the D 50, plus all of the ROM expansions Roland created for it. The instrument was released in October 2017. Also in 2017, Roland released a VST plugin version of the D 50 via their Roland Cloud website.