Америкалық генерал Джефферсон Дэвис өмірі мен қызметі

Кіріспе

Америкалық генерал
Конфедерация Штаттарының президенті

Джефферсон Колумб Дэвис (2 наурыз 1828 – 30 қараша 1879) – Америка Азаматтық соғысы кезінде Америка Құрама Штаттары Армиясының ресми офицері, оның есімі Конфедерация президенті Джефферсон Дэвистің есімімен ұқсас болғаны және 1862 жылы жоғары дәрежелі офицерді өлтіргені үшін танымал. Дэвистің Мексикадағы көрнекті қызметі оған Азамат соғысы басталғанда жоғары бедел әкелді, ол Одақ әскерлерін Оңтүстік Миссури арқылы Арканзас штатының Пи-Ридж аймағына басшылық етті, содан кейін маңызды жеңісі үшін бригадир-генерал шеніне көтерілді. Коринфті қоршаудан кейін ол шаршағандықтан үйге рұхсат алды, бірақ Кентуккиде Одақтың жеңілістері туралы естігеннен кейін қызметке оралды, 1862 жылдың қыркүйегінде Луисвиллде генерал Уильям "Булл" Нельсонға баяндады. Нельсон оның қызметіне наразы болып, куәгерлердің алдында оны қорлады. Бірнеше күннен кейін Дэвис қоғамдық кешірім сұрады, бірақ екі офицер дауыс көтеріп, физикалық төбелес жасады, нәтижесінде Дэвис Нельсонды тапаншамен жаралы етіп, қайтыс болды. Одақ армиясында тәжірибелі командирлердің жетіспеуіне байланысты Дэвис соттан құтылды, бірақ бұл оқиға оның жоғарылау мүмкіндіктеріне кедергі келтірді. 1864 жылы теңізге жасаған жорығында Уильям Текумсе Шерманның корпусы командирі болып қызмет етті. Соғыстан кейін Дэвис 1867-1870 жылдар аралығында Аляска департаментінің бірінші командирі болды және 1872-1873 жылдардағы Модок соғысы кезінде далалық басқаруды жүзеге асырды.

Ерте өмір

Джефферсон С. Дэвис қазіргі Мемфис қаласына жақын, Индиана штатының Кларк округінде дүниеге келді. Ол Уильям Дэвис кіші (1800–1879) және Мэри Драммонд Дэвис (1801–1881) отбасындағы сегіз баланың ағасы болды. Оның әкесі фермерлікпен айналысқан. Оның ата-анасы Кентуккиден шыққан, және сол кезде көптеген адамдар, соның ішінде президент Авраам Линкольннің отбасысы да Индианаға көшіп келген.

Ерте әскери мансап

1847 жылы маусымда Дэвис 19 жасында 3-ші Индиана еріктілеріне қосылды. Мексика-Америка соғысы кезінде ол әскерге қабылданып, солдат болды. Соғыс барысында ол сержант шеніне дейін көтерілді. 1848 жылы маусымда ол АҚШ-тың бірінші артиллериясында екінші лейтенант болып тағайындалды. Буэна-Виста шайқасындағы батылдығы үшін оған шен берілді. 1848 жылы қазан айында ол Мэриленд штатының Балтимор қаласынан тыс орналасқан Форт МакГенридегі 1-ші артиллерияға қосылды. Кейін ол оңтүстікке қарай Вашингтон қаласының жанындағы Мэриленд штатындағы Форт-Вашингтонға, содан кейін Миссисипи жағалауына ауыстырылды. 1852 жылы ақпанда ол бірінші лейтенант шеніне көтеріліп, 1853 жылы Флоридаға, ал Вирджиниядағы Монро бекінісіне жіберілді. 1857 жылы ол қайтадан Форт МакГенриге орналасты, ал 1858 жылы Флоридаға көшті. 1858 жылдың жазында ол Оңтүстік Каролина штатындағы Форт-Молтриге ауыстырылды. Форт-Молтри Форт-Самтер мен Чарльстон қалаларының жанында орналасқан. Ол 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда Форт-Самтер эвакуацияланғанға дейін Оңтүстік Каролинада қалды.

Азаматтық соғыс

1861 жылы сәуірде соғыс басталғанда Дэвис Форт Самтердегі гарнизон офицері болды, сол кезде Конфедерация күштері оны бомбалауға түсті. Келесі айда ол капитандыққа көтеріліп, Индиана штатында полк құру міндеті берілді. Бұған қоса, ол азық-түлік және жабдықтау бөлімін басқаруға жауапты болды. Гарнизондық қызметінен жалыққан ол полк командирі болып тағайындалуын сұрады. Бригад генерал Натаниел Лионның қазасы мен Вильсон-Крик шайқасындағы жеңілістен кейін оның өтініші құпталып қабылданды. Федералды армиядағы тәжірибесінің болуы оны құнды кадрға айналдырды, оған 22-ші Индиана жаяу әскер полкіне қолбасшылық етуі тапсырылды және ол полковник шеніне көтерілді.

Миссури

Тамыз айының соңында Дэвис Миссуридің солтүстік-батысындағы күштердің қолбасшысы ретінде бригадир генерал Улисс С. Грантты алмастыруға бұйрық алды. Оның штабы Миссури штатының Джефферсон қаласында орналасқан, жанында шамамен 16 000 конфедерациялық әскер болды. Генерал Фремонт генералдар МакКаллох пен Стерлинг Прайс басқарған конфедерациялық әскерлердің Сент-Луис қаласын нысана ретінде қарастыратынына қатты алаңдады. Дэвистің қолбасшылығы қыркүйектің басында 12 000 адамнан бастап, айдың соңына қарай 18 000-20 000 адамға дейін тез өсті. Бастапқыда Дэвис астанаға шабуыл қаупін болдырмау үшін бекіністер салуға уақыт жұмсады. Қорғаныс жоспары аяқталғаннан кейін, ол шабуылдық науқан жоспарлады, бірақ Дэвиске қажетті жабдықтар берілген жоқ. Бұл Лексингтон шайқасында жеңіліске ұшырауына себеп болуы мүмкін. 1861 жылғы желтоқсанда ол Оңтүстік-Батыс армиясының 3-ші дивизиясының қолбасшылығын қабылдады. Ол Арканзасқа қарай шегінетін конфедерациялық әскерлерді Оңтүстік Миссури арқылы қуды. 1862 жылғы наурыз айында оның дивизиясы Пи-Ридж шайқасында конфедерациялық әскерлерге шабуыл жасады. Дэвистің Пи-Ридж шайқасындағы еңбегі 1862 жылғы мамыр айында дивизиялық қолбасшылығына сай өрістеу арқылы марапатталды. Ол 1861 жылғы 18 желтоқсанға дейін кері күшке ие болған бригадир генерал атағын алды. 1862 жылғы 12 тамызда Миссисипи армиясы генерал Роузкранстың жауабын №208 арнайы бұйрықта жариялады, ол генерал Дэвиске 20 күндік емделуге рұқсат берді. Дэвис Индиана штатына демалуға және денсаулығын қалпына келтіруге кетті. Дэвис демалыста болған кезде Кентуккидегі жағдай өте қиын болды. Бригадир генерал Дон Карлос Бьюэллдің басқаруындағы Огайо армиясы Теннесси штатының Чаттануга қаласын нысанаға алды. Луисвилл мен Чаттануга арасында үш жүз мильдік теміржол желісі болды, ал конфедерациялық күштер теміржолдың рельстерін үздіксіз қиратып жатты. Теміржолдар қозғалыстағы одақтық әскерлерге қажетті жабдықтарды қамтамасыз еткендіктен, Бьюэлл күштерін бөліп, генерал Уильям "Булл" Нельсонды Кентуккидің солтүстігіне аудандарды басқаруға жіберуге мәжбүр болды. Нельсон Луисвиллге келгенде, президент Хорацио Г. Райт генерал-майорын бақылау үшін жібергенін және Бьюэллді екінші қолбасшы етіп тағайындағанын анықтады. Тамыз айының соңында генерал-майор Эдмунд Кирби Смит пен генерал Брэкстон Брэггтің басқаруындағы екі конфедерациялық армия Кентукки мен Теннессиге Кентуккиден одақтық күштерді ығыстыру мақсатымен шабуыл жасады. Смиттың Шығыс Теннесси армиясында шамамен 19 000 адам, ал Брэггтің Теннесси армиясында шамамен 35 000 адам болды. 1862 жылғы 23 тамызда конфедерациялық атты әскерлер Білгі дөңгелек шайқасында одақтық әскерлермен кездесіп, жеңіске жетті. Бұл алдағы үлкен шайқасқа дайындық болды; 1862 жылғы 29 тамызда Смит әскерінің бір бөлігі Нельсон күштерінің 6000-7000 аралығындағы тең бөлігімен кездесті. 30 тамызда аяқталған екі күндік Ричмонд шайқасы конфедерациялық күштердің толық жеңісімен аяқталды: одақтың жоғалғандары 5000-нан асты, ал конфедерациялық күштердің жоғалғандары 750 болды, сонымен қатар Ричмонд, Лексингтон және штаттың астанасы Франкфурт сияқты маңызды аумақтар жоғалды. Шайқастағы одан әрі жоғалтулар бригадир генерал Махлон Д. Мэнсонның тұтқындалуымен және генерал Нельсонның мойнына жараланғандығымен байланысты болды, ол болжамды шабуылға дайындалу үшін Луисвиллге кері шегінуге мәжбүр болды. Конфедерациялық күштер енді қарсыластарына қарсы соғысу үшін солтүстікке қарай жылжуға дайын болды.

By the end of August, Davis received orders to succeed Brigadier General Ulysses S. Grant as commander of forces in northwestern Missouri. His headquarters were in Jefferson City, Missouri, with approximately 16,000 Confederate troops nearby. General Fremont had great concerns that the Confederate troops, commanded by Generals McCulloch and Sterling Price, would set their eyes on St. Louis as a potential target. Davis's command grew quickly, starting at 12,000 at the beginning of September and expanding to 18,000 to 20,000 by the end of the month. Initially, Davis spent time building fortifications to fend off possible attack on the capital city. Once his defensive plan had been completed, he planned an offensive campaign, but materiel was refused to Davis. That may have contributed to losing the Battle of Lexington. In December 1861, he took command of the 3rd Division, Army of the Southwest. He pursued Confederate troops through southern Missouri, as they retreated toward and into Arkansas. In March 1862, his division attacked the Confederates at the Battle of Pea Ridge. Davis's distinguished service at Pea Ridge was rewarded in May 1862 when he received a field promotion commensurate with his division command. He was made Brigadier General with the rank backdated to December 18, 1861. On August 12, 1862, the Army of Mississippi issued General Rosecrans' response in Special Order No. 208, authorizing General Davis 20 days of convalescence. Davis headed for home in Indiana to rest and recuperate. While Davis was on leave, the state of affairs in Kentucky became quite precarious. The Army of the Ohio, commanded by Brigadier General Don Carlos Buell, was taking aim on Chattanooga, Tennessee. Three hundred miles of railway lines lay between Louisville and Chattanooga, and Confederate forces were making constant work tearing up the tracks. The railroads provided the needed supplies to Union troops on the move and so Buell was forced to split his forces and to send General William "Bull" Nelson back north to Kentucky to take charge of the area. When Nelson arrived in Louisville, he found Major General Horatio G. Wright had been sent by the President to take control, putting Buell second in command. In late August, two Confederate armies, under the command of Major General Edmund Kirby Smith and General Braxton Bragg, moved into Kentucky and Tennessee on the offensive to drive Union forces from Kentucky. Smith's Army of East Tennessee had approximately 19,000 men and Bragg's Army of Tennessee had approximately 35,000. On August 23, 1862, Confederate cavalry met and defeated Union troops at the Battle of Big Hill. That was only a prelude to the bigger battle ahead; on August 29, 1862, portions of Smith's army met an equal portion of Nelson's force that numbered between 6,000 and 7,000. The two day Battle of Richmond, ending on August 30, was an overwhelming Confederate victory in all aspects: Union casualties numbered over 5,000, compared to the 750 Confederate casualties, and considerable ground was lost, including Richmond; Lexington; and the state capital, Frankfort. Further loss at the battle occurred with the capture of Brigadier General Mahlon D. Manson and the wounding of General Nelson, injured in the neck, who was forced to retreat back to Louisville to prepare for the presumed assault. The Confederates were now in a position to aim northward to take the fight to the enemy.

Луисвилл

Дэвис оңтүстікке қарай көршілес штаттағы жағдайды жақсы білді; Смит Цинциннатиде, Огайо штатында, ал Брэгг немесе Смит Луисвилльде шабуылдай алатын еді. Әлі сауығып жатқан Дэвис генерал Райтқа, штабы Цинциннатиде орналасқан, өзінің қызметін ұсынды. Райт Дэвиске Нельсонға баяндауды бұйырды. Луисвилльде Дэвис қала азаматтарын ұйымдастырып, қаруландыруға, қорғанысқа дайындалуға жауапты болды. Нельсон Дэвиске қарағанда әлдеқайда зор тұлға болды. Уильям Нельсон "Бұқа" деген лақап атын, көбінесе дене бітіміне байланысты алған. Нельсонның салмағы 136 килограмм, ал бойы 1 метр 83 сантиметр шамасында болған және "өмірінің гүл жайнаған шағында, толық денсаулықта" деп сипатталған. Дэвис салыстырғанда өте кішкентай болды, бойы 1 метр 75 сантиметр, салмағы шамамен 57 килограмм еді.

Луисвиллден босату

22 қыркүйекте, Нельсонның алғашқы бұйрықтарын алғаннан кейін екі күн өткен соң, Дэвис Нельсон штаб-пәтерін орнатқан Галт үйіне шақырылды. Нельсон жалдау ісі қалай жүріп жатқанын және қанша адам жиналғанын сұрады. Дэвис ешнәрсе білмейтінін айтты. Нельсон сұрақтарын қойып, Дэвистен нақты мәліметтерді білмейтін қысқа жауаптар алғаннан кейін, ашуланып, Дэвисті Луисвиллден қуды. Дэвистің жақын досы деп сипатталатын генерал Джеймс Барнет Фрай оқиғаның куәсі болды және кейін Нельсонның өліміне байланысты оқиғалар туралы жазды. Фрай былай деп мәлімдейді:

Дэвис тұрып, тыныш, ойластырылған түрде: «Генерал Нельсон, мен ресми әскер қызметкерімін және генерал ретінде маған тиіс қарым-қатынас жасауды талап етемін» деді. Содан кейін Дэвис медициналық директордің бөлмесінің есігіне барып, екі есік ашық тұрғанда: «Доктор Ирвин, осы әңгімеге куә болыңыз» деді. Сол сәтте Нельсон: «Иә, доктор, осыны есте сақтауыңызды қалаймын» деді. Одан кейін Дэвис Нельсонға: «Мен сізден лауазымымға лайық сыпайылықты талап етемін» деді. Нельсон: «Сен лайықтысыңша қараймын. Менің сенімімді ақтамай, маған опасыздық жасадың. Сондықтан сені бірден қызметтен босатамын. Сен осы жердегі қызметтен босатылдың және Синциннатиге барып, генерал Райтқа есеп беруің керек» деді. Дэвис: «Маған бұйрық беруге сізге құқық жоқ» деді. Нельсон генералға бұрылып: «Капитан, егер генерал Дэвис бүгін сағат тоғызға дейін қаладан кетпесе, маршалға оны Огайо өзенінен арғы бетке жіберуді бұйырыңыз» деді.

Луисвиллге қайта тағайындалдым

Дэвис Цинциннатиге барып, бірнеше күн ішінде генерал Райтқа баяндады. Сол аптаның ішінде Бьюэлл Луисвиллге оралып, Нельсоннан басқаруды қабылдады. Райт содан кейін Бьюэлл Луисвиллде басқаруды қолға алғандықтан, Дэвисті Луисвиллде ұстап тұрудың қажеті жоқ деп шешті, себебі оның басшылығына үлкен қажеттілік болды, сондықтан Дэвисті сол жерге қайтарды. Дэвис 28 қыркүйек күні түстен кейін Луисвиллге келді және ертесі күні таңертең, таңғы астан бұрын Галт үйіне баяндады. Галт үйі Бьюэлл мен Нельсонның штаб-пәтері ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. Бұл, көптеген басқа таңертеңдердегідей, ірі әскери және азаматтық басшылардың жиналатын орны еді. Дэвис келгенде бөлмеге қарап, көптеген таныс беттерді көрді және Индиана штатының губернаторы Оливер П. Мортонға қосылды.

Нельсонның өлтірілуі

Көп ұзамай генерал Нельсон қонақ үйге кіріп, тіркелу тізіміне жазылатын орынға барды. Дэвис Нельсонға жақындап, бұрынғы өрескелдігі үшін кешірім сұрады. Нельсон Дэвисті ығыстырып, «Кетіп қал, сен жалған баланы, мен сені көргім жоқ!» деді. Дэвис тіркеу карточкасын алып, Нельсонмен сөйлескенде, ашуын карточкаға төкті, бірінші ұстап, содан кейін оны кішкентай шарға жиырып, Нельсонның бетіне лақтырды. Нельсон алға қадам басып, Дэвистің бетін қолының арқасымен сапалап ұрды. Нельсон губернаторға қарап: «Сіз мені қорлау үшін келдіңіз бе?» деп сұрады. Мортон: «Жоқ, мырза» деді. Сосын Нельсон бөлмесіне қайтып кетті. Осы оқиғалардың бастауы болды. Дэвис Мексика-Америка соғысынан танысынан пистолеті бар ма деп сұрады, бірақ ол жоқ еді. Содан кейін ол тағы бір досы Томас У. Гибсоннан пистолет сұрады, ол берді. Дэвис дереу дәлізбен Нельсонның кеңсесіне бет алды, ол сол жерде тұрды. Ол пистолетін Нельсонға бағыттап, атып жіберді. Оқ Нельсонның кеудесіне тиіп, жүрегінде кішкентай тесік жасады, ол үлкен ер адамды өлімге жіберді. Нельсон әлі де күшіне ие болып, қонақ үйдің баспалдағына жетіп, бір қабатқа көтерілді, содан кейін құлап түсті. Осы уақытта көпшілік оның төңірегіне жинала бастады және Нельсонды жақын жердегі бөлмеге көшіріп, еденге жатқызды. Қонақ үй иесі Сайлас Ф. Миллер бөлмеге асығып кірді және Нельсонды еденде жатқан күйі тапты. Нельсон Миллерден: «Дін қызметкерін шақырыңыз, мен крещениеден өтуді қалаймын. Мен опасыздықпен өлтірілдім» деді. Пастор Дж. Талбот шақырылды, ол жауап берді, сондай-ақ дәрігер де келді. Нельсонды көруге бірнеше адам келді, олардың ішінде пастор Талбот, хирург Мурри, генерал Криттенден және генерал Фрай болды. Оқ атылған уақыт сағат 8:00 болды, ал 8:30-да Нельсон қайтыс болды.

Тұтқындау және босату

Дэвис Нельсонның жанынан кетпеді. Ол қашпады не тұтқындалудан жалтарды. Фрай оны әскери күзетке алып, Галт үйінің жоғарғы бөлмесіне қамады. Дэвис Фрайға осы оқиғаның мән-жайын баяндады. Фрай Дэвистің лауазымына сай жараспаған жағдайға түскенін, бірақ ол заңды жолмен шағымдануға мүмкіндік болғанымен, одан бас тартқанын жазды. Фрай Дэвистің ашық әңгімелескенін, тіпті Нельсонның бетіне қағаз домалатып лақтырғанын мойндағанын айтты. Дэвис Нельсонмен бетпе-бет кездесіп, оның сыйлақсыздығын көпшілік алдында көргісі келді. Бірақ Дэвис Нельсонның физикалық күш қолдануын күтпеген еді. Содан кейін жағдай бақылаудан шықты. Нельсонға жақын тұрған көптеген адамдар Дэвиске тез әділдік көрсерілгісін қалады. Генерал Уильям Террилл сияқты бірнеше адам Дэвисті сол жерде дарға асуды тіледі. Бьюэлл Дэвистің әрекеттері кешірілмейтінін мәлімдеді. Фрай Бьюэллдің бұл оқиғаны "әскери тәртіптің ауыр бұзушылығы" деп қарастырғанын айтты. Бьюэлл барлық әскерлердің бас қолбасшысы генерал Генри Хэллекке телеграмма жіберді:

Davis did not leave the vicinity of Nelson. He did not run or evade capture. He was simply taken into military custody by Fry and confined to an upper room in the Galt House. Davis attested to Fry what had happened. Fry wrote that while Davis was improperly treated for a man of his rank, he never pursued any legal recourse, which there was available to him. Fry attested that Davis was quite forthcoming and even included the fact that it was he who flipped a paper wad in the face of Nelson. Davis wanted to confront Nelson publicly and wanted Nelson's disrespect to be witnessed. What Davis had not accounted for was Nelson's physical assault. Everything then spiraled out of control. Many in close confidence with Nelson wanted to see quick justice with regards to Davis. There were a few, including General William Terrill, who wanted to see Davis hanged on the spot. Buell weighed in by saying that Davis' conduct was inexcusable. Fry stated that Buell regarded the actions as "a gross violation of military discipline." Buell went on to telegraph General Henry Halleck, General in Chief of all Armies:

General H. W. Halleck:

Brigadier General Davis is under arrest at Louisville for the killing of General Nelson. His trial by a court martial or military commission should take place immediately, but I can't spare officers from the army now in motion to compose a court. It can perhaps better be done from Washington

D. C. Buell,

Major General. It was Major General Horatio G. Wright who came to Davis's aid by securing his release and returning him to duty. Davis avoided conviction for the murder because there was a need for experienced field commanders in the Union Army. Fry stated in his journal of Wright's comments,

Davis appealed to me, and I notified him that he should no longer consider himself in arrest I was satisfied that Davis acted purely on the defensive in the unfortunate affair, and I presumed that Buell held very similar views, as he took no action in the matter after placing him in arrest. Davis was released from custody on October 13, 1862. Military regulations required charges to be formally made against the accused within 45 days of the arrest. The charges never came possibly because larger events, such as the launching of Buell's campaign in Kentucky five days later, overshadowed the Davis Nelson affair.

Генерал Х. В. Хэллек:

Бригадир генерал Дэвис генерал Нельсонды өлтіргені үшін Луисвиллде тұтқындалды. Оның ісін әскери сотта немесе комиссияда дереу қарау керек, бірақ қазіргі әскер қозғалысында сот құруға офицерлерді жұмсауға мүмкіндік жоқ. Бұл мәселені Вашингтонда шешуге болады.

Д. С. Бьюэлл,
генерал-майор. Дэвистің босатылуына генерал-майор Хорацио Г. Райт көмектесті, оны қызметке қайтарды. Дэвис қырқыны үшін сотталмады, себебі Одақ армиясында тәжірибелі дала қолбасшыларының қажеттілігі болды. Фрай Райттың пікірін күнделігіне жазды:

Дэвис маған шағымданды, мен оған енді өзін тұтқындалған деп санамау керектігін хабарладым. Мен Дэвистің осы өкінішті оқиғада тек өзін қорғаған деп есептедім, және Бьюэлл де осыған ұқсас пікірде болды деп болжадым, өйткені оны тұтқындағаннан кейін ешқандай шара қабыланбады. Дэвис 1862 жылдың 13 қазанында босатылды. Әскери ереже бойынша, айыптау 45 күн ішінде ресми түрде қойылған болуы керек еді. Бірақ айыптаулар болған жоқ, мүмкін, Бьюэллдің Кентуккидегі науқаны сияқты ірі оқиғалар Дэвис-Нельсон ісін көлеңкеге түсірді.

Салдары

Сотталу немесе айтарлықтай қамауда ұстау болған жоқ, себебі Дэвис Галт үйінде күзетсіз болған сияқты, бұл Райттың көрсетуіне сүйенсек. Дэвис ештеңе болмағандай қызметіне қайта оралды. 1865 жылдың 20 наурызында ол тұрақты армияда бригадир-генерал шеніне өкіметтік түрде көтерілді. Шерманның теңізге жасаған жорығы барысында Дэвистің Эбенезер сағасынан өту кезіндегі іс-әрекеттері және бұрынғы құлдарға көрсеткен қатыгездігі оның есімін ұзаққа созылған дау-жанжалға ұластырды. Шерман армиясы 1864 жылдың 9 желтоқсанында Саваннаға қарай жол тартқанда, Дэвис өз корпусымен бірге келе жатқан афроамерикалық босқындар сағадан өтпей тұрып, понтондық көпірді бұйрықпен алып тастады. Бірнеше жүз адам Конфедерация атты әскеріне түсіп қалды немесе қашып кетуге тырысқанда сағада суға батып кетті.

Аляска департаменті

Азамат соғысынан кейін Дэвис армиядағы қызметін жалғастырды және 1866 жылдың шілдесінде 23-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болды. Жаңа құрылған Аляска әскери округінің командирі ретінде, ол Аляска департаментінің де бірінші командирі болды. Дэвистің әскери науқаны Құрғақ көл шайқасына (10 мамыр 1873 жыл) және Хокер Джим мен Капитан Джек сияқты көрнекті басшылардың тәлтірек тастауына әкелді.

1877 жылғы жалпы ереуіл

1877 жылғы Сент-Луис қаласындағы жалпы ереуіл кезінде Дэвис 300 адам мен екі Гатлинг мылтығын бастап Сент-Луиске келді, бірақ ереуілшілерді таратуға немесе пойызды іске қосуға бағытталған өтініштерді қабылдамады. Ол мұндай әрекеттердің үкімет пен мемлекеттік мүлікті қорғау туралы оның міндеттерінен тыс екенін мәлімдеді.

Өлім

Дэвис 1879 жылдың 30 қарашасында Чикаго, Иллинойс штатында қайтыс болды. Ол Индиана штатындағы Индианаполис қаласындағы Краун Хилл зиратында жерленген.

Көркем шығармаларда

Джефферсон С. Дэвис – Борис Пронский мен Крейг Бритонның «Қырқ тоғызыншы» тарихи романының кейіпкері.