Филип Генри Шеридан: Американ сардарының өмірі мен әскери жолы

Кіріспе

АҚШ армиясының генералы (1831–1888)

Филип Генри Шеридан (6 наурыз 1831 – 5 тамыз 1888) – АҚШ армиясының карьералық офицері және Америка Азамат соғысындағы Одақ генералы. Оның мансабы генерал-майор шеніне жылдам өрлеуімен және генерал-бас штаб Улисс С. Грантпен тығыз байланысымен ерекшеленді. Грант Шериданды Батыс майданындағы жаяу әскер дивизиясының басшылығынан шығысқа, Потомак армиясының кавалерия корпусын басқаруға ауыстырды. 1864 жылы ол Шенандоа алқабында генерал Джубал Эрли бастаған Конфедерация күштерін жеңіп, алқаптың экономикалық инфрақұрылымын жойды. Бұл тұрғындар арасында "Өртеу" деп аталды және соғыста күйдірілген жер тактикасын қолданудың алғашқы мысалдарының бірі болды. 1865 жылы оның кавалериясы генерал Роберт Лиді қуды және Аппоматтокс сотында оның капитуляциясына ықпал етті. Шеридан Ұлы далалардағы үнді соғыстары кезінде жергілікті американдықтарға қарсы соғыс жүргізді. Ол Йеллоустоун ұлттық паркін дамыту және қорғауда, әскери және жеке тұлға ретінде маңызды рөл атқарды. 1883 жылы Шеридан АҚШ армиясының бас генералы болып тағайындалды, ал 1888 жылы президент Гровер Кливлендтің кезінде армия генералы шеніне көтерілді.

Ерте өмір және білім

Шеридан Нью-Йорк штатының Олбани қаласында, ирландтық католик иммигранттары Джон мен Мэри Минег Шериданның алты баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Олар Ирландияның Каван графтығындағы Киллинкер приходынан шыққан еді. Ол Огайо штатының Сомерсет қаласында өсті. Кішкентай бойлы болғандықтан, ол 165 см (5 фут 5 дюйм) биіктікте болды, соның салдарынан "Шағын Фил" деген лақап атқа ие болды. Авраам Линкольн оның сыртқы келбетін әйгілі анекдотта былай сипаттады: "Қоңыр, денелі, ұзын денелі, қысқа аяқты, мойны оны асып тастауға тым қысқа, ал қолдары сонша ұзын еді, егер аяқтары қасырса, иілмей-ақ қысып алатын". Бала кезінде Шеридан жалпы дүкенде жұмыс істеді, кейін құрғақ тауарлар дүкенінде бас клерк және бухгалтер болып жұмыс істеді. 1848 жылы ол клиенттерінің бірі, конгрессмен Томас Ричидің ұсынысымен АҚШ Әскери академиясына қабылданды. Оның алғашқы үміткері математика емтиханында сәтсіздікке ұшырап, "жаман мінез-құлық" көрсеткендіктен ілікті. Вест-Пойнттегі төртінші курсында Шеридан сыныптасы Уильям Р. Терриллмен төбелес салғандығы үшін бір жылға оқудан шеттетілді. Бұрынғы күні Шеридан парад алаңында оны қорлағандықтан, бекітілген штыкпен шабуылдаймын деп қорқытқан. 1853 жылы ол 52 курсанттың арасында 34-ші болып бітірді. Шеридан екінші лейтенант шеніне ие болды және Техас штатындағы Форт Дункандағы 1-ші АҚШ жаяу әскер полкіне, содан кейін Калифорния штатындағы Форт Редингтегі 4-ші АҚШ жаяу әскер полкіне тағайындалды. Оның 4-ші жаяу әскердегі қызметінің көп бөлігі Тынық мұхитының солтүстік-батысында өтті, ол 1855 жылы Уилламет аңғарына жасалған топографиялық сапардан басталды. Осы сапар барысында ол Якима соғысына және Рог-Ривер соғыстарына қатысты, кішкентай шайқас топтарын басқару тәжірибесін алды, жарақаттанды (1857 жылдың 28 наурызында Орегон территориясының Мидл Каскад аймағында оқ мұртына тиді) және үнді тайпаларымен келіссөздер жүргізуге қажетті дипломатиялық дағдыларды меңгерді. Ол Рог-Риверден (Орегон) шыққан үнді әйелмен бірге қызметтік сапарының бір бөлігінде бірге тұрды. Оның ақ достары оны Франсис деп атады, ол Такельма басшысы Харнидің қызы еді. Шеридан 1861 жылдың наурыз айында, Азамат соғысы басталмас бұрын бірінші лейтенант, ал мамыр айында, Форт Самтерге шабуылдан кейін бірнеше апта өткен соң капитан шеніне көтерілді.

Sheridan was born in Albany, New York, the third child of six of John and Mary Meenagh Sheridan, Irish Catholic immigrants from the parish of Killinkere in County Cavan, Ireland. He grew up in Somerset, Ohio. Small in stature, he reached only 5 feet 5 inches (165 cm) tall, earning him the nickname, "Little Phil." Abraham Lincoln described his appearance in a famous anecdote: "A brown, chunky little chap, with a long body, short legs, not enough neck to hang him, and such long arms that if his ankles itch he can scratch them without stooping." As a boy, Sheridan worked in a general store and later as head clerk and bookkeeper at a dry goods store. In 1848, he obtained an appointment to the United States Military Academy from a nomination from one of his customers, Congressman Thomas Ritchey, whose first candidate was disqualified by failing a mathematics examination and a "poor attitude." In his fourth year at West Point, Sheridan was suspended for a year for fighting with classmate, William R. Terrill. The previous day, Sheridan had threatened to run him through with a fixed bayonet in reaction to a perceived insult on the parade ground. He graduated in 1853, 34th in his class of 52 cadets. Sheridan was commissioned as a brevet second lieutenant and was assigned to the 1st U. S. Infantry Regiment at Fort Duncan, Texas, then to the 4th U. S. Infantry Regiment at Fort Reading, California. Most of his service with the 4th Infantry was in the Pacific Northwest, starting with a topographical survey mission to the Willamette Valley in 1855, during which he became involved with the Yakima War and Rogue River Wars, gaining experience in leading small combat teams, being wounded (a bullet grazed his nose on March 28, 1857, at Middle Cascade, Oregon Territory), and some of the diplomatic skills needed for negotiating with Indian tribes. He and an Indian woman from Rogue River (Oregon) lived together during part of his tour of duty. Named Frances by her white friends, she was the daughter of Takelma Chief Harney. Sheridan was promoted to first lieutenant in March 1861, just before the Civil War, and to captain in May, just weeks after the attack on Fort Sumter.

Батыс театры

1861 жылдың күзінде Шериданға Сент-Луиске жақын орналасқан Джефферсон казармасына 13-ші АҚШ жаяу әскеріне тағайындалу үшін баруды бұйрылды. Ол Орегон штатындағы Форт-Ямхилл қаласындағы командалық орнынан Сан-Франциско арқылы Панама арқылы Нью-Йорк арқылы Сомерсеттегі үйіне қысқа мерзімді демалысқа шықты. Жаңа лауазымына бара жатып, ол Сент-Луистегі генерал-майор Генри В. Галлекке әдептілікпен хабарласты. Ол өзінің тікелей алдыңғысы, генерал-майор Джон С. Фремонттың қаржылық жазбаларын тексеруге өз қызметін тапсырды. Шеридан бұл мәселені шешіп, Галлекке жақсы әсер етті. Шериданның үрейленуі, Галлек Шериданды штаб офицері ретінде жалғастыратын рөлді көреді. Дегенмен, Шеридан өзіне жүктелген тапсырманы орындады және Галлек пікірінше, өзін керемет штаб офицері ретінде нығайтты. Желтоқсан айында Шеридан Оңтүстік-Батыс Миссури армиясының бас комиссары болып тағайындалды, бірақ бөлімнің командирі Галлекке оған генерал-квартирмейстер лауазымын беруге сендірді. 1862 жылдың қаңтарында ол генерал-майор Сэмюэл Кертиске қызмет етуге келіп, Пи Ридж шайқасында оның қол астында қызмет етті. Шеридан көп ұзамай офицерлердің пайда табумен айналысатынын анықтады. Олар азаматтардан жылқы ұрлап, Шериданнан ақша талап етті. Ол ұрланған мүлік үшін ақы төлеуден бас тартты және Кертистің әскеріне арналған аттарды тәркіледі. Кертис оған офицерлерге ақы төлеуді бұйырғанда, Шеридан: "Ешбір билік мені ұрлық жасауға немесе "жаяу аулауға" мәжбүрлей алмайды", - деп қатаң жауап берді. Кертис Шериданды бағынбаушылық үшін тұтқындатты, бірақ Галлектың ықпалы кез келген ресми іс жүргізуді тоқтатты. Шеридан Кертистің басшылығымен өз рөлін жақсы орындады және қазір Галлек штабына оралды, ол армияны Коринф қоршауына ертіп, бөлімнің топографиялық инженерінің көмекшісі болды, сонымен қатар бригада командирімен танысты. Ол Огайо штатының жаяу әскер полкінің полковнигі қызметін ұсынды. Бұл тағайындау сәтсіз аяқталды, бірақ Шериданға кейіннен достары көмектесті (соның ішінде болашақ соғыс хатшысы Рассел А. Алгер), ол өзінің атынан Мичиган губернаторы Остин Блэрге өтініш жасады. Шеридан 1862 жылы 27 мамырда 2-ші Мичиган кавалериясының полковнигі болып тағайындалды, бірақ ол атпен қарулануда ешқандай тәжірибе алмады. Бір айдан кейін Шеридан өзінің алғашқы күштерін жауынгерлік ұрысқа бастап, өз полкіне кіретін кішкентай бригаданы басқарды. 1862 жылдың 1 шілдесінде Боунвилл шайқасында ол Бриг. Генерал Джеймс Р. Чалмерстің Конфедерация атты әскері үлкен флангтық шабуылды шулы диверсиямен бұрып жіберді және жаудың орналасуы туралы маңызды ақпарат берді. Оның әрекеті дивизия командирлеріне, соның ішінде бригада командиріне қатты әсер етті. Генерал Уильям С. Роузкранс Шериданның бригадир генерал дәрежесіне көтерілуін ұсынды. Олар Галлекке: "Бригадирлер аз, жақсылары азырақ. Төменде қол қойған адам Сізден Шериданның қызметіне көтерілуіңізді сұрайды. Ол өз салмағындай алтынға лайық" деп жазылған. Ол қыркүйекте жоғарылатылды, бірақ 1 шілдеде Боунвиллдегі әрекеттері үшін сыйақы ретінде күшіне енді. Бұл Боунвиллден кейін ғана оның әріптестерінің бірі оған ат берді, оны ол Риензи деп атады (Миссисипидегі Риензи шайқасынан кейін), ол соғыстың барлық уақытында мінгізді. Шериданға генерал-майор Дон Карлос Бьюэллдің Огайодағы армиясының 11-ші дивизиясының ІІІ корпусына командалық міндет жүктелді. 1862 жылы 8 қазанда Шеридан өзінің дивизиясын Перривилл шайқасында басқарды. Бьюэлл мен оның корпус командирі генерал-майор Чарльз Гилберттің бұйрығы бойынша Шеридан полковник Дэниел МакКук бригадасын армияға су жеткізуді қамтамасыз етуге жіберді. МакКук конфедерация әскерлерін қуып, Доктор кректегі союз әскерлеріне суды қамтамасыз етті. Гилберт Маккукка бұдан әрі алға баспауды бұйырды, содан кейін Бьюэллмен кеңесу үшін аттанды. Жол бойында Гилберт ат әскеріне Дэн МакКуктың алдындағы Конфедерация әскеріне шабуыл жасауға бұйрық берді. Шеридан атыс естіп, басқа бригадамен майданға келді. Кавалерия МакКук алдындағы биіктіктерді қорғауға үлгермегенмен, Шериданның күштері оңтүстік жауынгерлерді қуып шықты. Гилберт қайтып келіп, Шериданға МакКуктің бастапқы орнына оралуға бұйрық берді. Шериданның агрессивтілігі генерал-майор Леонидас Полктың басшылығымен қарсылас Конфедерация әскерлерін қорғанысқа түсуге мәжбүр етті. Оның әскерлері сол күні Конфедерацияның шабуылдарын теріске шығарды, бірақ сол күнігі ең ауыр шайқасқа қатыспады, ол Одақтың сол жағында болды. 1862 жылдың 31 желтоқсанында, Стоунс Ривер шайқасының бірінші күнінде Шеридан Конфедерация шабуылын күтіп, оған дайындалу үшін дивизиясын орналастырды. Оның дивизиясы олардың оқ-дәрісі бітіп, қайта шегінуге мәжбүр болғанша, оның алдындағы Конфедерация шабуылын тоқтатты. Бұл әрекет Одақ армиясына күшті қорғаныс позициясында қайта жиналуға уақыт берді. Оның әрекеттері үшін ол 1863 жылдың 10 сәуірінде генерал-майор болып тағайындалды (рангтың күні 1862 жылдың 31 желтоқсанында). Алты айдың ішінде ол капитаннан генерал-майорға дейін көтерілді. Камберленд армиясы Стоунс Риверден болған соққыдан қалпына келді және Конфедерация генералы Брэкстон Брэггке қарсы жазғы шабуылға дайындалды. Шериданның дивизиясы Роузкранстың керемет Туллахома кампаниясында Брэггке қарсы шабуылға қатысты және Туллахома қаласына кірген жетекші дивизия болды. 1863 жылдың 20 қыркүйегінде Чикамуга шайқасының екінші күнінде Роузкранс Шериданның дивизиясын Одақ шайқас желісінің артына жылдырғанда, Брэгг Одақ желісіндегі кеңістікке шабуыл жасады. Шериданның дивизиясы генерал-лейтенант Джеймс Лонгстриттің Конфедерация корпусына қарсы Лайтл Хиллде батыл тұрды, бірақ шегінетін Одақ әскерлерімен басып тасталды. Конфедерация әскерлері Шериданның дивизиясын шатақтап майданнан шығарды. Ол қанша адамды жинай алса, соны жинап, Чаттанугаға қарай шегінді, жол бойында әскерлерді қайта жинады. Снодграсс Хиллде генерал-майор Джордж Х. Томас XIV корпусының тұрғанын білген Шеридан дивизиясын қайта шайқасқа бұйырды, бірақ олар айнала жолмен жүрді және кейбір тарихтарда айтылғандай, шайқасқа қатыспады. Оның майданға оралуы Роузкранстың армияны тағдырына қалдырып, Чаттанугаға қашып кеткені үшін жалған айыптама алғанын болдырмады және ол жақын арада қолбасшылықтан алынбады. Чаттануга шайқасы кезінде, 1863 жылдың 25 қарашасында Миссионерлік төбеде Шериданның дивизиясы және Джордж Томас армиясындағы басқалар Томас пен Улисс С. Гранттың бұйрықтары мен күтулерінен асып түскен қаһарлы шабуыл жасады. Оның әскері шабуылға шығар алдында Шеридан оларға: "Чикамуганы есіңде сақтаңдар", - деді және олардың көптегені бұйрық бойынша алдыңғы қатардағы мылтық ұяларына шабуыл жасағанда оның атын айқайлады. Жоғарыдан жаудың атысымен бетпе-бет келгенде, олар төбеге көтеріле берді. Шеридан төбенің шыңында Конфедерация офицерлерінің тобын көрді және: "Міне, сендерге!", - деп айғайлады. Жарылған снаряд оны тозаңмен шашыратып, ол: "Бұл өте жамандық! Мен осы қаруларды аламын!", - деп жауап берді. Одақтың шабуылы Конфедерация желісін бұзып, Брэгг армиясы шегіне түсті. Шеридан импульсивті түрде оның әскерін Конфедерацияның жабдықтау қоймасына Чаттануга станциясына қуып жете беруге бұйрық берді, бірақ ол өзінің алға кеткен жалғыз қолбасшы екенін түсінгенде оларды қайтарды. Грант шайқастан кейін: "Шериданның жылдам қимылы үшін Камберленд армиясы және ұлт сол күні түткілдердің, артиллерияның және ұсақ қарулардың көп бөлігін басып алуға қарызды. Оның жылдам қуып жете алмағанда, мұндай жетістіктерге қол жеткізілмес еді".

In the fall of 1861, Sheridan was ordered to travel to Jefferson Barracks, near St. Louis, Missouri, for assignment to the 13th U. S. Infantry. He departed from his command of Fort Yamhill, Oregon, by way of San Francisco, across the Isthmus of Panama, and through New York City to home in Somerset for a brief leave. On the way to his new post, he made a courtesy call to Maj. Gen. Henry W. Halleck in St. Louis, who commandeered his services to audit the financial records of his immediate predecessor, Maj. Gen. John C. Frémont, whose administration of the Department of the Missouri was tainted by charges of wasteful expenditures and fraud that left the status of $12 million in debt. Sheridan sorted out the mess, impressing Halleck in the process. Much to Sheridan's dismay, Halleck's vision for Sheridan consisted of a continuing role as a staff officer. Nevertheless, Sheridan performed the task assigned to him and entrenched himself as an excellent staff officer in Halleck's view. In December, Sheridan was appointed chief commissary officer of the Army of Southwest Missouri, but convinced the department commander, Halleck, to give him the position of quartermaster general as well. In January 1862, he reported for duty to Maj. Gen. Samuel Curtis and served under him at the Battle of Pea Ridge. Sheridan soon discovered that officers were engaged in profiteering. They stole horses from civilians and demanded payment from Sheridan. He refused to pay for the stolen property and confiscated the horses for the use of Curtis's army. When Curtis ordered him to pay the officers, Sheridan brusquely retorted, "No authority can compel me to jayhawk or steal." Curtis had Sheridan arrested for insubordination but Halleck's influence appears to have ended any formal proceedings. Sheridan performed aptly in his role under Curtis and, now returned to Halleck's headquarters, he accompanied the army on the Siege of Corinth and served as an assistant to the department's topographical engineer, but also made the acquaintance of Brig. Gen. William T. Sherman, who offered him the colonelcy of an Ohio infantry regiment. This appointment fell through, but Sheridan was subsequently aided by friends (including future Secretary of War Russell A. Alger), who petitioned Michigan Governor Austin Blair on his behalf. Sheridan was appointed colonel of the 2nd Michigan Cavalry on May 27, 1862, despite having no experience in the mounted arm. A month later, Sheridan commanded his first forces in combat, leading a small brigade that included his regiment. At the Battle of Booneville, Mississippi, July 1, 1862, he held back several regiments of Brig. Gen. James R. Chalmers's Confederate cavalry, deflected a large flanking attack with a noisy diversion, and reported critical intelligence about enemy dispositions. His actions so impressed the division commanders, including Brig. Gen. William S. Rosecrans, that they recommended Sheridan's promotion to brigadier general. They wrote to Halleck, "Brigadiers scarce; good ones scarce. The undersigned respectfully beg that you will obtain the promotion of Sheridan. He is worth his weight in gold." The promotion was approved in September, but dated effective July 1 as a reward for his actions at Booneville. It was just after Booneville that one of his fellow officers gave him the horse that he named Rienzi (after the skirmish of Rienzi, Mississippi), which he would ride throughout the war. Sheridan was assigned to command the 11th Division, III Corps, in Maj. Gen. Don Carlos Buell's Army of the Ohio. On October 8, 1862, Sheridan led his division in the Battle of Perryville. Under orders from Buell and his corps commander, Maj. Gen. Charles Gilbert, Sheridan sent Col. Daniel McCook's brigade to secure a water supply for the army. McCook drove off the Confederates and secured water for the parched Union troops at Doctor's Creek. Gilbert ordered McCook not to advance any further and then rode to consult with Buell. Along the way, Gilbert ordered his cavalry to attack the Confederates in Dan McCook's front. Sheridan heard the gunfire and came to the front with another brigade. Although the cavalry failed to secure the heights in front of McCook, Sheridan's reinforcements drove off the Southerners. Gilbert returned and ordered Sheridan to return to McCook's original position. Sheridan's aggressiveness convinced the opposing Confederates under Maj. Gen. Leonidas Polk, that they should remain on the defensive. His troops repelled Confederate attacks later that day, but did not participate in the heaviest fighting of the day, which occurred on the Union left. On December 31, 1862, the first day of the Battle of Stones River, Sheridan anticipated a Confederate assault and positioned his division in preparation for it. His division held back the Confederate onslaught on his front until their ammunition ran out and they were forced to withdraw. This action was instrumental in giving the Union army time to rally at a strong defensive position. For his actions, he was promoted to major general on April 10, 1863 (with date of rank December 31, 1862). In six months, he had risen from captain to major general. The Army of the Cumberland recovered from the shock of Stones River and prepared for its summer offensive against Confederate General Braxton Bragg. Sheridan's division participated in the advance against Bragg in Rosecrans's brilliant Tullahoma Campaign, and was the lead division to enter the town of Tullahoma. On the second day of the Battle of Chickamauga, September 20, 1863, Rosecrans was shifting Sheridan's division behind the Union battle line when Bragg launched an attack into a gap in the Union line. Sheridan's division made a gallant stand on Lytle Hill against an attack by the Confederate corps of Lt. Gen. James Longstreet, but was swamped by retreating Union soldiers. The Confederates drove Sheridan's division from the field in confusion. He gathered as many men as he could and withdrew toward Chattanooga, rallying troops along the way. Learning of Maj. Gen. George H. Thomas's XIV Corps stand on Snodgrass Hill, Sheridan ordered his division back to the fighting, but they took a circuitous route and did not participate in the fighting as some histories claim. His return to the battlefield ensured that he did not suffer the fate of Rosecrans who was falsely accused of riding off to Chattanooga leaving the army to its fate, and was soon relieved of command. During the Battle of Chattanooga, at Missionary Ridge on November 25, 1863, Sheridan's division and others in George Thomas's army broke through the Confederate lines in a wild charge that exceeded the orders and expectations of Thomas and Ulysses S. Grant. Just before his men stepped off, Sheridan told them, "Remember Chickamauga," and many shouted its name as they advanced as ordered to a line of rifle pits in their front. Faced with enemy fire from above, however, they continued up the ridge. Sheridan spotted a group of Confederate officers outlined against the crest of the ridge and shouted, "Here's at you!" An exploding shell sprayed him with dirt and he responded, "That's damn ungenerous! I shall take those guns for that!" The Union charge broke through the Confederate lines on the ridge and Bragg's army fell into retreat. Sheridan impulsively ordered his men to pursue Bragg to the Confederate supply depot at Chickamauga Station, but called them back when he realized that his was the only command so far forward. General Grant reported after the battle, "To Sheridan's prompt movement, the Army of the Cumberland and the nation are indebted for the bulk of the capture of prisoners, artillery, and small arms that day. Except for his prompt pursuit, so much in this way would not have been accomplished."

Құрлықтық жорық

Жаңадан барлық Одақ әскерлерінің бас генералы болып тағайындалған генерал Улисс Грант Шериданды Шығыс майданына Потомак армиясының кавалерия корпусына қолбасшылық етуге шақырды. Шеридан білмегендей, Гранттың генерал-майор Уильям Б. Франклиннен кейінгі екінші таңдауы болды, бірақ Грант штаб бастығы Генри В. Галлектың Шеридан туралы ұсынысына келісті. Соғыстан кейін және өзінің естеліктерінде Грант Шериданды осы жұмысқа өзі қалаған адам деп мәлімдеді. Шеридан 1864 жылдың 5 сәуірінде Потомак армиясының штабына келді, бұл Гранттың Роберт Лиге қарсы масштабты құрлықтағы науқаны басталуына бір айдан кем уақыт қалғанда болды. Науқанның алғашқы шайқастарында Шериданның кавалериясы армия қолбасшысы генерал-майор Джордж Мидтің дәстүрлі рөліне – пойыздарды және тыл аймақтарын күзетуге, барлау жүргізуге – бекітілді, бұл Шериданды қатты ашуландырды. Шөл дала шайқасында (1864 жылдың 5-6 мамыры) тығыз орманды жер кавалерияның маңызды рөл атқаруына мүмкіндік бермеді. Армия Конфедерацияның оң флангын айналып Спотсильвания сотының үйіне бағытталғанда, Шериданның сарбаздары Шөл даладан жолды тазарта алмады, 5 мамырда Планк жолында және 6 мамырдан 8 мамырға дейін Тоддтың тавернасындағы шайқастарда жеңіліске ұшырады, бұл Конфедерацияға Одақтың жаяу әскері келгенге дейін маңызды жол торабын басып алуға мүмкіндік берді. Мид Шериданды тапсырмаларын орындамағаны үшін кінәлағанда, Шеридан Мидке егер рұқсат берсе, Стюартты "жеңіп алатынын" айтты. Мид бұл әңгімені Грантка жеткізді, ол: "Жарайды, ол көбінесе не туралы сөйлейтінін біледі. Оған бірден бастауға рұқсат беріңіз!" деді. Мид Гранттың пікіріне мойынұсынып, Шериданға "душман кавалериясына қарсы шабуыл жасау" бұйрығын берді және 9 мамырдан 24 мамырға дейін оны Ричмондқа қарай рейдке жіберіп, Конфедерация кавалериясына тікелей қарсылық көрсетті. Рейд үміттенгендей сәтті болмады; оның рейді Конфедерация кавалериясының қолбасшысы генерал-майор Дж.Э.Б. Стюартты 11 мамырда Сары тавернада өлтіруге және 12 мамырда Мейдоу көпірінде генерал-майор Фитцху Лиді жеңуге мүмкіндік берді, бірақ рейд Ричмондқа ешқандай қауіп төндірмеді және Грантты Спотсильвания және Солтүстік Анна үшін кавалерия ақпаратысыз қалдырды. Тарихшы Гордон К. Риа былай деп жазды: "Шеридан өзінің кавалериясын Спотсильвания сотының үйінен алып, Гранттың Лиге қарсы шайқастарын қатты қиындатты. Одақ армиясы науқанның маңызды кезеңінде оның көзі мен құлағынан айырылды. Шериданның Ричмонд қорғанысына батыл шабуыл жасауы оның командалық міндетін қауіпке тігуі мүмкін болатын, қажетсіз мақтанышпен жасалған әрекет болды". Потомак армиясына қайта қосылған Шериданның кавалериясы Хоу-Шопта (28 мамыр) шешілмейтін шайқас жүргізді, бұл Конфедерация кавалериясына Одақтың орналасуы туралы құнды ақпарат алуға мүмкіндік берген, ауыр шығындарға ұшыраған шайқас болды. Олар Колд-Харбор шайқасын (1-12 маусым) бастаған маңызды жол торабын басып алды және күшейгенге дейін бірнеше шабуылдарға төтеп берді. Грант кейін Шериданға солтүстік-батысқа қарай рейдке Вирджинияның орталық теміржолын бұзуға және генерал-майор Дэвид Хантердің Шенандоу армиясымен байланысуға бұйрық берді. Ол Трейвильян стансасының шайқасында (11-12 мамыр) генерал-майор Уэйд Хэмптонның басқаруындағы Конфедерация кавалериясымен тоқтатылды, онда ол соғыстың ең ірі кавалерия шайқасында бірінші күні тактикалық жеңіске жетті, бірақ екінші күні бірнеше шабуыл кезінде ауыр шығындарға ұшырады. Ол тағайындалған мақсаттарына қол жеткізбей кері шегінді. Қайтып оралған кезде ол 24 маусымда Самария (Сент-Мария) шіркеуінде Конфедерация кавалериясымен кездесті, онда оның адамдары едәуір шығындарға ұшырады, бірақ олар соңынан еріп жүрген Одақтың жабдықтау вагондарын сәтті қорғады. Шериданның жорықтағы кавалерия корпусының әрекеттері туралы есебінде кавалериямен күресу стратегиясын талқылап, ол былай деп жазды: "Нәтижесі – тұрақты жеңіс және бүлікші кавалерияның толықтай жойылуы. Біз қашан және қайда қаласақ сонда шеру жүргіздік, әрқашан шабуылдаушы тарап болдық және әрқашан жеңіске жеттік". Тарихшы Эрик Виттенберг төрт ірі стратегиялық рейдтің (Ричмонд, Трейвильян, Уилсон Каутц және Бірінші терең түб) және Оверленд және Ричмонд-Петербург науқандарының он үш ірі кавалерия шайқасынан тек Сары тавернаны ғана Одақтың жеңісі деп санауға болады, Хоу дүкені, Трейвильян станциясы, Мейдоу көпірі, Самария шіркеуі және Уилсон Каутц жеңілістерінде Шериданның кейбір күштері жойылудан мүжілді.

Gen. Ulysses S. Grant, newly promoted to be general in chief of all the Union armies, summoned Sheridan to the Eastern Theater to command the Cavalry Corps of the Army of the Potomac. Unbeknownst to Sheridan, he was actually Grant's second choice, after Maj. Gen. William B. Franklin, but Grant agreed to a suggestion about Sheridan from Chief of Staff Henry W. Halleck. After the war, and in his memoirs, Grant claimed that Sheridan was the very man he wanted for the job. Sheridan arrived at the headquarters of the Army of the Potomac on April 5, 1864, less than a month before the start of Grant's massive Overland Campaign against Robert E. Lee. In the early battles of the campaign, Sheridan's cavalry was relegated by army commander Maj. Gen. George Meade to its traditional role—screening, reconnaissance, and guarding trains and rear areas—much to Sheridan's frustration. In the Battle of the Wilderness (May 5–6, 1864), the dense forested terrain prevented any significant cavalry role. As the army swung around the Confederate right flank in the direction of Spotsylvania Court House, Sheridan's troopers failed to clear the road from the Wilderness, losing engagements along the Plank Road on May 5 and Todd's Tavern on May 6 through May 8, allowing the Confederates to seize the critical crossroads before the Union infantry could arrive. When Meade quarreled with Sheridan for not performing his duties of screening and reconnaissance as ordered, Sheridan told Meade that he could "whip Stuart" if Meade let him. Meade reported the conversation to Grant, who replied, "Well, he generally knows what he is talking about. Let him start right out and do it." Meade deferred to Grant's judgment and issued orders to Sheridan to "proceed against the enemy's cavalry" and from May 9 through May 24, sent him on a raid toward Richmond, directly challenging the Confederate cavalry. The raid was less successful than hoped; although his raid managed to mortally wound Confederate cavalry commander Maj. Gen. J. E. B. Stuart at Yellow Tavern on May 11 and beat Maj. Gen. Fitzhugh Lee at Meadow Bridge on May 12, the raid never seriously threatened Richmond and it left Grant without cavalry intelligence for Spotsylvania and North Anna. Historian Gordon C. Rhea wrote, "By taking his cavalry from Spotsylvania Court House, Sheridan severely handicapped Grant in his battles against Lee. The Union Army was deprived of his eyes and ears during a critical juncture in the campaign. And Sheridan's decision to advance boldly to the Richmond defenses smacked of unnecessary showboating that jeopardized his command." Rejoining the Army of the Potomac, Sheridan's cavalry fought inconclusively at Haw's Shop (May 28), a battle with heavy casualties that allowed the Confederate cavalry to obtain valuable intelligence about Union dispositions. They seized the critical crossroads that triggered the Battle of Cold Harbor (June 1 to 12) and withstood a number of assaults until reinforced. Grant then ordered Sheridan on a raid to the northwest to break the Virginia Central Railroad and to link up with the Shenandoah Valley army of Maj. Gen. David Hunter. He was intercepted by the Confederate cavalry under Maj. Gen. Wade Hampton at the Battle of Trevilian Station (June 11–12), where in the largest all cavalry battle of the war, he achieved tactical success on the first day, but suffered heavy casualties during multiple assaults on the second. He withdrew without achieving his assigned objectives. On his return march, he once again encountered the Confederate cavalry at Samaria (St. Mary's) Church on June 24, where his men suffered significant casualties, but successfully protected the Union supply wagons they were escorting. History draws decidedly mixed opinions on the success of Sheridan in the Overland Campaign, in no small part because the very clear Union victory at Yellow Tavern, highlighted by the death of Jeb Stuart, tends to overshadow other actions and battles. In Sheridan's report of the Cavalry Corps' actions in the campaign, discussing the strategy of cavalry fighting cavalry, he wrote, "The result was constant success and the almost total annihilation of the rebel cavalry. We marched when and where we pleased; we were always the attacking party, and always successful." A contrary view has been published by historian Eric J. Wittenberg, who notes that of four major strategic raids (Richmond, Trevilian, Wilson Kautz, and First Deep Bottom) and thirteen major cavalry engagements of the Overland and Richmond–Petersburg campaigns, only Yellow Tavern can be considered a Union victory, with Haw's Shop, Trevilian Station, Meadow Bridge, Samaria Church, and Wilson Kautz defeats in which some of Sheridan's forces barely avoided destruction.

Аппоматтокс науқаны

Шеридан Гранттың бұйрықтарын еркін түсіндірді және 1865 жылдың наурыз айында Солтүстік Каролинаға барудың орнына Петербургтегі Потомак армиясына қайта қосылды. Ол өзінің естеліктерінде: «Соғыс аяқталуға жақын екенін сезініп, мен ат әскерімнің соңына дейін қатысуын қаладым» деп жазды. Азамат соғысындағы ең көрнекті қызметі Роберт Ли армиясын аяусыз қууда көрсетілді, Грант үшін Аппоматтокс науқанының ең маңызды аспектілерін тиімді басқарды. 2 наурызда Петербургке жол тартқанда, Уэйнсборо шайқасында ол Эрли армиясының қалған бөлігін тұтқындап, 1500 әскері капитуляциялады. 1 сәуірде ол генерал Лидің қолдау желілерін Five Forks-та кесіп, Лиді Петербургтен эвакуациялауға мәжбүр етті. Осы шайқаста ол генерал-майор Гувернер К. Уорреннің әскери мансабын жойды, оны V корпустың басшылығынан алып тастады, кейіннен сот тергеуі бұл әрекет негізсіз деп тапты. Президент Рутерфорд Б. Хейз 1879 жылы сот тергеуін тапсырды және 100 күндік сот отырысынан кейін, Шериданның Уорренды қызметтен босатуы негізсіз екені анықталды. Айыныштысы, бұл нәтижелер Уорреннің өлімінен кейін ғана жарияланды. Шериданның 6 сәуірдегі Сайлерс-Крик шайқасындағы шабуылдық және тиімді әрекеті Ли армиясының тағдырын шешіп, оның қалған күштерінің 20 пайызынан астамын тұтқынға алды. Президент Линкольн 7 сәуірде Грантка телеграмма жіберді: «Генерал Шеридан: «Егер мәселені қысымға алсақ, Ли капитуляциялайды деп ойлаймын». Мәселені қысымға алу керек». 1865 жылдың 9 сәуірінде Аппоматтокс сотында Шеридан Лидің қашуына кедергі келтіріп, сол күні Солтүстік Вирджиния армиясының капитуляциясына қол жеткізді. Грант Кішкентай Филдің соңғы күндердегі еңбегін былай бағалады: «Мен генерал Шериданның генерал ретінде теңдесі жоқ, тірі де болсын, қайтыс болған да, тіпті оған жақын да ешкім жоқ деп сенемін».

Қайта құру

Генерал Лидің және Солтүстік Каролинада генерал Жозеф Э. Джонстонның тапсыруынан кейін, Техас штатында генерал Эдмунд Кирби Смит басқаратын конфедерацияның маңызды әскер күштері ғана қалды. Шеридан Вашингтондағы әскерлердің салтанатты шеруінде басшылық етуге тиіс болған, бірақ Грант оны 1865 жылдың 17 мамырында, шеруге алты күн қалғанда, Оңтүстік-Батыс әскери округінің қолбасшысы етіп тағайындады. Оған Смитты жеңіп, Техас пен Луизиананы Одақтың бақылауына қайтару бұйрығы берілді. Алайда, Шеридан Нью-Орлеанға жеткенге дейін Смит тапсырылды. Грант сондай-ақ көршілес Мексикадағы жағдайға алаңдады, онда 40 000 француз әскері Австрияның марионеттік режимін қолдап тұрды. Ол Шериданға үлкен техастық әскер жинауға рұқсат берді. Шеридан үш корпустан 50 000 сарбаз жинап, Техастың жағалау қалаларын жылдам басып алды, ішкі аймаққа таралып, Мексика-АҚШ шекарасын күздеуге кірісті. Армияның болуы, АҚШ-тың саяси қысымы және Бенито Хуареске қарсылықтың күшеюі француздарды Мексикаға қатысты талаптарынан бас тартуға мәжбүр етті. Наполеон III француз әскерлерінің кезең-кезеңмен шығарылуын жариялады, ол 1867 жылдың қарашасында аяқталуға тиіс болды. Үйдегі наразылықтың күшеюі және Германияның әскери күшінің өсуіне алаңдаушылық тудырған Наполеон III француз әскерлерінің шығарылуын жеделдетті, ол 1867 жылдың 12 наурызында аяқталды. Сол жылдың 19 маусымында Мексиканың республикалық армиясы Максимилианды тұтқынға алып, соттады және өлім жазасын орындады. Шеридан кейін өзінің естеліктерінде Хуарес күштеріне қару-жарақ пен оқ-дәрі бергенін мойындады: "біз оларды өзеннің біздің жағындағы қолайлы жерлерге тастап, олардың қолына түсірдік". 1866 жылдың 30 шілдесінде Шеридан Техаста болғанда, ақ нәсілділер тобы Нью-Орлеанда штаттың конституциялық конвенциясын таратып жіберді. 34 қара нәсілді адам қаза тапты. Шеридан оралғаннан кейін көп ұзамай Грантке телеграмма жіберіп: "Осы қаладағы 30-шы күндік оқиға туралы қаншалықты көп ақпарат алсам, соғұрлым қорқынышты болады. Бұл қарапайым тәртіпсіздік емес, нағыз қырғын болды" деді. 1867 жылдың наурыз айында, Қайта құру жаңа ғана басталғанда, Шеридан Бесінші әскери округтің (Техас және Луизиана) әскери губернаторы болып тағайындалды. Ол бұрынғы конфедераттардың сайлауға тіркелуін қатаң шектеді және тек тіркелген сайлаушылардың (қара нәсілді ерлерді қоса алғанда) қазылар алқасында отыруға құқылы екенін жариялады. Сонымен қатар, 1866 жылғы Нью-Орлеандағы қанды тәртіпсіздіктерге қатысты тергеу көптеген жергілікті шенеуніктерді кінәлі деп тапты; Шеридан Нью-Орлеан қаласының мэрі, Луизиананың бас прокуроры және аудандық судьяны қызметінен босатты. Кейін ол Луизиананың губернаторы Джеймс М. Уэллсті "саяси алаяқ және адал емес адам" деп айыптап, қызметтен шеттетуге мәжбүр етті. Ол сондай-ақ Техас губернаторы Джеймс В. Трокмортонды, бұрынғы конфедератты, "штатты қайта құруға кедергі келтіргені үшін" қызметтен босатып, оның орнына бұрынғы сайлауда одан жеңілген республикашыл Элиша М. Пизді тағайындады. Шеридан президент Эндрю Джонсонмен әскери қайта құру актілерін түсіндіру және дауыс беру құқығы мәселелері бойынша бірнеше ай бойы дауласты, және екінші рет жұмыстан босатылғаннан кейін бір ай ішінде президент Шериданды қызметтен алып тастады, ашуланған генерал Грантке: "Оның билігі, шын мәнінде, біздің үкіметіміздің қағидаларына немесе біздің еркін институттарымыздың табиғатына ешқандай назар бермейтін абсолютті тирандық болды" деді. Егер Шеридан Техаста танымал болмаса, ол "Жалғыз Жұлдызды" штатты да бағаламады. 1866 жылы оның айтқан сөзі кеңінен таралды: "Егер мен Техас пен тозақтың иесі болсам, мен Техасты жалға беріп, тозақта тұрар едім". Грант әкімшілігі кезінде, Шеридан батысқа тағайындалғанда, ол Қайта құру кезіндегі проблемаларды шешу үшін екі рет Луизианаға жіберілді. 1875 жылдың қаңтар айында федералды әскерлер демократтардың даулы орындықтарды басып алу әрекеттерінен кейін Луизиана заң шығарушы органының жұмысына араласты. Шеридан 1872 жылғы штаттық сайлауда жеңіске жеткен республикашыл губернатор Уильям П. Келлоггты қолдады және республикалық режимге қарсы демократтар, заңды сайлау нәтижелерін күшпен өзгертуге тырысқандықтары үшін "бандиттер" деп жариялады, олар әскери трибуналдарға және хабеас корпус құқықтарынан айырылуға тиіс екенін мәлімдеді. Грант әкімшілігі үлкен халықтың наразылығынан кейін бас тартысқа мәжбүр болды. Нью-Йорк Уорлд газетінің бетінде "Тирандық! Тәуелсіз штат өлтірілді!" деген қаулы шықты. 1876 жылы Шеридан 1876 жылғы даулы президенттік сайлаудан кейін бейбітшілікті сақтау үшін әскерге басшылық ету үшін Нью-Орлеанға да жіберілді.

After Gen. Lee's surrender, and that of Gen. Joseph E. Johnston in North Carolina, the only significant Confederate field force remaining was in Texas under Gen. Edmund Kirby Smith. Sheridan was supposed to lead troops in the Grand Review of the Armies in Washington, D. C., but Grant appointed him commander of the Military District of the Southwest on May 17, 1865 six days before the parade, with orders to defeat Smith without delay and restore Texas and Louisiana to Union control. However, Smith surrendered before Sheridan reached New Orleans. Grant was also concerned about the situation in neighboring Mexico, where 40,000 French soldiers propped up the puppet regime of Austrian Archduke Maximilian. He gave Sheridan permission to gather a large Texas occupation force. Sheridan assembled 50,000 men in three corps, quickly occupied Texas coastal cities, spread inland, and began to patrol the Mexico–United States border. The Army's presence, U. S. political pressure, and the growing resistance of Benito Juárez induced the French to abandon their claims against Mexico. Napoleon III announced a staged withdrawal of French troops to be completed in November 1867. In light of growing opposition at home and concern with the rise of German military prowess, Napoleon III stepped up the French withdrawal, which was completed by March 12, 1867. By June 19 of that year, Mexico's republican army had captured, tried, and executed Maximilian. Sheridan later admitted in his memoirs that he had supplied arms and ammunition to Juárez's forces: " which we left at convenient places on our side of the river to fall into their hands". On July 30, 1866, while Sheridan was in Texas, a white mob broke up the state constitutional convention in New Orleans. Thirty four blacks were killed. Shortly after Sheridan returned, he wired Grant, "The more information I obtain of the affair of the 30th in this city the more revolting it becomes. It was no riot; it was an absolute massacre." In March 1867, with Reconstruction barely started, Sheridan was appointed military governor of the Fifth Military District (Texas and Louisiana). He severely limited voter registration for former Confederates and ruled that only registered voters (including black men) were eligible to serve on juries. Furthermore, an inquiry into the deadly New Orleans riot of 1866 implicated numerous local officials; Sheridan dismissed the mayor of New Orleans, the Louisiana attorney general, and a district judge. He later removed Louisiana Governor James M. Wells, accusing him of being "a political trickster and a dishonest man". He also dismissed Texas Governor James W. Throckmorton, a former Confederate, for being an "impediment to the reconstruction of the State", replacing him with the Republican who had lost to him in the previous election Elisha M. Pease. Sheridan had been feuding with President Andrew Johnson for months over interpretations of the Military Reconstruction Acts and voting rights issues, and within a month of the second firing, the president removed Sheridan, stating to an outraged Gen. Grant that, "His rule has, in fact, been one of absolute tyranny, without references to the principles of our government or the nature of our free institutions." If Sheridan was unpopular in Texas, neither did he have much appreciation for the Lone Star State. In 1866 his quip was widely reported: "If I owned Texas and Hell, I would rent Texas and live in Hell." During the Grant administration, while Sheridan was assigned to duty in the West, he was sent to Louisiana on two additional occasions to deal with problems that lingered in Reconstruction. In January 1875, federal troops intervened in the Louisiana Legislature following attempts by the Democrats to seize control of disputed seats. Sheridan supported Republican Governor William P. Kellogg, winner of the 1872 state election, and declared that the Democratic opponents of the Republican regime who used violence to overcome legitimate electoral results were "banditti" who should be subjected to military tribunals and loss of their habeas corpus rights. The Grant administration backed down after an enormous public outcry. A headline in the New York World newspaper shrieked "Tyranny! A Sovereign State Murdered!" In 1876, Sheridan was also sent to New Orleans to command troops keeping the peace in the aftermath of the disputed presidential election in 1876.

Соғыстан кейінгі мансап

Шеридан 1869 жылғы 4 наурызда генерал-лейтенант қызметіне тағайындалды. 1870 жылы президент Грант Шериданның өтініші бойынша оны Франко-пруссия соғысын бақылауға және оның нәтижелері туралы есеп беруге жіберді. Пруссия королі I Вильгельмнің қонағы ретінде ол император III Наполеонның немістерге қарсы капитуляциясын көрді, бұл Шериданға Мексикадағы француз әскерімен болған тәжірибесінен кейін қуаныш сыйлады. Кейін ол Еуропаның көп бөлігін аралап, АҚШ-қа оралып, Грантке пруссиялықтардың "әрбір шайқасқа жеңіске жету ниетімен келген өте батыл жандар" екенін, бірақ "кәсіби тұрғыдан алғанда, мұнда үйренетін ештеңе жоқ" деп баяндады. Ол олардың кавалерияны басқаруын сынап, олардың әрекеттерін Мидтің оны қадағалауға тырысқан тәсілімен салыстырды. Дегенмен, ол олардың әскери жүйесін "үлгілі" деп сипаттап, офицерлік құрамына жоғары баға берді. Француздарға қатысты оның пікірлері одан да қатал болды; ол француз армиясын неміс әскерінің шабуылын тоқтатуға мүмкіндіктерді пайдаланбағаны үшін, баяу және ұқыпсыз ілгерілегені үшін, жаудың қауіпсіз байланыс жолдарын кесіп тастауға көптеген жақсы мүмкіндіктерді жібергені үшін және жиі жеңіліске ұшырағаны үшін сынады. Ол: "Мен көңілім толып, ұятқа қалдым; бала кезімдегі Ұлы Наполеонның сарбаздары туралы барлық қиялдарым жойылды, немесе "Кішкентай сержанттың" сарбаздары "Тағдыр адамы" сарбаздарының парадтық әскеріндегі өздерінің жалындылығын жоғалтқан болар" деді. 1871 жылы Шеридан Чикагодағы Ұлы Чикаго өртінде болды және әскери көмек көрсету жұмыстарын үйлестірді. Қала әкімі Розуэлл Б. Мейсон халықтың арасындағы үрейді басу үшін қалаға әскери үкімшілік енгізіп, Шериданды басқаруға уәкілеттік берген жарлық шығарды. Көптеген бұзылыстар болмағандықтан, бірнеше күннен кейін әскери үкімшілік күші жойылды. Шериданның жеке үйі зардап көрмегенімен, оның барлық кәсіби және жеке құжаттары жойылды. 1883 жылы Чикагодағы Вашингтон Парк жарыс жолы Америка дербиін ұйымдастырғанда, ол оның алғашқы президенті болды. 1883 жылғы 1 қарашада Шеридан генерал Уильям Т. Шерманнан кейін АҚШ армиясының бас қолбасшысы лауазымын иеленді және өмірінің соңына дейін осы қызметте болды. Ол 1888 жылғы 1 маусымда, қайтыс болғанға дейін көп ұзамай, тұрақты армияның генералы қызметіне көтерілді (бұл атаққа 1888 жылғы 1 маусымда Конгресс актісімен "АҚШ армиясының генералы" деген атау берілді, бұл атақ бұрын Грант пен Шерманға берілген, қазіргі АҚШ армиясындағы бес жұлдызды генералға, О 11-ге тең). Шеридан 1886 жылдан бастап 1888 жылы қайтыс болғанға дейін Одақтың қарулы күштерінде қызмет еткен офицерлер мен олардың ұрпақтарынан құралған әскери қоғам – АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің бас қолбасшысы болды. Ол сондай-ақ 1869 жылы құрылған Потомак армиясы қоғамының бірінші президенті және 1885 жылы Американың Ұлттық мылтық қауымдастығының тоғызыншы президенті болды.

Sheridan was promoted to lieutenant general on March 4, 1869. In 1870, President Grant, at Sheridan's request, sent him to observe and report on the Franco Prussian War. As a guest of King Wilhelm I of Prussia, he was present when Emperor Napoléon III surrendered to the Germans, which was gratifying to Sheridan following his experiences with the French in Mexico. He later toured most of Europe and returned to the U. S. to report to Grant that although the Prussians were "very good brave fellows [who] had gone into each battle with the determination to win, there is nothing to be learned here professionally." He criticized their handling of cavalry and likened their practices to the manner in which Meade had attempted to supervise him. However, he referred to theirs as a "perfect military system" and had a high opinion of the officer corps. His words on the French were much more harsh; he criticized the French army for not taking numerous opportunities to halt the German advance, for advancing slowly and clumsily themselves, for not taking any of the numerous good opportunities to cut the enemy's unguarded lines of communication, and for being routed frequently. He remarked: "I am disgusted; all my boyhood's fancies of the soldiers of the great Napoleon have been dissipated, or else the soldiers of the "Little Corporal" have lost their elan in the pampered parade soldiers of the 'Man of Destiny'." In 1871, Sheridan was present in Chicago during the Great Chicago Fire and coordinated military relief efforts. The mayor, Roswell B. Mason, to calm the panic, placed the city under martial law, and issued a proclamation putting Sheridan in charge. As there were no widespread disturbances, martial law was lifted within a few days. Although Sheridan's personal residence was spared, all of his professional and personal papers were destroyed. When Chicago's Washington Park Race Track organized the American Derby in 1883 he served as its first president. On November 1, 1883, Sheridan succeeded General William T. Sherman as Commanding General of the U. S. Army, and held that position until his death. He was promoted on June 1, 1888, shortly before his death, to the rank of General in the Regular Army (the rank was titled "General of the Army of the United States", by Act of Congress June 1, 1888, the same rank held earlier by Grant and Sherman, which is equivalent to a five star general, O 11, in the modern U. S. Army). Sheridan served as commander in chief of the Military Order of the Loyal Legion of the United States (MOLLUS), a military society of officers who served in the Union armed forces and their descendants, from 1886 until his death in 1888. He was also the first president of the Society of the Army of the Potomac when it was founded in 1869 and as the ninth president of the National Rifle Association of America in 1885.

Жеке өмір

1875 жылғы 3 маусымда Шеридан армияның генерал-квартирмейстері Дэниел Х. Рукердің қызы Ирен Раккерге үйленді. Ол 22 жаста, ал ол 44 жаста болды. Олардың төрт баласы болды: Мэри 1876 жылы, Ірен мен Луиза 1877 жылы, ал Филип кіші 1880 жылы дүниеге келді. Тойдан кейін Шеридан жұбайымен Вашингтон қаласына көшіп барды. Олар 1871 жылғы Ұлы Чикаго өртінен кейін қаланы қорғағаны үшін Шериданға көрсеткен құрметінің белгісі ретінде Чикаго тұрғындары сыйлаған үйде тұрды. Филип Шеридан кіші майор шеніне жеткен әскери офицер және Изабель МакГуннеглдің күйеуі болды. Изабель МакГуннегл армия офицері Джордж К. МакГуннеглдің қызы еді.

Өлім және жерлеу

1888 жылы Шеридан естеліктерін баспаға жібергеннен кейін екі ай өткен соң бірнеше ауыр жүрек талмасына ұшырады. Жас кезінде бойшаң болса да, 57 жасқа келгенде салмағы 200 фунттан (90 килограмнан) асты. Оның алғашқы жүрек талмасынан кейін АҚШ Конгресі 1 маусымда оны армия генералына тездетіп көтерді, және ол ауырсынына қарамастан, конгресс өкілдерінен бұл жаңалықты қуанышпен қабылдады. Оның отбасы оны Вашингтондағы ыстықтан Массачусетс штатының Дартмут қаласындағы Нонквитт ауданындағы жазғы үйіне көшірді, ол 1888 жылдың 5 тамызында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның денесі Вашингтонға қайтарылып, Арлингтон ұлттық зиратындағы Арлингтон үйіне қарап тұрған төбеге жерленді. Ескерткіштегі мүсінді ағылшын мүсіншісі Сэмюэл Джеймс Китсон жасаған. Оның жерленуі Арлингтонның ұлттық деңгейде танымалдылығын арттыруға көмектесті. Оның әйелі Айрин ешқашан қайтадан үйленбеді, ол: "Мен кез келген адамның әйелі болудың орнына Фил Шериданның жесірі болуды артық көремін" деді.

Құрметтер

Шеридан – АҚШ-тың он долларлық банкнотында суреті бейнеленген, саясатпен емес, әскермен тығыз байланысты болған жалғыз адам. Ол 5 және 10 долларлық банкноталарда да бейнеленген. Шеридан 1890 және 1891 жылдары шығарылған 10 долларлық АҚШ қазыналық банкноттарында пайда болды. Оның бюсті 1896 жылы 5 долларлық күміс сертификатта қайта пайда болды. Бұл сирек кездесетін банкноттар коллекционерлердің үлкен сұранысына ие. Иллинойс штатындағы Форт Шеридан генерал Шериданның Чикаго қаласына қосқан үлкен үлесінің құрметіне аталған. Гутзон Борглум салған (Рашмор тауындағы мүсіндердің авторы) Шериданның атқа мінген мүсіні Чикагодағы Белмонт даңғылы мен Шеридан жолының қиылысында орналасқан, онда генерал Риензи атты атымен бейнеленген. Шеридан жолы Чикагодан басталып, көбінесе Мичиган көлінің жағалауымен 60 мильге (96 км) дейін Солтүстік жағалаудағы қалашықтар арқылы созылады және Форт Шеридан қаласына, содан кейін Висконсин штатының Расин қаласына жетеді. Бұрынғы АҚШ армиясының базасы қазір резервтік пост және жоғары деңгейлі тұрғын үйлерден тұратын аудан. M551 Шеридан танкы Шериданның есімімен аталған. Йеллоустоун ұлттық паркіндегі Шеридан тауына 1871 жылы капитан Джон У. Барлоу Шериданның құрметіне ат қойған. Колорадодағы Шеридан тауы да оның есімімен аталған. Шеридан жүлдесі – Женева көліндегі жыл сайынғы жарыстың жеңімпазына берілетін мәңгілік жүлде. Ол 1874 жылы генералдың Женева көліне (сол кезде Женева) сапары кезінде тағайындалған. 1937 жылы АҚШ почтасы әртүрлі армия және теңіз күштерінің батырларын құрметтеу үшін бірқатар ескерткіш маркалар шығарды. Олардың арасында генералдар Улисс С. Грант, Уильям Т. Шерман және Филип Х. Шериданды еске алуға арналған маркалар болды. Шерйден округі (Солтүстік Дакота), Шерйден округі (Небраска), Шерйден округі (Монтана), Шерйден округі (Вайоминг) және Шерйден округі (Канзас), сондай-ақ Шерйден (Калифорния), Шерйден (Колорадо), Шерйден (Монтана, Мэдисон округі), Шерйден (Вайоминг), Шерйден (Арканзас), Шерйден (Орегон), Шерйден (Индиана) және Шерйден (Иллинойс, ЛаСалле округі) оның құрметіне аталған. Нью-Йорк қаласының Батыс ауданындағы Шеридан алаңы генералдың есімімен аталған, ал оның мүсіні жақын жердегі Кристофер көшесіндегі саябақта орналасқан. Шеридан шеңбері, Шеридан көшесі және Вашингтон қаласындағы Шеридан Калорама ауданы да оның құрметіне аталған. Бронкстағы Шеридан даңғылы Шерман даңғылынан бір блок шығысқа қарай орналасқан. Шеридан бульвары – Колорадо штатының Денвер қаласындағы маңызды солтүстік-оңтүстік магистраль. Огайодағы жалғыз атқа мінген Азамат соғысының мүсіні Шериданға арналған. Ол Сомерсет қаласының жанындағы 22-ші АҚШ тас жолының орталық айналымында орналасқан, Шериданның балалық шағын өткен үйінен көп алыс емес. Шеридан орта мектебі генерал Шериданның туған қаласы Сомерсеттен солтүстікке қарай 8 шақырым жерде орналасқан. Спорт командасы "Генералдар" деп аталды. Аляска штатының Кордова қаласынан 25 шақырым қашықтықта орналасқан Шеридан мұздығы оның құрметіне аталған. Нью-Йорк штатының Олбани қаласында Шеридан даңғылының жанында Нью-Йорк штатының Капитолийі алдында Шериданның атқа мінген мүсіні орналасқан. Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ-тың бостандық кемесі SS Philip H. Sheridan оның құрметіне аталған. Оклахома штатының Лоутон қаласындағы Шеридан жолы Форт-Силлге апарады, онда Шериданның "Мен көрген жалғыз жақсы үндістер – өлгендер" деген сөздері айтылған делінеді. Арлингтон ұлттық зиратындағы Шеридан драйві генералдың қабірі орналасқан аумақты ішінара қоршап алады. 1879 жылы салынған және 1971 жылы бөлшектелген Шеридан қақпасы бұрын зираттың басты кіреберісі болған. Аллен Джордж Ньюман салған Шеридан мүсіні Пенсильвания штатының Скрантон қаласында орналасқан. Нью-Йорк штатының 324-ші мемлекеттік жолы ("Шеридан Драйв") Буффало қаласының солтүстік жақын маңында Шеридан жолының атымен аталған, сондықтан ол тікелей емес, Филип Шериданның есімімен байланысты. 1925 жылы генералдың атқа мінген мүсінін салу жоспарланған.

Sheridan is the only person to be featured on a U. S. ten dollar bill who was strictly associated with the military and not politics. He is featured on $5 and $10 bills. Sheridan appeared on $10 U. S. Treasury notes issued in 1890 and 1891. His bust then reappeared on the $5 silver certificate in 1896. These rare notes are in great demand by collectors today. Fort Sheridan in Illinois was named to honor General Sheridan's many services to Chicago An equestrian statue of Sheridan by Gutzon Borglum (sculptor of the figures on Mount Rushmore) at Belmont Avenue and Sheridan Road in Chicago depicts the general on his horse, Rienzi. Sheridan Road begins in Chicago, continues mostly along the shoreline of Lake Michigan for about 60 miles (96 km) through the North Shore suburbs, and leads to the Town of Fort Sheridan and ultimately Racine, Wisconsin. The landmark former U. S. Army base named for the general is now a reserve post and upscale residential community. The M551 Sheridan tank is named after Sheridan. Mount Sheridan in Yellowstone National Park was named for Sheridan by Captain John W. Barlow in 1871. Mount Sheridan in Colorado is also named for him. The Sheridan Prize is a yacht racing perpetual trophy awarded to the winner of an annual race on Geneva Lake. It was begun on the occasion of the general's visit to Lake Geneva (then, Geneva) in 1874. In 1937, the U. S. Post Office issued a series of commemorative stamp issues honoring various Army and Navy heroes. Among them was an issue commemorating Generals Ulysses S. Grant, William T. Sherman and Philip H. Sheridan. Sheridan County, North Dakota; Sheridan County, Nebraska; Sheridan County, Montana; Sheridan County, Wyoming; and Sheridan County, Kansas, are named for him, as are the communities of Sheridan, California; Sheridan, Colorado; Sheridan, Montana (in Madison County); Sheridan, Wyoming; Sheridan, Arkansas; Sheridan, Oregon; Sheridan, Indiana; and Sheridan, Illinois (LaSalle County). Sheridan Square in the West Village of New York City is named for the general and his statue is displayed nearby in Christopher Street Park. Sheridan Circle, Sheridan Street, and the neighborhood of Sheridan Kalorama in Washington, D. C., are also named after him. Sheridan Avenue in the Bronx is one block east of Sherman Avenue. Sheridan Boulevard is a major north–south thoroughfare in Denver, Colorado. The only equestrian Civil War statue in Ohio honors Sheridan. It is in the center traffic circle on US Route 22 in Somerset, Ohio, not far from the house where Sheridan grew up. Sheridan High School is located 5 miles (8 km) north of General Sheridan's home town of Somerset. The athletic team is nicknamed "The Generals". Sheridan Glacier, located 15 miles (25 km) outside of Cordova, Alaska was named in his honor. In Albany, New York, there is an equestrian statue of Sheridan in front of the New York State Capitol, near Sheridan Avenue. In World War II, the United States liberty ship, SS Philip H. Sheridan, was named in his honor. Sheridan Road in Lawton, Oklahoma, leads to Fort Sill, where Sheridan supposedly uttered the words "The only good Indians I ever saw were dead." Sheridan Drive in Arlington National Cemetery partially encircles the area that contains the general's gravesite. The Sheridan Gate, constructed in 1879 and dismantled and placed in storage in 1971, was once the Cemetery's main entrance. A statue of Sheridan by Allen George Newman is sited in Scranton, Pennsylvania. New York State Route 324 ("Sheridan Drive") in the northern suburbs of Buffalo, New York, is named for Sheridan Road in Chicago, and thus indirectly after Philip Sheridan. An equestrian statue of the general was planned to be built there in 1925

Джон Филип Соуза Шериданды еске алу үшін оркестрге арналған сипаттамалық шығарма жазды. 1891 жылы жарық көрген "Шериданның саяхаты" шығармасын "Тарихи көрініс" деп сипаттап, Соуза Шериданның Седар-Крик шайқасында әскеріне қайтып оралған атақты саяхатын музыкалық тұрғыдан бейнелеген. Композиция алты бөлімнен тұрады: "Бургульді күту", "Шабуыл", "Тоберннің өлімі", "Шериданның келуі" және "Апотеоз". Канзас штатының Хейс қаласындағы Форт-Хейс мемлекеттік университетінің кампусындағы Шеридан залы Шериданның құрметіне аталған. Бұл ғимарат Шериданның Форт-Хейс әскери бекетінде болған кезін еске салады. Чикагодағы Филь Шеридан бастауыш мектебінің алғашқы орны 1888 жылы Оңтүстік Чикаго ауданында болған. 1998 жылы мектеп Оңтүстік жақтан шыққан белсендінің құрметіне Арнольд Мирелес атымен қайта аталды. Бүгінгі күні Чикагодағы Шеридан бастауыш мектебі 533 W. 27th Street мекенжайында, қаланың Бриджпорт ауданында орналасқан, дарынды балаларға арналған мектеп. Флорида штатының Оңтүстігіндегі Броуард округінде Шеридан атымен аталған тағы бір жол бар, ол Флорида штатының 822-ші тас жолы, сондай-ақ "Шеридан көшесі" деп белгілі, ол Холливуд Бичтегі A1A тас жолынан басталып, Эверглейдс шекарасындағы 27-ші АҚШ тас жолына дейін батыстан шығысқа қарай созылады.

Әдебиетте

"Соғыс бауырластығы" романдар сериясында Паркер отбасының еркектері Филип Шериданның құрметіне аталған; ең белгілілері – Филип Шеридан Паркер III және Филип Шеридан Паркер IV. Екіншісінің бес атасы генерал Шериданмен бірге үнді соғыстарында 10-шы АҚШ кавалериялық полкінің аға сержанты ретінде шайқасқан, бұл полк "Буффало әскерлері" деп белгілі болған. Шерман Алексидің "Резервация блюзі" романында Шеридан романның басты кейіпкері Койота Спрингс тобының тағдырына себепкер болған жазбалар компаниясының аңшысы ретінде суреттелген. Романдағы кейіпкер мен нақты Шеридан арасындағы байланыс кейіпкерлердің бірінің көрген қорқынышты түсінде ашық көрсетілген. Шеридан Майкл Крайтонның "Аждаһа тістері" (2017) романында бейнеленеді және кейіпкерлермен өзара әрекеттеседі.