Кіріспе

Домендік атау түрі

Толық білікті домендік атау (FQDN), кейде абсолютті домендік атау деп те аталады, – бұл домендік атау жүйесінің (DNS) ағаш тәрізді иерархиясындағы нақты орнын көрсететін домендік атау. Ол жоғарғы деңгейлі домен мен түбірлік аймаққа дейін барлық домендік деңгейлерді қамтиды. Толық білікті домендік атау DNS белгілерінің иерархиясындағы DNS аймағының орны тұрғысынан нақтылығымен ерекшеленеді: оны бір ғана жолмен түсіндіруге болады.

Анықтама

Толық білікті домендік атау әдетте тоқтам белгісін (нүкте немесе дақ) пайдаланып бөлінген домендік атаулар тізімі ретінде жазылады. FQDN-дегі иерархияның жоғарғы жағы оң жақтан басталатын атаудан басталады. Мысалы, FQDN-де , түбір аймақтың тікелей астында орналасқан атау, , -нің астында, ал соңғысы -нің астында орналасқан. Кез келген домендік атаудың ең жоғарғы деңгейі – DNS түбір аймағы болып табылады, ол бос атау ретінде көрсетіледі және FQDN-де соңғы нүктемен белгіленуі мүмкін, мысалы, . Соңғы нүкте көбінесе түсініледі және көптеген бағдарламалармен көрсетілмейді. DNS аймақ файлдарының стандартты форматында, сондай-ақ FQDN-де басқа атауларды бөлу белгілері болмаған жағдайларда, мысалы, түбір аймақтың өзінің және жоғарғы деңгейдегі домендердің FQDN-дері үшін соңғы нүкте міндетті болып табылады. Әрбір атаудың ұзындығы 1-ден 63 октетке дейін болуы керек, ал толық домендік атаудың ұзындығы 255 октеттен аспауы тиіс, нүктелерді қоса алғанда.

Қарым-қатынас домендік атаулар

Салыстырмалы домендік атау – барлық бөлімдері толық көрсетілмеген домендік атау. Оны ішінара білікті домендік атау немесе PQDN деп те атайды. Хост атауларын салыстырмалы домендік атау ретінде қолдануға болады.

Қолданылуы

Тоқтай ажыратылған толық білікті домендік атаулар – домендік атаудың адам оқи алатын түрі үшін басты қолданылатын форма. Нүктелермен бөлінген домендік атаулар DNS хабарламасындағы белгілердің ішкі өрнегінде қолданылмайды, бірақ кейбір TXT жазбаларында домендерге сілтеме жасау үшін, сондай-ақ ажыратушы конфигурацияларында, жүйелік хост файлдарында және URL-дерде пайда болуы мүмкін. Веб-адрестер әдетте хостты көрсету үшін FQDN-ді пайдаланады, себебі бұл адрестің кез келген желіде бірдей қабылдануын қамтамасыз етеді. Қарапайым хост атаулары кейбір протоколдарда, соның ішінде HTTP-де рұқсат етіледі, бірақ басқаларында, мысалы, Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) рұқсат етілмейді.