Кіріспе

Американдық клуб промоутері және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы Майкл Алиг (29 сәуір 1966 - 24 желтоқсан 2020) – американдық клуб промоутері және суретші, ол ауыр қылмысқа қатысқаны үшін сотталған. Ол Нью-Йорк қаласының клубтарына барушы жастар тобы Club Kids-тің көшбасшыларының бірі болды, бұл топ 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында мәдени құбылысқа айналды. 1996 жылдың наурыз айында Алиг және оның бөлмедесі Роберт Д. "Фриз" Риггс есірткі қарызын өтеу туралы дау кезінде Club Kids тобының мүшесі Андре "Ангел" Мелендесті өлтірді. 1997 жылдың қазан айында Алиг бірінші дәрежелі қасақана кісі өлтіруде кінәлі екенін мойындады. Екеуі де 10 жылдан 20 жылға дейін түрмеге кесілді. Риггс 2010 жылы мерзімінен бұрын босатылды. Алиг 2014 жылдың 5 мамырында босатылды. 2020 жылдың Рождество алдында, түнгі сағат 12-ге жуық, Алиг 54 жасында Вашингтон Хайтс үйінде есірткінің артық дозасынан көз жұмды.

Алғашқы жылдар

Майкл Алиг Индиана штатының Саут-Бенд қаласында туып өскен. Оның анасы Германияның Бремерхавен қаласының тумасы, компьютер бағдарламашысы әкесіне үйленгеннен кейін АҚШ-қа көшіп келді. Алиг төрт жасқа толғанда ата-анасы ажырасып кетті. Алиг Гриссом орта мектебінде және Пенн жоғары мектебінде оқыды, онда ол үздік оқушы болды және сыныбының алдыңғы 8 пайызында бітірді. Өспірім шағында Алиг өзінің гомосексуалистігі үшін жиі мазақталғанын айтады. 1984 жылы мектепті бітіргеннен кейін, консервативті емес әлеуметтік ортаны іздеп, Нью-Йорктегі Фордэм университетіне түсті.

Алигтің клубтағы балалары

Danceteria клубында жұмыс істеген кезде Алиг түнгі клуб бизнесін зерттеді және көп ұзамай кештерді ұйымдастырушы болды. Оның есте қаларлық кештер өткізу қабілеті Нью-Йорктің кештер әлемінде көтерілуіне көмектесті. Осы кезеңде Алиг және басқа да клубқа үнемі баратын адамдар ерекше бейнелер жасауды бастады, кейіннен олар "Клуб балалары" деп аталды. Клуб балалары бұрын клубтың мүшесі болған және танымал Джеймс Сент-Джеймс кейіннен "драгтан бір бөлігі, клоуннан бір бөлігі, балалыққа құштарлықтан бір бөлігі" деп сипаттаған әйелдерге ұқсас киімдер киді. Олар кетамин (Special K деп танымал), экстази, рохипнол, героин және кокаинді жиі қолданғанымен де белгілі болды. Алигтің Клуб балаларының құрамына (басқалармен қатар): "Астро Эрл", "Эрни Глам", "Гитси", "Дженниталия", "Супержұлдыз DJ Кеоки", Аманда Лепор, Чарли "Дэш" Престано, Джошуа Дэвис, "Ричи Рич", Роберт "Фриз" Риггс, РуПол және "Уолт Папер" кірді. Клуб балаларының ерекшелігі БАҚ назарына ілігіп, олар туралы мақалалар Newsweek, People және TIME сияқты басылымдарда жарияланды. Олар сондай-ақ Донахью, Джеральдо және Джоан Риверс шоуларында пайда болды. 1988 жылы Алиг The Limelight иесі Питер Гатиенмен келісім жасасты. Алигтің The Limelight-тегі кештері соншалықты сәтті болды, ол Гатиеннің басқа клубтарында – Club USA, Palladium және Tunnel клубтарында кештер ұйымдастыра бастады. Алигтің әйгілі "Заңсыз кештері" әртүрлі дәстүрлі емес орындарда, соның ішінде McDonalds, Dunkin' Donuts, тастап кетілген үйлер мен метрода өтті, бұл Нью-Йорк қаласының орталық клубтық өмірін жандандыруға көмектесті, Village Voice газетінің тілшісі Майкл Мусто 1987 жылы суретші Энди Уорхол қайтыс болғаннан кейін оның құлдырағанын мәлімдеді. Алигтің кештері оның "жаман мінез-құлқының" арқасында да танымал болды. Алиг би алаңына 100 долларлық банкноттарды лақтырып, адамдардың оны алуға таласуын тамашалайтын. Басқа жағдайларда ол клубқа келгендерге не олардың сусындарына зәр тастайтын, не оларды жерге құлатып, сахнадан түсетін. Алигтің клубтардағы танымалдылығы артаған сайын, оның есірткіге құмарлығы да артты. Ол бірнеше рет есірткі қылмыстары үшін тұтқындалып, оңалту орталығына түсті, бірақ есірткіні қолдануын тоқтатпады. 1995 жылы оның басшысы Гатиен Алигті тағы да емдеуге жіберді. Кейіннен Алиг емдеуден шыққаннан кейін Гатиен оны жұмыстан шығарғанын мәлімдеді. Алигтің кейбір мінез-құлқы жеке тұлғалық бұзылыстармен түсіндірілуі мүмкін. Ол жоғары деңгейде назар іздеуге бейімділікпен сипатталатын гистриондық жеке тұлғалық бұзылыс диагнозын алғанын айтты: "Дәрігер менің бұрын-соңды көрген ең ауыр жағдай екенімді айтты. Бәрі де асыра басылған және үлкейтілген болуы керек. Бұл менің жұмысым үшін өте жақсы болды – мен промоутер едім".

Анхель Мелендестің өлтірілуі

Андре "Ангел" Мелендес Нью-Йорк қаласының клубтық өмірінде белгілі болды және басқа клубтармен қатар The Limelight-те жұмыс істеді (кейбіреулері Гатиенге тиесілі емес, мысалы, Webster Hall), онда ол клуб ішінде есірткі сатты. The Limelight федералды агенттермен жабылып, тергеу барысында Гатиеннің есірткі сатуға рұқсат бергені анықталғаннан кейін Мелендес жұмыстан босатылды. Содан кейін ол Алигтің Ривербанк Вест пәтеріне көшіп келді. 1996 жылдың 17 наурызы күні түнде Алиг пен оның бөлмедесі Роберт Д. "Фриз" Риггс Мелендесті Алигтің пәтерінде көптеген мәселелер, соның ішінде ұзақ мерзімді есірткі қарызы туралы даудан кейін өлтірді. Алиг оқиғаны толық есінде еместігін, өйткені есірткіге мас болғанын көп рет айтты. Мелендестің өлімінен кейін Алиг пен Риггс денесімен не істеу керектігін білмеді. Бастапқыда оны ваннаға салып, мұзбен толтырды. Бірнеше күннен кейін дене шіри бастады және жағымсыз иіс тарады. Мелендестің денесімен не істеу керектігін және оны кім істеу керектігін талқылағаннан кейін Риггс Macy's дүкеніне пышақ пен қорап сатып алуға барды. 10 пакет героиннің орнына Алиг Мелендестің денесін бөліп-бөлуге келісті. Ол аяқтарын кесіп, әрқайсысын жеке-жеке қоқыс қаптарына салып, содан кейін бөлек сөмселерге салып, Гудзон өзеніне лақтырып жіберді. Дененің қалған бөлігі пәтерінің жертөлесінен Риггс тапқан үлкен қорапқа салынды. Содан кейін олар қорапты Гудзон өзеніне лақтырып жіберді. Мелендестің жоғалуынан кейін Алиг "тыңдайтын әркімге" Риггспен бірге оны өлтіргенін айтты. Көптеген адамдар Алигке сенбеді және оның "мойындауын" назар аудару үшін жасалған әрекет деп ойлады. Келесі күні "New York Post" газетінің "Алтыншы бет" бағанында Мұстоның хабарламасы мен Алигтің сөздері келтірілген "New York" журналының мақаласы жарияланып, құпиялылық сақталды. Келесі апталарда "Village Voice" Мелендестің өлімі туралы хабарлауды және айыптауларды жалғастырды. 1996 жылдың қыркүйегіне дейін полиция Алигті кісі өлтіру ісі бойынша әлі тексермеген; олар оның бұрынғы бастығы және бір кездегі серіктесі Питер Гатиенге назар аударды, олар Алигтің оған қарсы куәлік беруін қалады. Бірнеше ай өткен соң, көптеген адамдар Алиг Мелендесті өлтіргені үшін жазасыз қалады деп ойлады, бірақ Миллер Филдтегі Оукуд жағалауының суларынан аяқтары жоқ денесі бар қорапты судан тартып алған балалар болғанша. Джеймс Сент-Джеймс Мелендестің бауыры полицияның және Мелендестің достары деп санайтын адамдардың бейжайлығына қатты таңырғандығын айтты. Бірақ полиция оны Нью-Джерси штатының Томс Ривер қаласындағы есірткі сатушы жігіті Брайан жалға алған мотельде тапты. Алиг Мелендесті өзін қорғау үшін өлтіргенін және денесін жоюға үрейленгендіктен көмектескенін мәлімдеді. Прокурорлар Алигті бірінші дәрежелі кісі өлтіру қылмысы үшін айыптауға асықпады, өйткені олар бұрынғы бастығы Питер Гатиеннің оған қарсы куәлік беретініне үміттенді, ол түнгі клубтарында есірткі сатуға рұқсат бергені үшін тұтқындалған болатын. Соңында олар Алиг пен Риггске келісім жасауды ұсынды: егер олар кісі өлтірудің жеңіл түрін мойындаса, 10 жылдан 20 жылға дейін сотталады. 1997 жылдың 1 қазанында екеуі де кінәлі деп танылды және 10 жылдан 20 жылға дейін сотталды. Түрмеде ол Мұстоға: "Мен неге жасырғанымды білемін. Мен өзімді тоқтатуға тырысқан шығармын. Мен бақылауымнан шығып кеттім. Бұл ескі мақал сияқты: «Бұл жерде назар аудару үшін не істеу керек – біреуді өлтіру ме?»" деді.

Түрме

Нью-Йорк штатының түрме жүйесінде қамауда болған кезде Алиг түрмеден түрмеге ауыстырылды; ол сонымен қатар Райкерс аралындағы психиатриялық бөлімде де уақыт өткізді. 2000 жылы Саутпорт түзеу мекемесінде героин қолданғаны үшін оны жеке камераға қамады. Есірткіге жасалған тесті нәтижесінде ол әлі де есірткі қолданып жүргені анықталғаннан кейін тағы екі жарым жыл жеке камерада қалды. 2004 жылдың тамызында Джеймс Сент-Джеймс «Фелоннан телефон қоңыраулары» деген блог ашты. Блогта Алиг пен Сент-Джеймс арасындағы Алигтің түрмедегі өмірі туралы телефон арқылы сөйлескен әңгімелерінің көшірмелері жарияланды. Алты аптадан кейін Алиг телефон қоңырауларын тоқтатып, «Адамдар менің керемет уақыт өткізіп жатқанымды ойлайды. Немесе мен жағдайды өз пайдама жұмсауға тырысамын» деді. Алиг 2006 жылы шартты түрде босатуға құқылы болды. 2006 жылдың қараша айындағы оның алғашқы шартты босату өтініші қабылданбады, себебі шартты босату офицерлері Маколей Калкиннің ойнаған ролімен Алигтің өмірінен алынған «Party Monster» (2003) фильмін көргені хабарланды. Ол 2008 жылдың шілдесінде бірнеше есірткі тестілерін сәтсіз тапсырғаннан кейін тағы да шартты босатудан бас тартылды. Бұрынғы қамақтанған әріптесі Дэниел Гениспен сұхбаттасқанда Алиг, жеке камерада оқыған уақыты оны «Алигула» деп аталатын естеліктерін жазуға шабыстандырғанын және ол әсіресе Достоевскийдің «Қылмыс және жаза» романының Раскольников кейіпкерімен өте жақын сезінгенін айтты. 2009 жылдың наурызында Алиг есірткіні тоқтатуға шешім қабылдағанын және содан бері таза өмір сүріп келе жатқанын мәлімдеді. Босатылғаннан кейінгі айларда Алиг көптеген сұхбаттарда өзінің жеке шындық шоуында ойнауға және өнер туындыларының көрмесін ұйымдастыруға ниеттенгенін білдірді. Майкл Алигтің қазіргі өмірге бейімделуіне көмектескен көптеген «Клуб балалары» мен кеңесшілері болды, олар Эрни Глэм және оның күйеуі Дэвид Мауриси, Screamin’ Rachael, Стив Льюис, Эстер Хейс, Кристофер Комп, Суши, Майкл Тронн, түнгі өмір тұлғасы профессор Виктор П. Корона және түнгі өмір тұлғасы/музыкант Ингрид Лала еді. «Майкл Алигпен қалайша шыдамды бола аласыз, ол әрқашан бір орында тұра алмайды», - деп сұрағанда, кеңесші Ингрид Лала: «Мен 23 жасымда алтыншы сыныпты оқыттым!» деп жауап берді. 2014 жылдың мамыр айында Алигтің естеліктерін сатуға тырысып, журналшы ретінде мансап жасауға ұмтылып жатқаны туралы хабарлар тарады.

Музыка

2014 жылдың 15 қазанында Алиг Грег Тануз жазған және өндірген "What's In" (DJ Keoki қатысқан) поп-әнін Техас штатындағы Остин қаласындағы Austound Music лейблі арқылы жариялады. "What's In" деп аталған EP шығарылды. 2015 жылдың 25 маусымында Алиг Нью-Йорктегі ЛЭС аймағындағы үш жеке өнер галереясында өзінің алғашқы және жалғыз көрмесін өткізді. New York Post газетінің "Партиялық монстр: түрмеде сурет салу мені өзімді-өзім өлтіруден сақтады" деген мақаласында 2015 жылдың 25 маусымындағы алдағы көрме, Майкл Алигтің суретші ретіндегі сұхбаты және "Зомби-балалар", "Клуб балалары" және Pfizer сериясынан "Orange Butterflies Pfizer" сияқты оның суреттері жарияланды. Майкл Алиг жасаған шақыру қағазы – оның туындыларынан құралған үш бөліктен тұратын жинақ; әр бөлік галереяның орналасқан жерін және уақытын көрсетті. 2015 жылдың 25 маусымдағы көрмеге бір апта қалғанда, біреу жинақтың ортаңғы екінші бөлігі бар қорапты ұрлап кетті. Жинақтың үш бөлігінен тұратын шақыру қағазын табу сирек және қиын. World of Wonder (WOW) компаниясы бұл оқиғаны "Party Monster 2" фильмі үшін түсірді. St James, Ernie Glam, Screamin' Rachael, DJ Keoki, JennyTalia (Jenny Dembrow), режиссер Эрик Спейд Ривас, Голливуд музыканты/суретшісі/түнгі өмірдің тұлғасы/актрисасы Ингрид Лала, Нью-Йорк музыканты/суретшісі Джозеф Артур, Нью-Йорк түнгі өмірінің аңызы және ұстазы Стив Льюис және тағы да көптеген адамдар Майкл Алигтің 2015 жылғы 25 маусымдағы көрмесіне қатысты. Үшінші галерея "Hotel Chantel" қонақүйінде орналасқан, онда DJ Keoki диджейлік қойды.