Америкалық қылмыскер: «Бірмұңдық кісі өлтіруші» Айра Сэмюэл Эйнхорн
Ira Einhorn
Ира Самуэль Эйнхорн ("Мүйізқұйрық кісі өлтірушісі"), қоршаған ортаны қорғаушы, әйелін өлтіргені үшін сотталған. Қашқан, экстрадицияланды, ЦАҚ-ты кінәлады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кісі өлтіруші (1940–2020)
American murderer (1940–2020)
Ира Сэмюэл Эйнхорн (15 мамыр 1940 – 3 сәуір 2020), "Бірыңғай мүйізді кісі өлтіруші" деп белгілі, американдық экологиялық белсенді және сотталған кісі өлтіруші. Оның "Бір мүйіз" лақап аты оның тегінен шыққан, өйткені Einhorn неміс тілінде "бір мүйіз" деген мағынаны білдіреді. Экологиялық белсенді ретінде Эйнхорн 1970 жылы Филадельфияда өткен алғашқы Жер күні шарасында сөз сөйлеген. Қамаудан кейін Эйнхорн елден қашып, АҚШ-қа экстрадицияланар алдында Еуропада жиырма үш жыл өткізді. Өзін қорғау үшін сотта сөйлеген ол, бұрынғы қатынына ЦРУ агенттері өлтіргенін және оны қылмысқа айыптағандарын мәлімдеді, себебі ол агенттіктің паранормальді әскери зерттеулері туралы тым көп білген. Ол Холли Мэддокс өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, 2020 жылдың 3 сәуірінде түрмеде қайтыс болғанға дейін өмір бойына бас бостандығынан айырылды.
Ira Samuel Einhorn (May 15, 1940 – April 3, 2020), known as "The Unicorn Killer", was an American environmental activist and convicted murderer. His moniker, "the Unicorn", was derived from his surname; Einhorn means "unicorn" in German. As an environmental activist, Einhorn was a speaker at the first Earth Day event in Philadelphia in 1970. After his arrest, Einhorn fled the country and spent twenty three years in Europe before being extradited to the United States. He took the stand in his own defense, claiming his ex girlfriend had been killed by CIA agents who had framed him for the crime because he knew too much about the agency's paranormal military research. He was convicted of murdering Holly Maddox and served a life sentence until his death in prison on April 3, 2020.
Ерте өмір және білім
Айра Эйнхорн Филадельфияда орта таптық еврей отбасында дүниеге келген. 1961 жылы Пенсильвания университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алған, ал 1963 жылы осы мамандық бойынша аспирантураны аяқтау үшін қайта оралған ол экологиялық топтарда белсенді болып, 1960 және 1970 жылдардағы контрмәдениет, билікке қарсы және соғысқа қарсы қозғалыстарға қатысқан. Кейіннен ол осы шараны құруға және іске қосуға белсенді түрде атсалысқандығын мәлімдеді.
Ira Einhorn was born in Philadelphia into a middle class Jewish family. As a student at the University of Pennsylvania, where he received his undergraduate degree in English in 1961 before returning to complete some graduate work in the discipline in 1963, he became active in ecological groups and was part of the counterculture, anti establishment, and anti war movements of the 1960s and 1970s. and later claimed to have been instrumental in creating and launching the event,
Эйнхорн 1964–1965 оқу жылында Темпл университетінде ағылшын тілінен оқытушы болып жұмыс істеген, бірақ ол "академиялық әлемге деген жек көрушілігін" мойындағаннан кейін және сұхбатта студенттерге "каннабис пен ЛСД-нің пайдасы мен қауіптері туралы тура жауаптар" бергенімен мақтанғандықтан оның келісімшарты жаңартылмады. 1978 жылдың күзінде ол Гарвард саяси институтында резидент-фелло болды.
Einhorn served as an instructor of English at Temple University during the 1964–1965 academic year, although his contract was not renewed after he conceded his "contempt for the academic world" and boasted of proffering "straight answers about the delights and dangers" of cannabis and LSD to students in an interview. He also was a resident fellow at the Harvard Institute of Politics during the autumn 1978 semester.
Холли Мэддуксті өлтіру
Эйнхорн Холли Мэддукспен бес жылдық қарым-қатынаста болды, ол Брин-Мор колледжінің түлегі және Техас штатының Тайлер қаласынан шыққан. 1977 жылы Мэддукс Эйнхорнмен ажырасып, Нью-Йоркке кетіп, онда Саул Лапидуспен танысты. 1977 жылдың 9 қыркүйегінде Мэддукс бұрын Эйнхорнмен бірге тұрған Поуэлтон ауылындағы пәтерге өзінің заттарын алуға келді (Эйнхорн оларды қоқысқа тастаймын деп қорқытқан еді) және одан кейін қайтадан көрінбеді. Бірнеше аптадан кейін Филадельфия полициясы оның жоғалуы туралы Эйнхорнды сұраққа алды. Ол Мэддукс тофу мен өркен сатып алу үшін жақын жердегі кооперативке барып, қайтып оралмағанын айтты. Эйнхорнның алғашқы сылтаулары көршілері оның пәтерінен жағымсыз иіс келеді деп шағымданғанда күмәндік тудырды, бұл өз кезегінде биліктің күдігін оятты. Осы уақыт ішінде Эйнхорн кинорежиссер Сесилия Кондитпен кездесіп жүрді, ол қабылдаған дәрілердің әсерінен иісті сезе алмады. Кейін Кондит осы оқиға туралы "Beneath the Skin" атты қысқаметражды фильм түсірді. Он сегіз айдан кейін, 1979 жылдың 28 наурызында полиция Эйнхорнның шкафындағы сандықтан Мэддуксдің шіріген денесін тапты. Денесін тапқаннан кейін полиция қызметкері Эйнхорнға: "Біз Холлиді тапқан сияқтымыз", - деді, ол: "Тапқандарыңызды таптыңыз", - деп жауап берді. Эйнхорнның адвокаты Арлен Спектер 40 000 доллар көлемінде кепілдік беруге келісті; ол 4000 доллар немесе 40 000 доллардың 10% төлегеннен кейін қамақтан босатылды. Бұл ақшаны Монреальдің әлеуметтік өміріне белсенді қатысушы Барбара Бронфман (туған есімі Бэрвальд) төледі, ол бай Бронфман отбасына үйленді және Эйнхорнмен паранормальдық құбылыстарға деген ортақ қызығушылықтары арқылы танысты. 1981 жылы, оның кісі өлтіру ісі басталмай тұрып, Эйнхорн кепілдік ақшасын қайтармай қашып, Еуропаға кетіп қалды. Ол он жеті жыл сонда өмір сүріп, Анника Флодин есімді швед әйеліне үйленді. Пенсильвания штатында Эйнхорнға айып тағылғандықтан, ол 1996 жылы Мэддукске қатысты жасаған қылмысы үшін сотқа шақырылмай-ақ кінәлі деп танылды. Эйнхорн өмір бойына түрмеге кесілді, мерзімі біткеннен кейін босатылу мүмкіндігі жоқ.
Einhorn had a five year relationship with Holly Maddux, a graduate of Bryn Mawr College who was from Tyler, Texas. In 1977, Maddux broke up with Einhorn and went to New York City, where she became involved with Saul Lapidus. On September 9, 1977, Maddux returned to the Powelton Village apartment she had previously shared with Einhorn to collect her belongings (which Einhorn had reportedly threatened to throw out into the street as trash) and was never seen again. Several weeks later, the Philadelphia police questioned Einhorn about her disappearance. He claimed that Maddux had gone out to the neighborhood co op to buy some tofu and sprouts, and never returned. Einhorn's initial alibi came into question when his neighbors began complaining about a foul smell coming from his apartment, which in turn aroused the suspicion of authorities. During this time, Einhorn was dating filmmaker Cecelia Condit, who could not smell the body due to medication she was on affecting her smell. Condit would later go on to make the short film Beneath the Skin about this experience. Eighteen months later, on March 28, 1979, Maddux's decomposing corpse was found by police in a trunk stored in Einhorn's closet. After finding the body, a police officer reportedly said to Einhorn, "It looks like we found Holly," to which he reportedly replied, "You found what you found." Einhorn's lawyer, Arlen Specter, negotiated bail of $40,000; he was released from custody after posting a bond of $4,000, or 10% of the $40,000. This was paid by Barbara Bronfman (née Baerwald), a Montreal socialite who married into the wealthy Bronfman family and met Einhorn through a shared interest in the paranormal. In 1981, just days before his murder trial was to begin, Einhorn skipped bail and fled to Europe. He lived there for the next seventeen years and married a Swedish woman named Annika Flodin. In Pennsylvania, as Einhorn had already been arraigned, the state convicted him in absentia of Maddux's murder in 1996. Einhorn was sentenced to life in prison without the possibility of parole.
Ұстап беру
1997 жылы Эйнхорн Францияның Шампань-Мутон қаласында «Евгений Малон» деген атпен тұрып жатқан жерінен тұтқындалды. Бірақ экстрадиция процесі бастапқы күтілгеннен гөрі күрделірек болды. Франция мен АҚШ арасындағы экстрадиция шарты бойынша, екі елдің кез келгені белгілі бір жағдайларда экстрадициядан бас тарта алады, ал Эйнхорн экстрадициядан қашу үшін бірнеше мүмкіндікті пайдаланды. Эйнхорн өлім жазасына кесілмесе де, оның қорғаушы адвокаттары АҚШ-қа қайтарылса, өлім жазасы тағайындалуы мүмкін екенін мәлімдеді. Франция, көптеген өлім жазасын жойған елдер сияқты, өлім жазасы қолданылмайтынына кепілдік берілмесе, өлім жазасын сақтайтын елдерге күдіктілерді өткізбейді. Пенсильвания билігі бұл қылмыс болған кезде штат өлім жазасын қолданбағанын, сондықтан Эйнхорн өлім жазасына кесілмейтінін, себебі штат және федералды конституциялар кері күшпен қолданылатын заңға тыйым салады, деп атап өтті. Эйнхорнның келесі стратегиясы француз заңнамасы мен Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотты қамтыды, ол сотталушы ісі қатысусыз қаралып, өзін қорғау мүмкіндігі болмаған жағдайда жаңа сот отырысын талап етеді. Осы негізде Бордо апелляциялық соты экстрадиция туралы өтінішті қабылдамады. Сот шешімінен кейін Конгрестің отыз бес мүшесі Франция президенті Жак Ширакқа хат жолдап, Эйнхорнның экстрадициясын сұрады. Бірақ, осы жағдайда қолданылған билік бөлінісінің француз қағидасына сәйкес, президент сотқа бұйрық бере алмайды және экстрадиция мәселелеріне араласпайды. Сондықтан 1998 жылы Пенсильвания заң шығарушы органы Эйнхорнның экстрадициясын қамтамасыз ету үшін «Эйнхорн заңы» деп аталған заң жобасын қабылдады. Эйнхорнның адвокаттары заң жобасын конституцияға қайшы деп сынап, француз соттарын заң қолданылмайды деген негізде экстрадицияны тағы да қабылдамауға көндіруге тырысты. Бірақ француз соты шетелдік заңдардың конституциялық заңдылығын бағалай алмайтынын мәлімдеді. АҚШ-пен тағы бір келіспеушілік – сот Эйнхорнды полиция бақылауымен босатып жіберді, себебі француз заңдары тергеу изоляторында ұстауға шектеулер қояды, яғни күдіктілерді сот күтіп тұрғанда түрмеге қамауға. Содан кейін Эйнхорн француз полициясының қатаң бақылауына түсті. Бұл мәселе премьер-министр Лионель Жоспеннің қарауына түсті; экстрадиция сотпен мақұлданғаннан кейін атқарушы билікпен бұйырылуы тиіс. Француздық «Жасылдар» партиясы «Эйнхорн заңы» жойылмаса, Эйнхорнды экстрадициялауға болмайды деп мәлімдеді. Жоспен бұл талаптарды қабылдамай, экстрадиция туралы қаулы шығарды. Эйнхорн кейін бұл қаулыға қарсы Conseil d'État-қа шағымданып, ол оған қарсы шешім шығарды; Кеңес тағы да шетелдік заңның конституциялық заңдылығын тексеруден бас тартты. Ол түрмеге қамаудан қашу үшін өзіне-өзі зиян келтіруге тырысты, соңынан Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотқа жүгінді, ол да оған қарсы шешім шығарды. 2001 жылдың 20 шілдесінде Эйнхорн АҚШ-қа экстрадицияланды.
In 1997, Einhorn was arrested in Champagne Mouton, France, where he had been living under the name "Eugène Mallon". The extradition process, however, proved more complex than initially envisioned. Under the extradition treaty between France and the United States, either country may refuse extradition under certain circumstances, and Einhorn used multiple avenues to avoid extradition. Although Einhorn was not sentenced to death, his defense attorneys argued that he would face the death penalty if he were returned to the United States. France, like many countries that have abolished the death penalty, does not extradite defendants to jurisdictions that retain the death penalty without assurance that it will be neither sought nor applied. Pennsylvania authorities pointed out that when the murder occurred, the state did not practice the death penalty and so Einhorn could not be executed because the state and federal constitutions forbid ex post facto law. Einhorn's next strategy involved French law and the European Court of Human Rights, which require a new trial when the defendant was tried in absentia and unable to present his defense. On this basis, the court of appeals of Bordeaux rejected the extradition request. Following the court's decision, thirty five members of Congress sent a letter to French President Jacques Chirac to ask for Einhorn's extradition. However, under France's doctrine of the separation of powers, which was invoked in this case, the President cannot give orders to courts and does not intervene in extradition affairs. Therefore, in 1998, to secure Einhorn's extradition, the Pennsylvania legislature passed a bill, nicknamed the "Einhorn Law", allowing defendants convicted in absentia to request another trial. In another delay tactic, Einhorn's attorneys criticized the bill as unconstitutional and tried to get the French courts to once again deny the extradition on the grounds that the law would be inapplicable. However, the French court ruled itself unable to evaluate the constitutionality of foreign laws. Another point of friction with the United States was that the court freed Einhorn under police supervision, as French laws put restrictions on remand, the imprisonment of suspects awaiting trial. Einhorn then became the focus of intense surveillance by French police. The matter went before Prime Minister Lionel Jospin; extraditions, after having been approved by courts, must be ordered by the executive. The French Green Party stated that Einhorn should not be extradited until it was certain that the "Einhorn Law" could not be reversed. Jospin rejected the claims and issued an extradition decree. Einhorn then litigated against the decree before the Conseil d'État, which ruled against him; again, the Council declined to review the constitutionality of foreign law. He then attempted to slit his own throat to avoid imprisonment and eventually litigated his case before the European Court of Human Rights, which also ruled against him. On July 20, 2001, Einhorn was extradited to the United States.
Сот және үкім шығару
Өзін қорғау үшін куәгерлік берген Айнхорн, Маддукс ЦРУ агенттерімен өлтірілді деп мәлімдеді, олар оның Суық соғыс және психотроника бойынша жүргізген тергеулеріне байланысты оны кінәлі етуге тырысқан. Екі сағаттық кеңес соң, қазылар алқасы 2002 жылдың 17 қазанында Айнхорнға кінә тақты, бұл бір айға созылған сот процесін аяқтады. Айнхорн өзінің жазасын Пенсильвания штатының Хоутздайл түзеу мекемесінде (SCI) өте бастады. 2006 жылдың қараша айында Пенсильванияның Жоғарғы соты Айнхорнның үкімін бірауыздан бекітті.
Taking the stand in his own defense, Einhorn claimed that Maddux was murdered by CIA agents, who attempted to frame him due to his investigations into the Cold War and psychotronics. After two hours of deliberation, the jury convicted Einhorn on October 17, 2002, concluding the month long trial. Einhorn began serving his sentence at Pennsylvania State Correctional Institution (SCI) Houtzdale. In November 2006, Einhorn's sentence was unanimously affirmed by the Superior Court of Pennsylvania.
Өлім
2020 жылдың 3 сәуірінде Эйнхорн Пенсильвания штатындағы Лорел-Хайлендс түрмесінде қайтыс болды. Оның өлімі табиғи себептерден туындаған деп хабарланды.
On April 3, 2020, Einhorn died in the Pennsylvania SCI Laurel Highlands. His death was reported to be of natural causes.
Жалпы және келтірілген сілтемелер
Атауы – Конгресс кітапханасының бақылау нөмірі. Айнхорн, Айра (2005 жылдың тамызы). Жақындыққа дайындық. Айнхорнның 1981 жылдың қаңтар айының басында АҚШ-тан қашқаннан бастап 1987 жылдың қарашасында швед әйелі Анникамен танысқанға дейінгі жер астындағы өмірі туралы әңгімесі. Леви, Стивен. (1988). Бір мүйіздің құпиясы: Суқұйғыш дәуіріндегі кісі өлтіру. Айнхорнның қайда екені белгісіз болған кезде жарық көрді.
The title is the book's Library of Congress Control Number. Einhorn, Ira (August 2005). Prelude to Intimacy. Einhorn's account of his life underground from the time he fled the United States in early January 1981 until he met his Swedish wife, Annika, in November 1987. Levy, Steven. (1988). The Unicorn's Secret: Murder in the Age of Aquarius Published while Einhorn's whereabouts were unknown.