Адди Жосс: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1880-1911)

Адриан "Эдди" Джосс (12 сәуір, 1880 – 14 сәуір, 1911), "Адамдық шаштық" деген лақап атымен белгілі, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы. Ол 1902-1910 жылдар аралығында Бас лиганың «Кливленд Бронхос» клубында ойнады, кейін «Нэпс» деп аталды. 188 см бойы бар Джосс бейсбол тарихында төртінші толық ойынды көрсетті (сондай-ақ, бұл қазіргі заманғы екінші толық ойын болды). Оның мансабындағы 1.89 орташа ұпай көрсеткіші (ERA) Эд Уолштан кейін МЛБ тарихында екінші ең төмен көрсеткіш, ал 0.968 WHIP көрсеткіші барлық уақыттағы ең төмен көрсеткішті құрайды. Джосс Висконсин штатында туып өскен, ол «Прери-ду-Шиендегі» Сент-Мэри колледжінде (кейін «Вайалузинг академиясының» бөлігі) және Висконсин университетінде оқыған. Ол Сент-Мэриде бейсбол ойнады, содан кейін жартылай кәсіби лигада ойнады, онда Конни Мактың назарын аударды. Джосс Мактың командасымен келісімшартқа қол қоймады, бірақ 1900 жылы «Толедо Мад Хенс» үшін 19 ойын жеңгеннен кейін жоғары лиганың қызығушылығын арттырды. 1901 жылы Толедода Джосс тағы бір табысты маусымды өткізді. Джосс, Толедо және Кливленд арасындағы маусымдық келісімшарт дауынан кейін, ол 1902 жылдың сәуір айында «Кливленд» клубында дебют жасады. Сол жылы Джосс лигада ең көп ойынды аяқтады. 1905 жылға қарай Джосс төрт жыл қатарынан 20 жеңіске жеткен маусымдардың біріншісін аяқтады. Ойын алаңынан тыс Джосс 1906 жылдан қайтыс болғанға дейін газеттің спорт жазушысы болып жұмыс істеді. 1908 жылы ол Кливлендтің бірінші орыннан жарты ойын қалып қойған тартысты чемпионаттық жарыста толық ойын көрсетті; бұл Джостың Дүниежүзілік серияға ең жақын келген сәті болды. 1910 жылғы маусым оның соңғы маусымы болды, және Джосс жарақаттарға байланысты жылдың көп бөлігін өткізбеді. 1911 жылдың сәуір айында Джосс ауырып, туберкулездік менингиттен қайтыс болды. Ол мансабында 160 жеңіске, 234 толық ойынға, 45 ойынды таза ұтып, 920 соққыға қол жеткізді. Джосс тек тоғыз маусым ойнап, түрлі ауруларға байланысты маңызды ойын уақытын жоғалтса да, Ұлттық бейсбол даңқы залының директорлар кеңесі 1977 жылы Джосс үшін арнайы қаулы қабылдады, ол даңқ залына ілігу үшін қажетті он жылдық ең аз ойыншылық мансап талабын алып тастады, және ол 1978 жылы Ветерандар комитетімен даңқ залына енгізілді.

Adrian "Addie" Joss (April 12, 1880 – April 14, 1911), nicknamed "the Human Hairpin", was an American professional baseball pitcher. He pitched for the Cleveland Bronchos of Major League Baseball, later known as the Naps, between 1902 and 1910. Joss, who was 6 feet (2 m) and weighed , pitched the fourth perfect game in baseball history (which, additionally, was only the second of the modern era). His 1.89 career earned run average (ERA) is the second lowest in MLB history, behind Ed Walsh, while his career WHIP of 0.968 is the lowest of all time. Joss was born and raised in Wisconsin, where he attended St. Mary's College (later part of Wyalusing Academy) in Prairie du Chien and the University of Wisconsin. He played baseball at St. Mary's and then played in a semipro league where he caught the attention of Connie Mack. Joss did not sign with Mack's team, but he attracted further major league interest after winning 19 games in 1900 for the Toledo Mud Hens. Joss had another strong season for Toledo in 1901. After an offseason contract dispute between Joss, Toledo and Cleveland, he debuted with the Cleveland club in April 1902. Joss led the league in shutouts that year. By 1905, Joss had completed the first of his four consecutive 20 win seasons. Off the field, Joss worked as a newspaper sportswriter from 1906 until his death. In 1908, he pitched a perfect game during a tight pennant race that saw Cleveland finish a half game out of first place; it was the closest that Joss came to a World Series berth. The 1910 season was his last, and Joss missed most of the year due to injury. In April 1911, Joss became ill and he died the same month due to tuberculous meningitis. He finished his career with 160 wins, 234 complete games, 45 shutouts and 920 strikeouts. Though Joss played only nine seasons and missed significant playing time due to various ailments, the National Baseball Hall of Fame's Board of Directors passed a special resolution for Joss in 1977 that waived the typical ten year minimum playing career for Hall of Fame eligibility and he was voted into the Hall of Fame by the Veterans Committee in 1978.

Ерте өмір

Адди Джосс 1880 жылдың 12 сәуірінде Висконсин штатының Додж округіндегі Вудленд қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Якоб пен Тереза (құрметті есімі Стауденмайер) фермерлер болған; оның әкесі, жергілікті саясатқа қатысқан ірімшік жасаушы, Швейцариядан көшіп келген. Ол алкогольді көп ішетін, 1890 жылы, Джосс 10 жасқа толғанда, бауыр ауруларынан қайтыс болды; осы оқиғаның нәтижесінде Джосс өмір бойына ішкілікке тимеді. Джосс Джуноу мен Портжде бастауыш мектепті, ал Висконсин штатының Бивер-Дам қаласындағы Уэйленд академиясында орта мектепті бітірді. 16 жасында орта мектепті аяқтап, өздігінен білім алуын жалғастырды. Оған Уотертаундағы Сент-Мэри колледжіне (сонымен қатар, Sacred Heart колледжі деп те аталады) оқуға стипендия ұсынылды, онда ол колледждің бейсбол командасында ойнады. Уотертаун шенеуніктері Сент-Мэридің ойын деңгейіне әсерленіп, команданы жартылай кәсіби лигаға қосты. Ол 28 сәуірде "Мад Хенз" командасының маусымдық ашылу ойынында бастапқы құрамда шығып, команданың 16:8 есебімен жеңіске қол жеткізуіне көмектесті. Ол "Батыс лигасының құдайы" деп танылды. Джосс өзінің жоғары лигадағы дебютін бір соққымен аяқтады. Джосс жоғары лигадағы бірінші маусымында 17-13 есебімен және 2.77 ERA көрсеткішімен ойнады. Ол Америка лигасында бес мәрте қарсылас команданы ұпайсыз қалдырды.

1908 жылғы маусым және кемелді ойын

1908 жылғы маусым басталар алдында «Нэпс» командасының үй алаңы – Лига паркі шамамен 4000 орынға дейін кеңейтілді. «Детройт Тайгерс», «Чикаго Уайт Сокс» және «Нэпс» командалары постсезонға өту үшін «көрінген ең тартысты және қызықты жарыс» деп сипатталған күреске қатысты. Ойынға келген көрермендер саны 10 598 адамды құрады, бұл спорт журналисі Франклин Льюис тарапынан «жұмыс күні үшін өте жақсы қатысу» деп бағаланды. Уолш өзінің 39 жеңіс тіркеген маусымында 15 соққыны қағып, бір ғана базаны тастап, «Нэпс» командасынан төрт соққы ғана жіберді. Жанкүйерлер алаңға ағылып кірді. Ойыннан кейін Джосс: «Ларри Ладжои, Стовалл және Бирмингемнің ойыншылық шеберлігі болмағанда, мен мұны істей алмас едім. Уолш өзінің «спиттер» соққысымен керемет болды, ал жеңіске жету үшін бізге екі сәтті соққы қажет болды» деді. Оның .806 WHIP көрсеткіші – MLB тарихындағы ең төменгі бес маусымдық көрсеткіштің бірі. «Нэпс» командасы 90–64 есебімен аяқтады, бұл «Детройттан» жарты ойынға қалып қойды. Бұл Джосс үшін Әлем сериясына ең жақын келген сәт болды. Джосс 1910 жылдың 20 сәуірінде «Уайт Сокс» командасына қарсы тағы бір но-хиттер жасады, MLB тарихында бір командаға екі рет но-хиттер жасаған алғашқы питчер атанды. Бұл көрсеткішті «Сан-Франциско Джайентс» командасының Тим Линсекумы 2013 және 2014 жылдары «Сан-Диего Падрес» командасына қарсы но-хиттер жасағанға дейін ешкім қайталаған жоқ. Екінші иннингте «Уайт Сокс» командасының ойыншысы Фредди Парент үшінші базаға қарай допты соқты. Билл Брэдли допты дұрыс ұстай алмады, сондықтан оның бірінші базаға лақтыруы Парентті шығаруға жеткіліксіз болды. Бастапқыда алаңдағы төрешілер бұл соққыны дұрыс деп таныды, бірақ кейін қателік деп өзгертілді. Джосс екі жүріс жіберіп, 10 ассист жасады. «Нэпс» командасы 71–82 есебімен аяқтады. Соңғы маусымында Джосс 107 1/3 иннингте 5–5 есебін тіркеді. «Нэпс» командасы 71–81 есебімен жылды аяқтады. Бұл Джосс үшін тоғыз жыл ішінде франшизаның жеңіліс рекордымен аяқтаған бесінші жағдай болды.

Карьералық белгілері

Джостың 160 жеңісінің 45-і таза жеңіс болды. Джостың 1.89 карьералық ERA көрсеткіші барлық уақытта екінші орында (Эд Уолштан кейін), ал оның 0.97 WHIP (бір иннингтегі соққылар мен допты жүргізу) МЛБ тарихындағы ең төменгі WHIP көрсеткіші болып табылады. Ол 160–97 есебімен, 234 толық ойын және 920 соққымен аяқтады. Джостың репертуарында жылдам доп, "баяу доп" (қазіргі кезде ауысу деп аталады) және "өте тиімді" қисық доп болды. Бейсбол тарихшылары Роб Нейер мен Билл Джеймс Джостың жылдам допын үлкен лигада үшінші (1900–1904) және алтыншы (1905–1909) орынға қойды. Джордж Мориарти Джостың тек бір ғана қисық допы болғанын түсіндірді, себебі "ол бірнеше жақсы меңгерген лақтыру арқылы үлкен бақылауға және табысқа қол жеткізе алады деп сенді, сонымен қатар қолына аз күш түсіреді". Спитболға арналған лақтырушылар көп болған дәуірде Джосс бейсболды өзгертпестен-ақ жетістікке жетті. Джосс "бұралаңдап айналатын" лақтыру қозғалысын қолданды, ол "көрсеткіштің айналу қозғалысы" деп сипатталды. Шортстоп Роджер Пеккинпау оның лақтыруын былай сипаттады: "Ол лақтыру кезінде соққышыға арқасын бұрып, допты жасырып, содан кейін айналып, допты лақтыратын". Джостың кәсіби мансабының көп бөлігінде аурулар мен жарақаттар оны желіп отырды. 1903 жылы жоғары температурадан кейін ол маусымның соңғы айында ойнаудан қалыс қалды. 1906 жылғы маусымнан кейін Джосс "Toledo News Bee" газетінде спорттық тілші болып жұмысқа орналасты. Ол сондай-ақ, олардың жексенбілік спорт редакторы болды. Оның жазбалары соншалықты танымал болды, газет сатылымы артты және оған жанкүйерлерден келіп түсетін көптеген қоңырауларды қабылдау үшін кеңсесіне арнайы телефон желісі орнатылды. Оның танымалдылығы 1907 жылғы маусым алдындағы келіссөздерде оған артықшылық берді, ал клуб оған 4000 доллар төлеуге келісті (1907 жылы 4000 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең). Кейін ол "Cleveland Press" үшін де жазды және 1907 жылдан 1909 жылға дейін "News Bee" және "Press" үшін Дүниежүзілік серияны жариялады. Чэпмен Джостың асқазанның жұмысы бұзылғаны немесе тамақтан уланғаны болуы мүмкін деп ойлады. 9 сәуірде Джостың жөтелгені және қатты бас ауруы болғандықтан, Чэпмен оның диагнозын плеврит деп өзгертіп, Джостың бір ай бойы ойнай алмайтынын және қалпына келу үшін он күн демалуы керектігін хабарлады. Джосс өздігінен тұра алмады және сөйлеуі қиындады. 13 сәуірде Чэпмен "Naps" командасының дәрігерінен екінші пікір сұрады, ол омыртқа сұйығын тексеру үшін пункция жасады және Джосқа туберкулезді менингит диагнозын қойды. Ауру Джостың миына тарады және ол 1911 жылдың 14 сәуірінде, 31 жасқа толғаннан кейін екі күн өткен соң қайтыс болды. Оның қазасы туралы естігеннен кейін "Press" газеті "әр пойыз гүлдер әкеледі" және "елдің барлық аймақтарынан Джостың үйіне сағат сайын гүлдер жеткізілуде" деп жазды. "Washington Senators" командасының басқарушысы Джимми МакАлер барлық жұлдыздар командасын басқаруға ерікті болып келді. "Адди Джостың естелігі онымен қарым-қатынас жасаған барлық адам үшін қасиетті. Ол спортқа одан да үлкен құрмет көрсеткен адам форма киген емес", - деді МакАлиер. Спорт жазушысы Ред Смит 1970 жылы Джосты қолдап жазды. "Джосты атамай-ақ бейсбол тарихын жаза аласыз ба? Ешкім мұны істеген емес. Міне, адамның Атақ-даңқ залына лайықтылығын бағалаудың жалғыз өлшемі." Алайда, сол кездегі Атақ-даңқ залының ардагерлер комитетінің төрағасы Уоррен Джайлс 1972 жылы бейсбол тарихшысы Боб Бройгке "Атақ-даңқ залына кіру үшін он чемпионаттық маусымда ойнау қажет" екенін айтты. Джосс 1911 жылы "Cleveland" командасының құрамында болды және көктемгі жаттығуларға қатысты, бірақ тұрақты маусым басталғанға дейін ауырып қалды. Сондықтан ол 1911 жылғы маусымға "қатысқан" деп дәлелдеді, оның оныншы маусымы. Атақ-даңқ залының директорлар кеңесі Джосс үшін талаптарды жеңілдетті. Комиссар кеңсесінің қызметкері Джо Райхлер Джостың Атақ-даңқ залына кіруіне мүмкіндік беру үшін жұмыс істеді және 1977 жылы сәтті болды. Джосс 2006 жылдың 29 шілдесінде "Cleveland Guardians" Атақ-даңқ залына енгізілді. Ол Рей Чапман, Рокки Колавито, Аль Лопес, Сэм Макдауэлл, Аль Розен және Герб Скормен бірге оқуға түсті.

Of Joss' 160 major league wins, 45 were shutouts. Joss' 1.89 career ERA is ranked second all time (to Ed Walsh), while his 0.97 WHIP (walks and hits per inning pitched) is the lowest career WHIP in MLB history. He finished with a 160–97 record, 234 complete games, and 920 strikeouts. Joss' repertoire included a fastball, a "slow ball" (today known as a changeup), and an "extremely effective" curve. Baseball historians Rob Neyer and Bill James ranked Joss' fastball third (1900–1904) and sixth (1905–1909) in the major leagues. George Moriarty explained that Joss had only one curveball because "he believed that with a few well mastered deliveries he could acquire great control and success with less strain on his arm." In an era filled with spitball pitchers, Joss achieved his success without ever altering the baseball. Joss threw with a corkscrew windup motion, described as "an exaggerated pinwheel motion." Shortstop Roger Peckinpaugh described his windup: "He would turn his back toward the batter as he wound up, hiding the ball all the while, and then whip around and fire it in." Illness and injury accompanied Joss throughout much of his professional career. In 1903, a high fever forced him to miss the last month of the season. Joss was hired as a sports columnist after the 1906 season for the Toledo News Bee. He also served as their Sunday sports editor. His writings proved so popular that sales of the paper increased and a special phone line was installed in his office to field the large volume of calls he received from fans. The increased popularity gave him an advantage when negotiating with the Naps before the 1907 season, and the club agreed to pay him $4,000 (4000.0 in 1907 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). He later also wrote for the Cleveland Press and covered the World Series for the News Bee and Press from 1907 to 1909. Chapman thought Joss could be suffering from nervous indigestion or food poisoning. By April 9, as Joss was coughing more and had a severe headache, Chapman changed his diagnosis to pleurisy and reported that Joss would not be able to play for one month and would need ten days of rest to recover. Joss could not stand on his own and his speech was slurred. On April 13, Chapman sought a second opinion from the Naps' team doctor, who performed a lumbar puncture and diagnosed Joss with tuberculous meningitis. The disease had spread to Joss' brain and he died on April 14, 1911, two days after his 31st birthday

Joss was well liked by his peers and baseball fans. Upon hearing of his death, the Press wrote "every train brings flowers" and "floral tributes by the wagonload are hourly arriving at the Joss home from all sections of the country." Washington Senators manager Jimmy McAleer volunteered to manage the all stars. "The memory of Addie Joss is sacred to everyone with whom he ever came in contact. The man never wore a uniform who was a greater credit to the sport than he", McAleer said. Sportswriter Red Smith wrote in 1970 in support of Joss. "Could you write a history of baseball without mentioning Joss? Nobody ever has. That ought to be the measure of a man's fitness for the Hall of Fame, the only measure." However, Warren Giles, then chairman of the Hall of Fame's Veterans Committee, pointed out to baseball historian Bob Broeg in 1972 that induction to the Hall required "participation in ten championship seasons." Joss had been on the Cleveland roster in 1911 and participated in spring training, falling ill just before regular season play commenced. Hence it was argued he had "participated" in the 1911 season, his tenth. The Hall's Board of Directors waived the eligibility requirements for Joss. Joe Reichler, a member of the Commissioner's office, worked to allow Joss to become eligible for the Hall and succeeded in 1977. Joss was inducted into the Cleveland Guardians Hall of Fame on July 29, 2006. He was inducted in the same class as Ray Chapman, Rocky Colavito, Al López, Sam McDowell, Al Rosen and Herb Score.

Түсініктемелер

Ақпарат көздері бір соққы соққандардың саны бойынша келіспейді. Портер алты соққы соққанды айтады. Флиц "Аяқ киімсіз: Джо Джексонның өмірі мен дәуірі" еңбегінде Джосс Чаттанугада болғанда Нэпс командасының дәрігері оған плеврит диагнозы қойғанын жазады. Коффи "27 ойыншы: Бейсболдың мінсіз ойындары" еңбегінде Толедоға пойызбен қайтып бара жатқанда Джосс Цинциннатиде тоқтады, және "дәрігер" оған "оң өкпесінің қабынуымен және плеврит шабуылымен" және "мидың зардап шегуімен" диагноз қойды деп жазады. Кнейб "Менингит" еңбегінде Нэпс Цинциннатиге баруға жоспарлаған, бірақ Джосс Толедоға оралғанға дейін тексерілген жоқ. Ол жеке дәрігерімен тексеріліп, плеврит диагнозы қойылды, содан кейін шамамен бір аптадан соң Нэпс командасының дәрігері Толедода оны тексеріп, туберкулезді менингит диагнозы қойды.