Кіріспе

Луис Родман Уитакер (Louis Rodman Whitaker Jr.) – американдық бейсболшы. Уитакер өзінің барлық карьерасын «Детройт Тайгерс» командасында өткізді. 1977 жылдан 1995 жылға дейін ол Тай Кобб пен Ал Калиннен кейін команда тарихында үшінші орынды иеленіп, «Тайгерс» үшін 2390 ойынға қатысты. Ол «Тайгерс» командасының 1984 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жетуіне көмектесті, бес жыл қатарынан (1983–1987) Америка лигасының «Жұлдыздар» құрамасына ілікті, төрт «Күміс соққы» (1983–1985, 1987) және үш «Алтын қолғап» (1983–1985) жүлдесін жеңіп алды. «Тайгерс» командасы 2022 жылдың тамызында оның 1 нөмірі бар жейдесін қанағатпен зейінге алып, ойыннан шығарды. Бруклинде туып, Вирджинияда өскен Уитакерді 1975 жылы «Детройт Тайгерс» таңдады. Ол үш жыл кіші лигада ойнады және 1976 жылы Флорида штаты лигасының ең құнды ойыншысы атанды. 1977 жылдың қыркүйегінде Жоғары лигадағы дебютін жасады және 1978 жылы Америка лигасының «Жыл жаңашылы» сыйлығын жеңіп алды. Уитакер 1983 жылы .320 үлесімен 206 соққы жинағаннан кейін «Жылдың жолбарысы» сыйлығын жеңіп алды. 1989 жылы мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 28 рет үйден шығып, «Жылдың жолбарысы» атағын қайтадан жеңіп алды. Уитакер мен шортстоп Алан Трамелл 19 маусым бойы бірге ойнады және тарихындағы ең ұзақ сақталған қос ойын комбинациясы болып табылады. Уитакер 2000 жылы Мичиган спорттық даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір

Уитакер 1957 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. 1950 жылдардың соңында оның анасы, Марион Арлин Уильямс, Вирджиния штатының Мартинсвилл қаласына көшіп келді. Уитакерді анасы мен әжесі Мартинсвиллде тәрбиеледі. 1979 жылы одан әкесі туралы сұрағанда, Уитакер: "Ол мен үшін ешқашан ештеңе жасаған емес. Мен оны жек көрмеймін. Менде ешкімді жек көруге уақыт жоқ. Мен онымен кездесуге қызығушылық танытпаймын. Біздің арамызда ешқандай эмоционалды байланыс жоқ" деді. Ол мектептің бейсбол командасында ортаңғы қорғаушы және тастаушы ретінде ойнады. Уитакер 1975 жылы бітіріп, Феррум колледжінде бейсболмен айналысуға бел буды.

Кіші лигалар

Детройт Тайгерс клубы Уитакерді 1975 жылғы Бейсбол лигасының драфтында бесінші раундта, жалпы есеп бойынша 99-шы нөмірмен таңдады. Ол колледжге бармай, Тайгерс клубымен келісім шарт жасасты. Лейкленд командасымен өткізген бір ойында ол бес базаны ұрлады, оның ішінде үш рет үй базасын ұрлады. Оның "әдемі соққысы" үшін Уитакерге "Sweet Lou" деген лақап ат берілді. Лейкленд командасының бас жаттықтырушысы Джим Лейланд сол кезде былай деді: "Жас болса да ол өте тыныш және өзіне сенімді. Ойнау қабілетіне сенімді, ештеңе оны алаңдатпайды". 1976 жылғы маусымнан кейін Тайгерс Уитакерді екінші базалыққа ауыстыру үшін оқу лагеріне жіберді. Уитакер сол кезде: "Детройтқа екінші базалық ойыншы керек. Бұл позицияда бұрын ойнамасам да, тырысуға дайынмын. Мені Эдди Бринкман жаттықтырып жатыр, ол өте жақсы. Мен де оның сияқты жақсы ойнармын деп үміттенемін". Уитакер .280 орташа ұпай жинап, 38 база ұрлады, 58 рет базаға шықты және .374 базаға шығу көрсеткішіне ие болды.

Жылдың жаңашылы

1977 жылдың қыркүйегінде «Тигрлер» Уитакер мен Траммелді командаға шақырды. Екеуі де 9 қыркүйекте «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы өзінің үлкен лигадағы дебютін жасады. Уитакер бес ойында үш рет соғып, бір база ұрлады, «Фенуэй парктегі» «Green Monster» қабырғасынан қос соққы берді және «Балтимор Ориолс» командасына қарсы алғашқы ойынында (RBI) нәтиже тіркеді. Тамыз айында Хоук оларды жоғары бағалап: «Олар өз жастарындағылардың ішінде ең жақсылары. Қос ойын кезінде доптың қайда түсетінін білу – осыны үйрету мүмкін емес». Өзінің толық маусымында Уитакер 139 ойында ойнады, оның 123-і «Тигрлер» командасының екінші базалық ойыншысы ретінде. Ол 95 қос ойын жасады, 71 ұпай жинады, 20 база ұрлады және .285-тік соққы көрсеткішімен, .361-дік базаға шығу көрсеткішіне қол жеткізді.

1979 жылдан 1982 жылға дейін

1979 жылы Уитакердің тағы бір табысты маусымы болды. Ол .286 орташа ұпай жинады, 78 рет базаға шықты (базаға шығу көрсеткішін .395-ке дейін көтерді) және 20 база ұрлады. 1983 жылғы маусымның соңында Уитакер келесі сыйлықтарды жеңіп алды: 18 қазанда The Sporting News Уитакерді жыл сайынғы маусымнан кейінгі жылдыздар командасының екінші базалық ойыншысы деп таңдады. 28 қазанда Америка бейсбол жазушылары қауымдастығының Детройт бөлімшесі Уитакерді «Жылдың жолбарысы» сыйлығына ие етті. Уитакер 44 дауыстың 29-ын бірінші орынға алды, бұл жеті бірінші орын дауысын алған Джек Морристен айқын басымдық еді. 16 қарашада The Sporting News Уитакерді екінші базадағы ең үздік шабуылшы ойыншы ретінде Америка лигасының «Күміс сопақша» сыйлығына лайық деп тапты. 6 желтоқсанда Уитакер Америка лигасының ең үздік қорғаныс екінші базалық ойыншысы ретінде «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. Бұл сыйлықтың тарихында тұңғыш рет, бір командадан үш ойыншы – Алан Трамелл мен Ланс Пэриш та өздерінің позицияларында жеңіс тойлады. Уитакер сондай-ақ 1983 жылғы Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде сегізінші орынды иеленді.

1984 жылғы әлем чемпионы

1984 жылы «Тайгерс» командасы маусымды 35–5 есебімен ашып, 1984 жылғы Американдық лига чемпионатында «Канзас-Сити Роялз» және 1984 жылғы Әлем сериясында «Сан-Диего Падрес» командаларын жеңді. Уитакер команданың алғашқы соққышы және негізгі екінші база ойыншысы болды. Ол екінші базада 142 ойынға қатысып, .289 орташа ұпай жинап, 13 хоум-ран соқты. Ол екінші жыл қатарынан Американдық лиганың жұлдыздар құрамына ілікті және «Алтын қолғап» және «Күміс соққы» сыйлықтарын жеңіп алды.

1985 жылғы электр қуатының өсуі

1985 жылы Уайтакер 21 хоум-ран соғып, Детройт командасының екінші база ойыншылары арасында рекорд орнатты, сонымен қатар мансабында алғаш рет 100-ден астам ұпай (102) жинады. Уайтакер үшін қатарынан үшінші жыл All Star ойынына шақырылды, бірақ формасын жинауды ұмытып қалды. Ойынға дейін бұл жағдайды байқаған ол, стадионда сатылатын көшірме тауарлармен шешім табуға мәжбүр болды. Ол реттелетін торлы бас киім мен бос жейде алды. Киімін аяқтау үшін, ол жейденің артқы жағына өзінің нөмірін маркермен жазды (немесе кейбір деректер бойынша, бұл жұмысты бір жанкүйер жасаған). Смитсоновтық институты бұл жейдені сұрады және ол олардың қорында сақталып тұрады.

1986 жылдан 1992 жылға дейін

1986 жылы Уитакер тағы 20 хоум-ран соқты және «Тайгерс» командасының ішкі алаңында төрт ойыншы (Уитакер, Даррел Эванс, Алан Траммелл және Дарнелл Коулс) кем дегенде 20 хоум-ран соқты. 1986 жылғы «Жұлдыздар ойыны» кезінде ол Ұлттық лиганың питчері Фернандо Валенсуэладан қатарынан бес соққыға ұшыраған бес ойыншының бірі болды, бұл Карл Хаббеллдің көрсеткішімен теңесті. Ойын барысында Уитакер екі ұпайлық хоум-ран соқты, нәтижесінде Америка лигасы 3:2 есебімен жеңіске жетті. 1987 жылы Уитакер мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 110 ұпай жинады және екінші базадағы үздік ойыншыға берілетін «Күміс соққы» сыйлығын соңғы рет жеңіп алды. «Тайгерс» командасы тұрақты маусымның соңғы күні «Торонто Блю Джейс» командасын жеңіп, AL East Division титулын жеңіп алды. 1989 жылы Уитакер 28 хоум-ран және 85 RBI көрсеткішімен мансабындағы ең жоғары нәтижеге жетті, ол 20 хоум-ран шегіне жеткен төрт реттен бірі болды, сонымен қатар «Тайгерс» командасының екінші базасындағы ойыншының бір маусымдағы ең көп хоум-ран соққан рекордын жаңартты. Қазіргі таңда Уитакер бұл көрсеткіш бойынша 2016 жылы «Тайгерс» командасының тұрақты екінші базасында ойнаған Иэн Кинслермен бөліседі, ол да 28 хоум-ран соққан. 1990 жылы Уитакертің соққының орташа көрсеткіші соңғы он жылдағы ең төменгі деңгейге түсті (.237), бірақ ол бұл көрсеткішті қорғанысына әсер етуге жол бермеді. Маусым ішінде Уитакер 664 мүмкіндікті пайдаланып, бар болғаны 6 қате жіберді, бұл оның мансабындағы ең жақсы – .991 филдинг көрсеткіші. Оның 1990 жылғы диапазоны 5.71 болды, бұл лиганың орташа көрсеткіші 5.23-тен асып түседі. 1991 жылы Уитакердің 23 хоум-раны және мансабындағы ең жоғары – 90 уокі, оның .881 OPS көрсеткішіне жетуіне көмектесті, бұл сол кезге дейін оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіш еді. 1992 жылы Уитакер мансабындағы үш маңызды жетістікке қол жеткізді: 2000-ші ойын, 2000-ші соққы және 200-ші хоум-ран.

Соңғы маусымдар: 1993-1995 жылдар

1992 жылдың желтоқсанында Атланта Брейвс командасына шақырылғаннан кейін Уайтакер мен Тайгерс үш жылдық, 10 миллион долларлық келісімшартқа келді. Уайтакер мансабын үш маусымдық күшті шабуылдық көрсеткіштермен аяқтады. 1993 жылы Уайтакер 119 ойында қатысты, оның 110-ы екінші базада. Ол .290 соққы беру орташасын көрсетті, карьерасындағы ең жақсы .412 базаға шығу пайызын және 67 RBI жинады. 1994 жылы ол 92 ойында ойнады, оның 83-і екінші базада. Ол .301 соққы беру орташасын көрсетті, 1983 жылдан бергі алғашқы .300 маусымы. Соңғы маусымында ол 84 ойында қатысты, оның 65-і екінші базада, ал сегізі – белгілі соққышы ретінде. Ол .293 соққы беру орташасын, 14 қос соққы, 14 хоум-ран және мансабындағы ең жоғары .890 базаға шығу және соққы беру көрсеткіштерін жинады.

Уитакер және Траммел

Уитакер мен Алан Траммелл екінші базада және шортстопта 19 маусым бойы 1918 ойын ойнады, бұл оларды үлкен лига тарихындағы ең ұзақ сақталған қос ойын комбинациясына айналдырды. Олар 1976 және 1977 жылдар аралығындағы оқу лигасында бірге ойнай бастады. Олар 1977 жылдың 9 қыркүйегінде үлкен лигада дебют жасады. Келесі 19 жыл бойы олар «Тайгерс» командасының негізгі ойыншылары болды. Олар алаңда да, одан тыс жерде де тығыз байланыста болды. 1983 жылдың желтоқсанында Том Селектің басты рөлде ойнаған «Магнум, П. И.» телешоуында олар өздерінің кейіпкерлері ретінде эпизодтық түріде пайда болды. Селектің кейіпкері «Тайгерс» командасының жанкүйері болды, ал Селектің өзі де солай. 1984 жылғы Әлем сериясінде Траммелл Уитакермен арадағы серіктестігін былай сипаттады: «Лу – менің серіктесім. Біздің қарым-қатынасымыз жай ғана емес. Біздің есімдеріміз енді бір-бірімен байланысты. Бұл үйленуге ұқсайды. Біз жұпқа айналдық. Егер адамдар «Траммелл» десе, «және Уитакер» дейді. Егер оларды бөліп тастаса, бұл өте ерекше күн болады. Бұл ажырасуға тең болар еді». 2018 жылы Траммелл Бейсбол Даңқы залына енгізілгенде былай деді: «19 жыл бойы Лу Уитакер мен мен бейсбол тарихындағы ең ұзақ сақталған қос ойын комбинациясын құрдық. Бұл рекордті ешкім бұза алмайды деп ойлаймын. Лу, сенімен осы жылдар бойы бірге ойнағаныма өте қуаныштымын, және сен де бір күні осы жерде боласың деп үміттенемін».

Мансап статистикасы

Уитакер тиімді бастапқы ойыншы болды, ол жүгіруге бейім (орташа есеппен 162 ойында 81 рет базаға шықты), базаларда жылдам және допты барлық бағытта қуатпен соға білді. 19 жылдық мансабында Уитакер .276-дық орташа ұрыс көрсеткішімен, .363-тік базаға шығу пайызымен, 244 хоум-ран, 1,084 RBI, 1,386 ұпай, 2,369 соққы, 420 дабл, 65 трипл және 143 ұрланған базаға ие болды, барлығы 2,390 ойында. Қорғаныста ол .984-тік өріс көрсеткішін тіркеді. Оның мансаптық WAR көрсеткіші 75.1, бұл позициялық ойыншылар арасында 51-орынды алады және барлық екінші базалық ойыншылардың арасында тек алтысы ғана одан жоғары тұр (олардың барлығы Даңқ залында). Уитакер сонымен қатар Тайгер стадионының төбесінен допты соққан 19 ойыншының бірі.

Бейсбол мұрасы мен құрметтері

Уитакер «Детройт Тайгерс» сапында 2390 ойынға қатысты, бұл команда тарихында Тай Кобб пен Ал Калиннен кейінгі үшінші көрсеткіш. Билл Джеймс «Билл Джеймс тарихи бейсбол антологиясында» Уитакерді барлық уақыттағы ең жақсы екінші база ойыншысы деп бағалады. Бейсбол жазушысы Крейг Калькатерра Уитакердің аса жарқын болмағанын, бірақ оған тиген барлық допты ұстап алып, екі ойынды оңай орындап, «үлкен екінші база қорғауын» анықтаған күшті және тұрақты лақтырулар жасағанын жазды. 2000 жылы Уитакер Мичиган спорттық даңқ залына енгізілді. 2019 жылдың желтоқсанында «Тайгерс» клубы Уитакердің 1-нөмірінің футболкасын зейнеткерлікке шығаратынын хабарлады, бұл шара 2020 жылы өтуі тиіс еді. Алайда, COVID-19 пандемиясы салтанатты шараны кейінге жылдырды. Зейнеткерлік рәсімі ақыры 2022 жылдың тамызында өтті. Ол кезде Уитакер: «Шын айтарым, бұл менің өмірімдегі ең маңызды сәттердің бірі болады. Менің нөмірім зейнеткерлікке шығатынын және «Тайгерс» тарихындағы аңыздармен бірге есімімді көретінімді білу – үлкен мәртебе» деді. Уитакерді құрметтеп сөз сөйлеген Алан Траммелл, 2018 жылы 3-нөмірі зейнеткерлікке шығарылған, былай деді: «Төрт жыл бойы маған қиын болды. Мен 3-нөмірімнің зейнеткерлікке шығарылуына өте қуандым және ризамын. Бірақ қабырғада 3 саны болмаса, 1 саны да болмас еді». 2001 жылы Уитакер Американың Бейсбол жазушылар қауымдастығы (BBWAA) Бейсбол даңқ залына сайлануға ұсынылды, бірақ ол тек 15 дауыс (2,9%) ғана алды. Кейіннен ол Бейсболдың қазіргі дәуір комитетімен қарастырылды, бірақ дауыс берудің 75% шегіне жетпеді, 16 мүшелі комитеттен 6 дауыс (37,5%) алды.

Отбасы және кейінгі жылдары

Уитакер 1979 жылғы қарашада Детройт қаласындағы Ең Ықыласшылыққа толы Құдайдың ғибадатханасында Кристалл МакКририге үйленді. Олардың төрт қызы болды: Асия, Анджела, Джессика және Сара. "Тайгерс" командасында ойнап жүргенде, Уитакер командаласы Четт Лемон арқылы Ехоба куәгерлерімен танысты. Дінгерге өткеннен кейін Уитакер бейсболкасынан Канада және Америка туларын алып тастады. Бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уитакер шіркеу үшін миссионерлік жұмыстарға "жылына кем дегенде 840 сағат" жұмсады. 1993 жылғы сәуірде Уитакердің жүкті әпкесі Джудит Грей Коннектикут штатының Бриджпорт қаласында келіп өткен көліктен атылған оқтан қаза тапты. Жедел жәрдем қызметкерлері оның кеудесін ашып, жүрегін қысып, нәрестенің денесіне қан ағымын сақтап, ауруханада тірі тууына көмектесті. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Уитакер Флорида штатының Лейкленд қаласында "Тайгерс" командасының жазғы жаттығуларында тренерлік жұмыс істеді, онда 2009 жылғы маусымға дейін соққы беруді үйретуге көмектесті. 2010 жылы ол және "Тайгерс" командасы өзара келісім бойынша жолдарына бөлісті.