Генри Гамильтон – британдық саяхатшы, солтүстік Америкадағы әкімші, губернатор. Американ революциясында тұтқынға түсіп, Томас Джефферсонның басшылығымен ұсталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Генри Гамильтон (шамамен 1734 – 29 қыркүйек 1796) – ағылшын-ирландтық әскери шенеунік, кейіннен Британ империясының үкіметтік лауазымдағы өкілі. Ол Солтүстік Америкада Квебек провинциясының лейтенант-губернаторы, ал Америка революциялық соғысынан кейін губернатордың орынбасары болып қызмет етті. Соңынан ол Бермуда аралдарының губернаторы және ең соңында Доминика аралдарының губернаторы болды, ол қызмет барысында сол жерде қайтыс болды. 1779 жылы Гамильтон Революциялық соғыс кезінде қазіргі Индиана штатындағы Форт Саквилл бекінісінде Вирджиния штатының әскерлерімен тұтқындалды. Ол сол кезде лейтенант-губернатор және үндістер ісі жөніндегі бақылаушы болып қызмет етіп жүрген. Ол Вирджинияға жеткізілді, онда 1780 жылдың қазанына дейін губернатор Томас Джефферсонның үкіметімен ұсталып тұрды. 1781 жылы ол Нью-Йоркке жіберілді және тұтқын алмасу арқылы бостандыққа шықты, содан кейін Лондонға (Англия) кетуге рұқсат алды.
Henry Hamilton (c. 1734 – 29 September 1796) was an Anglo Irish military officer and later government official of the British Empire. He served in North America as Lieutenant Governor of the Province of Quebec and later as Deputy Governor after the American Revolutionary War. He later served as Governor of Bermuda and lastly, as Governor of Dominica, where he died in office. In 1779, Hamilton was captured during the Revolutionary War by Virginian forces at Fort Sackville in present day Indiana, while serving as the Lieutenant Governor and Superintendent of Indian Affairs, at the British outpost of Fort Detroit. He was transported to Virginia, where he was held by Governor Thomas Jefferson's government until October 1780. He was sent to New York and gained freedom in a prisoner exchange in 1781, being allowed to depart for London, England.
Ерте өмір
Генри Гамильтон Ирландияның Дублин қаласында, ирланд парламентінің мүшесі Генри Гамильтон мен оның әйелінің кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Гамильтон Ирландияның Корк графтығында өсті. Оның үлкен ағасы Саквилл Гамильтон кейіннен Ирландияның Лорд-лейтенантының жеке кеңесшісі және мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды. Оның тікелей әкесінің әкесінің әкесі Клод Гамильтон, 1-ші Пейсли лорды болған.
Henry Hamilton was born in Dublin, Ireland, a younger son of Henry Hamilton, an Irish Member of Parliament, and his wife. Hamilton was raised in County Cork, Ireland. His older brother Sackville Hamilton later served as a Privy Councillor and Under Secretary to the Lord Lieutenant of Ireland. His direct paternal great great grandfather was Claud Hamilton, 1st Lord Paisley.
Әскери мансап
Генри Гамильтон кіші ұлдарына тәндей, әскерге қабілденді. Солтүстік Америкадағы француз-үнді соғысы кезінде, Ұлыбритания мен Франция арасындағы жеті жылдық соғыстың бір бөлігі ретінде, ол 15-ші жаяу әскер полкінде капитан болып қызмет етті. Олар 1758 жылы Луисбургқа шабуылда және Квебек шайқасында күресті. 1760 жылы Сент-Фойда тұтқындалды, бірақ бір француз офицері онымен пальтосын ауыстырып, британдық офицерлерді үндістер өлтіруінен қаушады деген алаңдауын басып тынды. Британдық Солтүстік Американың генерал-губернаторы Гай Карлтонның қолдауымен Гамильтон бригада майоры шеніне көтерілді. 1775 жылы ол шенінен айрылып, саяси мансапқа қадам басты.
As was typical of younger sons, Henry Hamilton entered the military. During the French and Indian War in North America, part of the Seven Years' War between Britain and France, he served as a Captain in the 15th Regiment of Foot. They fought in the 1758 attack on Louisbourg and the Battle of Quebec. He was captured at Sainte Foy in 1760, but a French officer switched coats with him to ease his apprehensions about Native Americans killing British officers. With the support of Governor General of British North America Guy Carleton, Hamilton rose to the rank of brigade major. In 1775, he sold his commission, leaving the British Army for a political career.
Форт-Детройттегі губернатордың орынбасары және үндістер ісі жөніндегі инспектор
1775 жылы Генри Гамильтон Британдық Солтүстік Америкадағы Квебек провинциясының Форт-Детройт қаласына (сол кезде Атлантика мұхитынан осы аймаққа дейін созылған) губернатор-лейтенанты және үндістер ісі жөніндегі бастығы болып тағайындалды. (Бұл форттың орны қазір Мичиган штатының Детройт қаласының шекарасында). Бұл Канаданың жаңадан кеңейтілген шығыс аумағындағы бес жаңадан құрылған лейтенант-губернаторлықтың бірі болды. Губернатор Гамильтон Ұлы көлдер аймағындағы өкіметтік міндеттерін атқару үшін Форт-Детройтке келгенде, Америка Тәуелсіздік соғысы жүріп жатқан еді. Гамильтон қиын жағдайда болды: азаматтық қызметкер ретінде оның қарамағында британдық тұрақты әскердің саны аз болды, ал аймақтың жергілікті халқы – француз канадалықтары мен американдық үндістер – британдық үкіметтің барлығы да қолдаған жоқ. Норман Маклиод, жергілікті тері саудагері және әскер офицері, Гамильтон келгенге дейін уақытша "қала басшысы" қызметін атқарды, ол бекітілген қаланы басқаратын британдық үкімет шенелнігі еді.
In 1775, Henry Hamilton was appointed as Lieutenant Governor and Superintendent of Indian Affairs at Fort Detroit, Province of Quebec (it then extended from the Atlantic to this area), British North America. (The fort site is now within the borders of Detroit, Michigan). This was one of five newly created lieutenant governorships in the recently expanded eastern territory of Canada. When Governor Hamilton reached his base at Fort Detroit to assume his government duties in the Great Lakes region, the American Revolutionary War was already underway. Hamilton was in a difficult position: as a civil official, he had few British regular troops at his command, and the natives of the region—French Canadians and American Indians—were not all supporters of the British regime. Normand Macleod, a local fur trader and army officer, acted as the temporary "town major", a British government official in command of a fortified town, before Hamilton's arrival.
Батыс шекарадағы британдық соғыс саясаты
Губернатор Генри Гамильтон америкалықтармен дипломатиялық қарым-қатынаста шеберлік танытып, жергілікті үнді басшыларымен жақсы қарым-қатынас орнатты, әсіресе Гурон және Оттава тайпаларының көшбасшыларымен. Әуесқой суретші Гамильтон Детройтте көптеген үндістердің портреттерін салды, осы суреттер «Жоғарғы Ұлы көлдер аймағындағы үндістердің ең ерте және ең ірі өмірлік портреттерінің жинағы» деп аталады. Бұл жинақ қазір Гарвард университетінің Хоутон кітапханасында сақталуда. Соғыс басталғанда британдық саясат үнді басшыларын бейтарап болуға шақырды. Бірақ 1777 жылы Гамильтонға Пенсильвания, Виргиния және Кентукки штаттарындағы американдық шекаралық поселеністерге қарсы үнді шабуылдарын ынталандыру туралы нұсқаулар берілді. Гамильтон Лорд Жерменге: «Егер осы шекараға құлай жатқан дауыл осы дауылды тудырған кінәлілердің басына бағытталса және оның қасіретті әсерін сезінетін бақытсыз көпшіліктен өтіп кетсе, тілеймін!» деп жауап берді. Бұл саясаттың күрделі мәселе екені анық болды, өйткені ол және басқа да шенеуніктер американдық лоялистер бұл шабуылдарда сөзсіз қаза табатынын түсінді. Гамильтон азаматтық құрбандықтарды азайту үшін британдық армия офицерлерін және француз-канадтық милициясын үнді соғыс жасаушыларымен бірге жіберуге тырысты. Дегенмен, үнді тайпаларының жауынгерлері шабуылдар кезінде өздерінің дәстүрлерін сақтады, нәтижесінде Кентукки мен Пенсильванияның батысындағы соғыста жүздеген әйелдер мен балалар қаза тауып, олардың бас терілері салт бойынша алынды. Бұл, болжамды болғандай, аймақтағы британдықтарға қарсы сезімдердің күшеюіне әкелді. 20 ғасырдың басындағы жергілікті тарих бойынша, шекаралық американдықтар Гамильтонды үнді жауынгерлері әкелген тұтқындар мен бас терілері үшін сыйлық төлегендігі үшін айыптады, оны «Бас сатып алушы генерал» деп атады. Гамильтон бас терілері үшін төлем жасағанын жоққа шығарды. Алайда ол бас терілерін табысқа жеткендігінің дәлелі ретінде қабылдады, ал соғыс жасаушы топтар осыған байланысты қосымша жабдықтармен марапатталды.
Governor Henry Hamilton became adept at diplomacy with Native Americans, establishing good relations with local Indian leaders of the Huron and Ottawa tribes. An amateur artist, Hamilton also sketched portraits of many Native Americans while in Detroit, leaving what has been called the "earliest and largest collection of life portraits of Native Americans of the Upper Great Lakes." This is now held by Houghton Library at Harvard University. At the beginning of the war, British policy encouraged neutrality among the Native American leaders. But in 1777 Hamilton received instructions to encourage Indian raids against the American frontier settlements in Pennsylvania, Virginia, and Kentucky. Hamilton responded to Lord Germain, "Would to God this storm which is ready to fall on the Frontiers could be directed upon the guilty heads of those wretches who have raised it, and pass by the miserable many who must feel its fatal effects." This was a controversial policy, because he and other officials realized that American Loyalists would inevitably be killed in these raids. Hamilton tried to limit civilian casualties by sending British Army officers and French Canadian militia alongside the Native American war parties. Despite this, the Indian tribal warriors carried out their own customs during the raids, resulting in hundreds of women and children in Kentucky and western Pennsylvania being killed and ritually scalped during the war. This, as feared, led to an increase in anti British feelings in the region. According to an early 20th century local history, the frontier Americans accused Hamilton of paying bounties for prisoners and scalps brought in by the Indian warriors, calling him the "Hair buyer General". Hamilton denied ever paying for scalps. He did, however, accept scalps as evidence of success, for which war parties were rewarded with additional supplies.
Джордж Роджерс Кларк және Иллинойс полкі, Вирджиния штатының Иллинойс өлкесіндегі күштері
1778 жылы патриот полковник Джордж Роджерс Кларк Вирджиния штатының әскерлеріне басшылық етіп, Иллинойс аймағындағы бірнеше нашар қорғалған британдық бекеттерін басып алды, оның ішінде Винсенс қаласындағы Форт Саквилл (бұл жер Вирджинияның иелігінде болған, қазіргі Индиана штатында орналасқан). Гамильтон 7 қазан 1778 жылы Детройттен қарулы топпен 600 миль қашықтықтағы британдық бекетті қайтарып алуға аттанды. Оның шағын жасағы жол бойы үнді жауынгерлерін жинады және 17 желтоқсан 1778 жылы Винсенске кірді. Олар Форт Саквиллді және американдық командир капитан Леонард Хелмді тұтқынға алды. Алайда 1779 жылдың ақпан айында полковник Кларк күтпеген шабуылмен Винсенске қайта оралып, форпосты қайта басып алып, Гамильтонды тұтқынға алды.
In 1778, Patriot Colonel George Rogers Clark, commanding Virginia state forces, captured several undermanned British posts in the Illinois Country, including Fort Sackville at Vincennes (then in Virginia claimed land, now in present day Indiana). Hamilton led an armed party from Detroit on 7 October 1778 to recapture the British post, 600 miles away. His small force gathered Indian warriors along the way, and entered Vincennes on 17 December 1778. They captured Fort Sackville and the American commandant, Captain Leonard Helm. In February 1779, however, Colonel Clark returned to Vincennes in a surprise march, recapturing the outpost and taking Hamilton prisoner.
Вирджинияда жеңіліп, тұтқынға алынды
Наурыздың басында генерал Джордж Роджерс Кларк Гамильтонды әскери тұтқын ретінде Вирджиния штатының астанасы Уильямсбургке жеткізуге бұйрық берді. Огайо өзеніндегі қиын жағдайлар капитан Уильямс пен лейтенант Роджерс басқаратын топты, қазіргі Кентукки мен Вирджиния арасындағы Мокасин ойысы арқылы көбінесе жаяу жүруге мәжбүр етті, соңында маусымның ортасында Уильямсбургке жетті. Вирджинияның астанасына келген соң, губернатор Томас Джефферсон мен Вирджинияның атқарушы кеңесінің бұйрығымен ол түрмеге қамалып, темір бұғаумен бұғауланды. Гамильтон 1779 жылдың 16 маусымынан 29 қыркүйегіне дейін қамауда болды. Гамильтон шартты түрде босату ұсынысын қабылдаудан бас тартты, себебі шарттар оның сөз бостандығын шектеді, оны "Америка Құрама Штаттарына зиян келтіретін ештеңе айтудан" тыйым салды. Джефферсон Гамильтонды және басқа британдық тұтқындарды соғыс тұтқындары ретінде қарастырудан бас тартты және оларды қашқан құлдар сияқты ұстады; оларды Уильямсбург пен Честерфилдте 18 ай бойы темірге бұғаулады. Губернатор Джефферсон ақырында бас сүйегін сатып алу айыбын түсірді, бірақ Гамильтонды 1780 жылдың қазанында ғана босатты, және Джордж Вашингтон бірнеше ай бойы оны шартты түрде босатуға көндіруге тырысқаннан кейін. Гамильтон Нью-Йоркке тұтқын алмасуды күтуге жіберілді. Бұл 1781 жылдың наурыз айында өтті. Ол дереу британдық кемемен Лондонға аттанды.
In early March, General George Rogers Clark ordered Hamilton to be taken to the Virginia state capital in Williamsburg as a prisoner of war. Poor travel conditions on the Ohio River forced the group led by Captain Williams and Lieutenant Rogers to travel most of the way by foot through the Moccasin Gap between what is now Kentucky and Virginia, finally arriving in Williamsburg in the middle of June. Once in Virginia's capital, he was jailed and placed in irons by order of Governor Thomas Jefferson and the Virginia Executive Council. Hamilton was held from 16 June – 29 September 1779. Hamilton rejected an offer of parole on the grounds that the terms violated his freedom of speech in restraining him from "saying anything to the prejudice of the United States." Jefferson refused to treat Hamilton and other British prisoners as prisoners of war and handled them as would have handled escaped slaves; putting them in irons for 18 months in Williamsburg and Chesterfield. Governor Jefferson eventually dropped charges of scalp buying, but did not release Hamilton until October 1780, and only after George Washington during several months had entreated him to accept his parole. Hamilton was sent to New York to await a prisoner exchange. This took place in March 1781. He immediately sailed to London, England on a British ship.
Кейінгі мансабы: британдық корольдік губернатор
Генри Гамильтон 1782 жылы вице-губернатор, кейін Квебек провинциясының орынбасар губернаторы болып Канадаға тағайындалды. Ол соғыстан кейінгі жылдардағы өту кезеңінде патшалықтың мыңдаған акр жерін, көбінесе болашақ Үстіңгі Канада аймағында, бұрынғы Он үш колониядағы шығындары үшін лоялисттерге өтемақы ретінде және әскерлерге жалақы ретінде берді. Бірнеше жылдан кейін Гамильтон Бермуданың корольдік губернаторы қызметіне қайта тағайындалды, ол 1785 жылдан 1794 жылға дейін қызмет етті. Содан кейін ол HMS Scorpion кемесімен Бермудадан (1794 жылдың 4 желтоқсанында Антигуада тоқтады) Доминика губернаторы, қазіргі Доминика Ұлттық Достастығының губернаторы ретінде 1794 жылдан 1796 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. 1795 жылдың наурыз айында 61 жасында Гамильтон 25 жастағы Элизабет Лиге үйленді, ол Оксфордширдегі Банбери қаласынан полковник Лидің қызы болды. Гамильтон мен Элизабеттің бір қызы болды, оның аты Мэри Энн Пирпойнт Гамильтон. Ол 1871 жылы үйленбеген күйінде, баласыз қайтыс болды.
Henry Hamilton was reassigned to Canada in 1782 under an appointment as Lieutenant Governor, and later Deputy Governor of the Province of Quebec. He administered during the transition in the postwar years as the Crown granted thousands of acres of land, mostly in what became Upper Canada, to Loyalists as compensation for their losses in the former Thirteen Colonies and as payment to soldiers. After a few years, Hamilton was reassigned as royal Governor of Bermuda, serving from 1785 to 1794. He then departed Bermuda on HMS Scorpion (stopping enroute at Antigua on 4 December 1794) to serve as Governor of Dominica, the present day Commonwealth of Dominica, from 1794 until his death in office in 1796. In March 1795, at age 61, Hamilton married 25 year old Elizabeth Lee from Banbury, Oxfordshire, a daughter of Colonel Lee. The Hamiltons had one daughter together, Mary Anne Pierpoint Hamilton. She died in 1871, unmarried and without children.
Танымал мәдениетте
АҚШ жазушысы Уинстон Черчилль 1904 жылы "Кезес" атты эпикалық тарихи роман жазды, ол ескі Солтүстік-Батыстағы бір адамның өмірін Американ революциясынан Бёррдың қастандығына дейін қамтиды. Романның бірінші бөлімі Джордж Роджерс Кларкпен барабаншы бала ретінде қатысқан басты кейіпкердің жорығын және Винсенн қаласын Гамильтоннан басып алуды баяндайды. Бұл роман Гамильтонның іс-әрекеттері мен оның жергілікті далалық халық арасындағы беделі туралы түпнұсқа құжаттар негізінде жасалған зерттеулерге сүйенген мол мәліметтер ұсынады.
US author Winston Churchill wrote an epic historical novel in 1904 called The Crossing covering a man's life in the old Northwest from the Revolution to the Burr Conspiracy. The first part is about the protagonist marching as a drummer boy with George Rogers Clark and the highlight is the capture of Vincennes from Hamilton. There is much information about Hamilton's activities and his reputation among the local backwoodsmen, based on research from original documents.