Кіріспе

Америкалық саясаткер, оның немересі, Луизиананың 53-ші губернаторы Мерфи Джеймс Фостер кіші.

Мерфи Джеймс Фостер (12 қаңтар 1849 – 12 маусым 1921) – АҚШ Луизиана штатының 31-ші губернаторы, ол 1892 жылдан 1900 жылға дейін екі мерзімге қызмет етті. Фостер 1898 жылғы Луизиана конституциясын қолдады, ол көбінесе республикашыл болған қара нәсілді халықтың сайлау құқығын тиімді түрде жойды. Бұл Луизиананың бірнеше буын бойы бір партиялық демократиялық штатқа айналуына және афроамерикандықтарды саяси жүйеден шеттетуге әкелді. Луизиана Миссисипи (1890) және басқа оңтүстік штаттардың ізбасарлығымен, штаттың көпшілігін құрайтын қара нәсілді азаматтарды сайлау құқығынан айыру мақсатында, сайлау тізіміне енуді қиындататын жаңа конституцияны қабылдады. Бұл кемсітушілік саяси шеттету жағдайлары 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заң бойынша федералды үкімет конституциялық құқықтарды күшіне енгізгеннен кейін ғана түзетілді.

Ерте өмір

Фостер 1849 жылы отбасылық қант плантациясында, Франклин қаласының жанында, Сент-Мэри округінің орталығында Томас Дж. Фостер мен бұрынғы Марта П. Мерфи отбасында дүниеге келді. Оның әкесі 1860 жылы елу құлға ие болды, бұл оны ірі плантатор ретінде таныстырды. Мерфи Фостер мемлекеттік мектептерде білім алып, Вирджиния штатының Лексингтон қаласындағы Вашингтон және Ли университетінде оқыды және 1870 жылы Теннесси штатының Либан қаласындағы Камберленд университетін бітірді. Ол Нью-Орлеандағы Луизиана университетінде (кейіннен Тулан университеті) заңды оқыды және 1871 жылы АҚШ-тағы Реконструкция дәуірінде адвокаттыққа қабылданды. 1879 жылы Фостер "Джон МакЭнерри заң шығарушы жиналысының мүшесі болып сайланды, бірақ бұл үкімет танылмағандықтан және Келлог үкіметі мойындалғандықтан, ол өзінің орнына отырмады". 1877 жылдың 15 мамырында Фостер Франклин қаласындағы саудагер Т.Д. Хайнның қызы Флоренс Дейзи Хайнға үйленді. Ол 1877 жылдың 26 тамызында 19 жасында қайтыс болды. 1881 жылы ол Батон-Руж маңындағы Батыс Фелисиана округіндегі Уида плантациясының бұрынғы Роуз Рут және капитан Джон Кердің қызы Роуз Рут Керге үйленді. Олардың он баласы болды, олардың тоғызы есейді. Олардың ішінде болашақ губернатор Мерфи (Майк) Фостердің әкесі Мерфи Джеймс Фостер II болды.

Губернаторлыққа жол

Сайлануға және губернатор болып қызмет етуден бұрын Фостер 1880 жылдан 1892 жылға дейін штат сенаторы болып қызмет етті. 1892 жылы ол Демократиялық партиясының үміткері ретінде губернатор болып сайланды, сонымен қатар халықшыл топ – Фермерлер альянсының қолдауына ие болды.

Губернатордың бірінші өкілеттігі

Оның вице-губернаторлары бірінші мерзімінде Чарльз Парланж және Хирам Р. Лотт, ал екінші мерзімінде Тенсас округінің Роберт Х. Снайдер болды. Фостер Тенсас округының тағы бір заң шығарушысы, Ньюэлтон қаласынан Томас М. Уэйдті мемлекеттік білім беру кеңесіне тағайындады. Уэйд кейіннен Тенсас округының ұзақ мерзімді мектеп басшысы болып қызмет етті. Фостер Лафайетт Daily Advertiser газетінің негізін қалаушысы және Лафайетт қаласының бұрынғы мэрі Уильям Б. Бейлиді Лафайетт округінің мемлекеттік аудандық сотының кеңсе меңгерушісі етіп тағайындады. 1896 жылы Фостер штатық полицияға Луизиананың Сент-Джон Баптист округіндегі республикашылдар мен афроамерикалықтардан құралған соңғы билік өкілдерін күшпен құлатуға бұйрық берді.

Джон Н. Фаррдың қарсылығы және екінші мерзім

1896 жылғы жалпы сайлауда Фостер қайта сайланды. Ол республикалық популистердің біріккен үміткері Джон Ньютон Фаррды (1829–1903), Сент-Мэри округінен шыққан қант плантаторын жеңді. Сент-Мэри округіндегі көршілес қант плантаторы Льюис Стронг Кларк Фаррдың сайлау кампаниясын басқарды. Фарр дауыс беруге келгендердің көпшілігінен қолдау алып, сол кездегі елу тоғыз округтің жиырма алтысында жеңіске жетті. Оның күші ең жоғары солтүстік-орталық Луизианада және Батон-Руждың шығысында орналасқан Флорида округтерінде байқалды. Нью-Орлеандағы тұрақты демократтық ұйымның саяси машинасының көмегімен Фостер ресми түрде 116 116 дауыс (57 процент) алды, ал Фарр 87 698 бюллетень (43 процент) жинады. Бірақ сайлау Фостерге тиесілі алаяқтықтар мен қара республикашылдардың дауыс беруін тоқтату үшін жасалған зорлық-зомбылықтан зардап шекті. Сайлау нәтижелерін анық есептеу мүмкін емес. Кейіннен губернатор болып сайланған Фостер 1898 жылғы Луизиананың жаңа Конституциясына қол қойды, ол «қаралардың, республикашылдардың және ақ популистердің сайлау құқығынан айырылуына» әкелетін сайлаушыларды тіркеудің түрлі талаптарын бекітті. (Бұл сайлаушылардың барлық санаттары Джон Н. Фаррға үлкен қолдау көрсеткен, ал оңтүстік штаттарындағы ұқсас коалициялар губернаторлық лауазымдарға және/немесе конгресске өкілдер сайлаған. Жаңа конституция Луизиананың бір партиялық штатқа айналуын қамтамасыз етті және ол келесі алты онжылдық бойы «бір жақты оңтүстік» демократиялық үстемдігінің бір бөлігі болды.) Фостердің 1896 жылы қайта сайланғаннан кейін Луизианадағы жалпы сайлаулар бәсекелі болмай қалды, тек демократтық праймеризде ғана бәсеке болды. Жаңа шаралар сайлаушылар тізімін күрт қысқартты, ал қаралар және басқа топтар саяси жүйеден шеттетілді. Ақтар басымдығы бар заң шығарушы орган нәсілдік сегрегацияны және Джим Кроу заңдарын енгізді. Саясаттың өзгергеніне мысал ретінде, 1908 жылы Джон Н. Фаррдың ұлы Генри Ньютон Фарр (Фарр, Техас қаласының атымен аталушы), республикалық ретінде Луизиана губернаторы лауазымына үміткер болғанда, 1896 жылы әкесі Фостерге қарсы жүргізген кампаниясымен салыстырғанда сайлаушылардың бар болғаны 11,1 пайызын ғана алды.

Сенатор және кеден қызметкері

1900 жылы губернаторлық қызметтен кеткеннен кейін, Фостер штат заң шығарушы органымен АҚШ сенаторы болып сайланды. Ол 1913 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Демократиялық партияның үміткерлігінен жеңіліске ұшырады. Осыдан кейін президент Вудро Вильсон оны Жаңа Орлеандағы кедендік жинаушы болып тағайындады. Оңтүстік өкілі билікке келуіне Оңтүстікте афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуы және Республикалық партияның әлсіреуі салдарынан сайлау коллегиясынан бонус алуы себеп болды.

Өлім

Фостер 1921 жылдың 12 маусымында Франклин қаласының жанындағы Дикси плантациясында қайтыс болды, ал оның немересі, кейін штат губернаторы болған, одан тоғыз жыл кейін дүниеге келді.

Мұра

Ол Нью-Орлеанның Бостон клубының мүшесі болды. Фостер 1898 жылғы Луизиана конституциясын қолдауы арқылы Луизианада ақтардың үстемдігін сақтауға ұмтылды, бұл қаралардың сайлау құқығынан айырылуына әкелді. Ол сондай-ақ Луизиана лотерея компаниясын заңсыз деп жариялауға қол жеткізген күресті жетектеді. Фостер қант өсірушілердің мүддесін қорғады және су тасқынын бақылау заңнамасын, сондай-ақ теміржол бағаларын реттеуді қолдады. Фостер Джон Дж. МакКитхенге (1964 жылдан 1972 жылға дейін қызмет еткен) дейін Луизиананың екі мерзімге қатарынан, 4 жылдан қызмет еткен соңғы губернаторы болды. Оның басқару кезінде қаралар сайлау құқығынан айырылғандықтан, штаттың демократ кандидаттары 1963 жылға дейін республикашылдардан күрделі қарсылыққа тап болған жоқ. Осы жылы Оңтүстікте партиялық бағыттың өзгеруі басталғанда, Джон Дж. МакКитхенге республикашыл Чарльтон Лайонс үміткер ретінде қарсы шықты. 20-ғасырдың соңынан бері ақтар көпшілікті құрайтын бұрынғы Конфедерация штаттары көбінесе республикалық ұлттық кандидаттарды сайлап отырады. 1997 жылы Фостер қайтыс болғаннан кейін Виннфилдтегі Луизиана саяси мұражайы мен Даңқ залына енгізілді. Оның немересі Мёрфи Дж. Фостер 1996 жылдан 2004 жылға дейін штаттың республикалық губернаторы болды. "Майк" Фостер техникалық тұрғыдан Мёрфи Дж. Фостер III, бірақ ол "Кіші" атауын пайдаланады.