Кіріспе
Нью-Йорк қаласындағы бұрынғы тегін апталық балама газет, тарихи газет
the historical newspaper
New York Press – 1988 жылдан 2011 жылға дейін Нью-Йорк қаласында шыққан тегін баламалық апталық газет. Газет "Ауыл дауысымен" (Village Voice) бәсекелестік орнатуға тырысты. New York Press редакциясы "Ауыл дауысының" жазушысы Нат Хентоффты өздеріне тартып алуға әрекеттенгендерін мәлімдеді. The Washington Post газетінің журналисі Лиз Тротта бұл бәсекелестікті XVIII ғасырдағы британдық баспасөздегі Analytical Review және оның өзін-өзі қарсыласы деп жариялаған Anti Jacobin Review сияқты басылымдар арасындағы ұқсас таласқа теңеді. Газеттің негізін қалаушы Расс Смит консерватор болды және әр нөмірінде "Мэггер" (Mugger) деп аталатын ұзын мақала жазатын, бірақ газетте тек оңшыл көзқарасты ғана қолдамады. 2006 жылы газеттің апталық тиражы 100 000 данаға жетті, ал "Ауыл дауысының" тиражы шамамен 250 000 дананы құрады, бірақ газет тоқтатылар алдында бұл көрсеткіш 20 000 данаға дейін төмендеді. New York Press Манхэттенге бағытталған, бақыланатын тарату жүйесін мақтан тұтқан, ал "Ауыл дауысының" таралымының көп бөлігі Нью-Йорк метрополитен аймағынан тыс жерлерде болды. New York Press газетінің баспа басылымы 2011 жылдың 1 қыркүйегінде жабылды, ал оның онлайн нұсқасы Манхэттен Медианың басқа басылымдарынан құралған жинақ болды. New York Press газетімен біріккеннен кейін "Біздің қала орталығы" (Our Town Downtown) газетінің баспа басылымы қайта жаңғыртылды. NYPress.com сайты қазіргі уақытта Straus News компаниясына тиесілі.
Тәуелсіз апталық (1988-2002)
Газетті 2002 жылдың соңында сатылғанға дейін баспаға шығарған Рас Смит құрды. Смитке осы кезеңде Джон Стросбау көмектесті. Смит "MUGGER" псевдонимімен жарияланған алғашқы санынан бастап колонка жазды; ол көбінесе саясатты бұқаралық ақпарат құралдарында жариялауды, сондай-ақ мейрамханалар туралы пікірлерді және жеке анекдоттарды қамтыды. Бір кезде Смит өз атымен, бірақ "Mugger" деген тақырыппен колонкасын жариялай бастады; ол 2009 жылға дейін New York Press газетінде жарық көрді. Смит редактор болып жұмыс істеген кезде, газетте радикал Александр Кокберн, консерватор Таки Теодоракопулос, болашақ Weekly Standard редакторы Кристофер Колдуэлл, Soul Coughing тобының әншісі Майк Доути (өз атымен де, "Dirty Sanchez" псевдонимімен де), Адам Мазманиан, Тодд Сиви, Пол Лукас, оккультист Алан Кабал, Mistress Ruby, Дж.Р. Тейлор, Зак Парси, С.Ж. Салливан, Дейв Линдсей, Джессика Уиллис, Спайк Врушо, Нед Визини және Дэниел Радош сияқты авторлардың тұрақты колонкалары жарияланды. Көптеген New York Press жазушылары мен редакциялық ұжымы осы кезеңнен кейін мансаптарында жоғары жетістіктерге қол жеткізді: мысалы, автор және сценарист Уильям Монахан, автор Дейв Эггерс; Дэвид Скиннер, Weekly Standard және Humanities журналының редакторы; автор және әңгімеші Тоби Янг; автор және колоннист Джордж Самуэли; Эми Сон, New York журналының редакторы және авторы; автор Джонатан Эймс; театр сыншысы Джонатан Калб (Драмалық сынға арналған Джордж Жан Натан сыйлығының екі мәрте иегері); автор Бен Гринман; жалған естеліктер авторы "JT LeRoy"; Скотт Макконнел, American Conservative журналының редакторы; автор HP Newquist; жазушы Кевин Р. Косар; Сам Сифтон, New York Times газетінің редакторы; Дэвид Корн, романист және Mother Jones Вашингтон бюросының басшысы. The City Sun газетінің киносыншысы Армонд Уайт 1997 жылы штатқа қосылды және 2011 жылға дейін жазды. Оған көп уақыт бойы киносыншылары Годфри Чешир және Мэтт Золлер Сейтц қосылды; үш автордың көптеген сын-пікірлері 2020 жылы жарық көрген "The Press Gang: Writings on Cinema from New York Press, 1991–2011" кітабында жинақталды. East Village Other сияқты бұрынғы New York жер асты газеттерінде қалыптасқан дәстүр бойынша, New York Press сонымен қатар жаңа комикстерді, оның ішінде негізін қалаушы арт-директор Майкл Джентиль, Каз, Бен Катхор, Дебби Дрекслер, Чарльз Бернс, Марк Бейер, Кэрол Лей, Марк Ньюгарден, Уорд Саттон, М. Вартелла, Гэри Пантер, Дэнни Хеллман, Тони Миллионер, Ариэль Бордо және басқалардың ерте жұмыстарын жариялады. Арт Шпигельман 1990-шы жылдардың басында комикстер редакторы болды. Тұрақты суретшілердің қатарында шағалы қаламмен сурет салатын Ленни Мейс те болды.
Сатып алудан кейінгі кезең (2003-2013 жж.)
Смит 2002 жылдың соңында газетті Avalon Equity Partners инвестициялық тобына шамамен 3 миллион АҚШ долларына сатты. Баспагерлер Чак Коллетти мен Даг Медоу тиісінше президент және бас директор болды. Сатудан кейін Strausbaugh дереу жұмыстан босатылды. Уақытша редактор қызметте қалудан бас тартқаннан кейін Джефф Коен The Prague Pill-ден шақырылды. 2003 жылдан 2005 жылға дейін бас редактор ретінде Коен аптасына шамамен 100 беттік материал жариялауды жалғастырды. 2007 жылдан бастап Press аптасына 40 беттен кем жарияланды. 2003 жылдың сәуірінен 2004 жылдың шілдесіне дейін Press-тің бауырлас басылымы, спортқа арналған тегін апталық New York Sports Express болды. Баспагерлер оны шығаруды тоқтатты. 2005 жылы наурыз айында "Нью-Йорк Пресс" Мэтт Тайбби жазған "Папаның жақын арадағы өлімі туралы 52 қызықты нәрсе" деген мақаласы үшін күшті сынға ұшырады. Мақаланың мұқабасы Нью-Йорктің түрлі саясаткерлерінің наразылығын тудырды. Бірнеше аптадан кейін редактор Джефф Коен тудырған дау-дамайға байланысты қызметінен кетті. Оның орнына "уақытша редактор" Александр Зайчик тағайындалды. Коен мен Зайчик редакторлық қызмет еткен кезеңде Пол Красснер, Микеланджело Синьориле және Мэтт Тайббидің тұрақты рубрикалары жарияланды. Осы кезеңдегі көптеген авторлар, соның ішінде Зайчик, The eXile газетінде жұмыс істеді. 2005 жылдың тамызында Гарри Сигел газеттің редакторы болды, ол өзімен бірге үш редактор мен жазушыны (Тим Марчман, Джонатан Лиф және Ази Пайбара) алып келді. Ол баспасөзді жергілікті саясатқа көбірек назар аударуға бағыт берді. 2006 жылдың ақпанында төрт адам да газеттен кетті, себебі баспагер Даниядағы Jyllands Posten газетінің Мұхаммед карикатураларын көрсетуді көздеген мұқабалық мақаланы қабылдамады. Сигелдің орнын қысқа мерзімге "Нью-Йорк Блэйдтің" бұрынғы редакторы Стив Вайнштейн басты. 2006 жылы The Source журналының бұрынғы редакторы Адриано Стрэндж жаңа редактор болып тағайындалды. Бір жылдан кейін, 2007 жылы, Стрэндж газеттен кетіп, кинорежиссерлікке қайта оралды. Баспагерлік қызметке жоғарылағаннан кейін Ник Томас пресс-редакторы ретінде бұрынғы өнер және ойын-сауық редакторы Джерри Портвудты тағайындады. 2007 жылдың 31 шілдесінде газетті Avenue журналының және бірнеше Нью-Йорк қалалық апталық газеттерінің иесі Manhattan Media сатып алды. Осы апталықтардың бірі, Our Town Downtown газеті бастапқыда New York Press газетімен біріктірілді. Ол 2011 жылдың тамызында Press газетінің орнына тәуелсіз түрде қайта жаңғыртылды. 2007 жылдың қыркүйегінде Дэвид Блум New York Press газетінің бас редакторы болып тағайындалды. Бұрын New York және Esquire журналдарының редакторы болған Блум бұған дейін Village Voice газетінің бас редакторы болған. 2008 жылдың маусымында Блум New York Press газетінен кетіп, Manhattan Media сатып алған 02138 газетінің редакторы болды. Блумның орнын Джерри Портвуд басты. 2005 жылдан 2007 жылға дейін Press газетінде Эми Гудман мен Эд Кох (Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі) және тағы басқалардың тұрақты рубрикалары жарияланды. 2013 жылы Manhattan Media компаниясы Our Town Downtown және NYPress.com газеттерін Straus News компаниясына сатты.
Басқа салымшылар
Мэтт Тайби 2000 жылдардың басында 2005 жылдың тамызына дейін үн қосты. Кейде өнер мен ойын-сауық туралы сын жазатын, "Slackjaw" бағанының авторы, штаттан тыс жазушы Джим Книпфель он үш жылдан астам уақыт бойы газеттің тұрақты авторы болды. "Slackjaw" 1993 жылы "Пресс" газетіне дейін "Филадельфия Велкомат" газетінде бес жыл бойы жарияланды, содан кейін 2006 жылдың маусымына дейін "Пресс" газетінде жариялануын жалғастырды. Кейін Книпфель "Пресс" газетінің бас жазушысы болып жұмыс істеді. Стефани Селларс 2006-2007 жылдары "Lust Life" бағанын жазды, онда бисексуалды полиамористтің көзқарасынан жыныстық қатынас туралы оқиғалар баяндалды.