Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы ұлттық парк
National park in New Zealand
Папароа ұлттық паркі Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының батыс жағалауында орналасқан. Парк 1987 жылы құрылған және 430 км² (166 шаршы миль) аумақты қамтиды. Парк жағалауға жақын жерлерден бастап Папароа жотасының шыңдарына дейін созылады. Парктің жеке бөлігі солтүстікке қарай орналасқан және Анануи ағысының маңында орналасқан. Парк әктас карст аймағын қорғайды. Паркте бірнеше үңгір бар, олардың ішінде Metro Cave / Te Ananui үңгірі – коммерциялық туристік орын. Парктің көп бөлігі әртүрлі өсімдіктерге толы орманды аймақ. Парк 1995 жылғы Cave Creek апатының ортасы болды, онда көріктік платформаның құлауынан он төрт адам қаза тапты. Жаңа Зеландияның танымал серуендеу жолдарының бірі – Папароа жолы осы парктің ішінде өтеді. Пунакаики деген шағын елді мекен парктің шетінде, Pancake Rocks және Blowholes туристік орталығының жанында орналасқан. Парк сонымен қатар Вестпорт, Грейммут және Барритаун қалаларына жақын орналасқан.
Paparoa National Park is on the west coast of the South Island of New Zealand. The park was established in 1987 and encompasses 430 km2 (166 sq mi). The park ranges from or near the coastline to the peaks of the Paparoa Range. A separate section of the park lies to the north and is centred at Ananui Creek. The park protects a limestone karst area. The park contains several caves, of which Metro Cave / Te Ananui Cave is a commercial tourist attraction. The majority of the park is forested with a wide variety of vegetation. The park was the site of the 1995 Cave Creek disaster where fourteen people died as a result of the collapse of a scenic viewing platform. The Paparoa Track, one of New Zealand's Great Walks, runs through the park. The small settlement of Punakaiki, adjacent to the Pancake Rocks and Blowholes tourist attraction, lies on the edge of the park. The park is also located near the towns of Westport, Greymouth and Barrytown.
Паркті құру
1976 жылы Федерацияланған тау клубтары Папароа тауларының солтүстік бөлігін болашақ жабайы табиғат аймағы деп белгіледі. 1979 жылы Жергілікті орманды қорғау акциялық кеңесі солтүстік Папароа жоталарын және солтүстік және шығысқа қарайғы жерлерді қамтитын 130 000 гектарлық ұлттық паркті ұсынды. Бұл Ұлттық парктер мен қорықтар басқармасының батыс Папароа жотасын болашақ ұлттық парк ретінде қарастыруына себеп болды. Сонымен қатар, Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер департаменті мен Ұлттық музейдің бірлескен ұсынысы нәтижесінде, 1979 жылы төмендегі карсттік синклиндағы экологиялық маңызы зор орман – Порорари экологиялық аймағы болып жарияланды. Бастапқыда жабайы табиғат аймағын қамтитын үлкен парк құру туралы ұсыныс қабылданбады, бірақ жеті рет пікір білдіру және Корольдік орман және құстарды қорғау қоғамы сияқты басқа да экологиялық ұйымдардың көмегімен 30 327 гектар аумақ 1987 жылғы 23 қарашада Папароа ұлттық паркі деп жарияланды.
In 1976, the Federated Mountain Clubs had identified the northern part of the Paparoa Ranges as a potential wilderness area. In 1979, the Native Forest Action Council proposed a 130,000 hectare national park, including the northern Paparoa Ranges and land to the north and east. This eventually led to the National Parks and Reserves Authority identifying the western Paparoa Range as a prospective national park. Meanwhile, a joint proposal by the Department of Scientific and Industrial Research and the National Museum succeeded in having a core area of great ecological significance – the forests of the lowland karst syncline – gazetted as the Pororari Ecological Area in 1979. The initial proposal for a large park incorporating the wilderness area was rejected, but after seven rounds of submissions and help from other environment groups including the Royal Forest and Bird Protection Society, an area of 30,327 hectares was gazetted as Paparoa National Park on 23 November 1987.
Кеңейту
Pike River Coal компаниясы таратылғаннан кейін Solid Energy оның активтерін сатып алды. Үкімет содан кейін Пайк-Ривер кенішінің маңындағы жерді сатып алды. Қоршаған орта министрі Ник Смит 2015 жылдың 15 қарашасында 3,580 гектар жерді саябақ құрамына қосатынын жариялады.
Following the liquidation of Pike River Coal, Solid Energy purchased the assets of the company. The government then purchased the of land around the Pike River Mine. The environment minister, Nick Smith, announced on 15 November 2015 that the 3,580 ha of land was to be added to the Park.
Орналасқан жері
Папароа ұлттық паркі Оңтүстік аралдың солтүстік-батыс жағалау аймағында, Булер өзені (Каватири) мен Грей өзені (Маухерануи) арасында орналасқан. Оған Папароа тауларының батыс бөлігі және Инангауа өзені бойындағы жекелеген шығыс бөліктері кіреді. Парк Пунакаики, Порорари және Фокс (Потикохуа) өзендерінің, Булок-Крик (Пунгаиро) ағысының су жиналатын алаптарын, сондай-ақ Метро / Те Анануи үңгірлер жүйесі мен Тиропахи өзенінің бассейнінің оңтүстік жағын қамтиды.
Paparoa National Park is located in the northern West Coast region of the South Island, between the Buller River (Kawatiri) and the Grey River (Māwheranui). It includes the western side of the Paparoa Range and some separate eastern sections along the Inangahua River. The park covers the catchment areas of the Punakaiki, Pororari and Fox (Potikohua) rivers and Bullock Creek (Punungairo), and also the Metro / Te Ananui cave system and the southern side of the Tiropahi River catchment.
Жер бедері
Парк геологиясы ерекше түрлі, жағалау, төмендік және таулы жер бедерлерімен сипатталады. Паркті қалыптастыратын негізгі геологиялық құрылымдар – Барритаун синклині, Пунакаики антиклині, Папароа тектоникалық аймағы, Кейп Фолвинд жарылысы және Хавера жарылысы.
The park has unusually diverse geology with a wide variety of coastal, lowland and mountain landforms. The major geological structures that form the park are the Barrytown syncline, the Punakaiki anticline, the Paparoa Tectonic Zone, the Cape Foulwind fault and the Hawera fault.
Карст
Папароа тауларынан ағып жатқан өзендер әктас синклині арқылы өтеді, жер асты су жолдары мен кең үңгір жүйелерін құрады, бұл парктің ерекшеліктерінің бірі. (Басқалары Росс және Фокс мұздықтарының жанында) Ауыр жаңбырдан кейін шамамен шаршы пішінді және терең поляк пайда болуы мүмкін. 1870 жылдардан бастап полиеде орманды кесу және суды төмендету жұмыстары жүргізілді, бірақ 1986 жылдан бері ылғалды жерлердің экологиясы қайта жаңартылуда. Осы елдегі тағы бір үлкен поляк – Уайкатодағы Disappear көлінде. Өзен шатқалары, биік орманды әктас тік қабырғаларымен шектелген, парктің ішкі карсты аймағына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Дегенмен, көптеген сала өзендерінде шатқалар тар, тік және сарқырамаларға толы. Құрғақ, мүкті өзен арналары, каррен, тұңғиықтар (немесе долиналар), судың үңгірлерден шығатын немесе тұңғиықтарға құлайтын соқыр аңғарлар мен ойпаздар – бәрі де төмендегі күрделі жер асты жүйесінің белгілері. Судың ерігіш әктасқа үздіксіз әсер етуі нәтижесінде шахталардың, өткелдердің және үңгірлердің күрделі жүйелері баяу қалыптасты. Орман бұл процестің жалғасуын қамтамасыз етеді, ағын судың қышқылдығын арттыратын шіріген өсімдік қалдықтарын жеткізеді. Карст аймағындағы ең ірі ерекшелік – Барритаун синклині. Синклиннің екі жағында әктас жатыр, ал төменгі жағында жақында пайда болған қиыршық тас пен саз тастар орналасқан. Бұл оңай эрозияға ұшырайтын тау жыныстары қабаттар аралық карстқа жабысады. Белгілі үңгір жүйелерінің көпшілігі әктас синклинінің батыс жағында орналасқан, онда жер асты су ағысының үлгілері негізінен төсек жазықтықтарындағы әлсіздік сызықтары бойымен шоғырланған.
Rivers flowing from the Paparoa Ranges pass through the limestone syncline, creating subterranean waterways and extensive cave systems that are one of the features of the park. others being near Ross and Fox Glacier), a polje of up to about square and deep can form after heavy rain. Bush felling and drainage took place in the polje from the 1870s, but the wetland ecology has been undergoing restoration since 1986. The other large polje in this country is at Lake Disappear in Waikato. The river gorges, confined by high, forest crowned limestone cliffs, provide a means of access to the park's karst interior. However, in many of the tributaries the gorges are narrow, steep and include waterfalls. Dry, mossy streambeds, karren, sinkholes (or dolines), blind valleys and basins where water emerges from caves or vanishes into sinks are all indicators of the complex subterranean system beneath. Intricate systems of shafts, passages and caverns have been slowly formed by the continual effects of water through the soluble limestone. The forest ensures that this process continues by supplying decaying vegetation to add to the acidity in the flowing water. The largest single feature in the karst region is the Barrytown syncline. Limestone is exposed on both flanks of the syncline with more recent gravels and mudstones occupying the low lying area in between. These more easily erodible rocks overlie interstratal karst. The majority of known cave systems are in the western side of the limestone syncline where underground drainage patterns are concentrated mainly along horizontal lines of weakness in the bedding planes.
Жағалау аймағы
Папароа жағалауы Тасман теңізінің толқындарымен ойылып жасалған биік жартастармен, ойыс шығанақтармен және құмды жағажайлармен ерекшеленеді. Жағалауда шағын аралдар мен тас тіректер кездеседі. Бұл террасалар бір кезде аралдар болған, бірақ Жаңа Зеландия геологиялық тарихында салыстырмалы түрде жақында көтерілген кезде құрлықтың бір бөлігіне айналды. Жағалау аймағының ең танымал ерекшелігі – Пунакаикиге жақын Доломит мүйісіндегі Панкейк тастары мен үрлемелер, онда қабат-қабат жатқан пластиналы әктастар эрозияға ұшырап, су жиналатын ойыстар мен үрлемелерді құрады. Жағалаудың маңызды ерекшелігі – Пунакаики өзенінің оңтүстігіндегі тығыз орманды террасаларда орналасқан сирек кездесетін Вестленд петрелінің (таико) колониясы. Пунакаикидегі Вестленд петрелінің көбейетін жері BirdLife International ұйымы тарапынан маңызды құс аймағы деп танылды. Вестпорт маңындағы, мысалы, Кейп Фаулвинд сияқты аудандарда Жаңа Зеландиялық терілі түлендердің ірі колониялары құрылған. Сондай-ақ, сирек кездесетін оңтүстік піл түлендері мен леопард түлендері де келіп тұрады. Гектор дельфиндері (елдегі ең жоғары тығыздықпен кездесетін түрлердің бірі) және басқа дельфиндер, оның ішінде қасқыр киттерді де жағалауға жақын байқауға болады. Киттердің саны әлі де аз, бірақ түрлі түрлері байқалған.
The Paparoa coastline is characterised by high cliffs cut away by waves from the Tasman Sea, with indented coves and sandy beaches. There are small islands offshore and rock pillars. These terraces were once islands, which became part of the mainland when New Zealand was uplifted quite recently in its geological history. The most well known feature of the coastal region is the Pancake Rocks and Blowholes at Dolomite Point, near Punakaiki, where evenly layered stacks of platey limestone have been eroded in places to form surge pools and blowholes. A significant feature of the coast is the colony of the rare seabird, the Westland petrel (tāiko), that is located on densely forested terraces just south of Punakaiki river. The Westland petrel breeding site at Punakaiki has been identified as an Important Bird Area by BirdLife International. Large colonies of New Zealand fur seals have been established adjacent areas around Westport such as at Cape Foulwind. Rare southern elephant seals and leopard seals also visit. Hector's dolphins (some of the highest population densities in the nation) and some other dolphins including killer whales can be observed close to shores as well. For whales, their number is still very small, but various species have been observed.
Тау-кен жұмыстарына қарсы қорғау
Папароа ұлттық паркі Корольдік минералдар туралы заңның 4-ші кестесімен тау-кен өндірісінен қорғалғанмен, парк шекарасында кейбір тау-кен өндірісіне рұқсат беру туралы ұсыныстар болды. 2010 жылдың 22 наурызында Джерри Браунли (Энергетика және ресурстар министрі) және Кейт Уилкинсон (Табиғатты қорғау министрі) талқылау қағазын жариялады, онда 1991 жылғы Корольдік минералдар туралы заңның 4-ші кестесінен 7058 гектар жерді, соның ішінде Папароа ұлттық паркінің Инангахуа секторын алып тастау туралы ұсыныс қамтылған. Бұл ұсынысқа енген Инангахуа секторының ауданы 3315 гектар, немесе парк аумағының 8 пайызын құрады. Ұсынылған өзгеріс аталған аумақта тау-кен өндірісіне тыйым салуды жояды. 2010 жылдың 26 наурызында Джерри Браунлидің өкілі Папароа ұлттық паркінде ашық карьерлік кен оқу мүмкін емес екенін мәлімдеді. 2010 жылдың 20 шілдесінде Браунли мен Уилкинсонның бірлескен мәлімдемесінде Үкімет талқылау қағазына 37 552 ұсыныс түскенін және одан әрі минералдық барлау немесе өндіру мақсатында Корольдік минералдар туралы заңның 4-ші кестесінен ешқандай жерді алып тастамауға шешім қабылдағанын хабарлады. Вилкинсон ханым Үкіметтің 14 аймаққа, жалпы көлемі 12 400 гектар жерді, соның ішінде Папароа ұлттық паркінің 240 гектарын (солтүстік-батыс қосымшасы) қосатын ұсынысын жалғастыруға келіскенін айтты.
Although Paparoa National Park is protected from mining by Schedule 4 of the Crown Minerals Act, there have been proposals to allow some mining within the park's borders. On 22 March 2010, Gerry Brownlee (Minister of Energy and Resources) and Kate Wilkinson (Minister of Conservation) released a discussion paper including a proposal to remove 7,058 hectares of land from Schedule Four of the Crown Minerals Act 1991, including the Inangahua sector of Paparoa National Park. The area of the Inangahua sector included in this proposal was 3,315 hectares, or 8 per cent of the park. The proposed change would remove the prohibition on mining for the area concerned. On 26 March 2010, a spokesman for Gerry Brownlee said that opencast mining in Paparoa National Park could not be ruled out. On 20 July 2010, in a joint statement by Brownlee and Wilkinson, the Government announced that it had received 37,552 submissions on its discussion paper, and that it had decided not to remove any land from Schedule 4 of the Crown Minerals Act for the purposes of further mineral exploration or extraction. Ms Wilkinson said the government had agreed to continue with its proposal to add 14 areas with a total of 12,400 hectares of land to Schedule 4, including 240 hectares of Paparoa National Park (the northwest addition).
Іс-шаралар
Бұл саябақ серуендеу, жаяу жүру және көркі жақсы жерлер мен үңгірлерді тамашалау үшін танымал орын. Пунакаикидің солтүстігінде орналасқан Труман жолы, папоротниктер, никау пальмалары, подкарптар және рата ағаштарынан тұратын жағажай орманынан қысқа серуендеу арқылы мүйіске қарай жол ашады, ал жағалауға жақын жерде зығыр өседі. Папароа жолы да танымал бағыт.
The park is a popular location for tramping, walking, and viewing scenery and caves. The Truman Track, located north of Punakaiki, provides access from to a headland via a short walk through coastal forest of ferns, nīkau palms, podocarps and rātā, with flax nearer the coastline. The Paparoa Track is another popular route.
Папароа трек және Пайк29 мемориалдық трек
Парк арқылы 2010 жылы Пайк өзеніндегі кен апатында қаза тапқан 29 шахтердің ескерткіші ретінде Папароа жолы, Блэкболдан Пунакаикиге дейінгі жол және Пайк29 мемориалдық жолы салынды. Құрбан болғандардың көптеген отбасы мүшелері бұл шешімді мақұлдады, бірақ Solid Energy компаниясы 2014 жылы шахтаға қайта кіріп, қалдықтарды алып шығудың тым қауіпті екенін мәлімдегендіктен, кейбір сын айтылды. Папароа жолының салынуы Батыс жағалауындағы жаңадан қалыптасқан экстремалды спорт қауымдастығының дамуына түрткі болды, мысалы, Папароа іс-шарасы трейл ранинг және тау велосипедінен тұрады. Бұл іс-шара аймақтың кен тарихына негізделген және сонымен қатар Кейси Браун, Рут Крофт және Эмили Миазга сияқты аймақтың өте талантты әйел спортшыларын мақтан тұтады.
A walkway, the Paparoa Track from Blackball to Punakaiki and the Pike29 Memorial Track were constructed through the park as a memorial to the 29 miners lost in the 2010 Pike River Mine disaster. Most of the families of the victims approved, but there has been some criticism because Solid Energy decided in 2014 that it was too risky to re enter the mine to recover any remains from the mine. The formation of the Paparoa Track has been a catalyst for the emerging adventure sports community on the West Coast with events such as The Paparoa which features trail running and mountain biking over the track. The event is based around the regions mining history and also celebrates the number of exceptional female adventure athletes the region has produced such as Casey Brown, Ruth Croft and Emily Miazga.