Кіріспе

Жаңа Зеландияның жануарлар түрлері

Жаңа Зеландияның жануарлары, оның биотасының бір бөлігі, ерекше тарихқа ие. Адамдар келгенге дейін, шамамен 900 жыл бұрын, елде сүтқоректілердің көп бөлігі болмады, тек жүзуге шамасы келгендері (итбалықтар, теңіз арыстандары және жағалаудан киттер мен дельфиндер) немесе ұша алатындары (жарқанаттар) ғана кездесті. Дегенмен, Миоцен дәуірінде бұл жерде құрлықтағы Сент-Батан сүтқоректісі болғандығы мәлім, яғни арал басқа құрлықтардан бөлінген кезден бері сүтқоректілердің болғанын көрсетеді. Сүтқоректілердің жоқтығы басқа елдерде сүтқоректілермен толған экологиялық орындарды жәндіктер немесе құстар басып алғанын білдіреді, нәтижесінде киви, века, моа (қазір жойылған), такахе және какапо сияқты ұшпайтын құстардың саны ерекше көп. Хищниктердің аздығынан, тіпті жарғанаттар да уақытының көп бөлігін жерде өткізеді. Сонымен қатар, 60-қа жуық кесіртке түрі (кек және скинк – 30-дан), бақаның төрт түрі (барлығы сирек кездесетін және жойылу қаупі бар) және туатара (кесірткеге ұқсайтын, бірақ ерекше тектік белгілері бар жорғалаушы) бар. Жаңа Зеландияның кейбір көбелектері эндемик, ал көптеген түрлері әкелінген, сондай-ақ көбелектердің кейбір түрлері Жаңа Зеландияға мезгіл-мезгіл көшіп келеді. Австралиялық бояулы ханым көбелегі Австралиядағы күшті көші-қон кезінде Австралиядан Жаңа Зеландияға көшіп келетіні белгілі.

Инвазивті түрлер

Адамдар алғаш рет Тынық мұхиты аралдары арқылы, 1300 жылға дейін бірнеше толқындарда келді, олармен бірге полинезиялық тышқан (киоре) және үй жануарларын әкелді. Кейін еуропалықтар шошқаларды, күзендерді, жоталарды, егеуқұйрықтарды, тышқандарды, мысықтарды, қойларды, сиырларды және көптеген басқа сүтқоректілерді әкелді. Олардың ішінде тышқандар, күзендер, мысықтар, жоталар және иттер Жаңа Зеландияның фаунасына елеулі зиян келтірді, кейбір түрлердің жойылуына себеп болды. Австралиядан тері өнеркәсібі үшін бұғыларды, ал Еуропадан аң аулау үшін аңшылық мақсатында әкелді, екеуі де көптеген құстардың ормандық мекенжайына зиян келтірді. Соңғы жылдары көптеген үлкен және кіші аралдардан опоссумдарды, тышқандарды, күзендерді және басқа сүтқоректілерді алып тастауға сәтті күш-жігер жұмсалды, осы жерлерді адамдар келгенге дейінгі жағдайға жақындату мақсатында. Мысалы, Капити аралынан 30 тонна өлі опоссум шығарылды. Сол сияқты, материктегі таңдалған жерлерде де осындай түрлерді бақылауға тырысуда. Әрі қадам ретінде, материктегі белгілі бір қорықтарда жыртқыштарға қарсы қоршаулардың ішінде сүтқоректілерді жою арқылы экологиялық аралдар құрылып жатыр. Мысалы, Веллингтон қаласындағы Зеландия, онда сүтқоректілерге қарсы қоршау орнатылғаннан кейін шамамен бір тонна өлі опоссум алынып тасталды, және Маунтауатари қалпына келтіру жобасы.