Кіріспе

Физикадағы ұғым. Өзін-өзі ұйымдастырған сынилық (SOC) – тартымды нүктесі бар динамикалық жүйелерге тән қасиет. Олардың макроскопиялық мінез-құлқы фазалық өтудің сыни нүктесіне тән кеңістіктік немесе уақыттық масштабты инварианттылықты көрсетеді, бірақ бақылау параметрлерін дәл мәнге келтіру қажеттілігі болмайды, себебі жүйе, тиімді түрде, сынилыққа қарай дами келе өзін-өзі реттейді. Бұл ұғымды Пер Бак, Чао Танг және Курт Висенфельд ("BTW") 1987 жылы "Physical Review Letters" журналында жарияланған мақалада ұсынды және ол табиғаттағы күрделіліктің пайда болу механизмдерінің бірі саналады. Оның концепциялары геофизика, физикалық космология, эволюциялық биология және экология, биологиялық шабыттандырылған есептеулер мен оптимизация (математика), экономика, кванттық гравитация, социология, күн физикасы, плазма физикасы, нейробиология және басқа да салаларда қолданылған. SOC әдетте, көптеген еркіндік дәрежелері мен күшті сызықтық емес динамикаға ие, баяу әрекет ететін тепе-теңдік емес жүйелерде байқалады. BTW-нің бастапқы мақаласынан бері көптеген жеке мысалдар анықталды, бірақ бүгінгі күнге дейін жүйенің SOC-ті көрсететін жалпы сипаттамалардың белгілі жиынтығы жоқ.

Өзін-өзі ұйымдастырушы сыншылдық және оңтайландыру

SOC процесінен туындайтын қар көшкіндері графиктерде оңтайлы шешімдерді кездейсоқ іздеуде тиімді үлгілер құрайтыны анықталды. Мұндай оңтайландыру мәселесінің бір мысалы – графты бояу. SOC процесі, ескеретін болсақ, экстремалды оңтайландыру жөніндегі бұрынғы зерттеулерде айтылғандай, ешқандай қайнату схемасын қолданбай, оңтайландырудың жергілікті максимумға тікелей түсіп қалуына қарсы тұрады.