Кіріспе
Швед жазушысы, актері, комедияшысы, ақын және кинорежиссер Таге Даниэльссон (; 5 ақпан 1928 – 13 қазан 1985) – швед жазушысы, актері, комедияшысы, ақын және кинорежиссер. Ол Ханс Альфредсонмен «Hasse & Tage» комедиялық дуэтіндегі бірлескен жұмысымен ең көп танылды.
Tage Danielsson (; 5 February 1928 – 13 October 1985) was a Swedish author, actor, comedian, poet and film director. He is best known for his collaboration with Hans Alfredson in the comedy duo Hasse & Tage.
Мансап
Линчепингтегі Катедральскөлді бітіргеннен кейін 1949 жылы Даниэлссон Уппсала университетіне қабылданды. Ол жерде ол Остгота ұлтының студенттік театрына қатысып, Ювенальорденнің мүшесі болды, сондай-ақ Уппсала студенттер одағының вице-президенті қызметін атқарды. Бітірген соң, 1955 жылы Таге Даниэлссон Sveriges Radio радиосында жұмысқа орналасты. 1959 жылдан 1962 жылға дейін ол ойын-сауық департаментінің директоры болды. Жұмысында ол Ханс Альфредсонмен танысты. Олар 1961 жылы AB Svenska Ord (Швед сөздері) атты ойын-сауық өндіріс компаниясын бірлесіп құрды. Даниэлссон мен Альфредсон келесі онжылдықтарда көптеген ревюлер мен фильмдердің сценарийін жазып, режиссерлік етіп, актерлік рольдерде ойнады. 1972 жылы 8-ші Гулдбагж сыйлығының салтанатында ол "Алма соғысы" фильмі үшін "Үздік режиссер" сыйлығын жеңіп алды. 12-ші Гулдбагж сыйлығында оның "Тұтқындарды көктемге босату" фильмі "Үздік фильм" аталымын жеңіп алды. 14-ші Гулдбагж сыйлығында оның "Пикассоның шытырман оқиғалары" фильмі "Үздік фильм" сыйлығына ие болды. 1985 жылы оның 1984 жылғы "Рония, қарақшының қызы" фильмі, Астрид Линдгреннің 1981 жылғы "Рония, қарақшының қызы" кітабы негізінде түсірілген, 35-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысты. Svenska Ord компаниясы, жалпы алғанда, ал Даниэлссон жекелеген түрде, ағымдағы оқиғаларға қатысты өткір сынды сырттай мейірімді және көңіл көтеріп, тіпті саяси оппоненттерін де өзінің ерекше юмористик гуманизміне баулыды. Ол сондай-ақ Апартеидке, ядролық қаруға қарсы және әлеуметтік ынтымақтастыққа қолдау көрсетіп, түрлі мәселелерді шешуде үнемі белсенділік танысты. Ол анархо-синдикалистік "Арбетарен" газетіне тұрақты автор болды. 1980 жылы Линчепинг университетінің құрметті докторы атағын алды. 1985 жылы тері қатерлі ісігінен (меланома) қайтыс болды. Оның ескерткіші бұрынғы мектебінің аумағына жақын жерде орналасқан.